Leki zawierające w składzie
mitomycyna
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
Mitomycyna (znana również jako mitomycyna C) to antybiotyk cytostatyczny wyizolowany z bakterii Streptomyces caespitosus. Jest to lek alkilujący, który działa poprzez tworzenie wiązań krzyżowych w DNA, hamując jego replikację i syntezę RNA, co prowadzi do śmierci komórki. Mitomycyna jest szczególnie aktywna wobec szybko dzielących się komórek nowotworowych i wykorzystywana w terapii różnych typów nowotworów.
W Polsce mitomycyna dostępna jest w preparatach takich jak Mitomycin C Kyowa i Mitomycin Accord. Stosowana jest najczęściej w leczeniu nowotworów przewodu pokarmowego (zwłaszcza raka żołądka, trzustki i okrężnicy), raka pęcherza moczowego, raka piersi oraz nowotworów głowy i szyi. W okulistyce używana jest także miejscowo podczas zabiegów przeciwjaskrowych oraz przy pterygium (skrzydliku).
Największą zaletą mitomycyny jest jej skuteczność w hamowaniu wzrostu komórek nowotworowych, szczególnie w przypadku guzów opornych na inne cytostatyki. W terapii raka pęcherza moczowego podawana dopęcherzowo wykazuje wysoką skuteczność miejscową przy ograniczonych działaniach ogólnoustrojowych. W okulistyce, miejscowe zastosowanie mitomycyny pozwala na zmniejszenie bliznowacenia po zabiegach chirurgicznych, co zwiększa ich skuteczność.
Stosowanie mitomycyny wiąże się jednak z istotnymi zagrożeniami. Lek wykazuje silne działanie mielosupresyjne, prowadząc do supresji szpiku kostnego, co objawia się leukopenią, trombocytopenią i anemią. Szczególnie niebezpieczna jest opóźniona mielosupresja, która może wystąpić nawet kilka tygodni po podaniu leku. Mitomycyna może powodować także poważne uszkodzenia nerek (nefrotoksyczność), zapalenie płuc oraz zespół hemolityczno-mocznicowy. Ze względu na te zagrożenia, stosowanie mitomycyny wymaga ścisłego monitorowania parametrów morfologii krwi oraz funkcji nerek pacjenta.
Lista leków z tym składnikiem
-
Mitomycin Accord – Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji – 40 mg
Produkt leczniczy zawiera 40 mg mitomycyny w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Po odtworzeniu 1 ml roztworu zawiera 0,5 mg mitomycyny. Lek stosowany jest w leczeniu paliatywnym nowotworów, w tym zaawansowanego przerzutowego raka żołądka, raka piersi, niedrobnokomórkowego raka płuca oraz zaawansowanego raka trzustki. Mitomycyna podawana jest dożylnie zarówno w monoterapii, jak i jako składnik chemioterapii wielolekowej.
Wskazania do stosowaniaSubstancja czynnaKategoria leku -
Mitomycin Accord – Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego – 10 mg
Produkt leczniczy zawiera mitomycynę w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, infuzji lub podawania do pęcherza moczowego. Stosowany jest w leczeniu paliatywnym różnych nowotworów, takich jak zaawansowany rak żołądka, piersi, niedrobnokomórkowy rak płuca oraz zaawansowany rak trzustki. Może być podawany dożylnie jako pojedynczy lek lub jako składnik terapii wielolekowej. Dodatkowo, lek jest używany do zapobiegania nawrotom powierzchownego raka pęcherza moczowego po resekcji przezcewkowej.
Wskazania do stosowaniaSubstancja czynnaKategoria leku -
Mitomycin Accord – Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego – 20 mg
Produkt leczniczy zawiera mitomycynę w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, dostępnego w dawkach 10 lub 20 mg. Stosuje się go w leczeniu paliatywnym nowotworów, takich jak zaawansowany przerzutowy rak żołądka, piersi, niedrobnokomórkowy rak płuca oraz zaawansowany rak trzustki. Lek podaje się dożylnie jako element chemioterapii jednolekowej lub wielolekowej. Dodatkowo jest stosowany do podawania bezpośrednio do pęcherza moczowego w celu zapobiegania nawrotom powierzchownego raka pęcherza po resekcji przezcewkowej.