Leksykon składników
na literę „D”

Składniki na „D”, strona 2 z 3

• disodu pamidronian

  Disodu pamidronian to związek z grupy bisfosfonianów, stosowany głównie w leczeniu chorób związanych z resorpcją kości. Mechanizm działania polega na hamowaniu aktywności osteoklastów – komórek odpowiedzialnych za rozkład tkanki kostnej. Pamidronian wykazuje szczególną skuteczność w stanach hiperkalcemii (podwyższonego poziomu wapnia we krwi), zwłaszcza w hiperkalcemii związanej z chorobą nowotworową, a także w leczeniu zmian osteolitycznych w przebiegu szpiczaka mnogiego oraz przerzutów nowotworowych do kości.

• drosera

  Drosera, znana również jako rosiczka, to rodzaj roślin mięsożernych, który znalazł zastosowanie w medycynie jako składnik preparatów leczniczych. Ekstrakty z rosiczki wykazują działanie przeciwkaszlowe, wykrztuśne i łagodzące podrażnienia błony śluzowej dróg oddechowych. Mechanizm działania opiera się głównie na zawartych w roślinie związkach czynnych, takich jak naftochinony, flawonoidy i kwasy organiczne, które hamują odruch kaszlowy i rozrzedzają wydzielinę oskrzelową.

• disodu fosforan dwuwodny

  Disodu fosforan dwuwodny (Na₂HPO₄ · 2H₂O) to nieorganiczny związek chemiczny należący do grupy fosforanów, stosowany w medycynie jako osmotyczny środek przeczyszczający. Działa poprzez zwiększanie ciśnienia osmotycznego w świetle jelita, co prowadzi do zatrzymania wody w jelicie, zmiękczenia mas kałowych i pobudzenia perystaltyki jelit. Jest składnikiem preparatów do oczyszczania jelita przed badaniami diagnostycznymi, takimi jak kolonoskopia, czy zabiegami chirurgicznymi.

• dihydroksyglinowo-sodowy węglan

  Dihydroksyglinowo-sodowy węglan to złożony związek chemiczny zawierający jony glinu, sodu oraz grupy węglanowe i wodorotlenowe. Substancja ta należy do grupy leków zobojętniających kwas żołądkowy (antacida), stosowanych w leczeniu objawów nadkwaśności żołądka, zgagi, niestrawności oraz choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy.

• deksrazoksan

  Deksrazoksan jest substancją czynną używaną głównie jako kardioprotektant, chroniący serce przed kardiotoksycznością powodowaną przez antracykliny, takie jak doksorubicyna czy epirubicyna, stosowane w chemioterapii nowotworów. Mechanizm działania deksrazoksanu polega na chelatowaniu jonów żelaza, co zapobiega tworzeniu się kompleksów żelazo-antracyklina generujących wolne rodniki, które uszkadzają mięsień sercowy.

• diltiazem chlorowodorek

  Diltiazem chlorowodorek to pochodna benzotiazepiny, należąca do grupy antagonistów kanału wapniowego. Działa poprzez blokowanie kanałów wapniowych typu L w błonach komórkowych mięśni gładkich naczyń krwionośnych oraz mięśnia sercowego, co prowadzi do ich rozkurczu. Ma działanie naczyniorozszerzające, obniżające ciśnienie tętnicze oraz zmniejszające obciążenie serca. Dodatkowo spowalnia przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, co jest wykorzystywane w leczeniu zaburzeń rytmu serca.

• dopamina chlorowodorek

  Dopamina chlorowodorek to substancja czynna należąca do grupy katecholamin, która działa jako neuroprzekaźnik w ośrodkowym układzie nerwowym oraz jako lek presyjny stosowany w stanach nagłych. Jej podstawowym mechanizmem działania jest stymulacja receptorów adrenergicznych (głównie α1, α2, β1 i w mniejszym stopniu β2) oraz dopaminergicznych (D1 i D2), co prowadzi do zwiększenia kurczliwości mięśnia sercowego, przyspieszenia akcji serca oraz skurczu naczyń krwionośnych.

• dinoproston

  Dinoproston (PGE2) to naturalna prostaglandyna E2, stosowana głównie w położnictwie do indukcji porodu i dojrzewania szyjki macicy. Działa poprzez stymulację receptorów prostaglandynowych w mięśniu macicy, powodując jej skurcze oraz zmiany w strukturze szyjki macicy, co ułatwia jej rozszerzanie się podczas porodu.

• derizomaltoza żelazowa

  Derizomaltoza żelazowa (Iron Isomaltoside 1000) to kompleks żelaza z derizomaltozą, wykorzystywany w leczeniu niedoboru żelaza. Kompleks ten charakteryzuje się wysoką stabilnością, co pozwala na kontrolowane uwalnianie jonów żelaza w organizmie pacjenta. Dzięki swoim właściwościom farmakologicznym, preparat skutecznie uzupełnia niedobory żelaza, wspomagając produkcję hemoglobiny i zapobiegając anemii z niedoboru żelaza.

• dekslanzoprazol

  Dekslanzoprazol to aktywny enancjomer lanzoprazolu, należący do grupy inhibitorów pompy protonowej (IPP). Mechanizm jego działania polega na blokowaniu enzymu H+/K+-ATP-azy w komórkach okładzinowych żołądka, co prowadzi do zahamowania wydzielania kwasu solnego. Substancja charakteryzuje się unikalną technologią podwójnego uwalniania, zapewniającą dwufazowe uwalnianie leku i przedłużony czas działania.

• deksametazon fosforan

  Deksametazon fosforan to syntetyczny glikokortykosteroid o silnym działaniu przeciwzapalnym, przeciwalergicznym i immunosupresyjnym. Działa poprzez wiązanie się z receptorami glikokortykosteroidowymi w cytoplazmie komórek, wpływając na ekspresję genów i hamując produkcję mediatorów zapalenia, takich jak cytokiny, prostaglandyny i leukotrieny. Jest około 25-30 razy silniejszy niż hydrokortyzon i charakteryzuje się długim czasem działania.

• desfluran

  Desfluran to fluorowany eter będący wziewnym środkiem anestetycznym, stosowanym do indukcji i podtrzymania znieczulenia ogólnego podczas zabiegów chirurgicznych. Jego mechanizm działania polega na modulacji receptorów GABA w ośrodkowym układzie nerwowym, co prowadzi do depresji funkcji OUN i utraty świadomości.

• deferazyroks

  Deferazyroks to doustny chelator żelaza, który wiąże jony żelaza w stosunku 2:1, tworząc kompleksy o wysokiej stabilności. Działa poprzez selektywne wiązanie nadmiaru żelaza i usuwanie go z organizmu, głównie z wydzielinami żółciowymi. Jest stosowany w leczeniu przewlekłego obciążenia żelazem w wyniku częstych transfuzji krwi u pacjentów z beta-talasemią, innymi rodzajami niedokrwistości oraz w zespołach mielodysplastycznych.

• doksylamina wodorobursztynian

  Doksylamina wodorobursztynian jest antagonistą receptorów histaminowych H₁ pierwszej generacji z grupy etanoloamin. Wykazuje silne działanie przeciwhistaminowe, przeciwwymiotne oraz sedatywne. Mechanizm działania polega na blokowaniu receptorów histaminowych H₁, co hamuje efekty działania histaminy w organizmie, szczególnie w obrębie układu nerwowego i naczyń krwionośnych.

• daryfenacyna

  Daryfenacyna to substancja czynna należąca do grupy leków antycholinergicznych, stosowanych głównie w leczeniu pęcherza nadreaktywnego (OAB). Działa poprzez blokowanie receptorów muskarynowych M3, które są odpowiedzialne za skurcze mięśni gładkich pęcherza moczowego. Dzięki temu mechanizmowi daryfenacyna zmniejsza mimowolne skurcze wypieracza pęcherza, redukując objawy takie jak częstomocz, nagłe parcie na mocz oraz nietrzymanie moczu.

• diklofenak epolaminy

  Diklofenak epolaminy to niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) z grupy pochodnych kwasu octowego, stanowiący połączenie diklofenaku z aminą epolaminy, co poprawia jego rozpuszczalność i wchłanianie. Mechanizm działania polega głównie na hamowaniu aktywności enzymów cyklooksygenazy (COX-1 i COX-2), odpowiedzialnych za syntezę prostaglandyn – mediatorów stanu zapalnego, bólu i gorączki.

