Przedawkowanie
Targocid 400 mg
Przedawkowanie teikoplaniny, antybiotyku glikopeptydowego stosowanego m.in. w pediatrii, stanowi poważne zagrożenie kliniczne wymagające natychmiastowej interwencji. Dostępne dane są ograniczone, jednak opisano przypadek 29-dniowego niemowlęcia, które po dożylnym podaniu dawki 400 mg (95 mg/kg mc.) doświadczyło pobudzenia psychoruchowego. Inne potencjalne objawy przedawkowania obejmują nefrotoksyczność (zaburzenia funkcji nerek, oligurię, wzrost kreatyniny i mocznika), ototoksyczność (uszkodzenie słuchu, szumy uszne, zawroty głowy), zaburzenia neurologiczne (drgawki, zaburzenia świadomości, bóle głowy), zmiany hematologiczne (neutropenia, trombocytopenia) oraz reakcje alergiczne (zaczerwienienie skóry, świąd, wysypka). Nie określono precyzyjnych dawek wywołujących te objawy poza wspomnianym przypadkiem niemowlęcia.
- bakteriemia
- biegunka związana z zakażeniem Clostridium difficile
- infekcyjne zapalenie wsierdzia
- pozaszpitalne zapalenie płuc
- szpitalne zapalenie płuc
- zakażenie dróg moczowych z powikłaniami
- zakażenie kości i stawów
- zakażenie skóry i tkanek miękkich z powikłaniami
- zapalenie jelita grubego związane z zakażeniem Clostridium difficile
- zapalenie otrzewnej związane z ciągłą ambulatoryjną dializą otrzewnową
Przedawkowanie leku Targocid
Przedawkowanie teikoplaniny (substancji czynnej produktu leczniczego Targocid) stanowi stan wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Niepokojące jest, że dane dotyczące przedawkowania tego antybiotyku glikopeptydowego są dość ograniczone, co utrudnia pełną charakterystykę objawów klinicznych i postępowania w takich przypadkach. 1
Raportowane przypadki przedawkowania
W literaturze medycznej odnotowano pojedyncze przypadki przedawkowania teikoplaniny, które występowały głównie w populacji pediatrycznej. Opisywano sytuacje omyłkowego podania zwiększonych dawek produktu leczniczego Targocid u dzieci i młodzieży, co podkreśla konieczność szczególnej ostrożności przy dawkowaniu w tej grupie wiekowej. 2
Na szczególną uwagę zasługuje przypadek 29-dniowego niemowlęcia, u którego po dożylnym podaniu dawki 400 mg (co odpowiadało 95 mg/kg masy ciała) wystąpiło pobudzenie psychoruchowe. Jest to jedyny szczegółowo udokumentowany przypadek z objawami klinicznymi po przedawkowaniu teikoplaniny. 3
Postępowanie w przypadku przedawkowania
Nie istnieje specyficzne antidotum dla teikoplaniny. Postępowanie w przypadku przedawkowania ma charakter objawowy i powinno obejmować ścisłe monitorowanie funkcji życiowych pacjenta oraz wdrożenie odpowiedniego leczenia wspomagającego. 4
Istotna informacja kliniczna dotyczy możliwości eliminacji teikoplaniny z organizmu za pomocą technik nerkozastępczych. Teikoplanina nie może być usunięta podczas hemodializy, co znacząco ogranicza opcje terapeutyczne w przypadku ciężkiego przedawkowania. Jedyna metoda dializacyjna, która może powoli eliminować teikoplaninę z organizmu, to dializa otrzewnowa, jednak proces ten przebiega bardzo wolno. 5
Objawy przedawkowania
Ze względu na ograniczoną liczbę raportowanych przypadków, pełna charakterystyka objawów przedawkowania teikoplaniny jest trudna do ustalenia. Na podstawie dostępnych danych oraz wiedzy o profilu farmakologicznym i bezpieczeństwa teikoplaniny, można jednak przedstawić potencjalne symptomy przedawkowania.
| Objaw przedawkowania | Opis | Dawka związana z objawem |
|---|---|---|
| Pobudzenie psychoruchowe | Zwiększona aktywność, niepokój, drażliwość, obserwowane szczególnie u niemowląt i małych dzieci | 400 mg (95 mg/kg mc.) – raportowane u 29-dniowego niemowlęcia |
| Potencjalna nefrotoksyczność | Możliwe uszkodzenie nerek, zaburzenia funkcji nerek, oliguria, zwiększenie stężenia kreatyniny i mocznika | Nie określono specyficznych dawek powodujących te objawy |
| Potencjalna ototoksyczność | Możliwe uszkodzenie słuchu, szumy uszne, zawroty głowy | Nie określono specyficznych dawek powodujących te objawy |
| Zaburzenia neurologiczne | Potencjalne drgawki, zaburzenia świadomości, bóle głowy | Nie określono specyficznych dawek powodujących te objawy |
| Zaburzenia hematologiczne | Możliwe zmiany w morfologii krwi, neutropenia, trombocytopenia | Nie określono specyficznych dawek powodujących te objawy |
| Reakcje alergiczne | Nasilenie reakcji nadwrażliwości, w tym zaczerwienienie skóry, świąd, wysypka | Nie określono specyficznych dawek powodujących te objawy |
Zalecenia dla personelu medycznego
W przypadku podejrzenia przedawkowania teikoplaniny, lekarz powinien:
- Monitorować parametry życiowe pacjenta
- Kontrolować funkcję nerek (stężenie kreatyniny, mocznika, GFR)
- Wykonać badania słuchu przy podejrzeniu ototoksyczności
- Monitorować parametry hematologiczne (morfologia krwi z rozmazem)
- Wdrożyć odpowiednie leczenie objawowe
- Rozważyć dializę otrzewnową w ciężkich przypadkach, mając świadomość jej ograniczonej skuteczności w eliminacji teikoplaniny
Należy pamiętać, że teikoplanina jest antybiotykiem glikopeptydowym dostępnym w postaci proszku i rozpuszczalnika do sporządzania roztworu. Po rozpuszczeniu, fiolka 200 mg zawiera 200 mg teikoplaniny w 3,0 ml roztworu, a fiolka 400 mg zawiera 400 mg teikoplaniny w 3,0 ml roztworu. 6
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania