Dawkowanie i sposób podawania
Topiramate Aurovitas 25 mg
Topiramate Aurovitas jest dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 25 mg, 50 mg, 100 mg i 200 mg, a dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do odpowiedzi klinicznej pacjenta. W monoterapii u dorosłych leczenie rozpoczyna się od 25 mg na noc przez tydzień, z kolejnym zwiększaniem dawki o 25-50 mg co 1-2 tygodnie, aż do dawki docelowej 100-200 mg/dobę podawanej w dwóch dawkach podzielonych, z maksymalną dawką do 500 mg/dobę. U dzieci powyżej 6 lat dawka początkowa wynosi 0,5-1 mg/kg mc. na noc, zwiększana o 0,5-1 mg/kg mc. co 1-2 tygodnie, z dawką docelową około 100 mg/dobę (ok. 2 mg/kg mc./dobę). W terapii wspomagającej u dorosłych dawka początkowa to 25-50 mg na noc, zwiększana o 25-50 mg co 1-2 tygodnie, z dawką docelową 200-400 mg/dobę. U dzieci ≥2 lat dawka początkowa wynosi 25 mg lub 1-3 mg/kg mc., zwiększana o 1-3 mg/kg mc. co 1-2 tygodnie, z dawką docelową 5-9 mg/kg mc./dobę, a maksymalna tolerowana dawka to 30 mg/kg mc./dobę. W profilaktyce migreny u dorosłych dawka początkowa to 25 mg na noc, zwiększana o 25 mg co tydzień do dawki docelowej 100 mg/dobę, z maksymalną dawką 200 mg/dobę; u dzieci stosowanie nie jest zalecane ze względu na brak danych.
- Dawkowanie i sposób podawania leku Topiramate Aurovitas
- Dawkowanie w monoterapii padaczki
- Uwagi ogólne przy monoterapii
- Dawkowanie u dorosłych w monoterapii padaczki
- Dawkowanie u dzieci w monoterapii padaczki
- Dawkowanie w terapii wspomagającej leczenie padaczki
- Dawkowanie w profilaktyce migreny
- Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
- Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
- Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby
- Dawkowanie u osób w podeszłym wieku
- Dziewczęta i kobiety w wieku rozrodczym
- Sposób podawania
- Tabela dawkowania leku Topiramate Aurovitas
Dawkowanie i sposób podawania leku Topiramate Aurovitas
Właściwe dawkowanie leku Topiramate Aurovitas jest kluczowym elementem skutecznej terapii. Topiramat jest dostępny w postaci tabletek powlekanych o mocy 25 mg, 50 mg, 100 mg i 200 mg. Poniżej przedstawiono szczegółowe wytyczne dotyczące dawkowania w różnych wskazaniach i grupach pacjentów.1
Ogólne zasady dawkowania
Leczenie należy rozpoczynać od małej dawki, którą następnie stopniowo zwiększa się do osiągnięcia dawki skutecznej. Zarówno dawka początkowa, jak i tempo jej zwiększania powinny być dostosowane do indywidualnej odpowiedzi klinicznej pacjenta. W większości przypadków nie ma konieczności monitorowania stężenia topiramatu w osoczu w celu optymalizacji leczenia.2
Należy pamiętać, że u pacjentów leczonych jednocześnie fenytoiną dodanie topiramatu może wymagać dostosowania dawki fenytoiny. Podobnie dodanie lub odstawienie fenytoiny i karbamazepiny w trakcie terapii produktem Topiramate Aurovitas może powodować konieczność modyfikacji dawki topiramatu.3
Odstawianie leku
U pacjentów z napadami drgawkowymi lub padaczką w wywiadzie (a także u pacjentów bez takich objawów) topiramat należy odstawiać stopniowo, aby zminimalizować ryzyko wystąpienia lub nasilenia napadów padaczkowych. W badaniach klinicznych dawki dobowe u dorosłych z padaczką zmniejszano o 50-100 mg w odstępach tygodniowych, a u dorosłych stosujących topiramat w dawkach do 100 mg na dobę w profilaktyce migreny o 25-50 mg tygodniowo. U dzieci lek odstawiano stopniowo przez okres 2-8 tygodni.4
Dawkowanie w monoterapii padaczki
Uwagi ogólne przy monoterapii
Przy zmianie leczenia na monoterapię topiramatem należy rozważyć wpływ tego procesu na kontrolę napadów padaczkowych. Jeśli nie jest wymagane natychmiastowe odstawienie dotychczas stosowanych leków przeciwpadaczkowych, zaleca się stopniowe zmniejszanie ich dawki o około jedną trzecią co 2 tygodnie.5
Warto pamiętać, że po zakończeniu stosowania leków indukujących enzymy może nastąpić zwiększenie stężenia topiramatu w osoczu, co może wymagać zmniejszenia dawki topiramatu ze względów klinicznych.6