• deksibuprofen

  Deksibuprofen jest prawoskrętnym izomerem ibuprofenu (S-ibuprofen), stanowiącym aktywną farmakologicznie formę leku. Jest to niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) należący do grupy pochodnych kwasu propionowego. Deksibuprofen wykazuje działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne i przeciwgorączkowe poprzez hamowanie enzymu cyklooksygenazy (COX), co prowadzi do zmniejszenia syntezy prostaglandyn – mediatorów stanu zapalnego i bólu.

• dihydrokodeina

  Dihydrokodeina to półsyntetyczny opioidowy lek przeciwbólowy, który jest pochodną kodeiny. Działa na receptory opioidowe w ośrodkowym układzie nerwowym, hamując przewodzenie bodźców bólowych. Jest stosowana w leczeniu bólu o nasileniu umiarkowanym do silnego, szczególnie gdy niesteroidowe leki przeciwzapalne i paracetamol nie przynoszą ulgi.

• dapoksetyna

  Dapoksetyna to substancja czynna należąca do grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), stosowana w leczeniu przedwczesnego wytrysku u mężczyzn. Mechanizm jej działania polega na zwiększeniu stężenia serotoniny w szczelinach synaptycznych, co prowadzi do opóźnienia ejakulacji poprzez hamowanie ośrodkowego układu nerwowego odpowiedzialnego za ten odruch.

• dekanonian zuklopentyksolu

  Dekanonian zuklopentyksolu to długo działająca postać zuklopentyksolu, leku przeciwpsychotycznego z grupy neuroleptyków klasycznych (typowych), należącego do pochodnych tioksantenu. Działa głównie poprzez blokowanie receptorów dopaminowych D2 w ośrodkowym układzie nerwowym, co prowadzi do redukcji objawów psychotycznych takich jak omamy, urojenia czy zdezorganizowane myślenie.

• dekanian nandrolonu

  Dekanian nandrolonu to syntetyczny steroid anaboliczno-androgenny, który jest estrem nandrolonu. Wykazuje właściwości anaboliczne, stymulując syntezę białek, wzrost tkanki mięśniowej oraz zwiększając retencję azotu w organizmie. Dzięki obecności grupy dekanoilowej charakteryzuje się długim okresem działania, co pozwala na rzadsze dawkowanie.

• dekstran

  Dekstran to polisacharyd o dużej masie cząsteczkowej, składający się z łańcuchów glukozy połączonych wiązaniami α-1,6-glikozydowymi, z odgałęzieniami α-1,3-glikozydowymi. W medycynie stosowany jest głównie jako substytut osocza, zwiększający objętość krwi krążącej i poprawiający przepływ krwi przez naczynia włosowate.

• dihydroergotamina mezylan

  Dihydroergotamina mezylan to substancja czynna należąca do grupy alkaloidów sporyszu, stosowana głównie w leczeniu migreny i bólów głowy o charakterze naczyniowym. Jej działanie polega na aktywacji receptorów serotoninowych (5-HT1), dopaminowych oraz adrenergicznych, co prowadzi do skurczu rozszerzonych naczyń mózgowych, hamując tym samym uwalnianie prozapalnych neuropeptydów i zatrzymując rozwój napadu migreny.

• doksepina

  Doksepina to trójcykliczny lek przeciwdepresyjny (TLPD), który wykazuje silne działanie przeciwdepresyjne, przeciwlękowe oraz sedatywne. Mechanizm działania polega głównie na hamowaniu wychwytu zwrotnego noradrenaliny i serotoniny w ośrodkowym układzie nerwowym, co prowadzi do zwiększenia stężenia tych neuroprzekaźników w synapsach. Dodatkowo doksepina blokuje receptory histaminowe H1, co odpowiada za jej działanie uspokajające i nasenne.

• disodu fosforan dwunastowodny

  Disodu fosforan dwunastowodny (Na₂HPO₄·12H₂O), znany również jako fosforan disodowy, to substancja czynna o właściwościach przeczyszczających, stosowana w leczeniu zaparć oraz w przygotowaniu jelita do badań diagnostycznych, takich jak kolonoskopia czy zabiegi chirurgiczne. Działa poprzez zwiększenie objętości treści jelitowej i zmiękczenie stolca, co ułatwia wypróżnianie.

