Leksykon wskazań

Wskazania, strona 32 z 169

• nadkomorowe zaburzenia rytmu serca

  Nadkomorowe zaburzenia rytmu serca to grupa arytmii, których źródło znajduje się powyżej komór serca – w przedsionkach, węźle przedsionkowo-komorowym lub drogach dodatkowych. Do najczęstszych należą: migotanie przedsionków, trzepotanie przedsionków, częstoskurcz przedsionkowy oraz częstoskurcz węzłowy nawrotny. Objawy mogą obejmować kołatanie serca, duszność, zawroty głowy, omdlenia, ból w klatce piersiowej i zmęczenie.

• zapalenie żył

  Zapalenie żył (phlebitis) to stan zapalny ściany naczynia żylnego, który może występować jako samodzielna jednostka chorobowa lub w połączeniu z zakrzepicą (zakrzepowe zapalenie żył). Najczęściej dotyczy żył powierzchownych kończyn dolnych, choć może również występować w żyłach głębokich. Czynniki ryzyka obejmują długotrwałe unieruchomienie, urazy, zabiegi operacyjne, ciążę, stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych, otyłość oraz predyspozycje genetyczne.

• czyrak

  Czyrak (furunculus) to bolesne, głębokie zapalenie mieszka włosowego i otaczających tkanek miękkich, spowodowane najczęściej przez zakażenie bakterią Staphylococcus aureus. Rozpoczyna się jako zaczerwieniony, bolesny guzek, który stopniowo powiększa się, tworząc czop ropny i ostatecznie samoistnie pęka, uwalniając ropę oraz martwiczą tkankę.

• zwiększona częstotliwość oddawania moczu

  Zwiększona częstotliwość oddawania moczu (częstomocz, poliuria) to stan, w którym pacjent oddaje mocz częściej niż zazwyczaj, co może wskazywać na różne schorzenia układu moczowego lub inne choroby ogólnoustrojowe. Normalna częstotliwość oddawania moczu wynosi 4-6 razy na dobę, natomiast w przypadku częstomoczu może to być nawet kilkanaście razy. Częstomocz może występować zarówno w ciągu dnia (częstomocz dzienny), jak i w nocy (nykturia).

• zakażenie sromu

  Zakażenie sromu to stan zapalny zewnętrznych narządów płciowych kobiety. Najczęściej jest spowodowane infekcją bakteryjną, grzybiczą, wirusową lub pasożytniczą. Typowe objawy obejmują świąd, pieczenie, zaczerwienienie, obrzęk tkanek sromu oraz zwiększoną wydzielinę z pochwy, często o nieprzyjemnym zapachu. U pacjentek mogą również wystąpić dolegliwości bólowe podczas oddawania moczu czy współżycia.

• włośnica

  Włośnica (trychinoza) to choroba pasożytnicza wywołana przez nicienie z rodzaju Trichinella, najczęściej Trichinella spiralis. Zakażenie następuje po spożyciu surowego lub niedogotowanego mięsa zawierającego larwy włośnia. W Polsce najczęstszym źródłem zakażenia jest dzikie mięso (głównie dzik), rzadziej wieprzowina z nielegalnego uboju.

• gruźlicze zapalenie opon mózgowych

  Gruźlicze zapalenie opon mózgowych to poważne powikłanie gruźlicy, które występuje, gdy prątki Mycobacterium tuberculosis przedostają się do ośrodkowego układu nerwowego. Schorzenie to cechuje się wysoką śmiertelnością (do 30%) i znacznym ryzykiem trwałych powikłań neurologicznych u osób, które przeżyją zakażenie. Najczęściej rozwija się ono w wyniku rozprzestrzenienia się zakażenia z pierwotnego ogniska gruźliczego w płucach lub innych narządach.

• pourazowe zapalenie kości i stawów

  Pourazowe zapalenie kości i stawów to stan zapalny rozwijający się w następstwie urazu mechanicznego, który uszkadza tkankę kostną lub stawy. Proces ten może wystąpić bezpośrednio po urazie lub rozwinąć się w okresie późniejszym jako powikłanie. Zapalenie charakteryzuje się objawami takimi jak ból, obrzęk, zaczerwienienie, ograniczenie ruchomości stawu oraz podwyższona temperatura miejscowa.

• zespół Löfflera

  Zespół Löfflera to rzadka choroba układu oddechowego charakteryzująca się eozynofilią płucną w połączeniu z przejściowymi naciekami w płucach widocznymi w obrazie radiologicznym. Najczęściej występuje jako reakcja alergiczna na leki, pasożyty, grzyby lub inne alergeny. Pacjenci z zespołem Löfflera mogą prezentować objawy takie jak kaszel, świszczący oddech, gorączka, złe samopoczucie oraz bóle mięśniowe.

• alergiczne owrzodzenie brzeżne rogówki

  Alergiczne owrzodzenie brzeżne rogówki to stan zapalny, w którym dochodzi do destrukcji tkanki rogówki na jej obwodzie w wyniku nadmiernej reakcji immunologicznej. Stan ten najczęściej występuje u pacjentów z chorobami atopowymi, takimi jak atopowe zapalenie skóry, astma oskrzelowa czy alergiczny nieżyt nosa. Owrzodzenie może być również konsekwencją innych chorób autoimmunologicznych, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów czy zespół Sjögrena.

• zapalenie przedniego odcinka oka

  Zapalenie przedniego odcinka oka (anterior uveitis) to stan zapalny obejmujący tęczówkę (iritis) lub tęczówkę i ciało rzęskowe (iridocyclitis). Jest to najczęstsza postać zapalenia błony naczyniowej oka, stanowiąca około 60-70% wszystkich przypadków zapalenia błony naczyniowej. Choroba może wystąpić jako izolowane schorzenie okulistyczne lub jako objaw choroby ogólnoustrojowej, takiej jak zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, choroba Leśniowskiego-Crohna, łuszczyca czy sarkoidoza.

• niedokrwistość aplastyczna wrodzona

  Niedokrwistość aplastyczna wrodzona (zwana także anemią Fanconiego) to rzadka choroba genetyczna, charakteryzująca się niewydolnością szpiku kostnego, prowadzącą do pancytopenii – zmniejszenia liczby wszystkich linii komórek krwi. Występuje z częstością około 1:160 000 urodzeń, a dziedziczona jest najczęściej w sposób autosomalny recesywny. Pierwsze objawy mogą pojawić się już w okresie niemowlęcym, ale najczęściej diagnoza stawiana jest między 5. a 10. rokiem życia.

• niedokrwistość hemolityczna nabyta

  Niedokrwistość hemolityczna nabyta to schorzenie charakteryzujące się przyspieszonym niszczeniem krwinek czerwonych (hemolizą) z powodu czynników zewnętrznych, które nie są związane z wadami wrodzonymi erytrocytów. Może być spowodowana mechanizmami immunologicznymi (autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna), działaniem toksyn, leków, zakażeń lub uszkodzeniem mechanicznym. Objawami są zmęczenie, bladość, żółtaczka, duszność oraz powiększenie śledziony.

• wrzodziejące zapalenie okrężnicy

  Wrzodziejące zapalenie okrężnicy (colitis ulcerosa) to przewlekła choroba zapalna jelit, charakteryzująca się nawracającymi epizodami zapalenia błony śluzowej jelita grubego. Proces zapalny rozpoczyna się zwykle w odbytnicy i może rozszerzać się proksymalnie, obejmując okrężnicę w różnym zakresie. Choroba objawia się biegunką z domieszką krwi i śluzu, bólami brzucha, częstymi wypróżnieniami, uczuciem niepełnego wypróżnienia oraz objawami ogólnymi jak gorączka, osłabienie czy utrata masy ciała.

• hiperkalcemia związana z chorobą nowotworową

  Hiperkalcemia związana z chorobą nowotworową to stan podwyższonego stężenia wapnia w surowicy krwi (>2,6 mmol/l lub >10,5 mg/dl), który występuje u około 20-30% pacjentów z chorobą nowotworową. Najczęściej występuje w przebiegu szpiczaka mnogiego, raka piersi, raka płuc oraz nowotworów głowy i szyi. Mechanizmy prowadzące do hiperkalcemii nowotworowej obejmują wydzielanie przez komórki nowotworowe PTHrP (białka podobnego do parathormonu), bezpośrednią destrukcję tkanki kostnej przez przerzuty, a także zwiększoną produkcję cytokin aktywujących osteoklasty.

• niewydolność kory nadnerczy wtórna

  Niewydolność kory nadnerczy wtórna to zaburzenie, w którym dochodzi do zmniejszonej produkcji kortyzolu z powodu niewystarczającej stymulacji nadnerczy przez ACTH (hormon adrenokortykotropowy) wydzielany przez przysadkę mózgową. W przeciwieństwie do pierwotnej niewydolności kory nadnerczy (choroby Addisona), w postaci wtórnej zazwyczaj zachowana jest produkcja aldosteronu, ponieważ jest ona regulowana głównie przez układ renina-angiotensyna-aldosteron.

• niewydolność kory nadnerczy pierwotna

  Pierwotna niewydolność kory nadnerczy (choroba Addisona) to rzadkie schorzenie endokrynologiczne wynikające z uszkodzenia kory nadnerczy, prowadzące do niedostatecznej produkcji hormonów steroidowych, przede wszystkim kortyzolu i aldosteronu. Najczęstszą przyczyną w krajach rozwiniętych jest autoimmunologiczne zapalenie nadnerczy, ale może być również spowodowana gruźlicą, inwazją nowotworową, krwawieniem do nadnerczy, zakażeniami grzybiczymi czy amyloidozą.

• przewlekła białaczka szpikowa (faza blastyczna)

  Przewlekła białaczka szpikowa (CML) w fazie blastycznej to zaawansowane stadium choroby nowotworowej układu krwiotwórczego, charakteryzujące się nagłym wzrostem liczby komórek blastycznych (niedojrzałych) w szpiku kostnym i krwi obwodowej, przekraczającym 20-30%. Faza blastyczna następuje po fazie przewlekłej i akceleracji, stanowiąc najbardziej agresywne stadium CML, które nieleczone prowadzi do śmierci w ciągu kilku miesięcy.

• choroba cytomegalowirusowa

  Choroba cytomegalowirusowa (CMV) to infekcja wywołana przez wirus cytomegalii, należący do rodziny herpeswirusów. U osób z prawidłowo funkcjonującym układem immunologicznym infekcja CMV jest zazwyczaj bezobjawowa lub przebiega łagodnie, przypominając mononukleozę zakaźną. Natomiast u osób z obniżoną odpornością, zwłaszcza pacjentów po przeszczepach narządów, zakażonych HIV czy noworodków, choroba może mieć ciężki przebieg, prowadząc do zapalenia płuc, wątroby, siatkówki, mózgu czy przewodu pokarmowego.

• wtórny brak miesiączki

  Wtórny brak miesiączki (amenorrhoea secundaria) to stan, w którym u kobiety, która wcześniej miesiączkowała regularnie, dochodzi do zatrzymania miesiączki na okres dłuższy niż 3 miesiące. W przeciwieństwie do pierwotnego braku miesiączki, który diagnozuje się gdy u pacjentki w wieku 16 lat nie wystąpiła pierwsza miesiączka, wtórny brak miesiączki może pojawić się w każdym wieku rozrodczym.

• menopauza

  Menopauza to okres w życiu kobiety, w którym dochodzi do trwałego zaniku miesiączkowania w wyniku wygasania czynności hormonalnej jajników. Diagnozę menopauzy stawia się po 12 miesiącach bez miesiączki. Zwykle występuje między 45. a 55. rokiem życia, ale może pojawić się wcześniej (przedwczesna menopauza) lub później. Objawy menopauzalne są spowodowane spadkiem poziomu estrogenów i mogą obejmować uderzenia gorąca, nocne poty, zaburzenia snu, wahania nastroju, suchość pochwy oraz zwiększone ryzyko osteoporozy.

