Interakcje leku
Alotendin 5 mg + 10 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Ze względu na złożony skład produktu leczniczego Alotendin, zawierającego dwie substancje czynne: bisoprolol (lek beta-adrenolityczny) oraz amlodypinę (antagonista wapnia z grupy dihydropirydyn), istnieje szereg potencjalnych interakcji, które mogą wpływać na skuteczność terapii i bezpieczeństwo pacjenta. Poniżej omówiono interakcje związane z każdym ze składników produktu leczniczego.⁽¹⁾

Interakcje związane z amlodypiną

Wpływ innych produktów leczniczych na amlodypinę

Inhibitory CYP3A4 (silne i umiarkowane) mogą powodować znaczne zwiększenie narażenia na amlodypinę, co wiąże się z większym ryzykiem niedociśnienia. Do tej grupy należą inhibitory proteazy, azolowe leki przeciwgrzybicze, makrolidy (erytromycyna, klarytromycyna), a także werapamil i diltiazem. Szczególnie istotne jest to u pacjentów w podeszłym wieku, u których konieczna może być ścisła kontrola kliniczna i modyfikacja dawkowania. Klarytromycyna, jako inhibitor CYP3A4, zwiększa ryzyko niedociśnienia przy jednoczesnym stosowaniu z amlodypiną, co wymaga ścisłej obserwacji pacjenta.⁽²⁾

Induktory CYP3A4 mogą zmieniać stężenie amlodypiny w osoczu. Dotyczy to szczególnie silnych induktorów, takich jak ryfampicyna czy ziele dziurawca. Podczas jednoczesnego stosowania induktorów CYP3A4 z amlodypiną oraz po zakończeniu takiej terapii, należy monitorować ciśnienie tętnicze i rozważyć modyfikację dawki amlodypiny.⁽³⁾

Nie zaleca się jednoczesnego przyjmowania amlodypiny z grejpfrutami lub sokiem grejpfrutowym, gdyż u niektórych pacjentów może to zwiększać biodostępność leku, co prowadzi do silniejszego działania hipotensyjnego.⁽⁴⁾

Dantrolen (stosowany we wlewie): U zwierząt doświadczalnych zaobserwowano zakończone zgonem migotanie komór i zapaść krążeniową związane z hiperkaliemią po podaniu werapamilu i dożylnym podaniu dantrolenu. Z uwagi na ryzyko hiperkaliemii, należy unikać jednoczesnego podawania antagonistów wapnia, w tym amlodypiny, u pacjentów ze skłonnością do hipertermii złośliwej oraz u leczonych z powodu hipertermii złośliwej.⁽⁵⁾

Wpływ amlodypiny na inne produkty lecznicze

Działanie hipotensyjne amlodypiny sumuje się z działaniem obniżającym ciśnienie tętnicze innych leków przeciwnadciśnieniowych.⁽⁶⁾

Takrolimus: Istnieje ryzyko zwiększenia stężenia takrolimusu we krwi przy jednoczesnym podawaniu z amlodypiną. Aby uniknąć toksyczności takrolimusu, należy monitorować jego stężenie we krwi i w razie potrzeby dostosować dawkę takrolimusu.⁽⁷⁾

Inhibitory kinazy mTOR (ssaczy cel rapamycyny), takie jak syrolimus, temsyrolimus i ewerolimus, są substratami CYP3A. Amlodypina, jako słaby inhibitor CYP3A, może zwiększać narażenie na inhibitory kinazy mTOR podczas jednoczesnego stosowania.⁽⁸⁾

Cyklosporyna: U pacjentów po przeszczepieniu nerki obserwowano różnego stopnia zwiększenie minimalnego stężenia cyklosporyny przed podaniem kolejnej dawki (średnio 0%-40%). U takich pacjentów leczonych amlodypiną należy rozważyć monitorowanie stężenia cyklosporyny i w razie potrzeby zmniejszyć jej dawkę.⁽⁹⁾

Symwastatyna: Podanie wielokrotne amlodypiny w dawce 10 mg z symwastatyną w dawce 80 mg powodowało 77% zwiększenie narażenia na symwastatynę w porównaniu do podawania samej symwastatyny. Z tego względu, u pacjentów przyjmujących amlodypinę, maksymalna dawka dobowa symwastatyny powinna być ograniczona do 20 mg.⁽¹⁰⁾

W badaniach klinicznych interakcji amlodypina nie wpływała na farmakokinetykę atorwastatyny, digoksyny lub warfaryny.⁽¹¹⁾

Interakcje związane z bisoprololem

Niezalecane leczenie skojarzone

Antagoniści wapnia typu werapamilu i w mniejszym stopniu typu diltiazemu: Wywierają ujemny wpływ na kurczliwość mięśnia sercowego, przewodzenie przedsionkowo-komorowe i ciśnienie tętnicze. Dożylne podawanie werapamilu u pacjentów leczonych lekiem beta-adrenolitycznym może spowodować znaczne niedociśnienie i blok przedsionkowo-komorowy.⁽¹²⁾

