Leksykon składników
na literę „I”

Składniki na „I”, strona 1 z 2

• ibuprofen

  Ibuprofen to niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), należący do grupy pochodnych kwasu propionowego. Wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe oraz przeciwgorączkowe poprzez hamowanie enzymu cyklooksygenazy (COX-1 i COX-2), co prowadzi do zmniejszenia syntezy prostaglandyn odpowiedzialnych za rozwój stanu zapalnego, bólu i gorączki.

• izoleucyna

  Izoleucyna to jeden z aminokwasów egzogennych, należący do grupy aminokwasów rozgałęzionych (BCAA – Branched-Chain Amino Acids). Jest niezbędnym składnikiem odżywczym, którego organizm nie potrafi syntetyzować samodzielnie, dlatego musi być dostarczany z dietą. Izoleucyna odgrywa kluczową rolę w syntezie białek, metabolizmie glukozy oraz regeneracji tkanek mięśniowych.

• indapamid

  Indapamid jest lekiem moczopędnym z grupy tiazydopodobnych, stosowanym głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Działa poprzez zwiększenie wydalania sodu i wody przez nerki, co prowadzi do zmniejszenia objętości krwi krążącej i w konsekwencji do obniżenia ciśnienia tętniczego. W przeciwieństwie do klasycznych diuretyków tiazydowych, indapamid wykazuje również bezpośrednie działanie wazodylatacyjne (rozszerzające naczynia krwionośne), co dodatkowo potęguje jego efekt hipotensyjny.

• inozyna pranobeks

  Inozyna pranobeks to związek o działaniu przeciwwirusowym i immunostymulującym. Jej mechanizm działania opiera się na hamowaniu replikacji wirusów poprzez wiązanie się z rybosomami zakażonej komórki oraz wzmacnianie odpowiedzi immunologicznej organizmu. Substancja zwiększa aktywność limfocytów T, stymuluje produkcję cytokin i aktywuje makrofagi, co przekłada się na wzmocnienie naturalnych mechanizmów obronnych organizmu.

• iwabradyna

  Iwabradyna jest nowoczesnym lekiem kardiologicznym, który selektywnie blokuje kanały If w węźle zatokowo-przedsionkowym serca, co prowadzi do spowolnienia częstości akcji serca bez wpływu na kurczliwość mięśnia sercowego czy ciśnienie tętnicze. Mechanizm ten różni się od działania beta-blokerów czy antagonistów wapnia, co czyni iwabradynę unikalną opcją terapeutyczną.

• imatynib

  Imatynib to substancja czynna należąca do grupy inhibitorów kinazy tyrozynowej, stosowana głównie w leczeniu nowotworów. Działa poprzez blokowanie specyficznych enzymów (kinaz tyrozynowych), które są nadmiernie aktywne w komórkach nowotworowych, zwłaszcza białaczki szpikowej przewlekłej (CML) oraz nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST). Imatynib był pierwszym celowanym lekiem przeciwnowotworowym, który zrewolucjonizował leczenie CML, zmieniając ją z choroby śmiertelnej w przewlekłą.

• izotretynoina

  Izotretynoina to pochodna witaminy A należąca do retinoidów, stosowana głównie w leczeniu ciężkich postaci trądziku pospolitego (acne vulgaris), zwłaszcza trądziku guzkowego, skupionego i cystowego, opornych na standardowe metody leczenia. Działa poprzez hamowanie aktywności gruczołów łojowych, zmniejszając produkcję sebum o około 90%. Dodatkowo wykazuje działanie przeciwzapalne, zmniejsza rogowacenie ujść mieszków włosowych i zapobiega powstawaniu zaskórników.

• insulina ludzka

  Insulina ludzka to hormon peptydowy, który odgrywa kluczową rolę w regulacji metabolizmu węglowodanów, tłuszczów i białek. Jest stosowana jako substancja czynna w leczeniu cukrzycy – choroby charakteryzującej się niedoborem lub niewłaściwym działaniem insuliny endogennej. Insulina ludzka działa poprzez zwiększenie transportu glukozy z krwi do komórek, głównie w mięśniach i tkance tłuszczowej, gdzie glukoza jest wykorzystywana jako źródło energii lub magazynowana w postaci glikogenu.

• izosorbidu monoazotan

  Izosorbidu monoazotan (ISMN) należy do grupy azotanów organicznych, które działają jako donory tlenku azotu. Jest to aktywny metabolit izosorbidu dwuazotanu, jednak w przeciwieństwie do niego nie wymaga aktywacji enzymatycznej w wątrobie, co zapewnia bardziej przewidywalny efekt terapeutyczny. Główny mechanizm działania polega na rozszerzaniu naczyń krwionośnych, szczególnie w układzie żylnym, co prowadzi do zmniejszenia obciążenia wstępnego serca i redukcji zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen.

• immunoglobulina ludzka normalna

  Immunoglobulina ludzka normalna to preparat zawierający przeciwciała (immunoglobuliny), głównie klasy IgG, pozyskiwane z osocza dużej liczby zdrowych dawców. Substancja ta wspomaga organizm w walce z infekcjami, wzmacniając układ odpornościowy poprzez dostarczenie gotowych przeciwciał. Dzięki temu działa zarówno profilaktycznie, zapobiegając infekcjom, jak i wspomagająco w trakcie już trwających zakażeń.

• inozyny pranobeks

  Inozyny pranobeks (inosinum pranobexum) to substancja o działaniu przeciwwirusowym i immunomodulującym. Działa na organizm dwutorowo – hamuje replikację wirusów w zainfekowanych komórkach oraz wzmacnia odpowiedź układu immunologicznego poprzez stymulację aktywności limfocytów T i komórek NK (Natural Killer).

• ikatybant

  Ikatybant jest selektywnym antagonistą receptora bradykininy B2, stosowanym głównie w leczeniu ostrych ataków dziedzicznego obrzęku naczynioruchowego (HAE). Działa on poprzez hamowanie wiązania bradykininy z receptorem B2, co zapobiega rozszerzaniu naczyń krwionośnych i zwiększaniu ich przepuszczalności – procesom odpowiedzialnym za powstawanie obrzęku.

• irbesartan

  Irbesartan to selektywny antagonista receptora angiotensyny II (ARB), stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz nefropatii cukrzycowej. Działa poprzez blokowanie receptorów AT1, co prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych, zmniejszenia oporu obwodowego i obniżenia ciśnienia tętniczego. Irbesartan hamuje również niekorzystne działanie angiotensyny II na serce i nerki, co ma znaczenie w leczeniu powikłań sercowo-naczyniowych i nerkowych.

• idarubicyna chlorowodorek

  Idarubicyna (chlorowodorek) to cytostatyk z grupy antracyklin, stosowany w chemioterapii nowotworów. Działa poprzez interkalację do DNA, czyli wbudowywanie się między pary zasad nukleotydowych, co prowadzi do zahamowania syntezy kwasów nukleinowych. Idarubicyna blokuje również działanie topoizomerazy II, enzymu kluczowego w procesie replikacji DNA, co skutecznie uniemożliwia podział komórek nowotworowych.

• irynotekan

  Irynotekan jest lekiem cytostatycznym z grupy inhibitorów topoizomerazy I, stosowanym głównie w chemioterapii nowotworów przewodu pokarmowego, zwłaszcza raka jelita grubego. Mechanizm działania irynotekanu polega na blokowaniu enzymu topoizomerazy I, który jest niezbędny do replikacji DNA komórek. Powoduje to uszkodzenie DNA i w konsekwencji śmierć komórek nowotworowych.

• itrakonazol

  Itrakonazol to syntetyczny lek przeciwgrzybiczy z grupy triazoli. Działa poprzez hamowanie enzymu 14-α-demetylazy lanosterolu, kluczowego dla biosyntezy ergosterolu – istotnego składnika błony komórkowej grzybów. Zaburzenie produkcji ergosterolu prowadzi do uszkodzenia struktury błony komórkowej i w konsekwencji do śmierci komórki grzyba.

• immunoglobulina ludzka anty-D

  Immunoglobulina ludzka anty-D to preparat krwiopochodny zawierający przeciwciała skierowane przeciwko antygenowi D z układu Rh, uzyskiwany z osocza osób, które wytworzyły takie przeciwciała (najczęściej wskutek uprzedniej immunizacji). Głównym wskazaniem do jej stosowania jest zapobieganie konfliktu serologicznego pomiędzy matką Rh-ujemną a dzieckiem Rh-dodatnim.

• ipratropiowy bromek

  Bromek ipratropiowy to przeciwcholinergiczny lek rozszerzający oskrzela, który blokuje receptory muskarynowe w mięśniach gładkich dróg oddechowych. Działanie to zapobiega skurczowi oskrzeli poprzez hamowanie działania acetylocholiny, co prowadzi do rozszerzenia dróg oddechowych i ułatwienia przepływu powietrza.

• Ipeca

  Ipeca (Ipekakuana, Ipecacuanha) to ekstrakt roślinny pochodzący z korzenia Carapichea ipecacuanha, zawierający alkaloidy emetynę i cefalinę, które posiadają właściwości wykrztuśne i wymiotne. Substancja ta działa poprzez podrażnienie błony śluzowej żołądka oraz bezpośrednie działanie na ośrodek wymiotny w mózgu, co prowadzi do wywoływania wymiotów oraz zwiększenia wydzielania śluzu w drogach oddechowych.

• ipidakryna chlorowodorek

  Ipidakryna chlorowodorek jest związkiem z grupy odwracalnych inhibitorów acetylocholinoesterazy, stosowanym w leczeniu zaburzeń neurologicznych. Mechanizm działania polega na blokowaniu enzymu acetylocholinoesterazy, co prowadzi do zwiększenia stężenia acetylocholiny w synapsach. Efektem jest poprawa przekaźnictwa nerwowego w obrębie układu nerwowego, zarówno ośrodkowego, jak i obwodowego.

• imipenem

  Imipenem to antybiotyk z grupy karbapenemów, należący do β-laktamów. Działa bakteriobójczo poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii, wiążąc się z białkami wiążącymi penicylinę (PBP). Charakteryzuje się wyjątkowo szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego, obejmującym bakterie Gram-dodatnie, Gram-ujemne oraz beztlenowce, w tym szczepy wytwarzające β-laktamazy o rozszerzonym spektrum (ESBL).

• iwermektyna

  Iwermektyna to lek przeciwpasożytniczy należący do grupy awermektyn, który wykazuje szerokie spektrum działania wobec pasożytów wewnętrznych i zewnętrznych. Mechanizm działania iwermektyny polega na zwiększeniu przepuszczalności błon komórkowych dla jonów chlorkowych, co prowadzi do hiperpolaryzacji komórek nerwowych i mięśniowych pasożytów, skutkując ich paraliżem i śmiercią. Jest skuteczna przeciwko nicieniom (głównie glisty, owsiki), świerzbowcom oraz niektórym ektopasożytom, takim jak wszy.

• itopryd

  Itopryd to prokinetyk, który działa poprzez podwójny mechanizm: antagonizm wobec receptorów dopaminowych D2 oraz inhibicję acetylocholinesterazy. Dzięki temu zwiększa perystaltykę górnego odcinka przewodu pokarmowego, przyspiesza opróżnianie żołądka i poprawia motorykę jelit.

• izoniazyd

  Izoniazyd jest kluczowym antybiotykiem stosowanym w leczeniu gruźlicy. Działa poprzez hamowanie syntezy kwasów mikolowych, będących istotnymi składnikami ściany komórkowej prątków gruźlicy (Mycobacterium tuberculosis). Ten mechanizm prowadzi do uszkodzenia struktury bakterii i w efekcie do ich śmierci.

• indometacyna

  Indometacyna to niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) o silnym działaniu przeciwzapalnym, przeciwbólowym i przeciwgorączkowym. Mechanizm działania opiera się na hamowaniu aktywności enzymów cyklooksygenazy (COX), które uczestniczą w produkcji prostaglandyn – mediatorów stanu zapalnego. Indometacyna wykazuje większe powinowactwo do izoformy COX-1 niż COX-2, co przyczynia się do jej wysokiej skuteczności, ale również podwyższonego ryzyka działań niepożądanych.

• ichtamol

  Ichtamol (ichthammol) to substancja czynna o właściwościach przeciwzapalnych, przeciwbakteryjnych i przeciwświądowych. Jest to produkt naturalny uzyskiwany z łupków bitumicznych, zawierający związki siarki. Działa poprzez hamowanie procesów zapalnych, redukcję świądu skóry oraz wykazuje działanie antyseptyczne.

• immunoglobulina ludzka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B

  Immunoglobulina ludzka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (anty-HBs) to preparat zawierający przeciwciała skierowane przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu B (HBV). Jest to produkt krwiopochodny, uzyskiwany z osocza dawców z wysokim mianem przeciwciał anty-HBs, poddany procesom oczyszczania i inaktywacji wirusów.

• Iris versicolor

  Iris versicolor (tęczówka różnobarwna) to roślina stosowana w homeopatii i ziołolecznictwie, znana z działania przeciwzapalnego, moczopędnego oraz przeczyszczającego. Jej kłącze zawiera związki aktywne, takie jak glikozydy irydowe, flawonoidy i izoflawonoidy, które odpowiadają za jej właściwości lecznicze. Działanie farmakologiczne polega głównie na stymulacji wydzielania żółci, zwiększeniu diurezy oraz łagodnym działaniu przeczyszczającym.

• inaktywowany wirus kleszczowego zapalenia mózgu

  Inaktywowany wirus kleszczowego zapalenia mózgu (KZM) jest składnikiem szczepionek stosowanych w profilaktyce kleszczowego zapalenia mózgu. Szczepionki te zawierają zabite (inaktywowane) cząsteczki wirusa KZM, które nie mogą wywołać choroby, ale stymulują układ odpornościowy do wytworzenia przeciwciał ochronnych. Mechanizm działania polega na prezentacji antygenów wirusa układowi immunologicznemu, co prowadzi do rozwoju odporności humoralnej i komórkowej przeciwko wirusowi KZM.

• indygotyna

  Indygotyna (znana również jako błękit indygotynowy, indygo karmin lub E132) to syntetyczny barwnik, stosowany w diagnostyce medycznej oraz jako składnik pomocniczy leków. Substancja należy do grupy barwników indolowych i posiada charakterystyczną niebieską barwę.

• inhibitor alfa1-proteinazy

  Inhibitor alfa1-proteinazy (AAT – alfa-1 antytrypsyna) to substancja czynna stosowana w terapii zastępczej u pacjentów z niedoborem alfa-1 antytrypsyny. Głównym zadaniem tego białka w organizmie jest hamowanie aktywności enzymów proteolitycznych, szczególnie elastazy neutrofilowej, która w niekontrolowanych ilościach może uszkadzać tkankę płucną. Niedobór AAT prowadzi do postępującej rozedmy płuc, gdyż brak odpowiedniej ochrony przed elastazą skutkuje degradacją elastyny w płucach.

• izofluran

  Izofluran to wziewny środek anestetyczny z grupy eterów halogenowych, stosowany do indukcji i podtrzymania znieczulenia ogólnego. Działa poprzez hamowanie przewodnictwa w ośrodkowym układzie nerwowym, głównie przez oddziaływanie na receptory GABA-ergiczne, prowadząc do utraty świadomości i blokady odczuwania bólu.

• intrakt z ziela melisy

  Intrakt z ziela melisy (Melissa officinalis) to ekstrakt uzyskiwany z liści i łodyg melisy lekarskiej, rośliny z rodziny jasnotowatych. Działa głównie uspokajająco, przeciwlękowo oraz rozkurczowo na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego. Mechanizm działania opiera się na zawartości olejków eterycznych (głównie cytral), flawonoidów i kwasów fenolowych, które wykazują działanie sedatywne poprzez zwiększenie stężenia kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) w układzie nerwowym.

• intractum z dziurawca

  Intractum z dziurawca (łac. Intractum Hyperici) to preparat ziołowy otrzymywany z ziela dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum L.). Jest to wyciąg alkoholowy, który zawiera kompleks związków biologicznie czynnych, w tym hyperycynę, hyperforynę, flawonoidy oraz olejki eteryczne. Działa głównie przeciwdepresyjnie poprzez hamowanie wychwytu zwrotnego serotoniny, noradrenaliny i dopaminy, a także wykazuje właściwości przeciwzapalne i przeciwbakteryjne.

• ifosfamid

  Ifosfamid to cytostatyk z grupy leków alkilujących, pochodna oksazafosforyny, stosowany w chemioterapii różnych typów nowotworów. Mechanizm działania opiera się na przyłączaniu grup alkilowych do DNA komórek nowotworowych, co prowadzi do zaburzenia replikacji DNA i ostatecznie do śmierci komórki. Ifosfamid jest prolikiem, który wymaga aktywacji metabolicznej w wątrobie przez enzymy cytochromu P450.

• izopropanol

  Izopropanol, znany także jako alkohol izopropylowy (IPA), to organiczny związek chemiczny z grupy alkoholi używany powszechnie jako środek antyseptyczny i odkażający. Działa poprzez denaturację białek drobnoustrojów, niszcząc ich strukturę komórkową, co prowadzi do zahamowania wzrostu bakterii, grzybów i wirusów. Jest skuteczny wobec szerokiego spektrum mikroorganizmów, choć nie działa na formy przetrwalnikowe bakterii.

• inaktywowany poliowirus typ 3

  Inaktywowany poliowirus typ 3 (IPV-3) to jeden z trzech serotypów wirusa polio, który po inaktywacji chemicznej (najczęściej formaldehydem) jest wykorzystywany jako składnik szczepionek przeciwko poliomyelitis (chorobie Heinego-Medina). Jako składnik szczepionki, stymuluje układ odpornościowy do wytworzenia przeciwciał przeciwko wirusowi polio typu 3, nie wywołując przy tym choroby, ponieważ wirus jest całkowicie inaktywowany i niezdolny do replikacji.

• inaktywowany poliowirus typ 2

  Inaktywowany poliowirus typ 2 (IPV-2) to składnik szczepionek przeciwko poliomyelitis (chorobie Heinego-Medina), zawierający martwe cząstki wirusa polio typu 2. Stanowi kluczowy element szczepionek inaktywowanych (IPV – Inactivated Polio Vaccine), które zawierają wszystkie trzy serotypy wirusa polio (1, 2 i 3). Inaktywacja wirusa następuje poprzez zastosowanie formaldehydu, co pozbawia go zdolności wywołania choroby, ale zachowuje jego właściwości immunogenne.

• inaktywowany poliowirus typ 1

  Inaktywowany poliowirus typ 1 to składnik szczepionek przeciwko poliomyelitis (chorobie Heinego-Medina). Jest to wirus polio typu 1, który został pozbawiony zdolności namnażania się, ale zachował swoją immunogenność, czyli zdolność do wywołania odpowiedzi immunologicznej organizmu. W procesie inaktywacji wykorzystuje się najczęściej formaldehyd, który unieszkodliwia wirusa, ale pozwala na zachowanie jego antygenów.

• inhibitor alfa-1-proteinazy

  Inhibitor alfa-1-proteinazy to białko pochodzenia ludzkiego, które jest stosowane w leczeniu substytucyjnym u pacjentów z wrodzonym niedoborem alfa-1-antytrypsyny. Alfa-1-antytrypsyna jest kluczowym inhibitorem proteaz serynowych, szczególnie elastazy neutrofilowej, która może powodować degradację tkanki płucnej. Niedobór tego enzymu prowadzi do niezrównoważonej aktywności proteaz, co skutkuje postępującym uszkodzeniem pęcherzyków płucnych i rozwojem rozedmy płuc.

• Iberis amara

  Iberis amara to roślina z rodziny kapustowatych (Brassicaceae), znana również jako goryczka biała lub ukojna gorzka. W medycynie wykorzystywany jest wyciąg z tej rośliny, który wykazuje działanie przeciwskurczowe, kardioprotekcyjne oraz regulujące pracę przewodu pokarmowego. Główny mechanizm działania polega na normalizacji motoryki jelit i łagodzeniu skurczów mięśni gładkich przewodu pokarmowego.

• insulina ludzka izofanowa

  Insulina ludzka izofanowa, znana również jako NPH (Neutral Protamine Hagedorn), jest formą insuliny o pośrednim czasie działania. Ta forma insuliny została stworzona poprzez połączenie insuliny ludzkiej z protaminą, co spowalnia jej wchłanianie z tkanki podskórnej do krwiobiegu. Dzięki temu czas działania insuliny izofanowej wynosi od 10 do 16 godzin, z maksymalnym efektem między 4 a 8 godziną po podaniu.

• ikodekstryna

  Ikodekstryna to wielkocząsteczkowy polimer glukozy o długim łańcuchu, stosowany jako środek osmotycznie czynny w dializie otrzewnowej. Dzięki swojej budowie chemicznej ikodekstryna nie jest łatwo transportowana z jamy otrzewnej do krwioobiegu, co zapewnia długotrwały efekt ultrafiltracji, szczególnie podczas długich wymian płynu dializacyjnego.

• izoflawony

  Izoflawony to grupa naturalnych związków roślinnych należących do fitoestogenów – substancji o działaniu podobnym do żeńskiego hormonu estrogennego. Występują głównie w roślinach strączkowych, szczególnie w soi. Dzięki swojej strukturze chemicznej mogą wiązać się z receptorami estrogenowymi w organizmie, wykazując słabe działanie estrogenopodobne, co jest szczególnie istotne w łagodzeniu objawów menopauzalnych.

• immunoglobulina królicza przeciwko ludzkiemu limfocytowi T

  Immunoglobulina królicza przeciwko ludzkiemu limfocytowi T (ATG, Antithymocyte Globulin) to preparat białkowy uzyskiwany przez immunizację królików ludzkimi limfocytami T. Działa jako silny lek immunosupresyjny poprzez wiązanie się z powierzchnią limfocytów T, prowadząc do ich lizy i deplecji. Mechanizm działania obejmuje także modyfikację funkcji limfocytów oraz hamowanie ich aktywacji, co skutecznie tłumi odpowiedź immunologiczną organizmu.

• idarubicyna

  Idarubicyna to antybiotyk antracyklinowy stosowany w leczeniu nowotworów. Jego mechanizm działania polega głównie na hamowaniu topoizomerazy II oraz interkalacji do DNA, co prowadzi do zaburzenia replikacji i transkrypcji, a w konsekwencji do apoptozy komórek nowotworowych. Wykazuje również zdolność do generowania wolnych rodników, które uszkadzają struktury komórkowe.

• intrakt z korzenia kozłka lekarskiego

  Intrakt z korzenia kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis) to wyciąg ziołowy o działaniu uspokajającym i nasennym. Substancje aktywne zawarte w korzeniu kozłka, głównie kwasy walerenowe, walepotriaty oraz olejki eteryczne, oddziałują na receptory GABA w mózgu, naśladując działanie neuroprzekaźnika hamującego, co prowadzi do redukcji nadmiernej aktywności układu nerwowego.

• izowalerianian mentylu

  Izowalerianian mentylu to związek chemiczny będący estrem kwasu izowalerianowego i mentolu, stosowany głównie jako środek chłodzący i przeciwświądowy. Substancja ta działa poprzez aktywację receptorów TRPM8 (receptorów zimna) w skórze, co wywołuje uczucie chłodu i łagodzi świąd oraz podrażnienia.

• izokonazolu azotan

  Izokonazolu azotan to substancja czynna z grupy pochodnych imidazolu, należąca do leków przeciwgrzybiczych. Działa poprzez hamowanie syntezy ergosterolu – kluczowego składnika błony komórkowej grzybów. Zaburzając integralność błony komórkowej patogenów, izokonazol prowadzi do ich śmierci. Wykazuje szerokie spektrum działania przeciwko dermatofitom, drożdżakom, pleśniom oraz niektórym bakteriom Gram-dodatnim.

• izokonazol azotan

  Izokonazol azotan jest pochodną imidazolu o szerokim spektrum działania przeciwgrzybiczego, stosowaną głównie w leczeniu zakażeń skóry i błon śluzowych. Mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy ergosterolu – kluczowego składnika błony komórkowej grzybów, co prowadzi do zwiększenia jej przepuszczalności i ostatecznie do śmierci komórki grzyba.