rozpoczynające się połogowe zapalenie piersi
Wskazanie

Rozpoczynające się połogowe zapalenie piersi (mastitis puerperalis) to infekcyjne schorzenie gruczołu sutkowego, które występuje najczęściej w pierwszych tygodniach po porodzie. Głównymi patogenami odpowiedzialnymi za tę chorobę są Staphylococcus aureus oraz rzadziej bakterie z grupy paciorkowców. Do rozwoju zapalenia przyczyniają się zastój pokarmu, mikrourazy brodawek oraz obniżona odporność w okresie połogu.

Objawy rozpoczynającego się zapalenia piersi obejmują ból i zaczerwienienie ograniczonej części gruczołu, miejscowe zwiększenie temperatury, obrzęk oraz ogólne objawy infekcji takie jak gorączka i złe samopoczucie. Kluczowe jest wczesne rozpoznanie, ponieważ opóźnione leczenie może prowadzić do powstania ropnia lub przejścia w formę przewlekłą.

W leczeniu farmakologicznym rozpoczynającego się zapalenia piersi stosuje się antybiotyki, które są bezpieczne w okresie laktacji. Najczęściej wykorzystuje się cefalosporyny I generacji (Keflex, Cefaleksyna, Zinnat), klindamycynę (Dalacin C, Clindamycin MIP) lub amoksycylinę z kwasem klawulanowym (Augmentin, Amoksiklav, Taromentin). Dodatkowo zaleca się leki przeciwbólowe i przeciwzapalne, jak paracetamol (Panadol, Apap) lub ibuprofen (Nurofen, Ibuprom).

Największą trudnością w leczeniu rozpoczynającego się zapalenia piersi jest konieczność utrzymania karmienia piersią, które paradoksalnie stanowi element terapii. Pacjentki często obawiają się kontynuowania karmienia z powodu bólu i obaw o szkodliwość dla dziecka. Wyzwaniem dla lekarza jest przekonanie matki o konieczności regularnego opróżniania piersi oraz prawidłowe dobranie antybiotykoterapii, która nie wpłynie negatywnie na dziecko. Istotne jest również monitorowanie przebiegu leczenia, by w porę zareagować na brak poprawy lub nawet pogorszenie stanu pacjentki.