Leksykon składników

Składniki, strona 20 z 53

• Strychnos nux vomica

  Strychnos nux vomica to roślina z rodziny loganiowatych, której nasiona zawierają silnie toksyczne alkaloidy: strychninę i brucynę. Działają one jako antagoniści receptorów glicynowych w rdzeniu kręgowym, blokując hamujący przekaźnik – glicynę. Prowadzi to do zwiększonej pobudliwości neuronów i może wywoływać silne skurcze mięśni, a w konsekwencji drgawki oraz sztywność.

• Lycopodium clavatum

  Lycopodium clavatum (widłak goździsty) to roślina należąca do rodziny widłakowatych, która znajduje zastosowanie w homeopatii i medycynie tradycyjnej. Zarodniki tej rośliny, zwane również sporami widłaka, zawierają mieszaninę związków biologicznie czynnych, w tym alkaloidów, flawonoidów i triterpenów, które wykazują działanie przeciwzapalne, diuretyczne oraz wspierają funkcje wątroby i układu trawiennego.

• drosera

  Drosera, znana również jako rosiczka, to rodzaj roślin mięsożernych, który znalazł zastosowanie w medycynie jako składnik preparatów leczniczych. Ekstrakty z rosiczki wykazują działanie przeciwkaszlowe, wykrztuśne i łagodzące podrażnienia błony śluzowej dróg oddechowych. Mechanizm działania opiera się głównie na zawartych w roślinie związkach czynnych, takich jak naftochinony, flawonoidy i kwasy organiczne, które hamują odruch kaszlowy i rozrzedzają wydzielinę oskrzelową.

• winian brymonidyny

  Winian brymonidyny to substancja czynna należąca do grupy selektywnych agonistów receptorów α2-adrenergicznych. Działa poprzez zmniejszenie produkcji cieczy wodnistej w oku oraz zwiększenie odpływu naczyniówkowo-twardówkowego, co skutecznie obniża ciśnienie wewnątrzgałkowe. Jest stosowana w leczeniu jaskry otwartego kąta oraz nadciśnienia ocznego, zwłaszcza gdy inne metody terapeutyczne okazują się nieskuteczne lub są przeciwwskazane.

• epinefryna

  Epinefryna (adrenalina) jest endogennym katecholaminowym neurotransmiterem i hormonem, działającym na receptory alfa i beta-adrenergiczne. Jest produkowana przez rdzeń nadnerczy i uwalniana w odpowiedzi na stres. W medycynie epinefryna stosowana jest jako lek ze względu na swoje silne działanie wazokonstrykcyjne, chronotropowe dodatnie i inotropowe dodatnie na serce oraz bronchodylatacyjne na oskrzela.

• mannitol

  Mannitol to cukrowy alkohol należący do grupy osmotycznie czynnych diuretyków, stosowany w medycynie głównie do zmniejszania ciśnienia wewnątrzczaszkowego i obrzęku mózgu. Działanie mannitolu polega na zwiększaniu osmolarności osocza, co prowadzi do przemieszczania wody z przestrzeni wewnątrzkomórkowej do przestrzeni wewnątrznaczyniowej. Efektem tego jest zmniejszenie objętości płynu w tkankach, w tym w tkance mózgowej.

• zyprazydon

  Zyprazydon to atypowy lek przeciwpsychotyczny drugiej generacji, który działa poprzez blokowanie receptorów serotoninowych (5-HT2A) i dopaminowych (D2) w mózgu. Wykazuje również powinowactwo do receptorów 5-HT1A, 5-HT2C, α1-adrenergicznych i histaminowych H1. Ta złożona aktywność receptorowa sprawia, że zyprazydon jest skuteczny w leczeniu objawów pozytywnych (omamy, urojenia) oraz negatywnych (wycofanie społeczne, apatia) schizofrenii.

• paklitaksel

  Paklitaksel to lek przeciwnowotworowy z grupy taksanów, który hamuje podziały komórkowe poprzez stabilizację mikrotubuli i blokowanie ich rozpadu. Ten mechanizm działania prowadzi do zatrzymania cyklu komórkowego i wywołania apoptozy (zaprogramowanej śmierci komórki). Paklitaksel wykazuje szczególną skuteczność w leczeniu nowotworów litych, w tym raka piersi, jajnika, płuca oraz głowy i szyi.

