Leksykon składników

Składniki, strona 18 z 53

• ludzki inhibitor C1-esterazy

  Ludzki inhibitor C1-esterazy to białko osoczowe produkowane przez wątrobę, które odgrywa kluczową rolę w regulacji układu dopełniacza i kaskady krzepnięcia. Jako inhibitor proteaz serynowych hamuje aktywność C1-esterazy, kluczowego enzymu w układzie dopełniacza, a także kalikreiny, plazminy i czynnika XIa i XIIa. Jest stosowany głównie w leczeniu dziedzicznego obrzęku naczynioruchowego (HAE), choroby charakteryzującej się nawracającymi epizodami obrzęku tkanek miękkich, który może obejmować drogi oddechowe, przewód pokarmowy i skórę.

• czynnik VIII

  Czynnik VIII (FVIII) to białko osoczowe niezbędne w procesie krzepnięcia krwi. Odgrywa kluczową rolę jako kofaktor dla czynnika IX w kaskadzie koagulacji, umożliwiając konwersję czynnika X do jego aktywnej formy. Niedobór czynnika VIII prowadzi do hemofilii A – dziedzicznego zaburzenia krzepnięcia krwi, charakteryzującego się spontanicznymi krwawieniami do stawów, mięśni oraz przedłużonymi krwawieniami po urazach lub zabiegach chirurgicznych.

• brynzolamid

  Brynzolamid to inhibitor anhydrazy węglanowej stosowany głównie w okulistyce do leczenia jaskry i nadciśnienia ocznego. Jego mechanizm działania polega na hamowaniu enzymu anhydrazy węglanowej w ciałku rzęskowym oka, co prowadzi do zmniejszenia wytwarzania cieczy wodnistej i w konsekwencji obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego (IOP).

• iwermektyna

  Iwermektyna to lek przeciwpasożytniczy należący do grupy awermektyn, który wykazuje szerokie spektrum działania wobec pasożytów wewnętrznych i zewnętrznych. Mechanizm działania iwermektyny polega na zwiększeniu przepuszczalności błon komórkowych dla jonów chlorkowych, co prowadzi do hiperpolaryzacji komórek nerwowych i mięśniowych pasożytów, skutkując ich paraliżem i śmiercią. Jest skuteczna przeciwko nicieniom (głównie glisty, owsiki), świerzbowcom oraz niektórym ektopasożytom, takim jak wszy.

• tropikamid

  Tropikamid to syntetyczny lek z grupy antycholinergików, stosowany głównie w okulistyce jako środek rozszerzający źrenice (mydriasis) oraz porażający mięsień rzęskowy (cykloplegia). Działa przez blokowanie receptorów muskarynowych w mięśniu zwieraczu źrenicy i mięśniu rzęskowym, co prowadzi do rozszerzenia źrenicy i ograniczenia akomodacji oka.

• terlipresyna

  Terlipresyna to syntetyczny analog wazopresyny, stosowany w leczeniu krwawienia z żylaków przełyku oraz zespołu wątrobowo-nerkowego (HRS) u pacjentów z marskością wątroby. Działa poprzez obkurczanie naczyń trzewnych i zmniejszanie ciśnienia wrotnego, co prowadzi do zahamowania krwawienia z żylaków oraz poprawy perfuzji nerek i zwiększenia diurezy.

• mangan

  Mangan to mikroelement niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu ludzkiego. Działa jako kofaktor dla wielu enzymów, biorąc udział w procesach metabolicznych, syntezie białek, produkcji energii, formowaniu tkanki łącznej oraz funkcjonowaniu układu odpornościowego. Jest szczególnie istotny dla metabolizmu węglowodanów, cholesterolu i dla prawidłowego rozwoju tkanki kostnej.

• selen

  Selen to pierwiastek śladowy o symbolu Se, który odgrywa kluczową rolę w funkcjonowaniu organizmu. Jest niezbędnym składnikiem selenoprotein, które pełnią ważne funkcje antyoksydacyjne, chroniąc komórki przed uszkodzeniami oksydacyjnymi. Selen wspiera prawidłowe działanie układu odpornościowego, tarczycy oraz procesów detoksykacyjnych w organizmie.

