Interakcje leku
Roticox 120 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Etorykoksyb (substancja czynna zawarta w preparacie Roticox) może wchodzić w istotne klinicznie interakcje z wieloma grupami leków. Interakcje te mają charakter zarówno farmakodynamiczny, jak i farmakokinetyczny, co wymaga szczególnej uwagi przy prowadzeniu terapii skojarzonej.¹

Interakcje farmakodynamiczne

Doustne leki przeciwzakrzepowe: U pacjentów długotrwale przyjmujących warfarynę podawanie etorykoksybu w dawce 120 mg na dobę powoduje zwiększenie międzynarodowego wskaźnika znormalizowanego (INR) czasu protrombinowego o około 13%. Z tego powodu konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów krzepnięcia, szczególnie w początkowym okresie leczenia etorykoksybem lub po modyfikacji jego dawki.²

Leki moczopędne, inhibitory ACE i antagoniści receptora angiotensyny II: Etorykoksyb, podobnie jak inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), może osłabiać działanie leków moczopędnych oraz innych leków przeciwnadciśnieniowych. Szczególnej ostrożności wymaga stosowanie tej kombinacji u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek, zwłaszcza odwodnionych lub w wieku podeszłym. Jednoczesne stosowanie etorykoksybu z inhibitorami ACE lub antagonistami receptora angiotensyny II może prowadzić do pogorszenia funkcji nerek, włącznie z możliwością wystąpienia ostrej niewydolności nerek. W takich przypadkach zaleca się:

• zachowanie ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu tych leków
• zapewnienie odpowiedniego nawodnienia pacjenta
• monitorowanie czynności nerek po rozpoczęciu leczenia skojarzonego oraz okresowo w trakcie terapii

³

Kwas acetylosalicylowy: Etorykoksyb w dawce 120 mg jeden raz na dobę nie wpływa na działanie antyagregacyjne małych dawek kwasu acetylosalicylowego (81 mg jeden raz na dobę). Etorykoksyb może być stosowany jednocześnie z małymi dawkami kwasu acetylosalicylowego podawanymi profilaktycznie w chorobach układu krążenia, jednak należy pamiętać, że takie skojarzenie zwiększa ryzyko wystąpienia owrzodzeń przewodu pokarmowego lub innych zaburzeń w porównaniu do monoterapii etorykoksybem. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania etorykoksybu z kwasem acetylosalicylowym w dawkach większych niż kardioprotekcyjne lub z innymi lekami z grupy NLPZ.⁴

Cyklosporyna i takrolimus: Chociaż interakcje tych leków z etorykoksybem nie były bezpośrednio badane, należy zachować ostrożność przy ich jednoczesnym stosowaniu. NLPZ mogą nasilać działanie nefrotoksyczne cyklosporyny i takrolimusu, dlatego podczas terapii skojarzonej zaleca się monitorowanie czynności nerek.⁵

Interakcje farmakokinetyczne

Wpływ etorykoksybu na parametry farmakokinetyczne innych leków

Lit: Etorykoksyb, podobnie jak inne NLPZ, może zmniejszać wydalanie litu przez nerki, co prowadzi do zwiększenia jego stężenia w osoczu. Podczas jednoczesnego stosowania tych leków, a także po odstawieniu etorykoksybu, należy monitorować stężenie litu we krwi i odpowiednio dostosowywać jego dawkę.⁶

Metotreksat: W przeprowadzonych badaniach klinicznych u pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów etorykoksyb w dawkach 60 mg i 90 mg nie wpływał na stężenie metotreksatu w osoczu ani na jego klirens nerkowy. Natomiast etorykoksyb w dawce 120 mg w jednym z badań zwiększał stężenie metotreksatu w osoczu o 28% i zmniejszał jego klirens nerkowy o 13%. Pacjentów stosujących jednocześnie etorykoksyb i metotreksat należy obserwować pod kątem objawów toksyczności metotreksatu.⁷

Doustne leki antykoncepcyjne: Etorykoksyb podawany w dawce 60 mg jednocześnie z doustnym lekiem antykoncepcyjnym zawierającym 35 μg etynyloestradiolu (EE) i 0,5-1 mg noretyndronu zwiększa wartość AUC0-24 godz. EE w stanie stacjonarnym o 37%. Stosowanie większej dawki etorykoksybu (120 mg) z tym samym lekiem antykoncepcyjnym, jednocześnie lub w odstępie 12 godzin, zwiększa wartość AUC0-24 godz. EE w stanie stacjonarnym od 50% do 60%. Zwiększenie stężenia EE może podwyższać ryzyko działań niepożądanych związanych ze stosowaniem doustnych leków antykoncepcyjnych (np. żylnych incydentów zakrzepowych u kobiet z grupy ryzyka). Fakt ten należy uwzględnić przy doborze doustnego leku antykoncepcyjnego dla pacjentek stosujących etorykoksyb.⁸

Hormonalna terapia zastępcza (HTZ): Etorykoksyb w dawce 120 mg stosowany jednocześnie z hormonalną terapią zastępczą zawierającą skoniugowane estrogeny (np. PREMARIN w dawce 0,625 mg) przez 28 dni zwiększa średnią wartość AUC0-24 godz. w stanie stacjonarnym niesprzężonych estrogenów: estronu (41%), ekwiliny (76%) i 17-β-estradiolu (22%). Należy uwzględnić możliwość zwiększenia stężenia estrogenów przy doborze pomenopauzalnej hormonalnej terapii zastępczej stosowanej jednocześnie z etorykoksybem, gdyż zwiększenie ekspozycji na estrogeny może podwyższać ryzyko działań niepożądanych związanych z HTZ.⁹

Prednizon/prednizolon: W przeprowadzonych badaniach klinicznych etorykoksyb nie wywierał klinicznie znaczącego wpływu na farmakokinetykę prednizonu lub prednizolonu.¹⁰

Digoksyna: Etorykoksyb stosowany w dawce 120 mg raz na dobę przez 10 dni u zdrowych ochotników nie wpływał w stanie stacjonarnym na wartość AUC0-24 godz. digoksyny ani na jej wydalanie przez nerki. Stwierdzono zwiększenie maksymalnego stężenia (Cmax) digoksyny o około 33%, co zazwyczaj nie ma istotnego znaczenia klinicznego. Niemniej jednak, pacjentów ze zwiększonym ryzykiem toksycznego działania digoksyny należy monitorować podczas jednoczesnego stosowania tego leku z etorykoksybem.¹¹

Leki metabolizowane z udziałem sulfotransferaz: Etorykoksyb jest inhibitorem ludzkiej sulfotransferazy, szczególnie izoenzymu SULT1E1, co może prowadzić do zwiększenia stężenia etynyloestradiolu w surowicy. Ze względu na ograniczone dane dotyczące działania sulfotransferaz, należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu etorykoksybu z lekami metabolizowanymi głównie przy udziale sulfotransferaz (np. salbutamol w postaci doustnej, minoksydyl).¹²

Leki metabolizowane przez izoenzymy cytochromu P450: Na podstawie badań in vitro nie przewiduje się, aby etorykoksyb hamował aktywność izoenzymów cytochromu P450 (CYP) 1A2, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 oraz 3A4. W badaniu z udziałem zdrowych ochotników, u których stosowano etorykoksyb w dawce 120 mg raz na dobę, nie stwierdzono zmian w aktywności wątrobowego izoenzymu CYP3A4, ocenianej na podstawie testu oddechowego po podaniu erytromycyny.¹³

Wpływ innych leków na farmakokinetykę etorykoksybu

Metabolizm etorykoksybu zachodzi głównie z udziałem enzymów układu CYP, przede wszystkim CYP3A4. Badania in vitro sugerują, że CYP2D6, CYP2C9, CYP1A2 oraz CYP2C19 również mogą katalizować procesy głównego szlaku metabolicznego etorykoksybu, jednak ich faktyczny udział nie został określony w badaniach in vivo.¹⁴

Ketokonazol: Ketokonazol, silny inhibitor CYP3A4, stosowany u zdrowych ochotników w dawce 400 mg raz na dobę przez 11 dni, nie wpływał w sposób klinicznie istotny na farmakokinetykę pojedynczej 60 mg dawki etorykoksybu (zwiększenie AUC o 43%).¹⁵

Worykonazol i mikonazol: Jednoczesne podawanie etorykoksybu z silnymi inhibitorami CYP3A4 – worykonazolem (doustnie) lub mikonazolem (w postaci żelu doustnego) powoduje niewielki wzrost ekspozycji na etorykoksyb, który według dostępnych danych naukowych nie ma znaczenia klinicznego.¹⁶

Ryfampicyna: Jednoczesne stosowanie etorykoksybu i ryfampicyny, silnego induktora enzymów układu CYP, powoduje zmniejszenie stężenia etorykoksybu w osoczu o 65%. Może to prowadzić do nawrotu objawów choroby podczas terapii skojarzonej. Chociaż zjawisko to sugerowałoby konieczność zwiększenia dawki etorykoksybu, nie zaleca się stosowania dawek większych niż zalecane w poszczególnych wskazaniach, gdyż nie przeprowadzono badań dotyczących takiego leczenia skojarzonego.¹⁷

Leki zobojętniające: Leki zobojętniające nie wpływają na farmakokinetykę etorykoksybu w sposób klinicznie istotny.¹⁸

Interakcje etorykoksybu z alkoholem

Jednoczesne spożywanie alkoholu i stosowanie etorykoksybu może zwiększać ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Alkohol etylowy może nasilać uszkadzające działanie etorykoksybu na błonę śluzową żołądka i dwunastnicy, zwiększając ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego. Ponadto, zarówno etorykoksyb, jak i alkohol są metabolizowane w wątrobie, co może prowadzić do nasilenia potencjalnej hepatotoksyczności. Pacjentom przyjmującym etorykoksyb zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu lub całkowitą abstynencję, szczególnie u osób z czynnikami ryzyka powikłań żołądkowo-jelitowych lub wątrobowych.

Tabela interakcji lekowych z etorykoksybem