brak miesiączki
Wskazanie

Brak miesiączki (amenorrhea) to stan, w którym kobieta nie ma miesiączki przez co najmniej trzy cykle menstruacyjne lub przez 6 miesięcy, jeśli wcześniej miesiączkowanie występowało regularnie. Rozróżniamy amenorrheę pierwotną (gdy miesiączka nie wystąpiła do 16. roku życia) oraz wtórną (gdy miesiączka ustała po okresie prawidłowych cykli). Przyczyny braku miesiączki mogą być bardzo różnorodne: fizjologiczne (ciąża, karmienie piersią, menopauza), hormonalne (zaburzenia osi podwzgórze-przysadka-jajniki, zespół policystycznych jajników, niedoczynność tarczycy), anatomiczne (zespół Mayera-Rokitansky’ego-Küstera-Hausera, zarośnięcie błony dziewiczej), związane z nadmiernym wysiłkiem fizycznym, zaburzeniami odżywiania lub stresem.

W leczeniu braku miesiączki kluczowe jest zidentyfikowanie przyczyny. W zależności od diagnozy stosuje się różne grupy leków. W przypadku zaburzeń hormonalnych często stosuje się preparaty hormonalne, takie jak dwuskładnikowe tabletki antykoncepcyjne (np. Microgynon, Novynette, Yasmin) lub progestageny (Duphaston, Luteina). Przy niedoczynności tarczycy stosuje się preparaty lewotyroksyny (Euthyrox, Letrox). W zespole policystycznych jajników często przepisuje się metforminę (Glucophage, Metformax), która poprawia wrażliwość na insulinę i może przywrócić owulację.

Największe trudności w leczeniu braku miesiączki związane są z różnorodnością przyczyn i koniecznością dokładnej diagnostyki. Niekiedy identyfikacja źródła problemu wymaga przeprowadzenia wielu badań, w tym hormonalnych, obrazowych i genetycznych. Dodatkowym wyzwaniem jest fakt, że niektóre przyczyny, jak anatomiczne nieprawidłowości, mogą wymagać interwencji chirurgicznej. Pacjentki często zgłaszają się do lekarza dopiero po długim czasie trwania amenorrhei, co może utrudniać leczenie i zwiększać ryzyko powikłań, takich jak osteoporoza czy niepłodność. Psychologiczny aspekt braku miesiączki, szczególnie w kontekście potencjalnych problemów z płodnością, również stanowi istotne wyzwanie terapeutyczne.