Leki przeciwnadciśnieniowe działające ośrodkowo, takie jak klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna: Jednoczesne stosowanie tych leków może spowodować nasilenie niewydolności serca wskutek zmniejszenia ośrodkowego napięcia współczulnego (zwolnienie czynności serca, zmniejszenie pojemności minutowej serca, rozszerzenie naczyń). Nagłe odstawienie tych leków, szczególnie przed odstawieniem beta-adrenolityków, może zwiększyć ryzyko nadciśnienia „z odbicia”.⁽¹³⁾

Leczenie skojarzone wymagające szczególnej ostrożności

Antagoniści wapnia typu dihydropirydyny, jak felodypina i nifedypina: Jednoczesne stosowanie może zwiększać ryzyko niedociśnienia, a u pacjentów z niewydolnością serca nie można wykluczyć ryzyka dalszego pogorszenia czynności skurczowej komór.⁽¹⁴⁾

Leki przeciwarytmiczne klasy I (np. dyzopiramid, chinidyna, lidokaina, fenytoina, flekainid, propafenon): Mogą nasilać wpływ na czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz działanie inotropowe ujemne.⁽¹⁵⁾

Leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron): Mogą nasilać wpływ na czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego.⁽¹⁶⁾

Leki parasympatykomimetyczne: Jednoczesne stosowanie może wydłużać czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego i zwiększać ryzyko bradykardii.⁽¹⁷⁾

Leki beta-adrenolityczne o działaniu miejscowym (np. krople do oczu stosowane w leczeniu jaskry) mogą nasilać ogólnoustrojowe działanie bisoprololu.⁽¹⁸⁾

Insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe: Nasilenie działania obniżającego stężenie glukozy we krwi. Zablokowanie receptorów beta-adrenergicznych może maskować objawy hipoglikemii.⁽¹⁹⁾

Środki do znieczulenia: Mogą osłabiać odruchową tachykardię i zwiększać ryzyko niedociśnienia.⁽²⁰⁾

Glikozydy naparstnicy: Mogą powodować zwolnienie czynności serca i wydłużenie czasu przewodzenia przedsionkowo-komorowego.⁽²¹⁾

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ): Mogą osłabiać hipotensyjne działanie bisoprololu.⁽²²⁾

Leki beta-sympatykomimetyczne (np. izoprenalina, dobutamina): Skojarzenie z bisoprololem może osłabiać działanie obu leków.⁽²³⁾

Sympatykomimetyki pobudzające zarówno receptory beta- jak i alfa-adrenergiczne (np. noradrenalina, adrenalina): Skojarzenie z bisoprololem może ujawnić działanie naczynioskurczowe za pośrednictwem receptorów alfa-adrenergicznych, prowadząc do zwiększenia ciśnienia i nasilenia chromania przestankowego. Ryzyko tej interakcji jest większe w przypadku beta-adrenolityków niewybiórczych.⁽²⁴⁾

Jednoczesne stosowanie z lekami przeciwnadciśnieniowymi i z innymi lekami mogącymi obniżać ciśnienie tętnicze (jak np. trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, barbiturany, pochodne fenotiazyny) może zwiększać ryzyko niedociśnienia.⁽²⁵⁾

Leczenie skojarzone wymagające rozważenia

Meflochina: Zwiększa ryzyko bradykardii.⁽²⁶⁾

Inhibitory monoaminooksydazy (z wyjątkiem inhibitorów MAO-B): Mogą nasilać działanie hipotensyjne beta-adrenolityków, ale również stwarzają ryzyko przełomu nadciśnieniowego.⁽²⁷⁾

Ryfampicyna: Może powodować niewielkie skrócenie okresu półtrwania bisoprololu ze względu na pobudzenie metabolizujących leki enzymów wątrobowych. Zwykle nie jest konieczne dostosowywanie dawkowania.⁽²⁸⁾

Pochodne ergotaminy: Mogą nasilać zaburzenia krążenia obwodowego.⁽²⁹⁾

Interakcje produktu leczniczego Alotendin z alkoholem

Jednoczesne spożywanie alkoholu podczas terapii produktem leczniczym Alotendin może prowadzić do nasilenia działania hipotensyjnego leku, co jest efektem sumowania się działania rozszerzającego naczynia krwionośne zarówno przez alkohol, jak i składniki leku (amlodypina i bisoprolol). Interakcja ta może skutkować znacznym obniżeniem ciśnienia tętniczego, powodując zawroty głowy, omdlenia, a w skrajnych przypadkach zapaść krążeniową.

Ponadto, alkohol może:

• Nasilać działanie sedatywne, które może wystąpić jako skutek uboczny terapii lekami przeciwnadciśnieniowymi
• Wpływać na metabolizm wątrobowy obu składników leku, potencjalnie zmieniając ich stężenie w surowicy
• Osłabiać skuteczność terapii przeciwnadciśnieniowej w przypadku przewlekłego spożywania

Ze względu na powyższe interakcje, zaleca się ostrożność i ograniczenie spożycia alkoholu podczas terapii produktem leczniczym Alotendin. W przypadku pacjentów z zaawansowaną chorobą sercowo-naczyniową, niewydolnością wątroby lub innymi stanami zwiększającymi ryzyko nietolerancji niedociśnienia, należy rozważyć całkowitą abstynencję od alkoholu podczas leczenia.

Tabela interakcji produktu leczniczego Alotendin