Leki zawierające w składzie
imikwimod
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
Imikwimod to syntetyczny modulator odpowiedzi immunologicznej, który działa poprzez stymulację receptorów Toll-podobnych (TLR), głównie TLR-7. Wywołuje to kaskadę reakcji immunologicznych prowadzących do produkcji cytokin prozapalnych, w tym interferonu alfa, interleukiny-6 i czynnika martwicy nowotworu alfa. Dzięki temu mechanizmowi imikwimod wykazuje działanie przeciwwirusowe, przeciwnowotworowe i immunomodulujące.
Substancja ta jest stosowana miejscowo w leczeniu brodawek narządów płciowych i odbytu (kłykcin kończystych), rogowacenia słonecznego oraz powierzchownego raka podstawnokomórkowego skóry. Działa poprzez aktywację układu odpornościowego, który zwalcza komórki nowotworowe lub zainfekowane wirusem.
W Polsce imikwimod dostępny jest w preparatach takich jak Aldara, Zyclara i Imiquimod Generics. Występuje najczęściej w postaci kremu o stężeniu 5% lub 3,75%, aplikowanego bezpośrednio na zmienione chorobowo miejsca według ściśle określonego schematu dawkowania, zależnego od leczonego schorzenia.
Największą zaletą imikwimodu jest jego skuteczność w leczeniu schorzeń, które wcześniej wymagały bardziej inwazyjnych metod terapeutycznych. Miejscowe stosowanie minimalizuje ekspozycję ogólnoustrojową, co ogranicza działania niepożądane. Ponadto, terapia imikwimodem często pozwala uniknąć interwencji chirurgicznej, zwłaszcza w przypadku raka podstawnokomórkowego u pacjentów niekwalifikujących się do zabiegu.
Stosowanie imikwimodu wiąże się jednak z ryzykiem wystąpienia miejscowych reakcji zapalnych, które mogą być dość nasilone i obejmować zaczerwienienie, obrzęk, nadżerki, strup i ból w miejscu aplikacji. Te reakcje są w pewnym stopniu oczekiwanym efektem działania leku, ale mogą prowadzić do dyskomfortu i czasowego pogorszenia wyglądu skóry. Rzadziej występują reakcje ogólnoustrojowe, takie jak objawy grypopodobne, bóle głowy i mięśni. U pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi istnieje teoretyczne ryzyko zaostrzenia objawów, dlatego w tych przypadkach lek należy stosować ostrożnie.
Lista leków z tym składnikiem
-
Imikeraderm – Krem – 50 mg/g
Jest to krem zawierający 5% imikwimodu, wraz z substancjami pomocniczymi takimi jak metylu i propylu parahydroksybenzoesan, alkohole cetylowy, stearylowy i benzylowy oraz butylohydroksytoluen. Preparat ma postać kremu o barwie białej do jasnożółtej i jest stosowany miejscowo. Wskazany jest w leczeniu rogowacenia słonecznego bez przerostu i hiperkeratozy na twarzy lub owłosionej skórze głowy u osób z prawidłowo funkcjonującym układem odpornościowym. Produkt stosuje się, gdy wielkość lub liczba zmian wyklucza lub ogranicza skuteczność krioterapii oraz gdy inne metody miejscowego leczenia są przeciwwskazane lub mniej odpowiednie.
Wskazania do stosowaniaSubstancja czynna