• świerzbiączka ograniczona

  Świerzbiączka ograniczona (neurodermitis circumscripta, lichen simplex chronicus) to przewlekła dermatoza charakteryzująca się występowaniem jednego lub kilku dobrze odgraniczonych, zliszajowaconych ognisk z nasilonym świądem. Schorzenie to rozwija się wtórnie do długotrwałego drapania lub pocierania skóry, co prowadzi do jej lichenifikacji (pogrubienia) i hiperpigmentacji.

• zespół depresyjny

  Zespół depresyjny (depresja) to zaburzenie psychiczne charakteryzujące się utrzymującym się obniżeniem nastroju, utratą zainteresowań i zdolności do odczuwania przyjemności (anhedonia), zmniejszoną energią oraz zaburzeniami snu i apetytu. Najczęściej występuje jako epizod depresyjny w przebiegu choroby afektywnej jednobiegunowej lub dwubiegunowej, może też być reakcją na trudne sytuacje życiowe lub towarzyszyć innym schorzeniom.

• psychoza

  Psychoza to poważne zaburzenie psychiczne charakteryzujące się zniekształconym postrzeganiem rzeczywistości, które uniemożliwia normalne funkcjonowanie. Główne objawy obejmują halucynacje (fałszywe postrzeganie bodźców, np. słyszenie głosów), urojenia (fałszywe przekonania), dezorganizację myślenia i mowy oraz zaburzenia zachowania. Psychoza może występować w przebiegu schizofrenii, zaburzeń afektywnych, po zażyciu substancji psychoaktywnych, w chorobach neurologicznych lub jako reakcja na silny stres.

• zapobieganie inwazyjnemu zakażeniu wywołanemu przez Neisseria meningitidis

  Zapobieganie inwazyjnemu zakażeniu wywołanemu przez Neisseria meningitidis (inaczej meningokokami) to kluczowy element profilaktyki ciężkich chorób, takich jak sepsa meningokokowa i zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Neisseria meningitidis jest bakterią kolonizującą nosogardziel u około 10% populacji, a inwazyjne zakażenia meningokokowe (IChM) charakteryzują się wysoką śmiertelnością sięgającą 10-20% oraz poważnymi powikłaniami u osób, które przeżyły.

• rzeżączkowe zapalenie szyjki macicy

  Rzeżączkowe zapalenie szyjki macicy to infekcja wywołana przez bakterię Neisseria gonorrhoeae, która należy do chorób przenoszonych drogą płciową. Zakażenie to dotyka głównie nabłonka szyjki macicy, powodując stan zapalny. U pacjentek mogą występować objawy takie jak: nieprawidłowa wydzielina z pochwy o żółtawym zabarwieniu, ból podczas stosunku płciowego, krwawienie międzymiesiączkowe oraz dyskomfort w dolnej części brzucha. Warto jednak zaznaczyć, że u około 50% kobiet zakażenie może przebiegać bezobjawowo.

• zespół Meniere’a

  Zespół Meniere’a to przewlekłe schorzenie ucha wewnętrznego, charakteryzujące się nawracającymi epizodami zawrotów głowy (vertigo), niedosłuchu, szumów usznych (tinnitus) oraz uczucia pełności w uchu. Choroba wywoływana jest przez nadmierne gromadzenie się endolimfy w błędniku, co prowadzi do wzrostu ciśnienia w uchu wewnętrznym i zaburzenia funkcji narządu równowagi oraz słuchu.

• intubacja dotchawicza

  Intubacja dotchawicza to procedura medyczna polegająca na wprowadzeniu rurki intubacyjnej przez usta lub nos pacjenta do tchawicy w celu utrzymania drożności dróg oddechowych oraz umożliwienia wentylacji mechanicznej. Jest stosowana najczęściej w sytuacjach zagrożenia życia, podczas znieczulenia ogólnego, u pacjentów z niewydolnością oddechową lub w przypadku konieczności ochrony dróg oddechowych przed aspiracją treści żołądkowej.

• małopłytkowość wtórna

  Małopłytkowość wtórna to stan charakteryzujący się obniżoną liczbą płytek krwi (trombocytów) poniżej 150 000/μl, który rozwija się jako następstwo innego schorzenia lub czynnika. W przeciwieństwie do małopłytkowości pierwotnej (samoistnej), wtórna ma zidentyfikowaną przyczynę, która może obejmować: choroby autoimmunologiczne, zakażenia, nowotwory hematologiczne, stosowanie niektórych leków, ciążę, a także choroby wątroby i nerek.

• zespół Stevensa-Johnsona

  Zespół Stevensa-Johnsona (SJS) to rzadka, ciężka reakcja nadwrażliwości skórnej charakteryzująca się obumieraniem naskórka i błon śluzowych. Schorzenie to ma podłoże immunologiczne i najczęściej występuje jako reakcja polekowa, choć może być również wywołane infekcjami. SJS objawia się wysoką gorączką, bólem gardła, zmęczeniem, a następnie pojawieniem się bolesnych zmian skórnych – początkowo płaskich, czerwonych plam, które przekształcają się w pęcherze i nadżerki.

• stan zapalny

  Stan zapalny to naturalna odpowiedź układu immunologicznego organizmu na różnego rodzaju uszkodzenia tkanek, infekcje patogenami (bakterie, wirusy, grzyby) czy działanie substancji drażniących. Charakteryzuje się klasycznymi objawami, takimi jak: zaczerwienienie (rumień), obrzęk, ból, podwyższona temperatura miejscowa oraz często zaburzenie funkcji zajętego narządu. Stan zapalny może mieć charakter ostry lub przewlekły, a jego lokalizacja może dotyczyć dowolnej tkanki lub narządu.

• choroba alergiczna

  Choroba alergiczna to nieprawidłowa odpowiedź układu immunologicznego na substancje zazwyczaj nieszkodliwe dla organizmu, zwane alergenami. Występuje u osób z predyspozycją genetyczną i może mieć różnorodne manifestacje kliniczne. Najczęstsze formy to alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, alergie pokarmowe oraz reakcje anafilaktyczne.

• stan skurczowy związany z kamicą moczowodową

  Stan skurczowy związany z kamicą moczowodową to bolesny stan kliniczny wywołany przemieszczaniem się kamienia przez moczowód, co powoduje ostre skurcze mięśni gładkich. Pacjenci najczęściej zgłaszają nagły, intensywny ból w okolicy lędźwiowej, promieniujący do pachwiny, który często określany jest jako kolka nerkowa. Towarzyszyć mu mogą nudności, wymioty, krwiomocz oraz dyzuria.

• dyskineza dróg żółciowych

  Dyskineza dróg żółciowych to zaburzenie czynnościowe polegające na nieprawidłowej kurczliwości i napięciu mięśni gładkich dróg żółciowych, co prowadzi do utrudnionego przepływu żółci. Występuje jako hipermotoryczna (z nadmiernym skurczem zwieracza Oddiego) lub hipomotoryczna (ze zmniejszoną kurczliwością pęcherzyka żółciowego). Dotyczy najczęściej kobiet w średnim wieku, szczególnie po cholecystektomii.

• znieczulenie zewnątrzoponowe

  Znieczulenie zewnątrzoponowe (epiduralne) to metoda miejscowego znieczulenia regionalnego, polegająca na wprowadzeniu leku znieczulającego do przestrzeni zewnątrzoponowej kanału kręgowego. Technika ta umożliwia blokadę przewodnictwa nerwowego w korzeniach nerwów rdzeniowych, powodując odwracalną utratę czucia i/lub funkcji motorycznych w określonych obszarach ciała.

