Przedawkowanie – Telmidon 40 mg + 12,5 mg

Przedawkowanie
Telmidon 40 mg + 12,5 mg

Przedawkowanie preparatu Telmidon, zawierającego telmisartan (40 mg lub 80 mg) oraz hydrochlorotiazyd (12,5 mg lub 25 mg), stanowi poważny stan kliniczny, w którym dominują objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego oraz zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej. Telmisartan odpowiada za niedociśnienie tętnicze, tachykardię, bradykardię, zawroty głowy, wymioty, wzrost stężenia kreatyniny oraz ostrą niewydolność nerek. Hydrochlorotiazyd natomiast wywołuje hipokaliemię (<3,5 mmol/l), hipochloremię (<95 mmol/l), hipowolemię, nudności, senność oraz kurcze mięśni, które są skutkiem hipokaliemii i mogą prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza u pacjentów stosujących glikozydy naparstnicy lub leki przeciwarytmiczne. Wczesne objawy przedawkowania hydrochlorotiazydu to nudności i senność, które powinny stanowić sygnał alarmowy.

Pobierz ChPL PDF Telmidon – Tabletki – 40 mg + 12,5 mg

Przedawkowanie leku Telmidon

Objawy przedawkowania
Postępowanie w przedawkowaniu
Kolejne rozdziały

Wskazania

pierwotne nadciśnienie tętnicze

Substancja czynna

Kategoria leku

Przedawkowanie leku Telmidon

Przedawkowanie preparatu Telmidon, zawierającego telmisartan (40 mg lub 80 mg) i hydrochlorotiazyd (12,5 mg lub 25 mg), stanowi poważny stan medyczny wymagający natychmiastowej interwencji. Dane dotyczące przedawkowania telmisartanu u ludzi są ograniczone, co dodatkowo utrudnia postępowanie kliniczne. Nie określono również precyzyjnie, w jakim stopniu hydrochlorotiazyd może zostać usunięty podczas hemodializy, co jest istotną informacją w kontekście planowania leczenia detoksykacyjnego.¹

Objawy przedawkowania

Objawy kliniczne przedawkowania Telmidonu są wypadkową działań obu składników aktywnych preparatu. Manifestacja kliniczna może obejmować szereg objawów ze strony różnych układów, przy czym dominujące będą objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego oraz zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej.²

Objaw przedawkowania	Opis kliniczny	Substancja odpowiedzialna
Niedociśnienie tętnicze	Znaczny spadek wartości ciśnienia tętniczego, mogący prowadzić do wstrząsu	Telmisartan
Tachykardia	Przyspieszenie akcji serca powyżej 100 uderzeń/min, mechanizm kompensacyjny w odpowiedzi na hipowolemię i hipotensję	Telmisartan
Bradykardia	Paradoksalne zwolnienie akcji serca poniżej 60 uderzeń/min	Telmisartan
Zawroty głowy	Uczucie wirowania, niestabilności, związane z hipotensją	Telmisartan
Wymioty	Niekontrolowane opróżnianie żołądka	Telmisartan
Wzrost stężenia kreatyniny	Biochemiczny marker pogorszenia funkcji nerek	Telmisartan
Ostra niewydolność nerek	Nagłe pogorszenie funkcji nerek z oligurią/anurią	Telmisartan
Hipokaliemia	Obniżenie stężenia potasu w surowicy poniżej 3,5 mmol/l	Hydrochlorotiazyd
Hipochloremia	Obniżenie stężenia chlorków w surowicy poniżej 95 mmol/l	Hydrochlorotiazyd
Hipowolemía	Zmniejszenie objętości krwi krążącej wskutek nadmiernej diurezy	Hydrochlorotiazyd
Nudności	Uczucie dyskomfortu w nadbrzuszu z odruchem wymiotnym	Hydrochlorotiazyd
Senność	Nadmierna potrzeba snu, zaburzenia świadomości	Hydrochlorotiazyd
Kurcze mięśni	Mimowolne skurcze mięśni szkieletowych	Skutek hipokaliemii
Zaburzenia rytmu serca	Nasilone przy jednoczesnym stosowaniu glikozydów naparstnicy lub niektórych leków przeciwarytmicznych	Skutek hipokaliemii

Warto podkreślić, że najczęstszymi objawami przedawkowania hydrochlorotiazydu są nudności i senność, które mogą być pierwszymi sygnałami alarmowymi. Szczególnie niebezpieczną konsekwencją nadmiaru hydrochlorotiazydu jest hipokaliemia, która może prowadzić do groźnych powikłań: kurczów mięśni oraz zaburzeń rytmu serca. Te ostatnie są szczególnie niebezpieczne u pacjentów, którzy jednocześnie przyjmują glikozydy naparstnicy lub pewne leki przeciwarytmiczne.³

Postępowanie w przedawkowaniu

Leczenie przedawkowania Telmidonu wymaga kompleksowego podejścia, ze szczególnym uwzględnieniem monitorowania parametrów życiowych oraz stosowania terapii objawowej i podtrzymującej. Istotną informacją jest fakt, że telmisartan nie jest usuwany przez hemodializę, co ogranicza możliwości eliminacji tego składnika z organizmu.⁴

Strategia postępowania w przypadku przedawkowania powinna obejmować następujące działania:

Dekontaminacja przewodu pokarmowego – wywołanie wymiotów i/lub płukanie żołądka, zwłaszcza gdy od momentu przedawkowania upłynął krótki czas. Podanie węgla aktywnego może być pomocne w ograniczeniu dalszego wchłaniania substancji czynnych.⁵
Monitorowanie parametrów biochemicznych – regularne kontrolowanie stężenia elektrolitów i kreatyniny w surowicy pozwala na wczesne wykrycie zaburzeń i wdrożenie odpowiedniego leczenia.⁶
Leczenie hipotensji – w przypadku wystąpienia niedociśnienia należy ułożyć pacjenta w pozycji horyzontalnej na plecach oraz szybko uzupełnić niedobory płynów i elektrolitów.⁷
Korekcja zaburzeń elektrolitowych – szczególnie istotne jest wyrównanie hipokaliemii, która może przyczyniać się do rozwoju groźnych zaburzeń rytmu serca.
Leczenie niewydolności nerek – przy ostrym uszkodzeniu nerek może być konieczne wdrożenie leczenia nerkozastępczego, pomimo ograniczonej skuteczności w eliminacji telmisartanu.
Monitorowanie kardiologiczne – ciągłe monitorowanie EKG w celu wczesnego wykrycia i leczenia zaburzeń rytmu serca.

Należy podkreślić, że dobór metod terapeutycznych powinien być zawsze dostosowany do indywidualnego przypadku, biorąc pod uwagę czas, jaki upłynął od przedawkowania, oraz nasilenie objawów klinicznych.⁸

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.