Leksykon składników
na literę „Z”

Składniki na „Z”, strona 1 z 2

• zolpidem

  Zolpidem to lek z grupy niebenzodiazepinowych środków nasennych (tzw. „zetki”), działający jako pozytywny allosteryczny modulator receptora GABA-A. Wykazuje selektywne powinowactwo do podjednostki alfa-1 tego receptora, co odpowiada za jego działanie nasenne przy ograniczonych efektach miorelaksacyjnych i przeciwlękowych. Zolpidem skraca czas zasypiania, wydłuża czas snu i poprawia jego jakość, szczególnie w pierwszej fazie po zaśnięciu.

• ziele krwawnika

  Ziele krwawnika (łac. Achillea millefolium) to substancja roślinna pochodząca z krwawnika pospolitego, stosowana w ziołolecznictwie ze względu na swoje właściwości lecznicze. Zawiera olejki eteryczne, flawonoidy, garbniki i substancje gorzkowe, które nadają mu działanie przeciwzapalne, przeciwkrwotoczne, rozkurczowe oraz żółciopędne. Dzięki tym właściwościom ziele krwawnika jest wykorzystywane głównie w leczeniu zaburzeń trawiennych, stanów zapalnych przewodu pokarmowego oraz do regulacji menstruacji.

• zydowudyna

  Zydowudyna (AZT) to nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy (NRTI), który został pierwotnie opracowany jako lek przeciwnowotworowy, ale zyskał znaczenie jako jeden z pierwszych leków stosowanych w terapii zakażeń wirusem HIV. Zydowudyna działa poprzez hamowanie enzymu odwrotnej transkryptazy wirusa HIV, co uniemożliwia replikację wirusa i jego namnażanie się w organizmie pacjenta.

• ziele skrzypu

  Ziele skrzypu (Equiseti herba) to surowiec roślinny pochodzący z gatunku Equisetum arvense (skrzyp polny), bogaty w krzem organiczny (do 10%), flawonoidy, związki mineralne, saponiny i niewielkie ilości alkaloidów. Działa moczopędnie, remineralizująco oraz wspomaga procesy regeneracji tkanek, szczególnie łącznej, co ma zastosowanie przy problemach z kośćmi, stawami, włosami i paznokciami.

• żelazo

  Żelazo to pierwiastek śladowy niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu, przede wszystkim jako kluczowy składnik hemoglobiny – białka odpowiedzialnego za transport tlenu w krwi. Uczestniczy również w procesach enzymatycznych, syntezie DNA i tworzeniu mioglobiny w mięśniach. Niedobór żelaza prowadzi do anemii, co objawia się zmęczeniem, osłabieniem, bladością i pogorszeniem wydolności fizycznej.

• ziele tymianku

  Ziele tymianku to surowiec zielarski pozyskiwany z rośliny Thymus vulgaris (tymianek pospolity), który zawiera olejek eteryczny bogaty w tymol i karwakrol – substancje o silnych właściwościach przeciwbakteryjnych, przeciwgrzybiczych i przeciwwirusowych. Te związki działają poprzez uszkadzanie błon komórkowych patogenów, hamując ich wzrost i namnażanie.

• zopiklon

  Zopiklon jest niebenzodiazepinowym lekiem nasennym z grupy cyklopirolonów, który działa poprzez nasilenie hamującego działania kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) w ośrodkowym układzie nerwowym. Wiążąc się z receptorem GABA-A, zwiększa przepuszczalność kanałów chlorkowych, co prowadzi do hiperpolaryzacji błony komórkowej i w konsekwencji do działania sedatywnego, nasennego, przeciwlękowego oraz miorelaksacyjnego.

• zawiesina kultury bakteryjnej Escherichia coli

  Zawiesina kultury bakteryjnej Escherichia coli (E. coli) to preparat zawierający żywe lub inaktywowane szczepy bakterii E. coli stosowany w immunoterapii. Działanie tych preparatów polega na stymulacji układu odpornościowego poprzez ekspozycję na antygeny bakteryjne, co prowadzi do wzmocnienia naturalnych mechanizmów obronnych organizmu, szczególnie w obrębie dróg moczowych.

• zespół czynników krzepnięcia przeciw inhibitorowi czynnika VIII

  Zespół czynników krzepnięcia przeciw inhibitorowi czynnika VIII (tzw. kompleks czynników przeciw inhibitorowi czynnika VIII, FEIBA – Factor Eight Inhibitor Bypassing Activity) to preparat stosowany w leczeniu zaburzeń krzepnięcia krwi, szczególnie u pacjentów z hemofilią A, którzy wytworzyli przeciwciała (inhibitory) przeciwko czynnikowi VIII. Preparat ten zawiera aktywowane czynniki krzepnięcia, które omijają brakujący czynnik VIII w kaskadzie krzepnięcia, umożliwiając normalne tworzenie skrzepu.

• zolmitryptan

  Zolmitryptan to substancja czynna należąca do grupy leków przeciwmigrenowych z klasy tryptanów (agonistów receptora serotoninowego 5-HT1B/1D). Mechanizm działania zolmitryptanu polega na selektywnym wiązaniu się z receptorami serotoninowymi, co prowadzi do zwężenia rozszerzonych naczyń krwionośnych w mózgu, hamowania uwalniania neuropeptydów zapalnych oraz blokowania przewodzenia bólu w nerwach trójdzielnych. Efektem tego działania jest skuteczne przerywanie napadu migreny.

• zyprazydon

  Zyprazydon to atypowy lek przeciwpsychotyczny drugiej generacji, który działa poprzez blokowanie receptorów serotoninowych (5-HT2A) i dopaminowych (D2) w mózgu. Wykazuje również powinowactwo do receptorów 5-HT1A, 5-HT2C, α1-adrenergicznych i histaminowych H1. Ta złożona aktywność receptorowa sprawia, że zyprazydon jest skuteczny w leczeniu objawów pozytywnych (omamy, urojenia) oraz negatywnych (wycofanie społeczne, apatia) schizofrenii.

• żelazo(II) siarczan

  Siarczan żelaza(II) to nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu siarkowego i żelaza na II stopniu utlenienia. W medycynie stosowany jest głównie w leczeniu i profilaktyce niedoborów żelaza, które są jedną z najczęstszych przyczyn niedokrwistości (anemii). Jego działanie polega na uzupełnianiu poziomu żelaza, które jest niezbędnym składnikiem hemoglobiny, odpowiedzialnej za transport tlenu w organizmie.

• Zincum isovalerianicum

  Zincum isovalerianicum (walerianian cynku) to związek chemiczny będący połączeniem jonów cynku i kwasu walerianowego (izowalerianowego). Substancja ta wykazuje działanie uspokajające i łagodnie nasennie, przez co znalazła zastosowanie w leczeniu stanów niepokoju, napięcia nerwowego oraz zaburzeń snu. Mechanizm działania opiera się na synergistycznym efekcie obu składników – cynk uczestniczy w wielu procesach neurologicznych, natomiast kwas walerianowy wykazuje powinowactwo do receptorów GABA, co prowadzi do hamowania aktywności ośrodkowego układu nerwowego.

• zofenopryl

  Zofenopryl to inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), który działa hamując enzym przekształcający angiotensynę I w angiotensynę II. Zmniejszenie stężenia angiotensyny II prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych, obniżenia ciśnienia tętniczego oraz zmniejszenia obciążenia następczego serca. Zofenopryl charakteryzuje się wysoką lipofilnością, co umożliwia mu efektywne przenikanie przez błony komórkowe oraz skuteczną ochronę tkanek, zwłaszcza mięśnia sercowego.

• żelatyna

  Żelatyna to substancja białkowa pochodzenia zwierzęcego, otrzymywana poprzez hydrolizę kolagenu. W medycynie znalazła zastosowanie jako składnik pomocniczy wielu preparatów farmaceutycznych. Jest wykorzystywana przede wszystkim jako substancja żelująca w produkcji kapsułek, tabletek powlekanych oraz jako stabilizator zawiesin i emulsji.

• ziele serdecznika

  Ziele serdecznika (Leonuri herba) to surowiec zielarski pozyskiwany z rośliny Leonurus cardiaca, znanej także jako serdecznik pospolity. Zawiera szereg aktywnych biologicznie związków, w tym flawonoidy, glikozydy irydoidowe, alkaloidy oraz olejki eteryczne, które odpowiadają za jego działanie terapeutyczne.

• żelazo siarczan siedmiowodny

  Żelazo siarczan siedmiowodny (łac. Ferri sulfas heptahydricus, FeSO4 × 7H2O) to związek chemiczny powszechnie stosowany w leczeniu niedokrwistości z niedoboru żelaza. Działa poprzez uzupełnianie niedoborów żelaza w organizmie, co jest niezbędne do prawidłowej syntezy hemoglobiny i transportu tlenu w organizmie. Preparat jest dobrze wchłaniany z przewodu pokarmowego, szczególnie w środowisku kwaśnym.

• ziele wierzbówki kiprzycy

  Ziele wierzbówki kiprzycy (Epilobium angustifolium) to surowiec roślinny stosowany w medycynie ze względu na swoje właściwości przeciwzapalne, przeciwutleniające i przeciwbakteryjne. Działa przede wszystkim na drogi moczowe oraz gruczoł krokowy. Substancje czynne zawarte w tej roślinie, głównie flawonoidy, fenolokwasy i sterole, hamują aktywność 5-alfa-reduktazy oraz aromatazy, enzymów odpowiedzialnych za przekształcanie testosteronu, co pomaga łagodzić objawy przerostu prostaty.

• ziele mniszka lekarskiego

  Ziele mniszka lekarskiego (Taraxaci herba) to surowiec zielarski pozyskiwany z nadziemnych części mniszka lekarskiego (Taraxacum officinale). Zawiera związki biologicznie czynne, w tym seskwiterpeny laktonowe, flawonoidy, kwasy fenolowe oraz związki kumarynowe, które wykazują działanie moczopędne, żółciopędne i żółciotwórcze, a także właściwości przeciwzapalne i antyoksydacyjne.

• ziele krwawnika pospolitego

  Ziele krwawnika pospolitego (Achillea millefolium) to ceniony surowiec zielarski o wielokierunkowym działaniu leczniczym. Zawiera olejek eteryczny bogaty w azulen, flawonoidy, garbniki, glikozydy, sole mineralne oraz witaminy C i K, które decydują o jego właściwościach farmakologicznych.

• ziele melisy

  Ziele melisy (Melissa officinalis) to roślina lecznicza z rodziny jasnotowatych, która od wieków wykorzystywana jest w medycynie naturalnej. Działa głównie jako środek uspokajający, spazmolityczny i przeciwwirusowy. Melisa zawiera olejki eteryczne (cytral, cytronelal, geraniol), flawonoidy, kwasy fenolowe i garbniki, które odpowiadają za jej działanie terapeutyczne. Mechanizm działania polega przede wszystkim na modulacji receptorów GABA-ergicznych w układzie nerwowym oraz hamowaniu replikacji niektórych wirusów.

• ziele dziurawca

  Ziele dziurawca (Hypericum perforatum) to roślina lecznicza o udokumentowanych właściwościach przeciwdepresyjnych. Działa poprzez hamowanie wychwytu zwrotnego serotoniny, noradrenaliny i dopaminy, podobnie jak konwencjonalne leki przeciwdepresyjne, ale z mniejszą liczbą działań niepożądanych. Zawiera liczne aktywne związki, w tym hipercynę i hiperforynę, które są odpowiedzialne za jego działanie terapeutyczne.

• ziele mięty pieprzowej

  Ziele mięty pieprzowej (Menthae piperitae herba) to surowiec roślinny pochodzący z mięty pieprzowej (Mentha x piperita L.), który zawiera olejek eteryczny (głównie mentol, menton i mentofuran), flawonoidy, garbniki, kwasy fenolowe i triterpeny. Wykazuje działanie rozkurczowe na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, żółciopędne, żółciotwórcze, wiatropędne oraz przeciwbakteryjne. Jest stosowany głównie w zaburzeniach trawiennych, zespole jelita drażliwego, kolkach, stanach skurczowych dróg żółciowych oraz objawowym leczeniu nieżytów górnych dróg oddechowych.

• zuklopentyksol

  Zuklopentyksol (Zuclopenthixol) to lek przeciwpsychotyczny z grupy neuroleptyków klasycznych, należący do klasy tioksantenów. Działa poprzez blokowanie receptorów dopaminowych (głównie D2) w mózgu, co pozwala na kontrolę objawów psychotycznych, takich jak urojenia, halucynacje i zaburzenia myślenia. Wykazuje również działanie uspokajające dzięki blokowaniu receptorów adrenergicznych i histaminowych.

• żywy atenuowany wirus różyczki

  Żywy atenuowany wirus różyczki to szczep wirusa różyczki, który został osłabiony w warunkach laboratoryjnych, aby nie wywoływał pełnoobjawowej choroby, jednocześnie zachowując zdolność do wywołania odpowiedzi immunologicznej organizmu. Stanowi on główny składnik szczepionek przeciwko różyczce, które są kluczowym elementem profilaktyki zakażeń wirusem różyczki, szczególnie u kobiet w wieku rozrodczym.