• białko S

  Białko S to naturalnie występujące białko osocza krwi, które działa jako inhibitor układu krzepnięcia, zapobiegając nadmiernej koagulacji. Jest to zależny od witaminy K glikoproteinowy kofaktor, który wspomaga działanie aktywowanego białka C w procesie inaktywacji czynników Va i VIIIa, kluczowych elementów kaskady krzepnięcia.

• kwas folinowy

  Kwas folinowy, znany również jako kwas leukoworynowy lub formylotetrahydrofolian, jest formą aktywną kwasu foliowego. Stanowi kluczowy element w metabolizmie jednowęglowym, pełniąc rolę kofaktora w syntezie puryn i pirymidyn – podstawowych składników DNA i RNA. W medycynie kwas folinowy stosowany jest przede wszystkim jako antidotum przy przedawkowaniu antagonistów kwasu foliowego (np. metotreksatu) oraz jako lek wspomagający w terapii przeciwnowotworowej.

• testosteron

  Testosteron to główny męski hormon płciowy (androgen) produkowany przede wszystkim w jądrach u mężczyzn, a w mniejszych ilościach w jajnikach i nadnerczach u kobiet. Odpowiada za rozwój męskich cech płciowych, wzrost masy mięśniowej, gęstości kości oraz regulację libido. W medycynie testosteron stosowany jest głównie w terapii zastępczej u mężczyzn z hipogonadyzmem (niedoborem testosteronu), a także w leczeniu opóźnionego dojrzewania płciowego, niektórych typów impotencji oraz osteoporozy u mężczyzn.

• mitomycyna

  Mitomycyna (znana również jako mitomycyna C) to antybiotyk cytostatyczny wyizolowany z bakterii Streptomyces caespitosus. Jest to lek alkilujący, który działa poprzez tworzenie wiązań krzyżowych w DNA, hamując jego replikację i syntezę RNA, co prowadzi do śmierci komórki. Mitomycyna jest szczególnie aktywna wobec szybko dzielących się komórek nowotworowych i wykorzystywana w terapii różnych typów nowotworów.

• wyciąg z korzenia pelargonii

  Wyciąg z korzenia pelargonii afrykańskiej (Pelargonium sidoides) to substancja pochodzenia roślinnego o działaniu przeciwwirusowym, przeciwbakteryjnym oraz immunomodulującym. Wykorzystywana jest głównie w leczeniu infekcji górnych dróg oddechowych, w tym ostrego zapalenia oskrzeli, zapalenia zatok, przeziębienia i grypy. Mechanizm działania polega na hamowaniu adhezji bakterii do komórek nabłonka dróg oddechowych, stymulacji układu odpornościowego poprzez zwiększenie aktywności fagocytów oraz zwiększeniu wydzielania cytokin przeciwzapalnych.

• meglumina

  Meglumina to organiczny związek chemiczny, będący solą kwasu megluminowego, stosowany w medycynie głównie jako składnik pomocniczy w preparatach kontrastowych używanych w diagnostyce obrazowej. Działanie megluminy polega na zwiększaniu rozpuszczalności substancji kontrastowych, co umożliwia ich podanie dożylne i lepszą wizualizację struktur anatomicznych podczas badań radiologicznych.

• azelastyna

  Azelastyna to antagonista receptorów histaminowych H1 drugiej generacji, który wykazuje silne działanie przeciwalergiczne, przeciwhistaminowe i przeciwzapalne. Substancja ta stabilizuje błony komórkowe komórek tucznych, hamując uwalnianie mediatorów zapalnych, takich jak histamina, leukotrieny czy interleukiny, co prowadzi do zmniejszenia objawów alergicznych.

• wyciąg z korzenia pierwiosnka

  Wyciąg z korzenia pierwiosnka to substancja roślinna o działaniu wykrztuśnym i mukolitycznym, stosowana głównie w leczeniu schorzeń dróg oddechowych. Zawiera saponiny, które zwiększają wydzielanie śluzu w drogach oddechowych, jednocześnie zmniejszając jego lepkość, co ułatwia odkrztuszanie i usuwanie wydzieliny z dróg oddechowych. Dodatkowo wyciąg wykazuje właściwości przeciwzapalne i łagodzące kaszel.

• olej rybi bogaty w omega-3 kwasy

  Olej rybi bogaty w kwasy omega-3 to preparat zawierający długołańcuchowe wielonienasycone kwasy tłuszczowe, głównie kwas eikozapentaenowy (EPA) i dokozaheksaenowy (DHA). Te kwasy tłuszczowe są niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania organizmu, szczególnie układu sercowo-naczyniowego i nerwowego. Działają przeciwzapalnie, obniżają poziom trójglicerydów we krwi oraz pomagają regulować ciśnienie tętnicze.

• olej rybi

  Olej rybi to substancja pochodzenia naturalnego, uzyskiwana z tkanek tłustych ryb morskich, bogata w kwasy tłuszczowe omega-3, szczególnie kwas eikozapentaenowy (EPA) i dokozaheksaenowy (DHA). Działa przeciwzapalnie, korzystnie wpływa na profil lipidowy krwi, obniżając stężenie trójglicerydów i zwiększając frakcję HDL cholesterolu. Ponadto wykazuje działanie przeciwkrzepliwe i przeciwarytmiczne.

• histydyny chlorowodorek jednowodny

  Histydyny chlorowodorek jednowodny to aminokwas egzogenny, który pełni istotną rolę w organizmie człowieka, szczególnie w procesach metabolicznych i utrzymaniu homeostazy. Jest składnikiem roztworów do żywienia pozajelitowego, wykorzystywanych u pacjentów, którzy nie mogą przyjmować pokarmów drogą doustną. Działanie histydyny obejmuje udział w syntezie białek, produkcji hemoglobiny oraz funkcji neuroprzekaźników.

• glukozamina

  Glukozamina to naturalna substancja występująca w organizmie, szczególnie w chrząstkach stawowych. Jest aminocukrem, który odgrywa istotną rolę w biosyntezie glikozaminoglikanów i proteoglikanów – głównych składników chrząstki, płynu stawowego i innych tkanek łącznych. W medycynie stosowana jest jako suplement diety lub lek, głównie w leczeniu chorób zwyrodnieniowych stawów, gdzie ma działać poprzez poprawę metabolizmu chrząstki stawowej i spowolnienie jej degradacji.

• salicylamid

  Salicylamid to niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) należący do grupy pochodnych kwasu salicylowego. Wykazuje działanie przeciwbólowe, przeciwgorączkowe i przeciwzapalne, choć jest słabsze niż w przypadku kwasu acetylosalicylowego (aspiryny). Mechanizm działania opiera się na hamowaniu enzymu cyklooksygenazy (COX), co prowadzi do zmniejszenia produkcji prostaglandyn – mediatorów stanu zapalnego i bólu.

• sodu askorbinian

  Sodu askorbinian to sól sodowa kwasu askorbinowego (witaminy C), stosowana jako alternatywna forma suplementacji witaminy C. W organizmie jest przekształcana do kwasu askorbinowego, wykazując wszystkie jego właściwości, ale charakteryzuje się lepszą biodostępnością i mniejszą kwasowością, co czyni ją łagodniejszą dla przewodu pokarmowego.

• sulodeksyd

  Sulodeksyd to mieszanina glikozaminoglikanów (GAG) o silnych właściwościach antykoagulacyjnych i fibrynolitycznych. Składa się głównie z heparyny o niskiej masie cząsteczkowej (80%) i siarczanu dermatanu (20%). Dzięki swojemu złożonemu składowi wykazuje działanie przeciwzakrzepowe, przeciwzapalne oraz ochronne na śródbłonek naczyniowy.

• tetryzolina

  Tetryzolina jest sympatykomimetykiem z grupy pochodnych imidazoliny, który działa na receptory adrenergiczne α-1 i α-2, powodując zwężenie naczyń krwionośnych. Ten efekt wazokonstrikcyjny prowadzi do zmniejszenia przekrwienia i obrzęku błon śluzowych, co znajduje zastosowanie w leczeniu objawowym przekrwienia błony śluzowej nosa i spojówek. Tetryzolina, działając miejscowo, zmniejsza przepływ krwi w naczyniach, redukując tym samym objawy takie jak zatkanie nosa czy przekrwienie oczu.

• cetylopirydyniowy chlorek

  Chlorek cetylopirydyniowy (CPC) to czwartorzędowy związek amoniowy o silnych właściwościach antyseptycznych, stosowany głównie jako środek przeciwbakteryjny i przeciwgrzybiczy. Działa poprzez niszczenie błony komórkowej drobnoustrojów, co prowadzi do ich śmierci. Wykazuje szerokie spektrum działania przeciwko bakteriom Gram-dodatnim i Gram-ujemnym, a także niektórym grzybom i wirusom.

• etonogestrel

  Etonogestrel to progestagen trzeciej generacji, będący aktywnym metabolitem dezogestrelu. Działa antykoncepcyjnie głównie poprzez hamowanie owulacji, zagęszczanie śluzu szyjkowego (utrudniając penetrację plemników) oraz zmienianie błony śluzowej macicy, co uniemożliwia implantację zarodka. Jest jednym z najsilniejszych syntetycznych progestagenów stosowanych w antykoncepcji hormonalnej.

• chlorofenamina

  Chlorfenamina (maleinian chlorofenaminy) to lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, który blokuje receptory histaminowe H1, zmniejszając lub zapobiegając objawom alergicznym. Działa ona na ośrodkowy układ nerwowy, hamując działanie histaminy – substancji odpowiedzialnej za wywoływanie reakcji alergicznych takich jak kichanie, świąd, łzawienie oczu czy wysypka.

• prasteron

  Prasteron, znany również jako dehydroepiandrosteron (DHEA), jest naturalnym hormonem steroidowym wytwarzanym głównie przez nadnercza. Jest prekursorem hormonów płciowych (androgenów i estrogenów) i pełni istotną rolę w procesach metabolicznych organizmu. W medycynie stosowany jest głównie w leczeniu niedoborów hormonalnych, zwłaszcza u kobiet w okresie okołomenopauzalnym i menopauzalnym.

• retinol

  Retinol to forma witaminy A, która jest szeroko stosowana w dermatologii zarówno w preparatach dostępnych na receptę, jak i w kosmetykach bez recepty. Działa poprzez przyśpieszenie odnowy komórkowej skóry (proces złuszczania), stymulację produkcji kolagenu oraz normalizację pracy gruczołów łojowych. Dzięki tym mechanizmom retinol wykazuje skuteczność w leczeniu trądziku, zmniejszaniu widoczności zmarszczek, rozjaśnianiu przebarwień oraz poprawie ogólnej tekstury skóry.

• all-rac-α-tokoferol

  All-rac-α-tokoferol (zwany także dl-α-tokoferolem) to syntetyczna forma witaminy E, będąca mieszaniną wszystkich ośmiu stereoizomerów α-tokoferolu. Witamina E jest kluczowym przeciwutleniaczem rozpuszczalnym w tłuszczach, który chroni błony komórkowe przed uszkodzeniem oksydacyjnym poprzez neutralizację wolnych rodników. Substancja ta odgrywa istotną rolę w utrzymaniu integralności błon komórkowych, wspomaga układ odpornościowy oraz wspiera prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego i mięśniowego.

• klofarabina

  Klofarabina to syntetyczny nukleozyd purynowy, który działa jako antymetabolit, blokując syntezę DNA. Hamuje aktywność enzymów takich jak polimeraza DNA, rybonukleotydowa reduktaza oraz destabilizuje błony mitochondrialne, co prowadzi do apoptozy (programowanej śmierci) komórek nowotworowych. Jest stosowana głównie w leczeniu ostrej białaczki limfoblastycznej (ALL) u dzieci i młodzieży, u których wystąpiła oporność na wcześniejsze terapie lub nawrót choroby po co najmniej dwóch wcześniejszych schematach leczenia.

• octan uliprystalu

  Octan uliprystalu to syntetyczny selektywny modulator receptora progesteronowego (SPRM), który blokuje działanie progesteronu poprzez wiązanie się z jego receptorami w tkankach docelowych. Substancja ta hamuje lub opóźnia owulację, co prowadzi do zmniejszenia częstości występowania ciąż nieplanowanych, gdy jest stosowana jako antykoncepcja awaryjna.

• imipenem

  Imipenem to antybiotyk z grupy karbapenemów, należący do β-laktamów. Działa bakteriobójczo poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii, wiążąc się z białkami wiążącymi penicylinę (PBP). Charakteryzuje się wyjątkowo szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego, obejmującym bakterie Gram-dodatnie, Gram-ujemne oraz beztlenowce, w tym szczepy wytwarzające β-laktamazy o rozszerzonym spektrum (ESBL).

• bacytracyna

  Bacytracyna to polipeptydowy antybiotyk wytwarzany przez szczep Bacillus subtilis, działający bakteriobójczo głównie na bakterie Gram-dodatnie. Mechanizm działania bacytracyny polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii poprzez blokowanie defosforylacji lipidowego nośnika peptydoglikanu. Zaburza to proces tworzenia ściany komórkowej, co prowadzi do śmierci komórki bakteryjnej.

• magnezu wodorotlenek

  Magnezu wodorotlenek (Mg(OH)₂) to nieorganiczny związek chemiczny, który należy do grupy leków zobojętniających kwas żołądkowy (antacida). Działa poprzez neutralizację kwasu solnego w żołądku, co powoduje zwiększenie pH treści żołądkowej. Mechanizm ten jest wykorzystywany w leczeniu dolegliwości związanych z nadkwaśnością, takich jak zgaga, niestrawność czy refluks żołądkowo-przełykowy.

• eszopiklon

  Eszopiklon jest niebenzodiazepinowym lekiem nasennym, należącym do grupy cyklopirrolonów. Mechanizm jego działania polega na modulacji receptorów GABA-A w ośrodkowym układzie nerwowym, co prowadzi do wzmocnienia działania kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) – głównego neuroprzekaźnika hamującego w mózgu. Eszopiklon wykazuje selektywność wobec określonych podjednostek receptora GABA-A, co może przyczyniać się do jego specyficznego profilu działania.

• drotaweryna chlorowodorku

  Drotaweryna (chlorowodorek) to lek należący do grupy spazmolityków, czyli leków rozkurczowych. Działanie drotaweryny polega na hamowaniu aktywności enzymu fosfodiesterazy IV, co prowadzi do zwiększenia wewnątrzkomórkowego stężenia cAMP i w konsekwencji do rozkurczu mięśni gładkich. Drotaweryna działa bezpośrednio na mięśniówkę gładką, wywierając efekt spazmolityczny, szczególnie w obrębie układu pokarmowego, dróg żółciowych, układu moczowo-płciowego oraz naczyń krwionośnych.

• tetryzolina chlorowodorek

  Tetryzolina (chlorowodorek tetryzoliny) to substancja czynna należąca do grupy imidazolin, stosowana jako lek sympatykomimetyczny o działaniu obkurczającym naczynia krwionośne. Działa poprzez pobudzenie receptorów alfa-adrenergicznych w naczyniach krwionośnych błony śluzowej nosa, co prowadzi do ich zwężenia, zmniejszenia przekrwienia i obrzęku.

• wirus ospy wietrznej

  Wirus ospy wietrznej (Varicella-zoster virus, VZV) to wirusy DNA z rodziny Herpesviridae, które powodują dwie różne choroby: ospę wietrzną (varicella) w przypadku pierwotnego zakażenia oraz półpasiec (herpes zoster) przy reaktywacji latentnego wirusa. Wirus przenosi się drogą kropelkową lub przez bezpośredni kontakt z płynem z pęcherzyków charakterystycznych dla tych chorób.

• famprydyna

  Famprydyna to substancja czynna stosowana w leczeniu zaburzeń chodu u pacjentów z stwardnieniem rozsianym (SM). Działa poprzez blokowanie kanałów potasowych w osłonkach mielinowych neuronów, co prowadzi do poprawy przewodzenia impulsów nerwowych w uszkodzonych włóknach nerwowych. Dzięki temu mechanizmowi famprydyna pomaga poprawić szybkość i jakość chodu u pacjentów z SM.

• pemetreksed

  Pemetreksed to cytostatyk z grupy antymetabolitów kwasu foliowego, który hamuje enzymy zależne od kwasu foliowego niezbędne do syntezy nukleotydów, blokując tym samym replikację DNA i podziały komórkowe. Działa wielokierunkowo, hamując syntazę tymidylanową, dehydrogenazę dihydrofolianową oraz formylotransferazę rybonukleotydową glicynamidową, co prowadzi do zaburzenia metabolizmu kwasu foliowego i zahamowania wzrostu komórek nowotworowych.

• oktenidyna dwuchlorowodorek

  Oktenidyna dwuchlorowodorek to antyseptyk kationowy o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego, przeciwgrzybiczego i przeciwwirusowego. Substancja działa poprzez niszczenie błon komórkowych drobnoustrojów, co prowadzi do ich eliminacji. W przeciwieństwie do wielu innych środków antyseptycznych, oktenidyna nie wchłania się przez skórę i błony śluzowe, co zmniejsza ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych.

• kloksacylina

  Kloksacylina to półsyntetyczny antybiotyk beta-laktamowy z grupy penicylin opornych na penicylinazę. Stosowana jest głównie w leczeniu zakażeń wywołanych przez bakterie Gram-dodatnie, zwłaszcza gronkowce wytwarzające penicylinazę. Jej mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii, co prowadzi do ich śmierci.

• Saccharomyces boulardii

  Saccharomyces boulardii to probiotyczny szczep drożdży, który jest wykorzystywany w leczeniu i profilaktyce zaburzeń przewodu pokarmowego. W przeciwieństwie do bakteryjnych probiotyków, drożdże te wykazują naturalną oporność na antybiotyki, co pozwala na ich stosowanie równocześnie z antybiotykoterapią. S. boulardii działa poprzez hamowanie wzrostu patogennych mikroorganizmów, wzmacnianie bariery jelitowej oraz modulowanie odpowiedzi immunologicznej organizmu.

• wyciąg alergenów roztoczy kurzu domowego

  Wyciąg alergenów roztoczy kurzu domowego to substancja stosowana w immunoterapii alergenowej (odczulaniu), przeznaczona dla pacjentów z alergią na roztocza kurzu domowego. Zawiera wystandaryzowane ekstrakty alergenów pochodzących głównie z roztoczy Dermatophagoides pteronyssinus i Dermatophagoides farinae. Mechanizm działania polega na stopniowym podawaniu pacjentowi rosnących dawek alergenu, co prowadzi do zmniejszenia nadwrażliwości układu immunologicznego i złagodzenia objawów alergicznych.

• cyklopiroks

  Cyklopiroks to substancja czynna o działaniu przeciwgrzybiczym, która hamuje wzrost i rozwój grzybów poprzez blokowanie transportu aminokwasów do komórki oraz hamowanie syntezy białek, RNA i DNA. Działa zarówno na dermatofity, drożdżaki, pleśnie, jak i niektóre bakterie Gram-dodatnie i Gram-ujemne. Mechanizm działania cyklopiroksu związany jest z jego zdolnością do wiązania się z jonami metali, co zaburza procesy metaboliczne w komórkach patogenów.

• magnezu siarczan

  Siarczan magnezu to związek nieorganiczny będący połączeniem magnezu i kwasu siarkowego. W medycynie jest szeroko stosowany ze względu na swoje właściwości terapeutyczne. Działa jako antagonista wapnia, zwiększa wydzielanie magnezu przez nerki, rozszerza naczynia krwionośne oraz wykazuje działanie przeciwdrgawkowe i tokoliczne (hamujące skurcze macicy).

• sodu octan

  Sodu octan to organiczna sól sodowa kwasu octowego, która w medycynie jest stosowana głównie jako składnik płynów infuzyjnych i roztworów do irygacji. Działa jako alkalizujący środek buforowy, który pomaga w utrzymaniu równowagi kwasowo-zasadowej organizmu. Po podaniu ulega metabolizmowi do wodorowęglanu sodu, co prowadzi do zwiększenia rezerwy zasadowej i przeciwdziała kwasicy metabolicznej.

• cynku siarczan

  Siarczan cynku to sól nieorganiczna zawierająca cynk i siarkę, stosowana w medycynie głównie ze względu na właściwości przeciwbakteryjne, ściągające i łagodzące podrażnienia. Działa bakteriostatycznie wobec wielu drobnoustrojów, redukuje stan zapalny i wspomaga regenerację tkanek. Jego mechanizm działania opiera się na zdolności jonów cynku do hamowania procesów enzymatycznych i metabolicznych w komórkach bakteryjnych.

• L-ornityna L-asparaginian

  L-ornityna L-asparaginian (LOLA) to związek dwóch aminokwasów: L-ornityny i L-asparaginianu, stosowany w leczeniu chorób wątroby. Substancja ta działa hepatoprotekcyjnie poprzez udział w detoksykacji amoniaku, który jest toksyczny dla komórek mózgowych i może prowadzić do encefalopatii wątrobowej. LOLA zwiększa aktywność cyklu mocznikowego w wątrobie i mięśniach szkieletowych, co przyspiesza przekształcanie amoniaku w mocznik i glutaminę – związki mniej toksyczne dla organizmu.