• sodu glicerofosforan pięciowodny

  Sodu glicerofosforan pięciowodny to organiczny związek fosforu, który uczestniczy w procesach energetycznych organizmu. Substancja ta pełni istotną rolę w metabolizmie komórkowym, będąc donorem grup fosforanowych niezbędnych do produkcji ATP – podstawowego nośnika energii w komórkach. Działa również jako prekursor fosfolipidów, które są kluczowymi składnikami błon komórkowych, szczególnie w układzie nerwowym.

• mykofenolan mofetylu

  Mykofenolan mofetylu to lek immunosupresyjny, będący prolekiem kwasu mykofenolowego (MPA). Po podaniu doustnym ulega szybkiej hydrolizie do aktywnego metabolitu – kwasu mykofenolowego, który selektywnie hamuje dehydrogenazę inozynową, kluczowy enzym w syntezie puryn. Blokuje on proliferację limfocytów T i B, hamując ich odpowiedź na antygeny, co prowadzi do zahamowania produkcji przeciwciał i supresji odpowiedzi immunologicznej.

• wirus poliomyelitis inaktywowany

  Wirus poliomyelitis inaktywowany to składnik szczepionek przeciwko polio, który zawiera unieszkodliwione (inaktywowane) wirusy poliomyelitis powodujące chorobę Heinego-Medina. Inaktywacja następuje poprzez zastosowanie formaldehydu, który zabija wirusa, zachowując jednocześnie jego strukturę antygenową zdolną do wywołania odpowiedzi immunologicznej organizmu.

• flumazenil

  Flumazenil jest antagonistą receptorów benzodiazepinowych, stosowanym głównie jako antidotum w przypadku przedawkowania leków z grupy benzodiazepin. Mechanizm jego działania polega na kompetycyjnym blokowaniu receptorów GABA-ergicznych w ośrodkowym układzie nerwowym, co prowadzi do zniesienia sedatywnego, nasennego, przeciwdrgawkowego i miorelaksacyjnego działania benzodiazepin.

• wirus zapalenia wątroby typu A

  Wirus zapalenia wątroby typu A (HAV) jest patogenem należącym do rodziny Picornaviridae, wywołującym ostre wirusowe zapalenie wątroby. W przeciwieństwie do wirusów typu B i C, zakażenie HAV nie prowadzi do przewlekłego zapalenia wątroby. Transmisja wirusa odbywa się głównie drogą fekalno-oralną, poprzez spożycie zanieczyszczonej żywności lub wody, a także poprzez bliski kontakt z osobą zakażoną.

• trombina ludzka

  Trombina ludzka to aktywny enzym proteolityczny odgrywający kluczową rolę w procesie krzepnięcia krwi. Powstaje z protrombiny pod wpływem czynnika Xa w obecności jonów wapniowych. Jej głównym działaniem jest przekształcanie fibrynogenu w fibrynę, co prowadzi do utworzenia stabilnego skrzepu. Trombina aktywuje również inne czynniki krzepnięcia (V, VIII, XI, XIII), co wzmacnia proces hemostazy.

• czynnik XIII ludzki

  Czynnik XIII ludzki jest enzymem z grupy transglutaminaz, który odgrywa kluczową rolę w końcowym etapie kaskady krzepnięcia krwi. Jego głównym zadaniem jest stabilizacja skrzepu fibrynowego poprzez tworzenie wiązań krzyżowych między włóknami fibryny, co zwiększa odporność skrzepu na działanie enzymów fibrynolitycznych i zapobiega przedwczesnemu rozpuszczaniu się skrzepu.

• zolmitryptan

  Zolmitryptan to substancja czynna należąca do grupy leków przeciwmigrenowych z klasy tryptanów (agonistów receptora serotoninowego 5-HT1B/1D). Mechanizm działania zolmitryptanu polega na selektywnym wiązaniu się z receptorami serotoninowymi, co prowadzi do zwężenia rozszerzonych naczyń krwionośnych w mózgu, hamowania uwalniania neuropeptydów zapalnych oraz blokowania przewodzenia bólu w nerwach trójdzielnych. Efektem tego działania jest skuteczne przerywanie napadu migreny.