Dawkowanie u dorosłych w monoterapii padaczki
U dorosłych pacjentów dawkowanie ustala się w zależności od odpowiedzi klinicznej. Leczenie należy rozpocząć od 25 mg topiramatu podawanego wieczorem przez 1 tydzień. Następnie dawkę zwiększa się w odstępach 1- lub 2-tygodniowych o 25 mg lub 50 mg na dobę, podając w dwóch dawkach podzielonych. Jeśli pacjent nie toleruje takiego schematu zwiększania dawki, można zastosować mniejsze przyrosty dawki lub wydłużyć odstępy między zwiększeniami.7
Zalecana początkowa dawka docelowa w monoterapii u dorosłych wynosi od 100 mg do 200 mg na dobę, podawana w 2 dawkach podzielonych. Maksymalna zalecana dawka dobowa to 500 mg, również w 2 dawkach podzielonych. W przypadku opornych na leczenie postaci padaczki niektórzy pacjenci tolerowali monoterapię topiramatem w dawkach do 1000 mg na dobę. Powyższe zalecenia dotyczą wszystkich dorosłych, w tym osób starszych bez współistniejącej choroby nerek.8
Dawkowanie u dzieci w monoterapii padaczki
U dzieci w wieku powyżej 6 lat dawkowanie i tempo zwiększania dawki ustala się na podstawie odpowiedzi klinicznej. Leczenie rozpoczyna się od dawki 0,5-1 mg/kg masy ciała podawanej na noc przez pierwszy tydzień. Następnie dawkę zwiększa się w odstępach 1-2 tygodniowych o 0,5-1 mg/kg masy ciała na dobę, podając w dwóch dawkach podzielonych. Jeśli dziecko nie toleruje schematu zwiększania dawki, można zastosować mniejsze przyrosty lub wydłużyć odstępy między zwiększeniami.9
Zalecana początkowa dawka docelowa w monoterapii topiramatem u dzieci w wieku powyżej 6 lat wynosi 100 mg na dobę (co odpowiada około 2 mg/kg masy ciała na dobę u dzieci w wieku 6-16 lat), w zależności od odpowiedzi klinicznej na leczenie.10
Dawkowanie w terapii wspomagającej leczenie padaczki
Poniższe zalecenia dotyczą stosowania topiramatu w terapii wspomagającej w leczeniu częściowych napadów padaczkowych z wtórnym uogólnieniem lub bez, pierwotnie uogólnionych napadów toniczno-klonicznych lub napadów związanych z zespołem Lennoxa-Gastauta.11
Dawkowanie u dorosłych w terapii wspomagającej
Leczenie rozpoczyna się od dawki 25-50 mg topiramatu podawanej wieczorem przez jeden tydzień, choć odnotowano również przypadki stosowania niższych dawek początkowych. Następnie dawkę zwiększa się stopniowo w odstępach 1-2 tygodniowych o 25-50 mg na dobę, podając w dwóch dawkach podzielonych. U niektórych pacjentów skuteczność terapeutyczną można uzyskać przy podawaniu leku raz na dobę.12
W badaniach klinicznych stwierdzono, że w terapii wspomagającej najmniejszą skuteczną dawką jest 200 mg na dobę. Typowa dawka dobowa wynosi 200-400 mg, podawana w dwóch dawkach podzielonych. Takie dawkowanie zaleca się u wszystkich dorosłych pacjentów, w tym osób w podeszłym wieku bez współistniejącej choroby nerek.13
Dawkowanie u dzieci w terapii wspomagającej
U dzieci w wieku 2 lat i powyżej zalecana całkowita dawka dobowa topiramatu w terapii wspomagającej wynosi około 5-9 mg/kg masy ciała na dobę, podawana w dwóch dawkach podzielonych. Leczenie rozpoczyna się od dawki 25 mg (lub mniejszej, w zakresie 1-3 mg/kg masy ciała na dobę) podawanej wieczorem przez pierwszy tydzień. Następnie dawkę zwiększa się stopniowo w odstępach 1-2 tygodniowych o 1-3 mg/kg masy ciała na dobę (podawanej w dwóch dawkach podzielonych), dążąc do uzyskania optymalnej odpowiedzi klinicznej.14
W badaniach klinicznych stosowano dawki dobowe do 30 mg/kg masy ciała na dobę, które były na ogół dobrze tolerowane.15
Dawkowanie w profilaktyce migreny
Dawkowanie u dorosłych w profilaktyce migreny
Zalecana całkowita dawka dobowa topiramatu w zapobieganiu migrenie wynosi 100 mg, podawana w dwóch dawkach podzielonych. Leczenie rozpoczyna się od dawki 25 mg podawanej wieczorem przez pierwszy tydzień. Następnie dawkę zwiększa się o 25 mg na dobę w odstępach tygodniowych. Jeśli pacjent nie toleruje takiego schematu zwiększania dawki, można wydłużyć odstępy między zwiększeniami.16
Niektórzy pacjenci mogą uzyskać korzyść z leczenia już przy dawce dobowej 50 mg. Chociaż badano także dawki do 200 mg na dobę i mogą one być odpowiednie dla niektórych pacjentów, należy zachować szczególną ostrożność ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych przy wyższych dawkach.17
Dawkowanie u dzieci w profilaktyce migreny
Topiramate Aurovitas nie jest zalecany do stosowania w leczeniu lub zapobieganiu migrenie u dzieci ze względu na niewystarczające dane dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności.18
Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤ 70 ml/min) topiramat należy stosować ostrożnie, ponieważ klirens osoczowy i nerkowy leku jest zmniejszony. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek potrzebują więcej czasu do osiągnięcia stanu stacjonarnego dla każdej dawki. Zaleca się zastosowanie połowy zwykle stosowanej dawki początkowej i podtrzymującej.19
U pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek, poddawanych hemodializie, topiramat jest usuwany z osocza. W dniu dializy należy podać dodatkową dawkę topiramatu, równą około połowie dawki dobowej. Dawkę tę podaje się w dwóch częściach: na początku i po zakończeniu hemodializy. Wielkość dawki dodatkowej może się różnić w zależności od urządzenia do hemodializy.20
Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby
U pacjentów z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności wątroby topiramat należy stosować ostrożnie ze względu na zmniejszony klirens leku.21
Dawkowanie u osób w podeszłym wieku
U osób w podeszłym wieku z zachowaną prawidłową czynnością nerek nie jest wymagane dostosowywanie dawki.22
Dziewczęta i kobiety w wieku rozrodczym
U dziewcząt i kobiet w wieku rozrodczym leczenie topiramatem powinien rozpoczynać i nadzorować lekarz z doświadczeniem w leczeniu padaczki lub migreny. Zaleca się rozważenie alternatywnych opcji terapeutycznych. Potrzebę kontynuacji leczenia topiramatem należy oceniać ponownie nie rzadziej niż raz w roku.23
Sposób podawania
Topiramate Aurovitas dostępny jest w postaci tabletek powlekanych oraz kapsułek twardych do podawania doustnego. Tabletek powlekanych nie należy dzielić. Kapsułki twarde są przeznaczone dla pacjentów, którzy nie mogą połykać tabletek, np. dzieci i osoby w podeszłym wieku.24
Topiramat może być przyjmowany niezależnie od posiłków.25
Tabela dawkowania leku Topiramate Aurovitas
| Wskazanie | Grupa pacjentów | Dawka początkowa | Schemat zwiększania dawki | Dawka docelowa | Dawka maksymalna |
|---|---|---|---|---|---|
| Monoterapia padaczki | Dorośli | 25 mg na noc przez 1 tydzień | 25-50 mg co 1-2 tygodnie | 100-200 mg/dobę w 2 dawkach podzielonych | 500 mg/dobę w 2 dawkach podzielonych |
| Dzieci >6 lat | 0,5-1 mg/kg mc. na noc przez 1 tydzień | 0,5-1 mg/kg mc. co 1-2 tygodnie | 100 mg/dobę (ok. 2 mg/kg mc./dobę) | Zależnie od odpowiedzi klinicznej | |
| Terapia wspomagająca w leczeniu padaczki | Dorośli | 25-50 mg na noc przez 1 tydzień | 25-50 mg co 1-2 tygodnie | 200-400 mg/dobę w 2 dawkach podzielonych | Zależnie od odpowiedzi klinicznej |
| Dzieci ≥2 lat | 25 mg (lub 1-3 mg/kg mc.) na noc przez 1 tydzień | 1-3 mg/kg mc. co 1-2 tygodnie | 5-9 mg/kg mc./dobę w 2 dawkach podzielonych | 30 mg/kg mc./dobę | |
| Profilaktyka migreny | Dorośli | 25 mg na noc przez 1 tydzień | 25 mg co 1 tydzień | 100 mg/dobę w 2 dawkach podzielonych | 200 mg/dobę |
| Dzieci | Nie zalecany ze względu na niewystarczające dane dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności | ||||
| Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek (CLCR ≤70 ml/min) | Połowa zwykle stosowanej dawki początkowej i podtrzymującej | ||||
| Pacjenci poddawani hemodializie | W dniu dializy dodatkowa dawka równa około połowie dawki dobowej, podawana w 2 częściach: na początku i po zakończeniu hemodializy | ||||
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania