Leki zawierające w składzie
Ipeca

Ipeca (Ipekakuana, Ipecacuanha) to ekstrakt roślinny pochodzący z korzenia Carapichea ipecacuanha, zawierający alkaloidy emetynę i cefalinę, które posiadają właściwości wykrztuśne i wymiotne. Substancja ta działa poprzez podrażnienie błony śluzowej żołądka oraz bezpośrednie działanie na ośrodek wymiotny w mózgu, co prowadzi do wywoływania wymiotów oraz zwiększenia wydzielania śluzu w drogach oddechowych.

Ipeca była tradycyjnie stosowana jako środek wykrztuśny w leczeniu schorzeń układu oddechowego oraz jako lek wymiotny w przypadkach niektórych zatruć. W Polsce ipeca była dostępna w preparatach takich jak syrop Ipecacuanhae (syrop z ipekakuany) oraz wchodziła w skład mieszanek ziołowych i preparatów złożonych o działaniu wykrztuśnym.

Główną zaletą ipeki jest jej skuteczność w usuwaniu zalegającej wydzieliny z dróg oddechowych oraz możliwość szybkiego opróżnienia żołądka w przypadku niektórych zatruć, gdy zastosowana jest odpowiednio wcześnie po spożyciu toksycznej substancji. Dzięki swojemu naturalnemu pochodzeniu była przez lata stosowana w medycynie tradycyjnej.

Stosowanie ipeki wiąże się jednak z istotnymi zagrożeniami, co doprowadziło do znacznego ograniczenia jej użycia we współczesnej medycynie. Substancja ta może powodować przedłużające się wymioty, zaburzenia elektrolitowe, odwodnienie oraz uszkodzenia przełyku. Jest przeciwwskazana w zatruciach substancjami żrącymi, węglowodorami oraz u osób z chorobami serca. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do kardiomiopatii wywołanej emetyną. Ze względu na profil bezpieczeństwa oraz dostępność nowocześniejszych metod leczenia, preparaty zawierające ipekę zostały w wielu krajach wycofane z powszechnego użytku lub znacznie ograniczone.