• alginian sodu

  Alginian sodu to naturalny polisacharyd pochodzący z brązowych alg morskich, stosowany w medycynie głównie jako lek przeciwrefluksowy. Działa poprzez tworzenie lepkiego, piankowatego żelu w kontakcie z kwasem żołądkowym, który unosi się na powierzchni treści żołądkowej, tworząc fizyczną barierę zapobiegającą cofaniu się kwasu do przełyku.

• wodorowęglan sodu

  Wodorowęglan sodu (bicarbonate sodu, NaHCO₃) to związek chemiczny powszechnie stosowany w medycynie jako lek alkalizujący. Działa poprzez neutralizację nadmiaru kwasu w organizmie, podnosząc pH krwi i innych płynów ustrojowych. Jest to słaba zasada, która reaguje z kwasami, tworząc dwutlenek węgla, wodę i odpowiednie sole.

• Lactobacillus fermentum

  Lactobacillus fermentum to probiotyczna bakteria kwasu mlekowego, należąca do rodziny Lactobacillaceae. Jest naturalnie obecna w przewodzie pokarmowym człowieka oraz w fermentowanych produktach spożywczych. W medycynie wykorzystywana jest jako probiotyk, głównie w celu przywracania i utrzymania prawidłowej mikrobioty jelitowej.

• pioglitazon

  Pioglitazon to doustny lek przeciwcukrzycowy z grupy tiazolidynedionów (TZD, nazywanych też glitazonami), stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Działa jako agonista receptorów aktywowanych przez proliferatory peroksysomów typu gamma (PPAR-γ), zwiększając wrażliwość tkanek docelowych (głównie wątroby, mięśni szkieletowych i tkanki tłuszczowej) na insulinę. Prowadzi to do poprawy kontroli glikemii bez zwiększania wydzielania insuliny.

• glukozamina siarczan

  Glukozamina siarczan to naturalny związek aminocukrowy występujący w chrząstkach stawowych, który jest stosowany jako suplement diety w leczeniu objawów choroby zwyrodnieniowej stawów. Działa poprzez stymulację syntezy proteoglikanów i glikozaminoglikanów – składników macierzy chrząstki stawowej, co wspomaga regenerację tkanki chrzęstnej i poprawia funkcjonowanie stawów.

• tyklopidyna

  Tyklopidyna to lek przeciwpłytkowy należący do grupy tienopirydyn. Jej główne działanie polega na hamowaniu agregacji płytek krwi poprzez blokowanie receptora P2Y12 dla ADP, co zapobiega tworzeniu się zakrzepów. Tyklopidyna była jednym z pierwszych leków z tej grupy stosowanych w profilaktyce powikłań zakrzepowo-zatorowych, szczególnie u pacjentów po udarze mózgu, zawale serca czy po zabiegach angioplastyki wieńcowej.

• czynnik krzepnięcia VIII

  Czynnik krzepnięcia VIII, znany również jako czynnik antyhemofilowy A, jest glikoproteiną odgrywającą kluczową rolę w procesie krzepnięcia krwi. Bierze udział w wewnętrznym szlaku kaskady krzepnięcia, działając jako kofaktor dla aktywowanego czynnika IX, co prowadzi do aktywacji czynnika X. Deficyt lub nieprawidłowości w funkcjonowaniu czynnika VIII powodują hemofilię A – chorobę dziedziczoną recesywnie, sprzężoną z chromosomem X.

• bromokryptyna

  Bromokryptyna to półsyntetyczna pochodna alkaloidów sporyszu, działająca jako agonista receptorów dopaminowych D2, z mniejszym wpływem na receptory D1. Jest stosowana głównie w leczeniu zaburzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem prolaktyny, choroby Parkinsona oraz w hamowaniu laktacji.

• acebutolol

  Acebutolol to lek z grupy selektywnych antagonistów receptorów β1-adrenergicznych (beta-blokerów), stosowany głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego i zaburzeń rytmu serca. Działa poprzez blokowanie wpływu adrenaliny i noradrenaliny na receptory beta-1 w sercu, co prowadzi do zwolnienia akcji serca, zmniejszenia siły jego skurczu oraz obniżenia ciśnienia tętniczego. Acebutolol wykazuje również słabe działanie wewnętrzne sympatykomimetyczne (ISA), co oznacza, że w spoczynku minimalnie stymuluje receptory beta, zmniejszając tym samym ryzyko bradykardii spoczynkowej.

• alteplaza

  Alteplaza (tPA – tkankowy aktywator plazminogenu) to rekombinowany ludzki tkankowy aktywator plazminogenu, który działa jako lek trombolityczny (fibrynolityczny). Jej głównym mechanizmem działania jest przekształcanie plazminogenu w plazminę, która następnie degraduje fibrynę w skrzeplinach, umożliwiając ich rozpuszczenie i przywrócenie przepływu krwi w zablokowanych naczyniach.

• L-asparaginowy kwas

  L-asparaginowy kwas (kwas L-asparaginowy) to endogenny aminokwas, który odgrywa istotną rolę w metabolizmie komórkowym. Jako jeden z dwudziestu podstawowych aminokwasów, uczestniczy w biosyntezie białek i jest kluczowym składnikiem cyklu mocznikowego i cyklu kwasu cytrynowego. W medycynie kwas L-asparaginowy wykorzystywany jest jako suplement wspierający funkcje metaboliczne organizmu, szczególnie w stanach zwiększonego zapotrzebowania na aminokwasy.

• L-glutaminowy kwas

  Kwas L-glutaminowy, znany również jako glutaminian, jest jednym z aminokwasów endogennych występujących w organizmie ludzkim. Pełni kluczową rolę jako główny neuroprzekaźnik pobudzający w ośrodkowym układzie nerwowym. W medycynie kwas glutaminowy i jego sole (głównie glutaminian sodu) stosowane są w leczeniu encefalopatii wątrobowej, neuropatii, stanów osłabienia oraz jako wspomaganie w terapii chorób psychicznych.

• miedzi(II) chlorek dwuwodny

  Miedzi(II) chlorek dwuwodny (CuCl₂ · 2H₂O) to związek chemiczny zawierający jony miedzi dwuwartościowej. W medycynie i farmacji stosowany jest głównie jako substancja pomocnicza w produkcji niektórych preparatów farmaceutycznych oraz jako składnik w preparatach do diagnostyki laboratoryjnej. Działa poprzez właściwości utleniające i przeciwbakteryjne jonów miedzi, które zakłócają funkcje błon komórkowych mikroorganizmów.

• manganu(II) chlorek czterowodny

  Manganu(II) chlorek czterowodny (MnCl₂·4H₂O) to nieorganiczny związek chemiczny zawierający jony manganu, stosowany w medycynie jako suplement diety oraz w preparatach wieloskładnikowych. Mangan jest pierwiastkiem śladowym niezbędnym do prawidłowego funkcjonowania organizmu, biorącym udział w metabolizmie węglowodanów i lipidów, syntezie kolagenu oraz działaniu układu odpornościowego.

• sodu selenin bezwodny

  Sodu selenin bezwodny to związek chemiczny zawierający selen w formie przyswajalnej dla organizmu. Jest stosowany głównie jako suplement diety w leczeniu i zapobieganiu niedoborom selenu. Selen jest mikroelementem niezbędnym do prawidłowego funkcjonowania organizmu, szczególnie jako składnik selenoprotein, które pełnią funkcje antyoksydacyjne i wspierają układ odpornościowy.

• disodu fosforan dwuwodny

  Disodu fosforan dwuwodny (Na₂HPO₄ · 2H₂O) to nieorganiczny związek chemiczny należący do grupy fosforanów, stosowany w medycynie jako osmotyczny środek przeczyszczający. Działa poprzez zwiększanie ciśnienia osmotycznego w świetle jelita, co prowadzi do zatrzymania wody w jelicie, zmiękczenia mas kałowych i pobudzenia perystaltyki jelit. Jest składnikiem preparatów do oczyszczania jelita przed badaniami diagnostycznymi, takimi jak kolonoskopia, czy zabiegami chirurgicznymi.

• adenozyna

  Adenozyna to endogenny nukleozyd, który odgrywa kluczową rolę w fizjologii sercowo-naczyniowej. Jest stosowana w medycynie głównie jako lek antyarytmiczny, szczególnie skuteczny w przerywaniu napadowego częstoskurczu nadkomorowego (PSVT). Mechanizm działania adenozyny polega na wiązaniu się z receptorami adenozynowymi (głównie A1) w węźle przedsionkowo-komorowym, co powoduje zwolnienie przewodzenia impulsów elektrycznych, a w efekcie przerwanie pętli reentry, będącej podstawą mechanizmu arytmii.

• alfa-escyna

  Alfa-escyna, znana również jako escyna, to mieszanina saponin wyizolowanych z nasion kasztanowca zwyczajnego (Aesculus hippocastanum). Jest głównym składnikiem aktywnym wyciągu z kasztanowca, który wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwobrzękowe oraz uszczelniające naczynia krwionośne. Alfa-escyna zmniejsza przepuszczalność naczyń włosowatych, poprawia napięcie ścian naczyń żylnych oraz usprawnia mikrokrążenie, co czyni ją skutecznym środkiem w leczeniu przewlekłej niewydolności żylnej.

• wyciąg suchy z kory kasztanowca

  Wyciąg suchy z kory kasztanowca (Aesculus hippocastanum) to substancja czynna o działaniu przeciwzapalnym, przeciwobrzękowym i uszczelniającym naczynia krwionośne. Zawiera mieszaninę saponin triterpenowych, gdzie głównym związkiem aktywnym jest escyna. Substancja ta zmniejsza przepuszczalność naczyń włosowatych, poprawia napięcie ścian naczyń żylnych i wspomaga mikrokrążenie.

• wyciąg płynny z cebuli

  Wyciąg płynny z cebuli to substancja o szerokim spektrum działania, pozyskiwana z cebuli zwyczajnej (Allium cepa). Zawiera cenne związki siarkowe, flawonoidy, saponiny i glikozydy, które nadają jej właściwości lecznicze. Główne działanie tego wyciągu obejmuje łagodzenie stanów zapalnych, przeciwdziałanie infekcjom bakteryjnym i grzybiczym oraz wspieranie procesu gojenia ran i blizn.

• histaminy dichlorowodorek

  Histaminy dichlorowodorek to forma histaminy wykorzystywana głównie w diagnostyce medycznej, szczególnie w testach alergologicznych. Histamina jest naturalnym związkiem występującym w organizmie człowieka, pełniącym rolę neuroprzekaźnika i mediatora zapalnego. Jej dichlorowodorek stosowany jest jako substancja referencyjna w testach skórnych, służących do diagnozowania nadwrażliwości alergicznej.

• Allium sativum

  Allium sativum, znany powszechnie jako czosnek pospolity, to roślina o udokumentowanych właściwościach leczniczych, stosowana zarówno w medycynie tradycyjnej, jak i współczesnej. Główne aktywne związki czosnku to organiczne związki siarki, w tym allicyna, która powstaje podczas uszkodzenia tkanki rośliny. Mechanizm działania czosnku obejmuje właściwości przeciwbakteryjne, przeciwwirusowe, przeciwgrzybicze oraz korzystny wpływ na układ sercowo-naczyniowy.

• Urtica dioica

  Urtica dioica, znana powszechnie jako pokrzywa zwyczajna, to roślina lecznicza o szerokim spektrum zastosowań w farmakoterapii. Zawiera kompleks związków bioaktywnych, w tym flawonoidy, kwasy organiczne, karotenoidy, witaminy (A, C, K) oraz minerały (żelazo, wapń, potas, krzem). Mechanizm działania pokrzywy obejmuje właściwości przeciwzapalne, moczopędne, przeciwalergiczne oraz wpływ na gospodarkę hormonalną.

• alfakalcydol

  Alfakalcydol to syntetyczna pochodna witaminy D, konkretnie aktywny metabolit witaminy D3 (1α-hydroksycholekalcyferol). Jest to prolek, który w wątrobie ulega szybkiej konwersji do kalcytriolu (1,25-dihydroksycholekalcyferolu), czyli najbardziej aktywnej biologicznie formy witaminy D. Dzięki temu mechanizmowi działania alfakalcydol efektywnie reguluje gospodarkę wapniowo-fosforanową w organizmie.

• olejek sosnowy

  Olejek sosnowy to naturalny ekstrakt pozyskiwany z igieł, szyszek lub żywicy sosny, najczęściej z gatunku sosny zwyczajnej (Pinus sylvestris). Zawiera on mieszaninę związków terpenowych, w tym α-pinenu, β-pinenu, limonenu, które nadają mu charakterystyczny zapach i właściwości lecznicze. W medycynie olejek sosnowy wykorzystywany jest głównie jako środek wykrztuśny, mukolityczny oraz odkażający drogi oddechowe.

• dihydroksyglinowo-sodowy węglan

  Dihydroksyglinowo-sodowy węglan to złożony związek chemiczny zawierający jony glinu, sodu oraz grupy węglanowe i wodorotlenowe. Substancja ta należy do grupy leków zobojętniających kwas żołądkowy (antacida), stosowanych w leczeniu objawów nadkwaśności żołądka, zgagi, niestrawności oraz choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy.

• olejek cytronelowy

  Olejek cytronelowy to naturalny olejek eteryczny pozyskiwany głównie z trawy cytronelowej (Cymbopogon nardus i Cymbopogon winterianus). Jest to lotny, przezroczysty lub jasnożółty płyn o charakterystycznym, świeżym, cytrynowym zapachu. W medycynie i farmakologii olejek cytronelowy znany jest ze swoich właściwości przeciwbakteryjnych, przeciwgrzybiczych oraz odstraszających owady.

• kwas octowy

  Kwas octowy (kwas etanowy) to organiczny związek chemiczny o wzorze CH₃COOH, należący do grupy kwasów karboksylowych. W stężonej postaci (99,5-99,9%) znany jest jako kwas octowy lodowaty. W medycynie stosowany jest głównie jako środek o działaniu ściągającym, antyseptycznym i keratolitycznym.

• potasu wodoroasparaginian

  Potasu wodoroasparaginian (potas asparaginowy) to organiczna sól potasu i kwasu asparaginowego, stosowana jako składnik preparatów uzupełniających niedobory potasu w organizmie. Potas jest kluczowym elektrolitem odpowiedzialnym za prawidłowe funkcjonowanie komórek, szczególnie w układzie nerwowym i mięśniowym. Odgrywa istotną rolę w utrzymaniu prawidłowego ciśnienia tętniczego, gospodarki wodno-elektrolitowej oraz regulacji rytmu serca.

• atenolol

  Atenolol to selektywny antagonista receptorów beta-1 adrenergicznych należący do grupy beta-blokerów. Blokując receptory beta-1 w sercu, atenolol zmniejsza częstość akcji serca, siłę skurczu mięśnia sercowego oraz szybkość przewodzenia przez węzeł przedsionkowo-komorowy, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego krwi i redukcji zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen.

• fosforan kodeiny półwodny

  Fosforan kodeiny półwodny to półsyntetyczny opioidowy lek przeciwbólowy i przeciwkaszlowy, będący pochodną morfiny. Działa poprzez wiązanie się z receptorami opioidowymi μ w ośrodkowym układzie nerwowym, co prowadzi do hamowania przekazywania impulsów bólowych oraz tłumienia ośrodka kaszlu w rdzeniu przedłużonym. Kodeina jest metabolizowana w wątrobie do morfiny, która odpowiada za większość efektów przeciwbólowych.

• baklofen

  Baklofen to lek z grupy pochodnych kwasu gamma-aminomasłowego (GABA), działający jako agonista receptorów GABA-B. Jego główny mechanizm działania polega na hamowaniu odruchów mono- i polisynaptycznych na poziomie rdzenia kręgowego, co prowadzi do zmniejszenia napięcia mięśniowego.

• woda chlorkowo-sodowa siarczkowa jodkowa

  Woda chlorkowo-sodowa siarczkowa jodkowa to rodzaj naturalnej wody leczniczej, zawierającej w swoim składzie jony chlorkowe, sodowe, związki siarki (najczęściej w postaci siarkowodoru) oraz jodki. Działa ona przeciwzapalnie, przeciwbólowo, bakteriostatycznie oraz wspomaga układ odpornościowy. Dzięki zawartości siarki stymuluje procesy regeneracyjne tkanek, natomiast jodki wpływają korzystnie na gospodarkę hormonalną, szczególnie tarczycy.

• nafazolina

  Nafazolina to syntetyczna pochodna imidazoliny, stosowana jako lek sympatykomimetyczny z grupy alfa-adrenomimetyków. Jej główne działanie polega na obkurczaniu naczyń krwionośnych, co prowadzi do zmniejszenia przekrwienia i obrzęku błon śluzowych. Jest szeroko stosowana w leczeniu objawowym nieżytu nosa, zapalenia zatok przynosowych oraz w stanach zapalnych spojówek.