• przewlekła jaskra z otwartym kątem przesączania

  Przewlekła jaskra z otwartym kątem przesączania (POAG – Primary Open-Angle Glaucoma) to najczęstsza postać jaskry, stanowiąca około 60-70% wszystkich przypadków tej choroby. Charakteryzuje się podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym, które prowadzi do stopniowego uszkodzenia nerwu wzrokowego i ubytków w polu widzenia. W przeciwieństwie do jaskry zamykającego się kąta, w POAG kąt przesączania pozostaje anatomicznie otwarty, a trudności w odpływie cieczy wodnistej występują na poziomie beleczkowania i kanału Schlemma.

• sezonowy alergiczny nieżyt nosa

  Sezonowy alergiczny nieżyt nosa (SAR), zwany również katarem siennym, jest schorzeniem atopowym wywołanym przez aeroalergeny sezonowe, takie jak pyłki roślin. Charakteryzuje się takimi objawami jak: wodnisty wyciek z nosa, kichanie, świąd i uczucie zatkanego nosa, a często towarzyszą mu objawy ze strony oczu (alergiczne zapalenie spojówek). Objawy pojawiają się cyklicznie, w zależności od okresu pylenia uczulających roślin – wiosną (drzewa), latem (trawy) lub jesienią (chwasty).

• otarcie

  Otarcie naskórka to powierzchowne uszkodzenie skóry, które powstaje na skutek tarcia lub uderzenia o szorstką powierzchnię. Najczęściej dotyczy odsłoniętych części ciała, takich jak kolana, łokcie, dłonie czy twarz. Otarcia mogą powodować ból, krwawienie, zaczerwienienie oraz narażać organizm na wniknięcie patogenów i rozwój infekcji.

• zaburzenie motoryki przewodu pokarmowego

  Zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego to grupa schorzeń charakteryzująca się nieprawidłową aktywnością mięśniową w obrębie przewodu pokarmowego, co prowadzi do zaburzeń perystaltyki i pasażu treści pokarmowej. Zaburzenia te mogą dotyczyć każdego odcinka przewodu pokarmowego, począwszy od przełyku, poprzez żołądek, jelito cienkie, aż po jelito grube.

• stan zapalny błony śluzowej

  Stan zapalny błony śluzowej to patologiczna reakcja obronna organizmu na czynniki drażniące, która obejmuje nabłonek wyściełający różne narządy wewnętrzne. Najczęściej dotyczy przewodu pokarmowego, dróg oddechowych, układu moczowo-płciowego oraz jamy ustnej. Stan zapalny charakteryzuje się zaczerwienieniem, obrzękiem, bólem, zwiększonym uciepleniem tkanek oraz często zaburzeniem funkcji zajętego narządu.

• owrzodzenie błony śluzowej jamy ustnej

  Owrzodzenia błony śluzowej jamy ustnej (afty) to bolesne zmiany, które pojawiają się na wewnętrznej stronie policzków, języku, podniebieniu miękkim, dziąsłach i wargach. Najczęściej występują jako pojedyncze lub mnogie, płytkie ubytki błony śluzowej o średnicy do 1 cm, otoczone rumieniowym rąbkiem zapalnym i pokryte białawym, włóknikowym nalotem. Owrzodzenia te mogą być objawem różnych chorób ogólnoustrojowych, alergii, niedoborów witaminowych, zaburzeń hormonalnych, ale najczęściej mają charakter idiopatyczny.

• pleśniawki

  Pleśniawki (łac. Candidiasis oris, ang. Oral thrush) to infekcja grzybicza jamy ustnej wywołana przez drożdżaki z rodzaju Candida, głównie Candida albicans. Objawia się białymi, kremowymi nalotami na języku, policzkach, podniebieniu lub dziąsłach, które po zeskrobaniu pozostawiają zaczerwienioną, niekiedy krwawiącą powierzchnię. Pacjenci mogą odczuwać pieczenie, dyskomfort podczas jedzenia oraz zaburzenia smaku.

• choroba zapalna jelit

  Choroba zapalna jelit (IBD – Inflammatory Bowel Disease) to grupa przewlekłych schorzeń autoimmunologicznych, obejmujących głównie chorobę Leśniowskiego-Crohna oraz wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Charakteryzują się nawracającym zapaleniem przewodu pokarmowego, prowadzącym do uszkodzenia śluzówki i głębszych warstw ściany jelita. Objawy obejmują biegunkę (często krwawą), ból brzucha, zmęczenie, utratę masy ciała oraz objawy pozajelitowe dotyczące stawów, skóry czy oczu.

• kryptokokoza

  Kryptokokoza to choroba grzybicza wywoływana przez Cryptococcus neoformans lub Cryptococcus gattii. Dotyka głównie osoby z obniżoną odpornością, zwłaszcza pacjentów z HIV/AIDS, po przeszczepach narządów lub stosujących leki immunosupresyjne. Zakażenie zwykle rozpoczyna się w płucach po wdychaniu zarodników grzyba, a następnie może rozprzestrzeniać się drogą krwionośną do ośrodkowego układu nerwowego, powodując kryptokokowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych.

• moczenie nocne

  Moczenie nocne (enuresis nocturna) to mimowolne oddawanie moczu podczas snu u dzieci powyżej 5. roku życia, gdy powinny już kontrolować pęcherz moczowy. Występuje u około 10-15% dzieci w wieku 5 lat, a częstość maleje wraz z wiekiem do około 1-2% u nastolatków. Przyczyny obejmują opóźnione dojrzewanie kontroli pęcherza, nadmierne wytwarzanie moczu w nocy, zmniejszoną pojemność pęcherza, zaburzenia snu, a także czynniki genetyczne.

• napad lęku

  Napad lęku (atak paniki) to nagły, intensywny epizod strachu, któremu towarzyszą objawy somatyczne, takie jak: przyspieszone bicie serca, duszność, zawroty głowy, drżenie, nudności, uczucie derealizacji czy depersonalizacji. Pacjent często doświadcza uczucia zagrożenia życia, mimo braku realnego niebezpieczeństwa. Napady lęku występują najczęściej w przebiegu zaburzenia panicznego, ale mogą też towarzyszyć innym zaburzeniom psychicznym, jak fobia społeczna czy zespół stresu pourazowego.

• wyprysk łojotokowy

  Wyprysk łojotokowy (łojotokowe zapalenie skóry) to przewlekła choroba zapalna skóry o nawrotowym charakterze, często występująca w miejscach bogatych w gruczoły łojowe. Schorzenie to charakteryzuje się zaczerwienieniem, złuszczaniem naskórka oraz obecnością tłustych łusek na podłożu rumieniowym. Najczęściej dotyka okolic owłosionej skóry głowy, twarzy (zwłaszcza brwi, nosa, fałdów nosowo-wargowych), klatki piersiowej i pleców.

• katar

  Katar (rhinitis) to stan zapalny błony śluzowej nosa, najczęściej objawiający się przekrwieniem błony śluzowej, nadmiernym wydzielaniem śluzu, uczuciem zatkanego nosa oraz kichaniem. Występuje najczęściej jako objaw infekcji wirusowej górnych dróg oddechowych, alergii lub jako reakcja na czynniki drażniące.

• wyprysk alergiczny

  Wyprysk alergiczny, znany również jako egzema alergiczna lub zapalenie skóry o podłożu alergicznym, to przewlekła choroba skóry charakteryzująca się świądem, zaczerwienieniem, obrzękiem i często pęcherzykami wypełnionymi płynem. Stanowi reakcję immunologiczną organizmu na kontakt z alergenami środowiskowymi. Najczęstszą postacią wyprysku alergicznego jest atopowe zapalenie skóry (AZS), które często współwystępuje z innymi chorobami alergicznymi jak astma czy alergiczny nieżyt nosa.

• choroba hemoroidalna

  Choroba hemoroidalna (guzki krwawnicze, hemoroidy) to schorzenie polegające na patologicznym powiększeniu i zapaleniu splotów naczyniowych odbytu. Występuje u około 50% populacji powyżej 50. roku życia. Rozwija się na skutek przewlekłych zaparć, siedzącego trybu życia, ciąży, długotrwałego parcia podczas defekacji czy nadmiernego napięcia mięśni dna miednicy.