wykrywanie węzłów wartowniczych w przebiegu raka gruczołu krokowego
Wskazanie

Wykrywanie węzłów wartowniczych w przebiegu raka gruczołu krokowego to procedura diagnostyczna mająca na celu identyfikację pierwszych węzłów chłonnych, do których spływa chłonka z ogniska nowotworowego w prostacie. Technika ta pozwala na bardziej precyzyjne określenie stopnia zaawansowania choroby i wykrycie ewentualnych mikroprzerzutów, które mogą nie być widoczne w standardowych badaniach obrazowych.

Procedura wykonywana jest najczęściej przy użyciu radioznaczników (np. nanokoloid albuminy znakowany technetem-99m) lub barwników (np. błękit metylenowy). W Polsce stosuje się preparaty takie jak Nanocoll, SentiScint czy LymphoTrack. Coraz częściej wykorzystuje się również techniki hybrydowe z użyciem zieleni indocyjaninowej (ICG) i specjalistycznych kamer do obrazowania fluorescencyjnego.

Identyfikacja węzłów wartowniczych jest szczególnie istotna u pacjentów z rakiem prostaty o pośrednim i wysokim ryzyku progresji, gdzie prawdopodobieństwo zajęcia węzłów chłonnych jest zwiększone. Procedura może być wykonywana zarówno przed planowaną prostatektomią radykalną, jak i w ramach diagnostyki przed podjęciem decyzji o radioterapii.

Największymi trudnościami w wykrywaniu węzłów wartowniczych w raku prostaty są: złożony i zmienny drenaż limfatyczny gruczołu krokowego, możliwość występowania tzw. węzłów przeskokowych (skip metastases), a także ograniczona czułość metody w przypadku zaawansowanego procesu nowotworowego z masywnym zajęciem węzłów. Dodatkowym wyzwaniem jest interpretacja wyników biopsji śródoperacyjnej, która może nie wykryć mikroprzerzutów widocznych dopiero w późniejszym badaniu histopatologicznym.

W opiece pooperacyjnej stosuje się standardowe leki przeciwbólowe (Paracetamol, Ketonal), a w zależności od dalszego leczenia zasadniczego raka prostaty mogą być wdrażane terapie hormonalne (Zoladex, Eligard, Bicalutamide, Abiraterone), chemioterapia (Docetaxel) lub nowoczesne leki antyandrogenowe (Erleada, Xtandi, Nubeqa).