Dawkowanie i sposób podawania
Targocid 400 mg
Teikoplanina (Targocid) jest dostępna w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub doustnego podania, w dawkach 200 mg i 400 mg na 3 ml roztworu. Dawkowanie i czas terapii należy indywidualizować w zależności od rodzaju i ciężkości zakażenia, odpowiedzi klinicznej, wieku pacjenta oraz funkcji nerek. Monitorowanie stężeń minimalnych teikoplaniny w surowicy jest kluczowe, z docelowymi wartościami ≥10 mg/l (HPLC) lub ≥15 mg/l (FPIA) dla większości zakażeń Gram-dodatnich, oraz 15-30 mg/l (HPLC) lub 30-40 mg/l (FPIA) w ciężkich zakażeniach, takich jak zapalenie wsierdzia. Kontrola stężeń powinna odbywać się co najmniej raz w tygodniu podczas leczenia podtrzymującego. Dawkowanie u dorosłych z prawidłową czynnością nerek różni się w zależności od wskazania, np. 6 mg/kg co 12 godzin (3 dawki) dla zakażeń skóry i tkanek miękkich, 12 mg/kg co 12 godzin (3-5 dawek) dla zakażeń kości i stawów oraz zapalenia wsierdzia, z odpowiednimi dawkami podtrzymującymi raz na dobę. Terapia zapalenia wsierdzia powinna trwać minimum 21 dni, nie dłużej niż 4 miesiące.
- Dawkowanie i sposób podawania leku Targocid
- Ustalenie dawki leku
- Monitorowanie stężeń leku
- Dawkowanie u dorosłych
- Czas trwania leczenia
- Leczenie skojarzone
- Dawkowanie w biegunce związanej z zakażeniem Clostridium difficile
- Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku
- Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
- Dawkowanie u pacjentów poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD)
- Dawkowanie u dzieci i młodzieży
- Sposób podawania leku
- Kolejne rozdziały
- bakteriemia
- biegunka związana z zakażeniem Clostridium difficile
- infekcyjne zapalenie wsierdzia
- pozaszpitalne zapalenie płuc
- szpitalne zapalenie płuc
- zakażenie dróg moczowych z powikłaniami
- zakażenie kości i stawów
- zakażenie skóry i tkanek miękkich z powikłaniami
- zapalenie jelita grubego związane z zakażeniem Clostridium difficile
- zapalenie otrzewnej związane z ciągłą ambulatoryjną dializą otrzewnową
Dawkowanie i sposób podawania leku Targocid
Lek Targocid (teikoplanina) dostępny jest w postaci proszku i rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji lub roztworu doustnego w dawkach 200 mg i 400 mg. Po rozpuszczeniu proszku roztwór zawiera odpowiednio 200 mg lub 400 mg teikoplaniny w 3,0 ml1.
Ustalenie dawki leku
Dawkowanie i czas trwania leczenia teikoplaniną należy dostosować indywidualnie w zależności od rodzaju i ciężkości zakażenia, odpowiedzi klinicznej pacjenta, a także jego wieku i czynności nerek2.
Monitorowanie stężeń leku
W trakcie leczenia teikoplaniną istotne jest monitorowanie stężeń leku w surowicy po zakończeniu podawania dawki nasycającej, aby potwierdzić osiągnięcie odpowiedniego stężenia minimalnego. Zależnie od rodzaju zakażenia i metody pomiaru, docelowe stężenia minimalne powinny wynosić3:
- W większości zakażeń bakteriami Gram-dodatnimi: ≥10 mg/l przy pomiarze metodą wysokosprawnej chromatografii cieczowej (HPLC) lub ≥15 mg/l przy pomiarze metodą immunofluorescencji w świetle spolaryzowanym (FPIA)4
- W zapaleniu wsierdzia i innych ciężkich zakażeniach: 15-30 mg/l przy pomiarze metodą HPLC lub 30-40 mg/l przy pomiarze metodą FPIA5
Aby zapewnić stabilność tych stężeń podczas leczenia podtrzymującego, kontrolę stężeń minimalnych teikoplaniny w osoczu zaleca się wykonywać co najmniej raz w tygodniu6.
Dawkowanie u dorosłych
Poniżej przedstawiono szczegółowe dawkowanie teikoplaniny u dorosłych i pacjentów w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek7:
| Wskazanie | Dawka nasycająca | Docelowe stężenie minimalne (dni 3-5) | Dawka podtrzymująca | Docelowe stężenie minimalne podczas leczenia podtrzymującego |
|---|---|---|---|---|
| Zakażenia skóry i tkanek miękkich z powikłaniami Zapalenie płuc Zakażenia dróg moczowych z powikłaniami |
6 mg/kg masy ciała dożylnie lub domięśniowo 3 razy, co 12 godzin | >15 mg/l | 6 mg/kg masy ciała dożylnie lub domięśniowo raz na dobę | >15 mg/l raz na tydzień |
| Zakażenia kości i stawów | 12 mg/kg masy ciała dożylnie 3 do 5 razy, co 12 godzin | >20 mg/l | 12 mg/kg masy ciała dożylnie lub domięśniowo raz na dobę | >20 mg/l |
| Infekcyjne zapalenie wsierdzia | 12 mg/kg masy ciała dożylnie 3 do 5 razy, co 12 godzin | 30 do 40 mg/l | 12 mg/kg masy ciała dożylnie lub domięśniowo raz na dobę | >30 mg/l |
Powyższe stężenia minimalne mierzone są metodą FPIA. Dawkę należy dostosować do masy ciała pacjenta, niezależnie od jego aktualnej masy8.
Czas trwania leczenia
Czas trwania terapii teikoplaniną ustalany jest na podstawie odpowiedzi klinicznej pacjenta na leczenie. W przypadku infekcyjnego zapalenia wsierdzia zalecany czas terapii wynosi minimum 21 dni. Leczenie nie powinno trwać dłużej niż 4 miesiące9.
Leczenie skojarzone
Teikoplanina charakteryzuje się ograniczonym spektrum działania przeciwbakteryjnego (obejmującym bakterie Gram-dodatnie). Z tego względu nie jest odpowiednia do monoterapii w niektórych rodzajach zakażeń, chyba że patogen został już zidentyfikowany i potwierdzono jego wrażliwość na teikoplaninę lub istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że najbardziej prawdopodobny patogen będzie wrażliwy na ten antybiotyk10.
Dawkowanie w biegunce związanej z zakażeniem Clostridium difficile
W przypadku biegunki i zapalenia jelita grubego związanych z zakażeniem Clostridium difficile zalecana dawka wynosi 100-200 mg doustnie dwa razy na dobę przez 7-14 dni11.
Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku
U pacjentów w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek nie jest konieczna modyfikacja dawkowania12.
Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek modyfikacja dawki nie jest konieczna do czwartego dnia leczenia. Następnie, dawkowanie należy dostosować w celu utrzymania minimalnego stężenia w surowicy na poziomie co najmniej 10 mg/l (HPLC) lub 15 mg/l (FPIA)13.
Po czwartym dniu leczenia zaleca się następujące modyfikacje dawkowania:
- W lekkiej i umiarkowanej niewydolności nerek (klirens kreatyniny 30-80 ml/min): dawkę podtrzymującą należy zmniejszyć o połowę, podając całą dawkę co drugi dzień lub połowę dawki raz na dobę14
- W ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min) oraz u pacjentów hemodializowanych: dawkę należy zmniejszyć do ⅓ zwykle stosowanej dawki, podając jednostkową dawkę początkową co trzeci dzień lub ⅓ tej dawki raz na dobę15
Należy pamiętać, że teikoplanina nie jest usuwana podczas hemodializy16.
Dawkowanie u pacjentów poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD)
U pacjentów poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD), po dożylnym podaniu pojedynczej dawki nasycającej 6 mg/kg masy ciała, stosuje się następujący schemat17:
- pierwszy tydzień: 20 mg/l do każdego worka z roztworem do dializy
- drugi tydzień: 20 mg/l do co drugiego worka
- trzeci tydzień: 20 mg/l do worka pozostawianego na noc
Dawkowanie u dzieci i młodzieży
Dawkowanie teikoplaniny różni się w zależności od wieku dziecka18:
- Dzieci powyżej 12 lat: takie samo dawkowanie jak u dorosłych
- Noworodki i niemowlęta do 2. miesiąca życia:
- Dawka nasycająca: pojedyncza dawka 16 mg/kg masy ciała podana dożylnie w infuzji pierwszego dnia leczenia19
- Dawka podtrzymująca: pojedyncza dawka 8 mg/kg masy ciała dożylnie w infuzji raz na dobę20
- Dzieci od 2. miesiąca do 12. roku życia:
- Dawka nasycająca: pojedyncza dawka 10 mg/kg masy ciała podana dożylnie co 12 godzin, powtarzana 3 razy21
- Dawka podtrzymująca: pojedyncza dawka 6-10 mg/kg masy ciała podana dożylnie raz na dobę22
Sposób podawania leku
Teikoplanina może być podawana różnymi drogami, w zależności od wskazania i stanu pacjenta23:
- Dożylnie: we wstrzyknięciu trwającym 3-5 minut lub w 30-minutowej infuzji
- Domięśniowo: jako wstrzyknięcie
- Doustnie: w przypadku biegunki i zapalenia jelita grubego związanych z zakażeniem Clostridium difficile
U noworodków należy stosować wyłącznie metodę podawania w infuzji dożylnej24.
Przed podaniem leku należy odpowiednio rozpuścić proszek i w razie potrzeby rozcieńczyć roztwór zgodnie z instrukcją zawartą w charakterystyce produktu leczniczego25.
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania