Leki w grupie
„albuminy ludzkie”

Albuminy ludzkie to preparaty białkowe pochodzenia ludzkiego, które stanowią około 60% wszystkich białek osocza. W organizmie odpowiadają za utrzymanie ciśnienia onkotycznego krwi i transport wielu substancji, w tym hormonów, leków, bilirubiny i kwasów tłuszczowych. Albuminy stosowane jako leki są pozyskiwane z osocza krwi dawców.

Głównym wskazaniem do stosowania albumin ludzkich jest leczenie hipoalbuminemii (niedoboru albumin) oraz uzupełnienie objętości wewnątrznaczyniowej w stanach takich jak wstrząs hipowolemiczny, oparzenia, zespół nerczycowy, marskość wątroby z wodobrzuszem czy podczas zabiegów plazmaferezy. Działanie albumin polega na zwiększeniu objętości osocza poprzez przemieszczanie płynu z przestrzeni pozanaczyniowej do naczyń krwionośnych.

Wśród preparatów albumin ludzkich dostępnych w Polsce znajdują się: Albumin CSL 20% (200 g/l), Alburex 5 i 20% (50 g/l i 200 g/l), Albiomin 5%, 20% i 25% (50 g/l, 200 g/l i 250 g/l), Flexbumin 200 g/l, Human Albumin Grifols 20% (200 g/l) oraz Human Albumin Kedrion 20% (200 g/l). Preparaty różnią się stężeniem albuminy i mogą być stosowane w różnych wskazaniach klinicznych.

Największą zaletą stosowania albumin ludzkich jest ich wysoka skuteczność w przywracaniu objętości wewnątrznaczyniowej oraz utrzymywaniu ciśnienia onkotycznego. W przeciwieństwie do syntetycznych koloidów, albuminy są naturalnymi białkami organizmu, co zmniejsza ryzyko reakcji alergicznych. Dodatkowo pełnią funkcję transportową i antyoksydacyjną.

Niebezpieczeństwa związane ze stosowaniem albumin obejmują ryzyko przeciążenia układu krążenia (zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością serca lub nerek), reakcje nadwrażliwości (od łagodnych do anafilaktycznych), możliwość przeniesienia infekcji (mimo rygorystycznych procesów inaktywacji wirusów) oraz zaburzenia elektrolitowe. Ze względu na wysokie koszty preparatów, ich stosowanie powinno być ograniczone do sytuacji z jasnymi wskazaniami klinicznymi.

Albuminy ludzkie możemy podzielić ze względu na stężenie na: niskooprocentowane (4-5%) stosowane głównie do uzupełnienia objętości krwi krążącej oraz wysokoprocentowe (20-25%) wykorzystywane głównie w przypadkach hipoalbuminemii i zespołu nerczycowego. Podział ze względu na proces produkcji obejmuje albuminy otrzymywane metodą frakcjonowania alkoholowego (metoda Cohna) oraz albuminy otrzymywane metodami chromatograficznymi, które charakteryzują się wyższym stopniem oczyszczenia.