Właściwości farmakodynamiczne – Posaconazole STADA 100 mg

Właściwości farmakodynamiczne
Posaconazole STADA 100 mg

Posaconazole STADA, będący pochodną triazolu, działa poprzez inhibicję enzymu 14α-demetylazy lanosterolu (CYP51), kluczowego w biosyntezie ergosterolu, co prowadzi do zaburzenia integralności błony komórkowej grzybów. Wykazuje szerokie spektrum aktywności in vitro przeciwko gatunkom Aspergillus (m.in. A. fumigatus, A. flavus, A. terreus), Candida (m.in. C. albicans, C. glabrata, C. krusei) oraz innym patogenom grzybiczym, takim jak Coccidioides immitis czy Fusarium. Wartości epidemiologiczne ECOFF dla Aspergillus wynoszą 0,25–0,5 mg/l, natomiast kliniczne punkty graniczne MIC dla Candida albicans, C. tropicalis, C. parapsilosis i C. dubliniensis określono na ≤0,06 mg/l dla szczepów wrażliwych. Mechanizmem oporności jest modyfikacja strukturalna CYP51, co wymaga monitorowania lekowrażliwości w praktyce klinicznej.

Pobierz ChPL PDF Posaconazole STADA – Tabletki dojelitowe – 100 mg

Wskazania

Substancja czynna

pozakonazol

Kategoria leku

Właściwości farmakodynamiczne leku Posaconazole STADA

Posaconazole STADA należy do grupy farmakoterapeutycznej leków przeciwgrzybiczych do stosowania ogólnego, pochodnych triazolu (kod ATC: J02AC04). Głównym mechanizmem działania pozakonazolu jest inhibicja enzymu 14α-demetylazy lanosterolu (CYP51), który katalizuje kluczowy etap w biosyntezie ergosterolu – składnika błony komórkowej grzybów.¹

Spektrum przeciwgrzybicze

Badania wykazały skuteczność pozakonazolu in vitro wobec szerokiego spektrum patogenów grzybiczych, w tym:²

Aspergillus species: A. fumigatus, A. flavus, A. terreus, A. nidulans, A. niger, A. ustus
Candida species: C. albicans, C. glabrata, C. krusei, C. parapsilosis, C. tropicalis, C. dubliniensis, C. famata, C. inconspicua, C. lipolytica, C. norvegensis, C. pseudotropicalis
Inne patogeny: Coccidioides immitis, Fonsecaea pedrosoi
Grzyby pleśniowe z rodzajów: Fusarium, Rhizomucor, Mucor i Rhizopus

Dane mikrobiologiczne wskazują na aktywność pozakonazolu wobec rodzajów Rhizomucor, Mucor i Rhizopus, jednakże dostępne dane kliniczne są obecnie zbyt ograniczone, aby w pełni ocenić skuteczność leku przeciwko tym patogenom w warunkach klinicznych.³

Oporność na pozakonazol

W warunkach klinicznych identyfikowano szczepy o obniżonej wrażliwości na pozakonazol. Głównym mechanizmem odpowiedzialnym za rozwój oporności jest modyfikacja strukturalna białka docelowego – CYP51, poprzez zmianę podstawników w jego cząsteczce.⁴

Epidemiologiczne wartości graniczne (ECOFF)

Wartości ECOFF (epidemiologiczne wartości graniczne) dla pozakonazolu zostały ustalone przez Europejski Komitet ds. Oznaczania Lekowrażliwości (EUCAST). Wartości te pozwalają odróżnić populacje szczepów dzikich od izolatów z nabytą opornością dla rodzaju Aspergillus.⁵

Gatunek Aspergillus	Wartość ECOFF (mg/l)
Aspergillus flavus	0,5
Aspergillus fumigatus	0,5
Aspergillus nidulans	0,5
Aspergillus niger	0,5
Aspergillus terreus	0,25

Należy zaznaczyć, że obecnie dostępna ilość danych nie jest wystarczająca do ustalenia klinicznych stężeń granicznych dla gatunków z rodzaju Aspergillus. Wartości ECOFF nie są równoważne klinicznym punktom granicznym.⁶

Wartości graniczne lekowrażliwości

EUCAST określił wartości graniczne MIC (minimalnego stężenia hamującego) dla pozakonazolu, które pozwalają klasyfikować drobnoustroje jako wrażliwe (S) lub oporne (R):⁷

Gatunek Candida	Wrażliwy (S)	Oporny (R)
Candida albicans	≤0,06 mg/l	>0,06 mg/l
Candida tropicalis	≤0,06 mg/l	>0,06 mg/l
Candida parapsilosis	≤0,06 mg/l	>0,06 mg/l
Candida dubliniensis	≤0,06 mg/l	>0,06 mg/l

Dla pozostałych gatunków z rodzaju Candida, obecnie nie ma wystarczających danych umożliwiających określenie klinicznych wartości granicznych do oznaczania lekowrażliwości.⁸

Terapia skojarzona z innymi lekami przeciwgrzybiczymi

Zastosowanie terapii skojarzonej pozakonazolu z innymi lekami przeciwgrzybiczymi nie powinno prowadzić do zmniejszenia skuteczności pozakonazolu ani stosowanych równocześnie preparatów. Należy jednak zaznaczyć, że aktualnie brak jest wystarczających dowodów klinicznych potwierdzających, że leczenie skojarzone prowadzi do zwiększenia skuteczności terapeutycznej.⁹

Doświadczenie kliniczne

Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania pozakonazolu w leczeniu inwazyjnej aspergilozy oceniono w kontrolowanym badaniu klinicznym z podwójnie ślepą próbą (badanie-69). W badaniu wzięło udział 575 pacjentów z potwierdzonymi, prawdopodobnymi lub możliwymi inwazyjnymi zakażeniami grzybiczymi, zdiagnozowanymi zgodnie z kryteriami EORTC/MSG (Europejska Organizacja Badań i Leczenia Raka/Grupa Badawcza Zakażeń Grzybiczych).¹⁰

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.