Właściwości farmakokinetyczne
Sylvie 20 20 mcg + 75 mcg

Lek Sylvie 20 zawiera 20 µg etynyloestradiolu oraz 75 µg gestodenu w formie tabletek drażowanych. Gestoden charakteryzuje się niemal całkowitym wchłanianiem (biodostępność ~99%) i osiąga maksymalne stężenie 4 ng/ml w surowicy około 1 godziny po podaniu. Wiązanie gestodenu z białkami osocza wynosi 98-99%, z czego 50-70% jest związane z SHBG, którego stężenie wzrasta pod wpływem etynyloestradiolu. Objętość dystrybucji gestodenu wynosi około 0,7 l/kg, a klirens około 0,8 ml/min/kg. Okres półtrwania w fazie eliminacji końcowej to 12-15 godzin, a metabolity wydalane są z moczem i żółcią w stosunku 6:4. Stan stacjonarny gestodenu osiągany jest w drugiej połowie cyklu leczenia, przy ośmiokrotnym wzroście stężenia w surowicy podczas stosowania raz na dobę.

Właściwości farmakokinetyczne leku Sylvie 20

Lek Sylvie 20 zawiera 20 mikrogramów etynyloestradiolu i 75 mikrogramów gestodenu w postaci tabletek drażowanych. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje na temat właściwości farmakokinetycznych obu składników aktywnych.1

Właściwości farmakokinetyczne gestodenu

Wchłanianie

Po podaniu doustnym gestoden charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem. Maksymalne stężenie substancji czynnej w surowicy osiąga poziom 4 ng/ml w około 1 godzinę po jednorazowym podaniu. Biodostępność gestodenu jest bardzo wysoka i wynosi około 99%.2

Dystrybucja

W organizmie gestoden występuje głównie w postaci związanej z białkami osocza. Tylko niewielka część (1-2%) całkowitego stężenia w surowicy występuje w postaci wolnego związku steroidowego. Większość gestodenu (50-70%) jest swoiście związana z globuliną wiążącą hormony płciowe (SHBG, Sex Hormone Binding Globulin), a pozostała część z albuminami osocza. Warto zauważyć, że etynyloestradiol indukuje wzrost stężenia SHBG, co wpływa na odsetek gestodenu związanego z białkami osocza – zwiększa się frakcja związana z SHBG, a zmniejsza frakcja związana z albuminami. Objętość dystrybucji gestodenu wynosi około 0,7 l/kg masy ciała.3

Metabolizm

Gestoden podlega całkowitemu metabolizmowi zgodnie ze znanymi szlakami metabolizmu steroidów. Klirens gestodenu w osoczu wynosi około 0,8 ml/min/kg masy ciała. Co istotne z klinicznego punktu widzenia, nie stwierdzono żadnych bezpośrednich interakcji podczas jednoczesnego podawania gestodenu z etynyloestradiolem.4

Wydalanie

Stężenie gestodenu w surowicy zmniejsza się w dwóch fazach. Okres półtrwania w fazie eliminacji końcowej wynosi od 12 do 15 godzin. Gestoden nie jest wydalany w postaci niezmienionej – jego metabolity są wydalane z moczem i żółcią w stosunku około 6:4. Okres półtrwania wydalanych metabolitów wynosi około 1 doby.5

Stan stacjonarny

Parametry farmakokinetyczne gestodenu są zależne od stężeń SHBG, które wzrastają około trzykrotnie podczas jednoczesnego wielokrotnego podawania z etynyloestradiolem. Podczas stosowania leku raz na dobę stężenie gestodenu w surowicy wzrasta około ośmiokrotnie, osiągając stan stacjonarny w drugiej połowie cyklu leczenia.6

Właściwości farmakokinetyczne etynyloestradiolu

Wchłanianie

Po podaniu doustnym etynyloestradiol jest szybko i całkowicie wchłaniany. Maksymalne stężenie w surowicy wynoszące około 80 pg/ml występuje w ciągu 1 do 2 godzin. Podczas wchłaniania i fazy pierwszego przejścia przez wątrobę etynyloestradiol jest intensywnie metabolizowany. Średnia biodostępność po podaniu doustnym wynosi około 45% i charakteryzuje się dużą zmiennością osobniczą, wahającą się od 20 do 65%.7

Dystrybucja

Etynyloestradiol podlega silnemu nieswoistemu wiązaniu przez albuminy osocza (około 98%) i indukuje zwiększenie osoczowego stężenia SHBG. W literaturze opisywano objętość dystrybucji etynyloestradiolu na poziomie około 2,8-8,6 l/kg masy ciała.8

Metabolizm

Przed wniknięciem do krążenia ustrojowego etynyloestradiol ulega sprzęganiu w błonie śluzowej jelita cienkiego i w wątrobie. Jest metabolizowany głównie na drodze hydroksylacji pierścienia aromatycznego, jednak powstaje również wiele hydroksylowanych i metylowanych metabolitów, występujących w postaci wolnej oraz związanej z kwasem glukuronowym i siarkowym. Klirens etynyloestradiolu opisywano na poziomie 2,3 do 7 ml/min/kg masy ciała.9

Wydalanie

Stężenie etynyloestradiolu w surowicy krwi ulega zmniejszeniu w dwóch fazach eliminacji, w których okres półtrwania wynosi odpowiednio około 1 godzinę w pierwszej fazie i od 10 do 20 godzin w drugiej fazie. Etynyloestradiol nie jest wydalany w postaci niezmienionej. Jego metabolity są wydalane z moczem i żółcią w stosunku około 4:6. Okres półtrwania wydalanych metabolitów wynosi około 1 doby.10

Stan stacjonarny

Podczas stosowania leku raz na dobę oraz zgodnie ze zmiennym okresem półtrwania fazy eliminacji końcowej, stan stacjonarny etynyloestradiolu osiągany jest po około 1 tygodniu podawania.11

Porównanie głównych parametrów farmakokinetycznych składników leku

Parametr Gestoden Etynyloestradiol
Biodostępność Około 99% Około 45% (zakres 20-65%)
Czas osiągnięcia stężenia maksymalnego Około 1 godziny 1-2 godziny
Wiązanie z białkami osocza 98-99% (50-70% z SHBG, pozostałe z albuminami) Około 98% (głównie albuminy)
Objętość dystrybucji Około 0,7 l/kg mc. 2,8-8,6 l/kg mc.
Klirens Około 0,8 ml/min/kg mc. 2,3-7 ml/min/kg mc.
Okres półtrwania (faza eliminacji końcowej) 12-15 godzin 10-20 godzin
Droga wydalania metabolitów Mocz:żółć (6:4) Mocz:żółć (4:6)
Czas osiągnięcia stanu stacjonarnego Druga połowa cyklu leczenia Około 1 tygodnia
  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl