Leksykon składników
na literę „I”

Składniki na „I”, strona 2 z 2

• imikwimod

  Imikwimod to syntetyczny modulator odpowiedzi immunologicznej, który działa poprzez stymulację receptorów Toll-podobnych (TLR), głównie TLR-7. Wywołuje to kaskadę reakcji immunologicznych prowadzących do produkcji cytokin prozapalnych, w tym interferonu alfa, interleukiny-6 i czynnika martwicy nowotworu alfa. Dzięki temu mechanizmowi imikwimod wykazuje działanie przeciwwirusowe, przeciwnowotworowe i immunomodulujące.

• itopryd chlorowodorek

  Itopryd chlorowodorek to prokinetyk stosowany w leczeniu zaburzeń motoryki przewodu pokarmowego. Działa poprzez podwójny mechanizm: blokuje receptory dopaminowe D2 oraz hamuje aktywność acetylocholinesterazy, co skutkuje zwiększeniem stężenia acetylocholiny i nasileniem kurczliwości mięśni gładkich przewodu pokarmowego. Te właściwości sprawiają, że itopryd przyspiesza opróżnianie żołądka i transport treści pokarmowej przez jelita.

• immunoglobulina królicza przeciw ludzkim tymocytom

  Immunoglobulina królicza przeciw ludzkim tymocytom (ang. Rabbit anti-thymocyte globulin, rATG) to preparat poliklonalnych przeciwciał wytwarzanych przez układ immunologiczny królików po ekspozycji na ludzkie tymocyty. Lek ten działa jako silny immunosupresant, powodując deplecję limfocytów T, głównie poprzez lizę komórkową zależną od dopełniacza oraz indukowaną apoptozę. Prowadzi to do głębokiej, ale odwracalnej limfopenii, osłabiając odpowiedź immunologiczną organizmu.

• izokonazol azotan

  Izokonazol azotan jest pochodną imidazolu o szerokim spektrum działania przeciwgrzybiczego, stosowaną głównie w leczeniu zakażeń skóry i błon śluzowych. Mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy ergosterolu – kluczowego składnika błony komórkowej grzybów, co prowadzi do zwiększenia jej przepuszczalności i ostatecznie do śmierci komórki grzyba.

• izokonazolu azotan

  Izokonazolu azotan to substancja czynna z grupy pochodnych imidazolu, należąca do leków przeciwgrzybiczych. Działa poprzez hamowanie syntezy ergosterolu – kluczowego składnika błony komórkowej grzybów. Zaburzając integralność błony komórkowej patogenów, izokonazol prowadzi do ich śmierci. Wykazuje szerokie spektrum działania przeciwko dermatofitom, drożdżakom, pleśniom oraz niektórym bakteriom Gram-dodatnim.

• izowalerianian mentylu

  Izowalerianian mentylu to związek chemiczny będący estrem kwasu izowalerianowego i mentolu, stosowany głównie jako środek chłodzący i przeciwświądowy. Substancja ta działa poprzez aktywację receptorów TRPM8 (receptorów zimna) w skórze, co wywołuje uczucie chłodu i łagodzi świąd oraz podrażnienia.

• intrakt z korzenia kozłka lekarskiego

  Intrakt z korzenia kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis) to wyciąg ziołowy o działaniu uspokajającym i nasennym. Substancje aktywne zawarte w korzeniu kozłka, głównie kwasy walerenowe, walepotriaty oraz olejki eteryczne, oddziałują na receptory GABA w mózgu, naśladując działanie neuroprzekaźnika hamującego, co prowadzi do redukcji nadmiernej aktywności układu nerwowego.

• idarubicyna

  Idarubicyna to antybiotyk antracyklinowy stosowany w leczeniu nowotworów. Jego mechanizm działania polega głównie na hamowaniu topoizomerazy II oraz interkalacji do DNA, co prowadzi do zaburzenia replikacji i transkrypcji, a w konsekwencji do apoptozy komórek nowotworowych. Wykazuje również zdolność do generowania wolnych rodników, które uszkadzają struktury komórkowe.

• immunoglobulina królicza przeciwko ludzkiemu limfocytowi T

  Immunoglobulina królicza przeciwko ludzkiemu limfocytowi T (ATG, Antithymocyte Globulin) to preparat białkowy uzyskiwany przez immunizację królików ludzkimi limfocytami T. Działa jako silny lek immunosupresyjny poprzez wiązanie się z powierzchnią limfocytów T, prowadząc do ich lizy i deplecji. Mechanizm działania obejmuje także modyfikację funkcji limfocytów oraz hamowanie ich aktywacji, co skutecznie tłumi odpowiedź immunologiczną organizmu.

• izoflawony

  Izoflawony to grupa naturalnych związków roślinnych należących do fitoestogenów – substancji o działaniu podobnym do żeńskiego hormonu estrogennego. Występują głównie w roślinach strączkowych, szczególnie w soi. Dzięki swojej strukturze chemicznej mogą wiązać się z receptorami estrogenowymi w organizmie, wykazując słabe działanie estrogenopodobne, co jest szczególnie istotne w łagodzeniu objawów menopauzalnych.

• ikodekstryna

  Ikodekstryna to wielkocząsteczkowy polimer glukozy o długim łańcuchu, stosowany jako środek osmotycznie czynny w dializie otrzewnowej. Dzięki swojej budowie chemicznej ikodekstryna nie jest łatwo transportowana z jamy otrzewnej do krwioobiegu, co zapewnia długotrwały efekt ultrafiltracji, szczególnie podczas długich wymian płynu dializacyjnego.

• insulina ludzka izofanowa

  Insulina ludzka izofanowa, znana również jako NPH (Neutral Protamine Hagedorn), jest formą insuliny o pośrednim czasie działania. Ta forma insuliny została stworzona poprzez połączenie insuliny ludzkiej z protaminą, co spowalnia jej wchłanianie z tkanki podskórnej do krwiobiegu. Dzięki temu czas działania insuliny izofanowej wynosi od 10 do 16 godzin, z maksymalnym efektem między 4 a 8 godziną po podaniu.

• Iberis amara

  Iberis amara to roślina z rodziny kapustowatych (Brassicaceae), znana również jako goryczka biała lub ukojna gorzka. W medycynie wykorzystywany jest wyciąg z tej rośliny, który wykazuje działanie przeciwskurczowe, kardioprotekcyjne oraz regulujące pracę przewodu pokarmowego. Główny mechanizm działania polega na normalizacji motoryki jelit i łagodzeniu skurczów mięśni gładkich przewodu pokarmowego.

• inhibitor alfa-1-proteinazy

  Inhibitor alfa-1-proteinazy to białko pochodzenia ludzkiego, które jest stosowane w leczeniu substytucyjnym u pacjentów z wrodzonym niedoborem alfa-1-antytrypsyny. Alfa-1-antytrypsyna jest kluczowym inhibitorem proteaz serynowych, szczególnie elastazy neutrofilowej, która może powodować degradację tkanki płucnej. Niedobór tego enzymu prowadzi do niezrównoważonej aktywności proteaz, co skutkuje postępującym uszkodzeniem pęcherzyków płucnych i rozwojem rozedmy płuc.

• inaktywowany poliowirus typ 1

  Inaktywowany poliowirus typ 1 to składnik szczepionek przeciwko poliomyelitis (chorobie Heinego-Medina). Jest to wirus polio typu 1, który został pozbawiony zdolności namnażania się, ale zachował swoją immunogenność, czyli zdolność do wywołania odpowiedzi immunologicznej organizmu. W procesie inaktywacji wykorzystuje się najczęściej formaldehyd, który unieszkodliwia wirusa, ale pozwala na zachowanie jego antygenów.

• inaktywowany poliowirus typ 2

  Inaktywowany poliowirus typ 2 (IPV-2) to składnik szczepionek przeciwko poliomyelitis (chorobie Heinego-Medina), zawierający martwe cząstki wirusa polio typu 2. Stanowi kluczowy element szczepionek inaktywowanych (IPV – Inactivated Polio Vaccine), które zawierają wszystkie trzy serotypy wirusa polio (1, 2 i 3). Inaktywacja wirusa następuje poprzez zastosowanie formaldehydu, co pozbawia go zdolności wywołania choroby, ale zachowuje jego właściwości immunogenne.

• inaktywowany poliowirus typ 3

  Inaktywowany poliowirus typ 3 (IPV-3) to jeden z trzech serotypów wirusa polio, który po inaktywacji chemicznej (najczęściej formaldehydem) jest wykorzystywany jako składnik szczepionek przeciwko poliomyelitis (chorobie Heinego-Medina). Jako składnik szczepionki, stymuluje układ odpornościowy do wytworzenia przeciwciał przeciwko wirusowi polio typu 3, nie wywołując przy tym choroby, ponieważ wirus jest całkowicie inaktywowany i niezdolny do replikacji.

• izopropanol

  Izopropanol, znany także jako alkohol izopropylowy (IPA), to organiczny związek chemiczny z grupy alkoholi używany powszechnie jako środek antyseptyczny i odkażający. Działa poprzez denaturację białek drobnoustrojów, niszcząc ich strukturę komórkową, co prowadzi do zahamowania wzrostu bakterii, grzybów i wirusów. Jest skuteczny wobec szerokiego spektrum mikroorganizmów, choć nie działa na formy przetrwalnikowe bakterii.