• żywy atenuowany wirus świnki

  Żywy atenuowany wirus świnki (Paramyxovirus parotitidis) to osłabiona forma wirusa wywołującego nagminne zapalenie przyusznic (świnkę), która zachowuje zdolność do namnażania się w organizmie, lecz ma znacznie ograniczoną zjadliwość. Podany w szczepionce wywołuje odpowiedź immunologiczną podobną do naturalnego zakażenia, ale bez wywoływania objawów choroby, co prowadzi do wytworzenia długotrwałej odporności.

• żywy atenuowany wirus odry

  Żywy atenuowany wirus odry to osłabiona forma wirusa odry, która zachowuje zdolność do namnażania się w organizmie, ale ma znacznie zredukowaną wirulencję. Szczepionki zawierające tę formę wirusa wywołują odpowiedź immunologiczną podobną do naturalnego zakażenia, ale bez wywoływania pełnoobjawowej choroby. Po podaniu szczepionki organizm wytwarza przeciwciała przeciwko wirusowi odry, zapewniając długotrwałą odporność.

• zanamiwir

  Zanamiwir to lek przeciwwirusowy z grupy inhibitorów neuraminidazy, stosowany głównie w leczeniu i profilaktyce grypy typu A i B. Działa poprzez blokowanie enzymu neuraminidazy wirusa grypy, co uniemożliwia uwalnianie nowo powstałych cząstek wirusa z zakażonych komórek i ogranicza rozprzestrzenianie się infekcji w organizmie. Zanamiwir jest skuteczny zarówno przeciwko wirusom grypy sezonowej, jak i niektórym szczepom ptasiej grypy.

• ziele fiołka trójbarwnego

  Ziele fiołka trójbarwnego (Herba Violae tricoloris) to surowiec zielarski pozyskiwany z rośliny o nazwie fiołek trójbarwny (Viola tricolor L.). Wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwalergiczne oraz przeciwświądowe, co sprawia, że jest wykorzystywane głównie w schorzeniach dermatologicznych. Zawiera flawonoidy, saponiny, salicylany oraz śluzy, które korzystnie wpływają na skórę oraz drogi moczowe.

• ziele macierzanki

  Ziele macierzanki (Herba Thymi) to surowiec zielarski pozyskiwany z macierzanki piaskowej (Thymus serpyllum) lub macierzanki zwyczajnej (Thymus vulgaris) z rodziny jasnotowatych (Lamiaceae). Zawiera olejek eteryczny (0,1-0,6%), którego głównymi składnikami są tymol i karwakrol, a także flawonoidy, garbniki, kwasy fenolowe i triterpeny. Dzięki tym składnikom wykazuje działanie wykrztuśne, spazmolityczne, przeciwzapalne i przeciwdrobnoustrojowe.

• zaleplon

  Zaleplon to substancja czynna należąca do grupy niebenzodiazepinowych leków nasennych, określanych jako „leki Z”. Działa poprzez nasilenie efektów kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) w ośrodkowym układzie nerwowym, co prowadzi do zahamowania nadmiernej aktywności neuronalnej i wywołania efektu uspokajającego. W przeciwieństwie do klasycznych benzodiazepin, zaleplon wiąże się selektywnie z podjednostką omega-1 receptora GABA-A, co przekłada się na jego profil działania.

• zespół flawonów z korzenia Scutellaria baicalensis

  Zespół flawonów z korzenia Scutellaria baicalensis to kompleks aktywnych związków flawonoidowych pozyskiwanych z tarczycy bajkalskiej (Scutellaria baicalensis), rośliny stosowanej tradycyjnie w medycynie chińskiej. Główne flawonoidy występujące w tym korzeniu to bajkalina, bajkaleina, wogonina i oroxylin A, które wykazują szeroki zakres działań farmakologicznych.

• zespół flawonów z korzenia tarczycy bajkalskiej

  Zespół flawonów z korzenia tarczycy bajkalskiej to kompleks bioaktywnych związków pozyskiwanych z rośliny Scutellaria baicalensis, tradycyjnie stosowanej w medycynie wschodniej. Główne składniki aktywne to bajkalina, bajkaleina i wogonina, które wykazują silne działanie przeciwzapalne, przeciwutleniające oraz immunomodulujące. Mechanizm działania opiera się na hamowaniu szlaków zapalnych, w tym cyklooksygenazy-2 (COX-2) i lipooksygenazy, a także na neutralizacji wolnych rodników.

• ziele rzepiku

  Ziele rzepiku (Agrimonia eupatoria) to roślina lecznicza z rodziny różowatych, która znajduje szerokie zastosowanie w medycynie naturalnej. Działa przeciwzapalnie, ściągająco, antyseptycznie oraz łagodnie moczopędnie. Główne składniki aktywne to garbniki, flawonoidy, kwasy organiczne oraz olejki eteryczne, które odpowiadają za jego właściwości terapeutyczne.

• żelazo proteinianobursztynian

  Żelazo proteinianobursztynian to forma żelaza stosowana w preparatach do suplementacji niedoborów tego pierwiastka. Jest to kompleks żelaza z proteinami i kwasem bursztynowym, co zapewnia lepszą biodostępność w porównaniu do tradycyjnych form żelaza. Działa poprzez uzupełnianie poziomu żelaza w organizmie, które jest niezbędne do produkcji hemoglobiny i transportu tlenu w krwi. Preparaty z żelazem proteinianobursztynianem są stosowane w leczeniu i profilaktyce niedokrwistości z niedoboru żelaza.

• ziele werbeny

  Ziele werbeny (Verbena officinalis) to surowiec zielarski pozyskiwany z rośliny znanej jako werbena pospolita. Wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe, rozkurczowe oraz łagodnie uspokajające. Jej mechanizm działania opiera się na zawartych w niej związkach biologicznie czynnych, takich jak glikozydy irydoidowe (w tym werbenalina), flawonoidy oraz olejki eteryczne, które wpływają na układ nerwowy i pokarmowy.

• ziele szczawiu

  Ziele szczawiu to surowiec zielarski pozyskiwany z rośliny należącej do rodziny rdestowatych (Polygonaceae). Zawiera szereg związków biologicznie czynnych, w tym przede wszystkim związki szczawiowe (kwas szczawiowy i jego sole), flawonoidy, garbniki, witaminę C oraz związki mineralne. W medycynie tradycyjnej stosowany jest głównie ze względu na właściwości moczopędne, przeciwzapalne oraz wspomagające trawienie.

• ziele szanta

  Ziele szanty (Marrubium vulgare) to roślina lecznicza należąca do rodziny jasnotowatych, o długiej tradycji stosowania w medycynie ludowej i fitoterapii. Substancje aktywne zawarte w zielu szanty, głównie marubina, flawonoidy, garbniki i olejki eteryczne, wykazują działanie wykrztuśne, przeciwzapalne oraz żółciopędne. Mechanizm działania polega na rozrzedzaniu wydzieliny oskrzelowej i stymulacji nabłonka rzęskowego, co ułatwia odkrztuszanie i oczyszczanie dróg oddechowych.

• ziele krwawnik

  Ziele krwawnika (Achillea millefolium) to substancja roślinna o szerokim zastosowaniu w medycynie. Wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwskurczowe, przeciwbakteryjne oraz ściągające. Mechanizm działania opiera się głównie na zawartości olejków eterycznych (w tym azulenu), flawonoidów, garbników oraz substancji gorzkich, które wspólnie wpływają na redukcję stanów zapalnych oraz regulację procesów trawiennych.

• ziele bukwicy

  Ziele bukwicy (Betonica officinalis, syn. Stachys officinalis) to roślina lecznicza z rodziny jasnotowatych, stosowana w medycynie tradycyjnej od wieków. Wykazuje działanie przeciwzapalne, antyseptyczne, ściągające oraz łagodnie uspokajające. Główne substancje aktywne zawarte w bukwicy to glikozydy irydoidowe, flawonoidy, garbniki, kwasy fenolowe oraz olejek eteryczny, które działają synergistycznie, wspierając funkcje układu pokarmowego i nerwowego.

• ziele pięciornika gęsiego

  Ziele pięciornika gęsiego (Potentilla anserina), znane również jako srebrnik gęsi, to roślina lecznicza o długiej historii stosowania w medycynie tradycyjnej. Działa głównie spazmolitycznie (rozkurczowo) na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego i dróg moczowych, wykazuje też właściwości przeciwzapalne, przeciwbiegunkowe i łagodnie ściągające.

• ziele nawłoci pospolitej

  Ziele nawłoci pospolitej (Solidago virgaurea) to surowiec roślinny stosowany tradycyjnie w ziołolecznictwie oraz w nowoczesnych preparatach farmaceutycznych. Wykazuje właściwości przeciwzapalne, moczopędne, przeciwbakteryjne oraz łagodnie rozkurczowe, dzięki czemu znajduje zastosowanie głównie w leczeniu stanów zapalnych dróg moczowych, kamicy nerkowej oraz w łagodzeniu objawów przerostu prostaty.

• ziele rdestu ptasiego

  Ziele rdestu ptasiego (Polygonum aviculare) to substancja roślinna o działaniu przeciwzapalnym, moczopędnym i ściągającym, stosowana w preparatach farmaceutycznych. Zawiera flawonoidy, garbniki, kwasy organiczne, śluzy oraz krzemionkę, które odpowiadają za jej właściwości lecznicze. Związki aktywne zawarte w zielu działają na drogi moczowe, zwiększając diurezę i wymywanie piasku oraz drobnych kamieni, a także wykazują działanie przeciwkrwotoczne.

• ziele nostrzyka

  Ziele nostrzyka (Meliloti herba) to surowiec zielarski pozyskiwany z nostrzyka żółtego (Melilotus officinalis) lub nostrzyka białego (Melilotus albus). Zawiera kumarynę, która po przekształceniu w dikumarol wykazuje działanie przeciwzakrzepowe poprzez hamowanie syntezy czynników krzepnięcia zależnych od witaminy K. Dodatkowo, ziele nostrzyka posiada właściwości przeciwzapalne, przeciwobrzękowe i rozkurczowe.

• zieleń indocyjaninowa

  Zieleń indocyjaninowa (ICG) to organiczny związek chemiczny stosowany jako barwnik diagnostyczny w medycynie. Po dożylnym podaniu, substancja wiąże się z białkami osocza i pozostaje głównie w łożysku naczyniowym, co pozwala na wizualizację naczyń krwionośnych, ocenę przepływu krwi oraz funkcji narządów. ICG wykazuje właściwości fluorescencyjne po wzbudzeniu światłem bliskiej podczerwieni, co umożliwia obrazowanie tkanek w czasie rzeczywistym.

• żywica epoksydowa

  Żywica epoksydowa to substancja czynna stosowana w medycynie głównie jako składnik materiałów stomatologicznych oraz w produkcji sprzętu medycznego. Działa poprzez tworzenie trwałych, odpornych chemicznie i mechanicznie połączeń po utwardzeniu. W stomatologii żywice epoksydowe są wykorzystywane do wypełnień kanałowych, uszczelnień oraz jako składnik cementów i materiałów adhezyjnych.

• żywica p-tertbutylofenolowo-formaldehydowa

  Żywica p-tertbutylofenolowo-formaldehydowa to substancja aktywna stosowana głównie w preparatach leczniczych do terapii skórnych chorób alergicznych. Działa poprzez tworzenie ochronnej warstwy na skórze, która zapobiega przenikaniu alergenów i substancji drażniących, jednocześnie łagodząc stan zapalny i świąd.

• ziele centurii

  Ziele centurii (Centaurium erythraea), znane również jako centuria pospolita lub tysiącznik, to roślina lecznicza o bogatych właściwościach terapeutycznych. Surowiec leczniczy stanowią ziele i kwiaty centurii, które zawierają cenne związki biologicznie czynne, w tym glikozydy gorzkie (gencjopikryna, erytrocentauryna), flawonoidy oraz kwasy fenolowe.

• ziele tysiącznika

  Ziele tysiącznika (Centaurii herba) to surowiec zielarski pochodzący z rośliny Centaurium erythraea, znanej również jako centuria pospolita lub tysiącznik pospolity. Wykazuje działanie żółciopędne, żółciotwórcze i pobudzające wydzielanie soków trawiennych, co czyni go cennym składnikiem w leczeniu zaburzeń trawiennych, braku łaknienia oraz nieżytów przewodu pokarmowego.

• żelaza glukonian

  Glukonian żelaza to organiczna sól żelaza wykorzystywana w leczeniu i profilaktyce niedoborów tego pierwiastka. Stanowi źródło jonów żelaza (Fe²⁺), które są niezbędne do produkcji hemoglobiny i prawidłowego funkcjonowania układu krwiotwórczego. Mechanizm działania polega na dostarczaniu żelaza, które po wchłonięciu w jelicie cienkim jest transportowane do szpiku kostnego, gdzie uczestniczy w procesie erytropoezy.