zmniejszenie odporności organizmu na zakażenia
Wskazanie
Zmniejszenie odporności organizmu na zakażenia, określane także jako immunosupresja, to stan, w którym układ immunologiczny pacjenta nie funkcjonuje prawidłowo, co skutkuje zwiększoną podatnością na infekcje. Może być spowodowane przez choroby (np. AIDS, niektóre nowotwory), leki (np. kortykosteroidy, chemioterapeutyki, leki immunosupresyjne), zabiegi medyczne (np. przeszczepy narządów), ale także przez czynniki takie jak niedożywienie, przewlekły stres czy zaawansowany wiek.
W leczeniu i profilaktyce zakażeń u pacjentów z obniżoną odpornością stosuje się różne grupy leków. Najczęściej są to antybiotyki (np. Augmentin, Zinnat, Sumamed), leki przeciwgrzybicze (np. Flukonazol, Diflucan, Polfungicyd), przeciwwirusowe (np. Valtrex, Zovirax, Heviran) oraz immunoglobuliny (np. Kiovig, Octagam, Pentaglobin). W niektórych przypadkach stosuje się również czynniki stymulujące wzrost kolonii granulocytów (G-CSF) jak Neupogen czy Zarzio, które pomagają w regeneracji układu immunologicznego.
Największą trudnością w leczeniu pacjentów z obniżoną odpornością jest równoważenie skuteczności terapii podstawowej choroby z ryzykiem poważnych infekcji. Pacjenci z immunosupresją często wymagają szczególnej uwagi, gdyż objawy zakażenia mogą być u nich nietypowe lub słabo wyrażone. Dodatkowo, nawet zwykle łagodne infekcje mogą u tych osób przebiegać ciężko i zagrażać życiu. Wyzwaniem jest też narastająca oporność patogenów na dostępne leki przeciwdrobnoustrojowe oraz występowanie zakażeń oportunistycznych, które rzadko dotykają osoby z prawidłową odpornością.
Istotnym elementem postępowania jest profilaktyka, w tym szczepienia ochronne (z uwzględnieniem przeciwwskazań dla szczepionek żywych), edukacja pacjenta dotycząca unikania potencjalnych źródeł zakażenia oraz regularne monitorowanie stanu zdrowia. W niektórych przypadkach stosuje się długotrwałą profilaktykę farmakologiczną, np. kotrimoksazol (Bactrim, Biseptol) w zapobieganiu pneumocystozie u pacjentów z HIV lub po przeszczepach.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Vitaminum A + E Medana – Kapsułki elastyczne – 2500 j.m. + 200 mg
Produkt zawiera retinol palmitynian (witamina A) oraz all-rac-α-tokoferylu octan (witamina E) w formie kapsułek elastycznych. Stosowany jest w leczeniu niedoborów witamin A i E, które manifestują się m.in. niedowidzeniem zmierzchowym, zaburzeniami wzrostu oraz problemami z odpornością. Preparat jest również wspomagający w chorobach układu krążenia, miażdżycy, retinopatii miażdżycowej i nadciśnieniowej oraz innych schorzeniach związanych z uszkodzeniami oksydacyjnymi i wolnymi rodnikami. Może być stosowany profilaktycznie u osób narażonych na stres, palaczy i osób przebywających w skażonym środowisku.
• Wskazania do stosowania- choroba niedokrwienna serca
- choroba układu krążenia
- cukrzyca
- kolagenoza
- miażdżyca
- nadciśnienie tętnicze
- niedobór witaminy A
- niedobór witaminy E
- niedokrwistość hemolityczna
- niedowidzenie zmierzchowe
- nieprawidłowe odżywianie
- nowotwór
- retinopatia miażdżycowa
- retinopatia nadciśnieniowa
- zaburzenie w przemianie materii
- zaburzenie wzrostu
- zakrzepowe zapalenie żył
- zmiana chorobowa błony śluzowej
- zmiana chorobowa nabłonka
- zmniejszenie odporności organizmu na zakażenia
• Substancja czynna• Kategoria leku