• dekanonian flupentyksolu

  Dekanonian flupentyksolu jest neuroleptykiem z grupy pochodnych tioksantenu o działaniu przeciwpsychotycznym. Mechanizm działania polega głównie na blokowaniu receptorów dopaminergicznych D2 w ośrodkowym układzie nerwowym, co prowadzi do zmniejszenia objawów psychotycznych takich jak halucynacje, urojenia oraz zaburzenia myślenia. Preparat wykazuje również działanie uspokajające, co jest korzystne w leczeniu stanów pobudzenia psychoruchowego.

• dihydroergokrystyna

  Dihydroergokrystyna to związek z grupy alkaloidów sporyszu, należący do rodziny ergoliny. Jest pochodną ergotaminy, która po procesie uwodornienia wykazuje mniejszą toksyczność i lepsze właściwości farmakokinetyczne. Substancja ta działa jako częściowy agonista receptorów adrenergicznych, dopaminergicznych i serotoninergicznych, co przekłada się na jej złożony mechanizm działania na ośrodkowy układ nerwowy.

• denotywir

  Denotywir to substancja przeciwwirusowa należąca do grupy inhibitorów odwrotnej transkryptazy nukleotydów (NtRTI), stosowana głównie w leczeniu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B (WZW B). Jego mechanizm działania polega na hamowaniu polimerazy DNA wirusa HBV, co prowadzi do przerwania replikacji wirusa i zmniejszenia jego ilości w organizmie pacjenta.

• difenoksylat chlorowodorek

  Difenoksylat chlorowodorek to syntetyczny opioid stosowany głównie w leczeniu objawowym ostrej i przewlekłej biegunki. Działa poprzez wiązanie się z receptorami opioidowymi w układzie pokarmowym, co spowalnia perystaltykę jelit, wydłuża czas pasażu jelitowego i zmniejsza wydzielanie płynów do światła przewodu pokarmowego. Substancja ta jest często łączona z atropiną w preparatach przeciwbiegunkowych, aby zapobiec nadużyciom i poprawić skuteczność terapeutyczną.

• dipotasu fosforan

  Dipotasu fosforan (dwufosforan potasu) to substancja czynna należąca do grupy elektrolitów. Jest to związek nieorganiczny zawierający jony potasu i fosforanowe, który odgrywa istotną rolę w uzupełnianiu niedoborów elektrolitowych oraz w utrzymaniu prawidłowej gospodarki kwasowo-zasadowej organizmu. Mechanizm działania opiera się na dostarczaniu organizmowi zarówno jonów potasu (K+), niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego i mięśniowego, jak i jonów fosforanowych uczestniczących w licznych procesach metabolicznych.

• disód fosforan bezwodny

  Disód fosforan bezwodny (ang. disodium phosphate anhydrous) to związek chemiczny wykorzystywany w medycynie jako składnik leczniczy o właściwościach buforujących. Jest to sól sodowa kwasu fosforowego, która odgrywa istotną rolę w regulacji równowagi kwasowo-zasadowej organizmu. Działa poprzez wiązanie jonów wodorowych i utrzymywanie odpowiedniego pH płynów ustrojowych.

• diglukonian chloroheksydyny

  Diglukonian chloroheksydyny to powszechnie stosowany antyseptyk o szerokim spektrum działania przeciwdrobnoustrojowego. Działa bakteriobójczo zarówno na bakterie Gram-dodatnie, jak i Gram-ujemne, a także wykazuje aktywność przeciwko grzybom i niektórym wirusom otoczkowym. Mechanizm działania polega na zaburzeniu przepuszczalności błony komórkowej drobnoustrojów, co prowadzi do wycieku składników wewnątrzkomórkowych i w konsekwencji do śmierci komórki.

• D-Camphora

  D-Camphora, znana również jako kamfora, to organiczny związek naturalny pozyskiwany głównie z drzewa kamforowego (Cinnamomum camphora). Substancja ta wykazuje działanie przeciwbólowe, przeciwświądowe, przeciwzapalne i miejscowo znieczulające. Mechanizm działania kamfory polega głównie na stymulacji zakończeń nerwowych w skórze, co wywołuje uczucie chłodu, a następnie ciepła, jednocześnie zmniejszając odczuwanie bólu i świądu. Dodatkowo, substancja ta działa jako słaby środek antyseptyczny.

