Dawkowanie i sposób podawania
Targocid 400 mg

Teikoplanina (Targocid) jest dostępna w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub doustnego podania, w dawkach 200 mg i 400 mg na 3 ml roztworu. Dawkowanie i czas terapii należy indywidualizować w zależności od rodzaju i ciężkości zakażenia, odpowiedzi klinicznej, wieku pacjenta oraz funkcji nerek. Monitorowanie stężeń minimalnych teikoplaniny w surowicy jest kluczowe, z docelowymi wartościami ≥10 mg/l (HPLC) lub ≥15 mg/l (FPIA) dla większości zakażeń Gram-dodatnich, oraz 15-30 mg/l (HPLC) lub 30-40 mg/l (FPIA) w ciężkich zakażeniach, takich jak zapalenie wsierdzia. Kontrola stężeń powinna odbywać się co najmniej raz w tygodniu podczas leczenia podtrzymującego. Dawkowanie u dorosłych z prawidłową czynnością nerek różni się w zależności od wskazania, np. 6 mg/kg co 12 godzin (3 dawki) dla zakażeń skóry i tkanek miękkich, 12 mg/kg co 12 godzin (3-5 dawek) dla zakażeń kości i stawów oraz zapalenia wsierdzia, z odpowiednimi dawkami podtrzymującymi raz na dobę. Terapia zapalenia wsierdzia powinna trwać minimum 21 dni, nie dłużej niż 4 miesiące.

Dawkowanie i sposób podawania leku Targocid

Lek Targocid (teikoplanina) dostępny jest w postaci proszku i rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji lub roztworu doustnego w dawkach 200 mg i 400 mg. Po rozpuszczeniu proszku roztwór zawiera odpowiednio 200 mg lub 400 mg teikoplaniny w 3,0 ml1.

Ustalenie dawki leku

Dawkowanie i czas trwania leczenia teikoplaniną należy dostosować indywidualnie w zależności od rodzaju i ciężkości zakażenia, odpowiedzi klinicznej pacjenta, a także jego wieku i czynności nerek2.

Monitorowanie stężeń leku

W trakcie leczenia teikoplaniną istotne jest monitorowanie stężeń leku w surowicy po zakończeniu podawania dawki nasycającej, aby potwierdzić osiągnięcie odpowiedniego stężenia minimalnego. Zależnie od rodzaju zakażenia i metody pomiaru, docelowe stężenia minimalne powinny wynosić3:

Aby zapewnić stabilność tych stężeń podczas leczenia podtrzymującego, kontrolę stężeń minimalnych teikoplaniny w osoczu zaleca się wykonywać co najmniej raz w tygodniu6.

Dawkowanie u dorosłych

Poniżej przedstawiono szczegółowe dawkowanie teikoplaniny u dorosłych i pacjentów w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek7:

Wskazanie Dawka nasycająca Docelowe stężenie minimalne (dni 3-5) Dawka podtrzymująca Docelowe stężenie minimalne podczas leczenia podtrzymującego
Zakażenia skóry i tkanek miękkich z powikłaniami
Zapalenie płuc
Zakażenia dróg moczowych z powikłaniami
6 mg/kg masy ciała dożylnie lub domięśniowo 3 razy, co 12 godzin >15 mg/l 6 mg/kg masy ciała dożylnie lub domięśniowo raz na dobę >15 mg/l raz na tydzień
Zakażenia kości i stawów 12 mg/kg masy ciała dożylnie 3 do 5 razy, co 12 godzin >20 mg/l 12 mg/kg masy ciała dożylnie lub domięśniowo raz na dobę >20 mg/l
Infekcyjne zapalenie wsierdzia 12 mg/kg masy ciała dożylnie 3 do 5 razy, co 12 godzin 30 do 40 mg/l 12 mg/kg masy ciała dożylnie lub domięśniowo raz na dobę >30 mg/l

Powyższe stężenia minimalne mierzone są metodą FPIA. Dawkę należy dostosować do masy ciała pacjenta, niezależnie od jego aktualnej masy8.

Czas trwania leczenia

Czas trwania terapii teikoplaniną ustalany jest na podstawie odpowiedzi klinicznej pacjenta na leczenie. W przypadku infekcyjnego zapalenia wsierdzia zalecany czas terapii wynosi minimum 21 dni. Leczenie nie powinno trwać dłużej niż 4 miesiące9.

Leczenie skojarzone

Teikoplanina charakteryzuje się ograniczonym spektrum działania przeciwbakteryjnego (obejmującym bakterie Gram-dodatnie). Z tego względu nie jest odpowiednia do monoterapii w niektórych rodzajach zakażeń, chyba że patogen został już zidentyfikowany i potwierdzono jego wrażliwość na teikoplaninę lub istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że najbardziej prawdopodobny patogen będzie wrażliwy na ten antybiotyk10.

Dawkowanie w biegunce związanej z zakażeniem Clostridium difficile

W przypadku biegunki i zapalenia jelita grubego związanych z zakażeniem Clostridium difficile zalecana dawka wynosi 100-200 mg doustnie dwa razy na dobę przez 7-14 dni11.

Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek nie jest konieczna modyfikacja dawkowania12.

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek modyfikacja dawki nie jest konieczna do czwartego dnia leczenia. Następnie, dawkowanie należy dostosować w celu utrzymania minimalnego stężenia w surowicy na poziomie co najmniej 10 mg/l (HPLC) lub 15 mg/l (FPIA)13.

Po czwartym dniu leczenia zaleca się następujące modyfikacje dawkowania:

Należy pamiętać, że teikoplanina nie jest usuwana podczas hemodializy16.

Dawkowanie u pacjentów poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD)

U pacjentów poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD), po dożylnym podaniu pojedynczej dawki nasycającej 6 mg/kg masy ciała, stosuje się następujący schemat17:

  • pierwszy tydzień: 20 mg/l do każdego worka z roztworem do dializy
  • drugi tydzień: 20 mg/l do co drugiego worka
  • trzeci tydzień: 20 mg/l do worka pozostawianego na noc

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

Dawkowanie teikoplaniny różni się w zależności od wieku dziecka18:

  1. Dzieci powyżej 12 lat: takie samo dawkowanie jak u dorosłych
  2. Noworodki i niemowlęta do 2. miesiąca życia:
    • Dawka nasycająca: pojedyncza dawka 16 mg/kg masy ciała podana dożylnie w infuzji pierwszego dnia leczenia19
    • Dawka podtrzymująca: pojedyncza dawka 8 mg/kg masy ciała dożylnie w infuzji raz na dobę20
  3. Dzieci od 2. miesiąca do 12. roku życia:
    • Dawka nasycająca: pojedyncza dawka 10 mg/kg masy ciała podana dożylnie co 12 godzin, powtarzana 3 razy21
    • Dawka podtrzymująca: pojedyncza dawka 6-10 mg/kg masy ciała podana dożylnie raz na dobę22

Sposób podawania leku

Teikoplanina może być podawana różnymi drogami, w zależności od wskazania i stanu pacjenta23:

  • Dożylnie: we wstrzyknięciu trwającym 3-5 minut lub w 30-minutowej infuzji
  • Domięśniowo: jako wstrzyknięcie
  • Doustnie: w przypadku biegunki i zapalenia jelita grubego związanych z zakażeniem Clostridium difficile

U noworodków należy stosować wyłącznie metodę podawania w infuzji dożylnej24.

Przed podaniem leku należy odpowiednio rozpuścić proszek i w razie potrzeby rozcieńczyć roztwór zgodnie z instrukcją zawartą w charakterystyce produktu leczniczego25.

  1. 19.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl