Działania niepożądane leku Myrelez

Lanreotyd, jako substancja czynna produktu leczniczego Myrelez (dostępnego w dawkach 60 mg, 90 mg i 120 mg w postaci roztworu do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce), może wywoływać szereg działań niepożądanych u pacjentów z akromegalią oraz guzami neuroendokrynnymi (GEP-NET). Znajomość tych działań jest kluczowa dla bezpiecznego prowadzenia farmakoterapii i właściwego monitorowania pacjentów¹.

Częstość występowania działań niepożądanych

Działania niepożądane klasyfikuje się według częstości występowania jako:

• Bardzo często – występujące z częstością ≥1/10 pacjentów
• Często – występujące z częstością od ≥1/100 do <1/10 pacjentów
• Niezbyt często – występujące z częstością od ≥1/1 000 do <1/100 pacjentów

Dodatkowo istnieją działania niepożądane o częstości nieznanej, które zostały zaobserwowane w ramach doświadczeń dotyczących bezpieczeństwa po wprowadzeniu leku do obrotu².

Najczęstsze działania niepożądane

Podczas leczenia lanreotydem najczęściej obserwuje się:

• Zaburzenia żołądka i jelit – głównie przemijająca biegunka i ból brzucha, zwykle o nasileniu łagodnym do umiarkowanego
• Kamica żółciowa – często występująca bezobjawowo
• Reakcje w miejscu podania – ból, guzek lub stwardnienie

Warto podkreślić, że profil działań niepożądanych jest podobny we wszystkich wskazaniach, w których stosuje się lanreotyd³.

Działania niepożądane według układów i narządów

Poniższa tabela przedstawia szczegółowe zestawienie działań niepożądanych leku Myrelez z podziałem na układy i narządy oraz częstość występowania:

* działania niepożądane obserwowane na podstawie badań przeprowadzonych z udziałem pacjentów z akromegalią
** działania niepożądane obserwowane na podstawie badań przeprowadzonych z udziałem pacjentów z guzami GEP-NET⁴

Zagrożenia gastroenterologiczne

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego stanowią najczęstszą grupę działań niepożądanych związanych ze stosowaniem lanreotydu. Biegunka pojawia się bardzo często i ma zazwyczaj charakter przemijający. U pacjentów z guzami GEP-NET może również występować biegunka tłuszczowa, która jest powiązana z zaburzeniami wchłaniania tłuszczów. Inne często zgłaszane dolegliwości to nudności, wymioty, zaparcia, wzdęcia i uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej⁵.

Szczególnie poważnym, choć rzadkim, powikłaniem może być zapalenie trzustki, które zostało zgłoszone po wprowadzeniu leku do obrotu. Wymaga ono natychmiastowej interwencji medycznej ze względu na potencjalnie ciężki przebieg⁶.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Kamica żółciowa stanowi często występujące działanie niepożądane, choć w większości przypadków przebiega bezobjawowo. Jest to typowy efekt stosowania analogów somatostatyny, co wynika z ich wpływu na metabolizm żółci i motorykę pęcherzyka żółciowego. Niezbyt często obserwuje się również poszerzenie przewodów żółciowych. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano przypadki zapalenia pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych, które stanowią poważne powikłania wymagające interwencji medycznej⁷.

Zaburzenia metaboliczne

Lanreotyd może wpływać na metabolizm glukozy, powodując zarówno hipoglikemię jak i hiperglikemię. U niektórych pacjentów może rozwinąć się cukrzyca. Obserwuje się również zmniejszenie apetytu, co w połączeniu z innymi mechanizmami działania leku może prowadzić do zmniejszenia masy ciała⁸.

Reakcje w miejscu podania

Wśród często zgłaszanych działań niepożądanych znajdują się reakcje w miejscu podania, takie jak ból, zgrubienie, stwardnienie, guzek i świąd. W rzadkich przypadkach, po wprowadzeniu leku do obrotu, obserwowano ropnie w miejscu wstrzyknięcia, które wymagają interwencji chirurgicznej i antybiotykoterapii⁹.

Zaburzenia immunologiczne

Po wprowadzeniu produktu Myrelez do obrotu zgłaszano przypadki reakcji alergicznych, które mogą obejmować obrzęk naczynioruchowy, anafilaksję oraz inne objawy nadwrażliwości. Reakcje te mogą mieć potencjalnie zagrażający życiu charakter i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej¹⁰.

Inne istotne działania niepożądane

Lanreotyd może powodować również:

• Zaburzenia rytmu serca – bradykardia zatokowa
• Zaburzenia neurologiczne – zawroty głowy, ból głowy, ospałość
• Zaburzenia skórne – łysienie, hipotrychoza (zmniejszenie owłosienia)
• Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe – ból mięśniowo-szkieletowy, ból mięśniowy
• Zmiany w parametrach laboratoryjnych – wzrost aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT), wzrost stężenia bilirubiny we krwi, wzrost stężenia glukozy we krwi, wzrost stężenia hemoglobiny glikozylowanej, zmniejszenie aktywności enzymów trzustkowych, spadek stężenia sodu we krwi

¹¹.

Wnioski i zalecenia kliniczne

Stosowanie lanreotydu wiąże się z wieloma działaniami niepożądanymi, które mogą wpływać na różne układy i narządy. Większość z nich ma charakter łagodny do umiarkowanego i ustępuje samoistnie lub po modyfikacji leczenia. Kluczowe jest jednak stałe monitorowanie pacjentów, szczególnie pod kątem:

• Objawów ze strony przewodu pokarmowego
• Rozwoju kamicy żółciowej i zaburzeń funkcji wątroby
• Zaburzeń metabolizmu glukozy
• Reakcji w miejscu podania
• Potencjalnych reakcji alergicznych

Pacjenci powinni być również monitorowani laboratoryjnie pod kątem zmian w parametrach wątrobowych, trzustkowych oraz stężenia glukozy. W przypadku pojawienia się nowych lub nasilenia istniejących działań niepożądanych należy rozważyć modyfikację dawkowania lub zmianę strategii terapeutycznej¹².