• dichromian potasu

  Dichromian potasu (K₂Cr₂O₇) to nieorganiczny związek chemiczny będący solą potasową kwasu dichromowego. Jest to substancja o silnych właściwościach utleniających, wykorzystywana głównie w analizach laboratoryjnych, procesach przemysłowych oraz w badaniach diagnostycznych. Ze względu na swoje właściwości redoks znalazła zastosowanie w medycynie jako odczynnik w testach analitycznych.

• dichlorowodorek etylenodiaminy

  Dichlorowodorek etylenodiaminy to związek chemiczny stosowany głównie jako środek przeciwhistaminowy w leczeniu reakcji alergicznych. Działa poprzez blokowanie receptorów histaminowych H1, co prowadzi do zmniejszenia objawów alergii, takich jak kichanie, świąd, łzawienie oczu czy obrzęki. Substancja ta wykazuje również właściwości uspokajające i przeciwwymiotne.

• difenyloguanidyna

  Difenyloguanidyna to organiczny związek chemiczny należący do grupy guanidyn, który znalazł zastosowanie w różnych dziedzinach medycyny, głównie jako składnik preparatów przeciwgrzybiczych i przeciwbakteryjnych. Działa poprzez zakłócanie syntezy białek i struktury błony komórkowej drobnoustrojów, co prowadzi do zahamowania ich wzrostu i rozmnażania.

• dietyloditiokarbaminian cynku

  Dietyloditiokarbaminian cynku (DDTC cynku) to związek organiczny stosowany w medycynie ze względu na swoje właściwości przeciwgrzybicze i przeciwbakteryjne. Mechanizm działania opiera się na zdolności do chelatowania jonów metali, co zaburza funkcje enzymów niezbędnych do przeżycia drobnoustrojów. Dodatkowo, DDTC cynku wykazuje działanie immunomodulujące poprzez wpływ na aktywność komórek odpornościowych.

• dibutyloditiokarbaminian cynku

  Dibutyloditiokarbaminian cynku to organiczny związek chemiczny będący pochodną kwasu ditiokarbaminowego, w którym centralny atom cynku jest połączony z dwoma ligandami dibutylodtiokarbaminianowymi. Substancja ta wykazuje przede wszystkim działanie przeciwgrzybicze i jest stosowana w leczeniu dermatologicznym.

• disiarczek dibenzotiazylu

  Disiarczek dibenzotiazylu to organiczny związek chemiczny zawierający siarkę, który jest wykorzystywany jako środek wulkanizujący w przemyśle gumowym. W medycynie i farmakologii nie jest stosowany jako substancja czynna leków do użytku wewnętrznego. Jego główne zastosowanie dotyczy przede wszystkim procesów technologicznych związanych z produkcją wyrobów gumowych, w tym wyrobów medycznych takich jak rękawice, cewniki czy inne elementy sprzętu medycznego.

• disiarczek dipentametylenotiuramu

  Disiarczek dipentametylenotiuramu, znany również jako tiram, jest substancją czynną należącą do grupy fungicydów ditiokarbaminianowych. W medycynie stosowany jest głównie w leczeniu chorób skóry wywołanych przez dermatofity, drożdżaki i pleśnie. Mechanizm działania polega na hamowaniu enzymów zawierających grupy tiolowe, co prowadzi do zaburzenia metabolizmu komórek grzybów i ich śmierci.

• disiarczek tetrametylotiuramu

  Disiarczek tetrametylotiuramu, znany także jako disulfiram, jest substancją czynną stosowaną głównie w leczeniu alkoholizmu przewlekłego. Działa poprzez hamowanie aktywności enzymu dehydrogenazy aldehydowej, który odpowiada za metabolizm aldehydu octowego – toksycznego produktu pośredniego powstającego podczas rozkładu alkoholu w organizmie. Gdy pacjent przyjmujący disulfiram spożyje alkohol, dochodzi do nagromadzenia aldehydu octowego w organizmie, co wywołuje reakcję disulfiramową.

• diazolidynylomocznik

  Diazolidynylomocznik (Diazolidinyl Urea) to syntetyczny konserwant, który jest często stosowany w produktach kosmetycznych i farmaceutycznych. Substancja ta działa jako środek przeciwbakteryjny i przeciwgrzybiczy, zapobiegając rozwojowi mikroorganizmów w preparatach, do których jest dodawana. Mechanizm działania polega na uwalnianiu formaldehydu, który niszczy struktury komórkowe drobnoustrojów.

• destylat z mieszaniny rektyfikowanych olejków eterycznych

  Destylat z mieszaniny rektyfikowanych olejków eterycznych to substancja otrzymywana w procesie destylacji wysokooczyszczonych olejków eterycznych pochodzenia roślinnego. Proces rektyfikacji zapewnia wysoką czystość substancji czynnych, eliminując niepożądane związki i zanieczyszczenia. Dzięki temu uzyskany destylat charakteryzuje się skoncentrowanym działaniem terapeutycznym, które zależy od składu wykorzystanych olejków.

• Dermatophagoides pteronyssinus

  Dermatophagoides pteronyssinus to gatunek roztocza kurzu domowego, który jest jednym z najczęstszych alergenów powodujących reakcje alergiczne u ludzi. Te mikroskopijne organizmy żyją w kurzu domowym, żywiąc się złuszczonym naskórkiem ludzkim i innymi materiałami organicznymi. Ich obecność w domach jest powszechna, szczególnie w materacach, poduszkach, dywanach i meblach tapicerowanych.

• Dermatophagoides farinae

  Dermatophagoides farinae, znany również jako roztocze kurzu domowego amerykańskiego, jest gatunkiem roztoczy powszechnie występującym w domach na całym świecie. Stanowi jeden z głównych alergenów odpowiedzialnych za wywoływanie reakcji alergicznych u osób wrażliwych. Alergeny Dermatophagoides farinae działają poprzez stymulowanie układu immunologicznego do produkcji przeciwciał IgE, co prowadzi do uwalniania histaminy i innych mediatorów zapalnych, wywołując objawy alergiczne.

• diosmektyt

  Diosmektyt to naturalna glinka o właściwościach adsorpcyjnych, należąca do grupy glinokrzemianów. Działa powlekająco na błonę śluzową przewodu pokarmowego, tworząc warstwę ochronną, która zapobiega przenikaniu toksyn, patogenów i podrażniających substancji. Dzięki swojej unikalnej strukturze molekularnej, diosmektyt skutecznie wiąże toksyny bakteryjne, wirusy, gazy i inne szkodliwe substancje obecne w przewodzie pokarmowym.

• diflukortolon walerianian

  Diflukortolon walerianian to silny kortykosteroid do stosowania miejscowego, należący do grupy glikokortykosteroidów klasy III pod względem siły działania. Działa przeciwzapalnie, przeciwświądowo i obkurczająco na naczynia krwionośne. Mechanizm działania polega na wiązaniu się z receptorami glikokortykosteroidowymi w cytoplazmie komórek, co prowadzi do hamowania ekspresji genów odpowiedzialnych za syntezę mediatorów stanu zapalnego.

• distygmina bromek

  Distygmina bromek jest odwracalnym inhibitorem acetylocholinesterazy, stosowanym głównie w leczeniu miastenii, atonii jelit oraz pęcherza moczowego. Działa poprzez hamowanie rozkładu acetylocholiny w szczelinie synaptycznej, co prowadzi do zwiększenia stężenia tego neuroprzekaźnika i wzmocnienia przewodnictwa nerwowo-mięśniowego.

• dziurawiec

  Dziurawiec zwyczajny (Hypericum perforatum) to roślina lecznicza o udokumentowanym działaniu przeciwdepresyjnym. Zawiera szereg aktywnych związków, w tym hiperycynę, hiperforynę i flawonoidy, które wpływają na poziom neuroprzekaźników w mózgu, takich jak serotonina, noradrenalina i dopamina. Mechanizm działania polega głównie na hamowaniu wychwytu zwrotnego tych neuroprzekaźników, co zwiększa ich stężenie w synapsach nerwowych.

• dobezylan wapnia

  Dobezylan wapnia to substancja aktywna stosowana głównie w leczeniu przewlekłej niewydolności żylnej oraz mikroangiopatii cukrzycowej. Działa on poprzez poprawę mikrokrążenia, zmniejszenie przepuszczalności naczyń krwionośnych oraz redukcję stanu zapalnego w obrębie naczyń. Dobezylan wapnia wykazuje również właściwości przeciwobrzękowe i przeciwutleniające.