Leki zawierające w składzie
białko S
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
Białko S to naturalnie występujące białko osocza krwi, które działa jako inhibitor układu krzepnięcia, zapobiegając nadmiernej koagulacji. Jest to zależny od witaminy K glikoproteinowy kofaktor, który wspomaga działanie aktywowanego białka C w procesie inaktywacji czynników Va i VIIIa, kluczowych elementów kaskady krzepnięcia.
Niedobór białka S jest związany ze zwiększonym ryzykiem zakrzepicy żylnej, co czyni je istotnym markerem w diagnostyce zaburzeń krzepnięcia. Oznaczanie poziomu białka S w osoczu jest częścią panelu badań u pacjentów z nawracającymi epizodami zakrzepowymi, szczególnie w młodym wieku lub bez wyraźnych czynników ryzyka.
Na rynku polskim nie ma leków, których głównym składnikiem byłoby białko S. Niedobory tego białka są korygowane pośrednio poprzez podawanie świeżo mrożonego osocza lub koncentratów kompleksu protrombiny (np. Octaplex, Beriplex), które zawierają białko S wśród innych czynników zależnych od witaminy K.
Główną zaletą prawidłowego poziomu białka S jest utrzymanie homeostazy układu krzepnięcia, co zapobiega zarówno nadmiernej krzepliwości (trombofilia), jak i krwawieniom. Badania sugerują również, że białko S może odgrywać rolę w innych procesach fizjologicznych, w tym w odpowiedzi immunologicznej i ochronie komórek nerwowych.
Zagrożeniem związanym z niedoborem białka S jest zwiększone ryzyko zakrzepicy żylnej, w tym zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej. Niedobór może być wrodzony (mutacja genu PROS1) lub nabyty (np. w ciąży, podczas terapii estrogenami, w chorobach wątroby, w przebiegu zakażenia HIV czy w zespole rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego).
Lista leków z tym składnikiem
-
Beriplex P/N 1000 – Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań – 1000 j.m.
Lek jest proszkiem z rozpuszczalnikiem do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, zawierającym ludzki zespół czynników krzepnięcia II, VII, IX i X oraz białka C i S. Stosuje się go w leczeniu i profilaktyce krwawień w nabytym niedoborze czynników zespołu protrombiny oraz we wrodzonych niedoborach czynników krzepnięcia zależnych od witaminy K. Preparat jest szczególnie użyteczny w przypadkach szybko wymagającego wyrównania niedoborów, np. po przedawkowaniu antagonistów witaminy K. Może być stosowany, gdy nie jest możliwe użycie oczyszczonych, specyficznych czynników krzepnięcia.
Wskazania do stosowaniaSubstancja czynnaKategoria leku -
Octaplex – Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do infuzji – 1000 j.m.
Produkt leczniczy zawiera ludzki kompleks czynników krzepnięcia (II, VII, IX, X) oraz białka C i S, które są niezbędne do prawidłowego procesu krzepnięcia krwi. Zawiera również substancje pomocnicze takie jak sód i heparyna. Stosuje się go w leczeniu oraz zapobieganiu krwawieniom u pacjentów z niedoborem tych czynników, zarówno nabytym (np. w wyniku leczenia antagonistami witaminy K), jak i wrodzonym. Ponadto jest używany podczas zabiegów operacyjnych, gdy szybkie wyrównanie niedoboru czynników jest konieczne, a brak jest oczyszczonych produktów dla pojedynczych czynników.
Wskazania do stosowania- krwawienie
- nabyty niedobór czynników krzepnięcia kompleksu protrombiny
- niedobór czynników krzepnięcia kompleksu protrombiny spowodowany leczeniem antagonistami witaminy K
- przedawkowanie antagonistów witaminy K
- wrodzony niedobór czynnika krzepnięcia II zależnego od witaminy K
- wrodzony niedobór czynnika krzepnięcia X zależnego od witaminy K
- zabieg operacyjny
Substancja czynnaKategoria leku -
Octaplex – Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań – 500 j.m.
Preparat składa się z ludzkich czynników krzepnięcia krwi, w tym czynników II, VII, IX, X oraz białek C i S, zawartych w proszku do sporządzania roztworu do infuzji. Zawiera również sód i heparynę jako substancje pomocnicze. Stosuje się go w leczeniu i zapobieganiu krwawieniom u pacjentów z niedoborem czynników krzepnięcia, zarówno wrodzonym, jak i nabytym, na przykład wskutek terapii antagonistami witaminy K. Jest użyteczny podczas zabiegów operacyjnych wymagających szybkiego wyrównania niedoborów tych czynników.
Wskazania do stosowaniaSubstancja czynna