przebarwienia
Wskazanie
Przebarwienia skóry (hiperpigmentacja) to zaburzenia pigmentacji objawiające się ciemniejszymi plamami na skórze, które mogą występować na różnych częściach ciała, najczęściej na twarzy, dekolcie i dłoniach. Wyróżniamy kilka typów przebarwień: ostudy (melasma), plamy posłoneczne, przebarwienia pozapalne oraz przebarwienia polekowe. Najczęstszymi przyczynami są nadmierna ekspozycja na promieniowanie UV, zmiany hormonalne (ciąża, antykoncepcja hormonalna), stany zapalne skóry, a także starzenie się skóry.
W leczeniu miejscowym przebarwień stosuje się preparaty zawierające substancje rozjaśniające, takie jak: hydrochinon (Pigmentum, Melanon), kwas azelainowy (Skinoren, Acne-Derm), retinoidy (Retinoidy, Isotrex, Differin), kwas kojowy, witaminę C (Cetaphil C-Plus, La Roche-Posay Pure Vitamin C10), arbutynę oraz kwasy AHA i BHA. Na polskim rynku dostępne są także dermokosmetyki dedykowane hiperpigmentacji, np. Pharmaceris Melacyd, Vichy Neovadiol Discoloration czy SVR Clairial.
Najważniejszą trudnością w leczeniu przebarwień jest ich nawrotowy charakter, szczególnie przy ekspozycji na słońce. Leczenie wymaga długotrwałej i systematycznej terapii, a efekty pojawiają się powoli, co może zniechęcać pacjentów. Dodatkowo, niektóre substancje aktywne (np. hydrochinon) mogą powodować podrażnienia skóry i nie mogą być stosowane długoterminowo. Kluczowym elementem terapii jest stosowanie wysokiej fotoprotekcji (SPF 50+) przez cały rok, bez której efekty leczenia mogą być niezadowalające lub krótkotrwałe.
W przypadkach opornych na leczenie miejscowe stosuje się bardziej zaawansowane metody dermatologii estetycznej, takie jak peelingi chemiczne (kwas glikolowy, kwas salicylowy, kwas migdałowy, kwas trójchlorooctowy), mezoterapia, mikrodermabrazja, a także zabiegi laserowe (laser frakcyjny, IPL). Należy jednak pamiętać, że wybór metody terapeutycznej powinien być dostosowany do typu skóry, rodzaju przebarwień oraz indywidualnych potrzeb pacjenta, a leczenie powinno odbywać się pod nadzorem dermatologa.