dehydrogenaza alkoholowa

Dehydrogenaza alkoholowa (ADH) to kluczowy enzym biorący udział w metabolizmie alkoholu etylowego w organizmie. Katalizuje odwracalną reakcję utleniania alkoholi do aldehydów lub ketonów, z jednoczesną redukcją koenzymu NAD+ do NADH. W przypadku etanolu, ADH przekształca go do aldehydu octowego, który jest związkiem bardziej toksycznym.

W organizmie człowieka występuje kilka izoenzymów dehydrogenazy alkoholowej, kodowanych przez różne geny. Są one głównie zlokalizowane w wątrobie, choć występują również w innych tkankach, jak żołądek czy nerki. Aktywność ADH wykazuje znaczną zmienność międzyosobniczą, co wpływa na indywidualną tolerancję alkoholu. Polimorfizmy genów kodujących ADH mogą prowadzić do różnic w tempie metabolizmu etanolu.

W diagnostyce medycznej oznaczanie aktywności dehydrogenazy alkoholowej może być wykorzystywane przy ocenie funkcji wątroby. Wzrost aktywności enzymu w surowicy może świadczyć o uszkodzeniu hepatocytów, występującym m.in. w alkoholowym uszkodzeniu wątroby, wirusowym zapaleniu wątroby czy zatruciu paracetamolem. ADH stanowi również istotny punkt uchwytu dla niektórych leków, jak disulfiram, stosowany w terapii uzależnienia od alkoholu.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Atazanavir Accord 150 mg

Atazanawir jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4 i jednocześnie działa jako jego inhibitor, co prowadzi do licznych interakcji lekowych, zwłaszcza w terapii skojarzonej z rytonawirem, silniejszym inhibitorem CYP3A4. Przeciwwskazane jest łączenie atazanawiru z lekami o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowanymi przez CYP3A4, takimi jak kwetiapina, pimozyd, astemizol, terfenadyna, cyzapryd, chinidyna, beprydyl, triazolam, midazolam (doustnie), lomitapid, ergotamina, dihydroergotamina oraz alfuzosyna. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwirusowe leki stosowane w leczeniu HCV, w tym grazoprewir, elbaswir, glekaprewir i pibrentaswir, których stężenia w osoczu mogą wzrosnąć nawet o ponad 1000% (grazoprewir AUC ↑958%, Cmax ↑524%, Cmin ↑1064%), co wiąże się z wysokim ryzykiem hepatotoksyczności (wzrost aktywności AlAT) i stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania.
alfa-adrenolityk, alkaloid sporyszu, apiksaban, atazanawir, benzodiazepina, buprenorfina, dabigatran, dehydrogenaza alkoholowa, depresja oddechowa, działanie hepatotoksyczne, etynyloestradiol, famotydyna, fenobarbital, fenytoina, glekaprewir, grazoprewir, hepatotoksyczność, inhibitor CYP3A4, inhibitor pompy protonowej, interakcja lekowa, izoenzym CYP3A4, karbamazepina, koinfekcja HBV, lamotrygina, lek antyarytmiczny, lek hipolipemizujący, lek neuroleptyczny, lek prokinetyczny, lek przeciwhistaminowy, lekooporność, metabolizm wątrobowy, midazolam, rywaroksaban, sedacja przedłużona, tenofowir, triazolam, worykonazol, wzmacniacz farmakokinetyczny
Leksykon leków
Interakcje leku – Hydroxyzinum VP 25 mg

Hydroksyzyna chlorowodorek, substancja czynna Hydroxyzinum VP, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie hydroksyzyny z lekami wydłużającymi odstęp QT i zwiększającymi ryzyko torsade de pointes, takimi jak leki przeciwarytmiczne klasy IA (chinidyna, dyzopiramid), klasy III (amiodaron, sotalol), wybrane leki przeciwhistaminowe, przeciwpsychotyczne (np. haloperydol), przeciwdepresyjne (np. cytalopram, escytalopram), przeciwmalaryczne (meflochina), antybiotyki (erytromycyna, lewofloksacyna, moksyfloksacyna), przeciwgrzybicze (pentamidyna), leki stosowane w chorobach układu pokarmowego (prukalopryd), przeciwnowotworowe (toremifen, wandetanib) oraz metadon. Interakcje te znacząco zwiększają ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca i są bezwzględnym przeciwwskazaniem do łącznego stosowania.
bradykardia, cetyryzyna, CYP3A4/5, cytochrom P450, dehydrogenaza alkoholowa, depresja OUN, depresja układu krążenia, działanie przeciwcholinergiczne, działanie sedatywne, hipokaliemia, hydroksyzyna chlorowodorek, inhibitor cholinoesterazy, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja farmakometaboliczna, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, torsade de pointes, UDP-glukuronylotransferaza, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Penester 5 mg

Finasteryd, substancja czynna leku Penester, wykazuje niski potencjał do interakcji lekowych, co potwierdzają badania kliniczne. Metabolizowany głównie przez cytochrom P450 3A4, nie wpływa istotnie na funkcjonowanie tego enzymu, a ryzyko zmiany farmakokinetyki innych leków jest minimalne. Badania z udziałem propranololu, digoksyny, glibenklamidu, warfaryny, teofiliny oraz fenazonu nie wykazały klinicznie istotnych interakcji. Teoretycznie inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol) mogą zwiększać stężenie finasterydu w osoczu, a induktory (np. ryfampicyna, fenytoina) mogą je obniżać, jednak ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa terapeutycznego finasterydu, znaczenie kliniczne tych zmian jest niskie do umiarkowanego.
cytochrom P450 3A4, dehydrogenaza alkoholowa, działanie przeciwzakrzepowe, efekt terapeutyczny, farmakokinetyka leku, finasteryd, induktor enzymatyczny, inhibitor 5α-reduktazy, inhibitor cytochromu P450 3A4, interakcja farmakodynamiczna, interakcja lekowa, konkurencja enzymatyczna, lek przeciwcukrzycowy, margines bezpieczeństwa terapeutycznego, parametr farmakokinetyczny, stężenie w osoczu krwi, szlak metaboliczny

dehydrogenaza alkoholowa

Powiązane wpisy

Interakcje leku – Atazanavir Accord 150 mg

Interakcje leku – Hydroxyzinum VP 25 mg

Interakcje leku – Penester 5 mg