Przedawkowanie
Targocid 400 mg

Przedawkowanie teikoplaniny, antybiotyku glikopeptydowego stosowanego m.in. w pediatrii, stanowi poważne zagrożenie kliniczne wymagające natychmiastowej interwencji. Dostępne dane są ograniczone, jednak opisano przypadek 29-dniowego niemowlęcia, które po dożylnym podaniu dawki 400 mg (95 mg/kg mc.) doświadczyło pobudzenia psychoruchowego. Inne potencjalne objawy przedawkowania obejmują nefrotoksyczność (zaburzenia funkcji nerek, oligurię, wzrost kreatyniny i mocznika), ototoksyczność (uszkodzenie słuchu, szumy uszne, zawroty głowy), zaburzenia neurologiczne (drgawki, zaburzenia świadomości, bóle głowy), zmiany hematologiczne (neutropenia, trombocytopenia) oraz reakcje alergiczne (zaczerwienienie skóry, świąd, wysypka). Nie określono precyzyjnych dawek wywołujących te objawy poza wspomnianym przypadkiem niemowlęcia.

Przedawkowanie leku Targocid

Przedawkowanie teikoplaniny (substancji czynnej produktu leczniczego Targocid) stanowi stan wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Niepokojące jest, że dane dotyczące przedawkowania tego antybiotyku glikopeptydowego są dość ograniczone, co utrudnia pełną charakterystykę objawów klinicznych i postępowania w takich przypadkach. 1

Raportowane przypadki przedawkowania

W literaturze medycznej odnotowano pojedyncze przypadki przedawkowania teikoplaniny, które występowały głównie w populacji pediatrycznej. Opisywano sytuacje omyłkowego podania zwiększonych dawek produktu leczniczego Targocid u dzieci i młodzieży, co podkreśla konieczność szczególnej ostrożności przy dawkowaniu w tej grupie wiekowej. 2

Na szczególną uwagę zasługuje przypadek 29-dniowego niemowlęcia, u którego po dożylnym podaniu dawki 400 mg (co odpowiadało 95 mg/kg masy ciała) wystąpiło pobudzenie psychoruchowe. Jest to jedyny szczegółowo udokumentowany przypadek z objawami klinicznymi po przedawkowaniu teikoplaniny. 3

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Nie istnieje specyficzne antidotum dla teikoplaniny. Postępowanie w przypadku przedawkowania ma charakter objawowy i powinno obejmować ścisłe monitorowanie funkcji życiowych pacjenta oraz wdrożenie odpowiedniego leczenia wspomagającego. 4

Istotna informacja kliniczna dotyczy możliwości eliminacji teikoplaniny z organizmu za pomocą technik nerkozastępczych. Teikoplanina nie może być usunięta podczas hemodializy, co znacząco ogranicza opcje terapeutyczne w przypadku ciężkiego przedawkowania. Jedyna metoda dializacyjna, która może powoli eliminować teikoplaninę z organizmu, to dializa otrzewnowa, jednak proces ten przebiega bardzo wolno. 5

Objawy przedawkowania

Ze względu na ograniczoną liczbę raportowanych przypadków, pełna charakterystyka objawów przedawkowania teikoplaniny jest trudna do ustalenia. Na podstawie dostępnych danych oraz wiedzy o profilu farmakologicznym i bezpieczeństwa teikoplaniny, można jednak przedstawić potencjalne symptomy przedawkowania.

Objaw przedawkowania Opis Dawka związana z objawem
Pobudzenie psychoruchowe Zwiększona aktywność, niepokój, drażliwość, obserwowane szczególnie u niemowląt i małych dzieci 400 mg (95 mg/kg mc.) – raportowane u 29-dniowego niemowlęcia
Potencjalna nefrotoksyczność Możliwe uszkodzenie nerek, zaburzenia funkcji nerek, oliguria, zwiększenie stężenia kreatyniny i mocznika Nie określono specyficznych dawek powodujących te objawy
Potencjalna ototoksyczność Możliwe uszkodzenie słuchu, szumy uszne, zawroty głowy Nie określono specyficznych dawek powodujących te objawy
Zaburzenia neurologiczne Potencjalne drgawki, zaburzenia świadomości, bóle głowy Nie określono specyficznych dawek powodujących te objawy
Zaburzenia hematologiczne Możliwe zmiany w morfologii krwi, neutropenia, trombocytopenia Nie określono specyficznych dawek powodujących te objawy
Reakcje alergiczne Nasilenie reakcji nadwrażliwości, w tym zaczerwienienie skóry, świąd, wysypka Nie określono specyficznych dawek powodujących te objawy

Zalecenia dla personelu medycznego

W przypadku podejrzenia przedawkowania teikoplaniny, lekarz powinien:

  • Monitorować parametry życiowe pacjenta
  • Kontrolować funkcję nerek (stężenie kreatyniny, mocznika, GFR)
  • Wykonać badania słuchu przy podejrzeniu ototoksyczności
  • Monitorować parametry hematologiczne (morfologia krwi z rozmazem)
  • Wdrożyć odpowiednie leczenie objawowe
  • Rozważyć dializę otrzewnową w ciężkich przypadkach, mając świadomość jej ograniczonej skuteczności w eliminacji teikoplaniny

Należy pamiętać, że teikoplanina jest antybiotykiem glikopeptydowym dostępnym w postaci proszku i rozpuszczalnika do sporządzania roztworu. Po rozpuszczeniu, fiolka 200 mg zawiera 200 mg teikoplaniny w 3,0 ml roztworu, a fiolka 400 mg zawiera 400 mg teikoplaniny w 3,0 ml roztworu. 6

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl