Właściwości farmakodynamiczne
Ramizek Plus 10 mg + 5 mg

Właściwości farmakodynamiczne leku Ramizek Plus

Ramizek Plus jest złożonym produktem leczniczym, zawierającym dwie substancje czynne: ramipryl (inhibitor konwertazy angiotensyny – ACE) oraz bisoprololu fumaran (selektywny beta-adrenolityk), który należy do grupy farmakoterapeutycznej: Inhibitory ACE, inne kombinacje, kod ATC: C09BX05. Właściwości farmakodynamiczne tego leku wynikają z połączonego działania obu substancji czynnych, które wzajemnie uzupełniają swoje mechanizmy przeciwnadciśnieniowe.¹

Mechanizm działania

Bisoprolol wykazuje wysoką selektywność wobec receptorów beta₁-adrenergicznych, nie wykazując wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej ani istotnego klinicznie działania stabilizującego błony komórkowe. Charakteryzuje się małym powinowactwem do receptorów beta₂ mięśni gładkich oskrzeli i naczyń krwionośnych, a także do receptorów beta₂ zaangażowanych w procesy metaboliczne. Dzięki tym właściwościom bisoprolol zwykle nie wpływa na opór dróg oddechowych ani na procesy metaboliczne zależne od receptorów beta₂. Selektywność wobec receptorów beta₁ utrzymuje się również przy stosowaniu dawek większych niż terapeutyczne.²

Ramipryl jest prolekiem, który po podaniu ulega przekształceniu do aktywnego metabolitu – ramiprylatu. Ramiprylat hamuje enzym dipeptydylokarboksypeptydazę I (znany również jako konwertaza angiotensyny lub kininaza II). Enzym ten, obecny zarówno w osoczu jak i tkankach, katalizuje dwie kluczowe reakcje: konwersję angiotensyny I do angiotensyny II (substancji zwężającej naczynia krwionośne) oraz degradację bradykininy (substancji rozszerzającej naczynia). Hamowanie wytwarzania angiotensyny II oraz zapobieganie rozkładowi bradykininy prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych. Ponieważ angiotensyna II stymuluje także uwalnianie aldosteronu, ramiprylat powoduje zmniejszenie wydzielania tego hormonu.³ Warto zauważyć, że pacjenci rasy czarnej (pochodzenia afro-karaibskiego) z nadciśnieniem tętniczym zazwyczaj słabiej reagują na monoterapię inhibitorami ACE, co wiąże się z niższą aktywnością reniny u tych osób.⁴

Działanie farmakodynamiczne

Działanie bisoprololu

Bisoprolol nie wykazuje znaczącego działania inotropowego ujemnego. Maksymalne działanie farmakologiczne osiąga po 3-4 godzinach od podania. Ze względu na długi okres półtrwania wynoszący 10-12 godzin, działanie terapeutyczne bisoprololu utrzymuje się przez całą dobę. Pełny efekt przeciwnadciśnieniowy bisoprololu zazwyczaj występuje po 2 tygodniach terapii.⁵

U pacjentów z chorobą niedokrwienną serca bez przewlekłej niewydolności serca, jednorazowe podanie bisoprololu prowadzi do zmniejszenia częstości akcji serca oraz objętości wyrzutowej, co skutkuje obniżeniem pojemności minutowej serca i zmniejszeniem zużycia tlenu. Przy długotrwałym stosowaniu początkowo zwiększony opór obwodowy ulega redukcji. Proponowanym mechanizmem działania przeciwnadciśnieniowego beta-adrenolityków jest obniżenie aktywności reninowej osocza.⁶

Poprzez blokowanie receptorów beta-adrenergicznych w mięśniu sercowym, bisoprolol hamuje odpowiedź na stymulację współczulną. Prowadzi to do zwolnienia częstości pracy serca i zmniejszenia kurczliwości mięśnia sercowego, co w konsekwencji redukuje zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen – efekt szczególnie korzystny u pacjentów z dławicą piersiową związaną z chorobą wieńcową.⁷

Działanie ramiprylu

W nadciśnieniu tętniczym ramipryl znacząco zmniejsza obwodowy opór tętniczy bez istotnego wpływu na przepływ osocza przez nerki oraz wskaźnik przesączania kłębuszkowego. Podanie ramiprylu pacjentom z nadciśnieniem tętniczym skutecznie obniża ciśnienie tętnicze zarówno w pozycji leżącej, jak i stojącej, nie powodując kompensacyjnego przyspieszenia czynności serca.⁸

Działanie przeciwnadciśnieniowe ramiprylu po podaniu pojedynczej dawki staje się zauważalne po 1-2 godzinach od przyjęcia leku doustnie. Maksymalny efekt pojedynczej dawki występuje zazwyczaj po 3-6 godzinach od zastosowania. Efekt przeciwnadciśnieniowy pojedynczej dawki utrzymuje się zwykle przez 24 godziny.⁹

Maksymalny efekt przeciwnadciśnieniowy w trakcie ciągłego leczenia ramiprylem jest osiągany zazwyczaj po 3-4 tygodniach terapii. Badania długoterminowe (trwające 2 lata) wykazały utrzymywanie się działania przeciwnadciśnieniowego podczas długotrwałego stosowania. Nagłe przerwanie terapii ramiprylem nie powoduje gwałtownego wzrostu ciśnienia tętniczego (tzw. efektu „z odbicia”).¹⁰

Działanie ramiprylu w niewydolności serca

W badaniach klinicznych udowodniono skuteczność ramiprylu u pacjentów z niewydolnością serca klasy II-IV według klasyfikacji NYHA (New York Heart Association). Lek ten stosowano jako uzupełnienie standardowej terapii obejmującej leki moczopędne i opcjonalnie glikozydy nasercowe. Ramipryl wywierał korzystny wpływ na parametry hemodynamiczne serca, co objawiało się:¹¹

• obniżeniem ciśnienia napełniania lewej i prawej komory
• zmniejszeniem całkowitego obwodowego oporu naczyniowego
• zwiększeniem pojemności minutowej serca
• poprawą wskaźnika sercowego

Dodatkowo ramipryl zmniejszał aktywację neuroendokrynną, co jest istotnym czynnikiem w patofizjologii niewydolności serca.¹²