Interakcje leku
Triveram 40 mg + 10 mg + 10 mg

Produkt leczniczy Triveram, zawierający atorwastatynę, peryndopryl i amlodypinę, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne jest unikanie podwójnej blokady układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE (peryndopryl) z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem, ze względu na ryzyko niedociśnienia tętniczego, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, zwłaszcza u pacjentów z cukrzycą lub niewydolnością nerek (GFR < 60 ml/min/1,73m²). Ponadto, stosowanie peryndoprylu z produktami zawierającymi sakubitryl/walsartan jest przeciwwskazane z powodu wysokiego ryzyka obrzęku naczynioruchowego, wymagając 36-godzinnej przerwy między terapiami. Inne leki zwiększające ryzyko obrzęku naczynioruchowego to racekadotryl, inhibitory mTOR oraz gliptyny. W przypadku atorwastatyny, metabolizowanej przez CYP3A4 i transportery OATP1B1/1B3 oraz P-gp, istotne są interakcje z inhibitorami CYP3A4, które mogą zwiększać ryzyko miopatii, zwłaszcza w połączeniu z glekaprewirem i pibrentaswirem, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Produkt leczniczy Triveram, zawierający atorwastatynę, peryndopryl i amlodypinę, może wchodzić w liczne interakcje z innymi substancjami, które wpływają na jego działanie oraz mogą zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Pomimo braku specyficznych badań interakcji dla produktu Triveram, dostępne są dane z badań poszczególnych substancji czynnych wchodzących w jego skład, które umożliwiają sformułowanie zaleceń dotyczących jednoczesnego stosowania z innymi lekami.1

Interakcje dotyczące układu renina-angiotensyna-aldosteron

Badania kliniczne wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu wiąże się ze zwiększoną częstością występowania zdarzeń niepożądanych, takich jak:2

Jednoczesne leczenie inhibitorem ACE (peryndopryl zawarty w produkcie Triveram) i antagonistą receptora angiotensyny II u pacjentów z jawną chorobą miażdżycową, niewydolnością serca lub cukrzycą z powikłaniami narządowymi wiąże się z wyższym ryzykiem wystąpienia niedociśnienia, omdleń, hiperkaliemii oraz pogorszenia czynności nerek w porównaniu do monoterapii. Podwójna blokada powinna być stosowana tylko w indywidualnie określonych przypadkach, z jednoczesnym ścisłym monitorowaniem czynności nerek, stężeń potasu oraz ciśnienia tętniczego.3

Leki zwiększające ryzyko obrzęku naczynioruchowego

Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE (składnik produktu Triveram) z niektórymi lekami może znacząco zwiększać ryzyko wystąpienia obrzęku naczynioruchowego. Szczególnie istotne są następujące interakcje:4

  • Produkty złożone zawierające sakubitryl i walsartan – stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na znacznie podwyższone ryzyko obrzęku naczynioruchowego. Należy zachować 36-godzinną przerwę między zakończeniem terapii peryndoprylem a rozpoczęciem leczenia produktem zawierającym sakubitryl/walsartan, jak również między zakończeniem terapii sakubitrylem/walsartanem a rozpoczęciem leczenia peryndoprylem.
  • Racekadotryl – wzrost ryzyka obrzęku naczynioruchowego.
  • Inhibitory mTOR (np. syrolimus, ewerolimus, temsyrolimus) – zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego.
  • Gliptyny (np. linagliptyna, saksagliptyna, sitagliptyna, wildagliptyna) – wyższe ryzyko wystąpienia obrzęku naczynioruchowego.

Leki powodujące hiperkaliemię

Mimo że stężenie potasu w surowicy krwi zwykle pozostaje w zakresie wartości prawidłowych, u niektórych pacjentów leczonych produktem Triveram może wystąpić hiperkaliemia. Szczególnie istotne jest ryzyko interakcji z następującymi lekami:5

  • Aliskiren – jednoczesna terapia jest przeciwwskazana u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (GFR < 60 ml/min/1,73m²) ze względu na ryzyko hiperkaliemii, pogorszenia czynności nerek oraz zwiększonej chorobowości i śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych.
  • Sole potasu – zwiększają ryzyko hiperkaliemii.
  • Leki moczopędne oszczędzające potas (np. spironolakton, triamteren, amiloryd) – podnoszą stężenie potasu w surowicy.
  • Niesteroidowe leki przeciwzapalne – mogą powodować wzrost stężenia potasu.
  • Heparyny – zwiększają ryzyko hiperkaliemii.
  • Leki immunosupresyjne (np. cyklosporyna, takrolimus) – podwyższają ryzyko rozwoju hiperkaliemii.
  • Trimetoprim oraz kotrimoksazol (produkt złożony zawierający trimetoprim i sulfametoksazol) – trimetoprim działa jak lek moczopędny oszczędzający potas.

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania produktu Triveram z wymienionymi wyżej lekami. Jeśli takie połączenie jest konieczne, należy zachować szczególną ostrożność oraz często monitorować stężenie potasu w surowicy krwi.6

Interakcje dotyczące atorwastatyny

Atorwastatyna jest metabolizowana przez cytochrom P450 3A4 (CYP3A4) i jest substratem transporterów wątrobowych – polipeptydów 1B1 (OATP1B1) i 1B3 (OATP1B3) transportujących aniony organiczne. Jej metabolity są również substratami OATP1B1. Atorwastatyna jest także substratem pomp efluksowychglikoproteiny P (P-gp) oraz białka oporności raka piersi (BCRP), co może ograniczać wchłanianie jelitowe i klirens żółciowy tego składnika.7

Jednoczesne stosowanie produktów leczniczych, które są inhibitorami CYP3A4 lub białek transportowych może prowadzić do zwiększenia stężenia atorwastatyny w osoczu i zwiększenia ryzyka miopatii.8

Szczególnie istotna jest interakcja z glekaprewirem i pibrentaswirem, które w połączeniu z atorwastatyną zwiększają ryzyko miopatii, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania tych leków z produktem Triveram.9

Interakcje z metodami pozaustrojowymi

Pozaustrojowe metody leczenia powodujące kontakt krwi z powierzchniami o ujemnym ładunku elektrycznym, takie jak:10

  • Dializa lub hemofiltracja z użyciem niektórych błon o dużej przepuszczalności (np. błon poliakrylonitrylowych)
  • Afereza lipoprotein o małej gęstości z użyciem siarczanu dekstranu

Powyższe metody są przeciwwskazane w trakcie leczenia produktem Triveram ze względu na zwiększone ryzyko ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych. Jeśli takie leczenie jest konieczne, należy rozważyć użycie błon dializacyjnych innego typu lub zastosować lek przeciwnadciśnieniowy z innej grupy farmakologicznej.11

Interakcje produktu Triveram z alkoholem

Jednoczesne stosowanie produktu Triveram z alkoholem może prowadzić do istotnych klinicznie interakcji ze względu na zawartość trzech substancji czynnych oddziałujących z etanolem w różny sposób:

  • Peryndopryl i alkohol – hamujący wpływ peryndoprylu na układ renina-angiotensyna-aldosteron może być nasilony przez alkohol, co może potęgować działanie hipotensyjne leku. Skutkiem może być nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego, zawroty głowy, a nawet omdlenia, szczególnie w pozycji stojącej.
  • Amlodypina i alkohol – alkohol może nasilać rozszerzenie naczyń krwionośnych powodowane przez amlodypinę, co zwiększa ryzyko niedociśnienia ortostatycznego.
  • Atorwastatyna i alkohol – jednoczesne spożywanie alkoholu i atorwastatyny może zwiększać ryzyko uszkodzenia wątroby, a przy regularnym nadużywaniu alkoholu może dojść do kumulacji efektów hepatotoksycznych obu substancji.

Z powyższych względów zaleca się znaczne ograniczenie lub całkowite wyeliminowanie spożycia alkoholu podczas leczenia produktem Triveram. Pacjenci powinni być poinformowani o ryzyku związanym z jednoczesnym spożywaniem alkoholu, w szczególności o możliwości wystąpienia nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego oraz zwiększonego ryzyka uszkodzenia wątroby.

Tabela interakcji produktu Triveram z innymi lekami

Grupa leków/Lek Rodzaj interakcji Poziom istotności interakcji Zalecenie
Produkt złożony zawierający sakubitryl i walsartan Zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego Bardzo wysoki Przeciwwskazane; zachować 36-godzinną przerwę między zakończeniem jednego leczenia a rozpoczęciem drugiego
Aliskiren u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek Ryzyko hiperkaliemii, pogorszenia czynności nerek, zwiększonej chorobowości i śmiertelności sercowo-naczyniowej Bardzo wysoki Przeciwwskazane
Glekaprewir z pibrentaswirem Zwiększone ryzyko miopatii Bardzo wysoki Przeciwwskazane
Pozaustrojowe metody leczenia z błonami poliakrylonitrylowymi lub siarczanem dekstranu Ryzyko ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych Bardzo wysoki Przeciwwskazane; rozważyć alternatywne błony dializacyjne
Antagoniści receptora angiotensyny II Ryzyko niedociśnienia, omdlenia, hiperkaliemii, pogorszenia czynności nerek Wysoki Niezalecane; stosować tylko w indywidualnie określonych przypadkach z monitorowaniem
Racekadotryl, inhibitory mTOR, gliptyny Zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego Wysoki Stosować z ostrożnością
Leki moczopędne oszczędzające potas (spironolakton, triamteren, amiloryd) Ryzyko hiperkaliemii Wysoki Niezalecane; jeśli konieczne, stosować z ostrożnością i monitorować stężenie potasu
Sole potasu Ryzyko hiperkaliemii Wysoki Niezalecane; monitorować stężenie potasu
Niesteroidowe leki przeciwzapalne Ryzyko hiperkaliemii, pogorszenia czynności nerek Umiarkowany do wysokiego Stosować ostrożnie; monitorować czynność nerek i stężenie potasu
Silne inhibitory CYP3A4 Zwiększone stężenie atorwastatyny, ryzyko miopatii Wysoki Niezalecane; jeśli konieczne, rozważyć zmniejszenie dawki atorwastatyny
Leki immunosupresyjne (cyklosporyna, takrolimus) Ryzyko hiperkaliemii Umiarkowany Stosować ostrożnie; monitorować stężenie potasu
Trimetoprim, kotrimoksazol Ryzyko hiperkaliemii Umiarkowany Stosować ostrożnie; monitorować stężenie potasu
Alkohol Nasilenie działania hipotensyjnego, zwiększone ryzyko uszkodzenia wątroby Umiarkowany Zalecane ograniczenie lub unikanie spożycia alkoholu
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl