Metformin hydrochloride Sandoz
Tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 750 mg
Lek zawiera metforminę chlorowodorku w dawkach 500 mg, 750 mg lub 1000 mg w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu. Stosowany jest głównie w leczeniu cukrzycy typu 2 u dorosłych, szczególnie tych z nadwagą, gdy dieta i ćwiczenia nie przynoszą wystarczającej kontroli glikemii. Może być stosowany samodzielnie lub w połączeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi lub insuliną. Tabletki są powlekane, co zapewnia stopniowe uwalnianie substancji czynnej.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Metformina chlorowodorek w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu stosowana jest w terapii cukrzycy typu 2, z dawką początkową 500 mg raz na dobę, zwiększaną co 10-15 dni o 500 mg do maksymalnej dawki 2000 mg podawanej podczas wieczornego posiłku. W przypadku niewystarczającej kontroli glikemii dawkę można podzielić na dwie dawki po 1000 mg lub rozważyć przejście na tabletki o natychmiastowym uwalnianiu do maksymalnej dawki 3000 mg/dobę. U pacjentów wcześniej leczonych metforminą dawka początkowa powinna odpowiadać dotychczasowej dawce, z ograniczeniem do 2000 mg/dobę dla tabletek o przedłużonym uwalnianiu. W terapii skojarzonej z insuliną dawka metforminy wynosi 500 mg raz dziennie, a dawkę insuliny dostosowuje się na podstawie glikemii. Preparaty 750 mg i 1000 mg są przeznaczone dla pacjentów wcześniej leczonych metforminą, z maksymalnymi dawkami odpowiednio 1500 mg i 2000 mg podawanymi z wieczornym posiłkiem.
U pacjentów w podeszłym wieku i z zaburzeniami czynności nerek dawkowanie metforminy należy dostosować na podstawie wartości przesączania kłębuszkowego (GFR). Przy GFR 60-89 ml/min maksymalna dawka wynosi 2000 mg, z możliwością zmniejszenia dawki; przy GFR 45-59 ml/min dawka początkowa nie powinna przekraczać połowy dawki maksymalnej (2000 mg), a przed leczeniem należy ocenić ryzyko kwasicy mleczanowej; przy GFR 30-44 ml/min dawka maksymalna to 1000 mg z koniecznością ścisłego monitorowania czynności nerek; metformina jest przeciwwskazana przy GFR <30 ml/min. Lek należy podawać doustnie podczas posiłku, nie żuć, nie dzielić ani nie kruszyć tabletek, aby zmniejszyć ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Nie zaleca się stosowania u dzieci ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Metformin hydrochloride Sandoz 750 mg
chlorowodorek metforminy, cukrzyca typu 2, dawkowanie insuliny, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie niepożądane, kontrola glikemii, kwasica mleczanowa, leczenie skojarzone, metformina o natychmiastowym uwalnianiu, monoterapia, niewydolność nerek, pomiar glikemii, prawidłowa czynność nerek, stężenie glukozy we krwi, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terapia skojarzona z insuliną, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wywiad medyczny, zaburzenie czynności nerek -
Profil bezpieczeństwa leku
Metformina wymaga szczególnej ostrożności u wybranych grup pacjentów. U kobiet karmiących przenika do mleka, jednak brak danych o działaniach niepożądanych u niemowląt, dlatego decyzję o kontynuacji karmienia należy podejmować indywidualnie, bilansując korzyści i ryzyko. U seniorów i pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawki i regularna kontrola funkcji nerek; metformina jest przeciwwskazana przy GFR < 30 ml/min, a przy GFR 30-44 ml/min dawka maksymalna to 1000 mg/dobę, natomiast przy GFR 45-59 ml/min dawka początkowa nie powinna przekraczać połowy dawki maksymalnej. U pacjentów z niewydolnością wątroby stosowanie metforminy jest zabronione ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej.
Metformina w monoterapii nie wpływa negatywnie na zdolność prowadzenia pojazdów i nie wywołuje hipoglikemii, jednak ostrożność jest wskazana przy jednoczesnym stosowaniu innych leków przeciwcukrzycowych. Jednoczesne spożywanie alkoholu z metforminą jest przeciwwskazane z powodu zwiększonego ryzyka kwasicy mleczanowej, szczególnie w stanach głodzenia, niedożywienia lub zaburzeń czynności wątroby. W praktyce klinicznej należy zatem zwracać uwagę na indywidualne ryzyko i monitorować pacjentów pod kątem funkcji nerek i wątroby oraz potencjalnych interakcji farmakologicznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Metformin hydrochloride Sandoz 750 mg
-
Przedawkowanie
Przedawkowanie metforminy, choć nie wywołuje hipoglikemii nawet przy dawkach sięgających 85 g, stanowi poważne zagrożenie ze względu na ryzyko rozwoju kwasicy mleczanowej. Kwasica ta charakteryzuje się podwyższonym stężeniem kwasu mlekowego w surowicy (>5 mmol/l), obniżeniem pH krwi (<7,35) oraz zwiększoną luką anionową, a jej objawy kliniczne obejmują przyspieszony, pogłębiony oddech (oddech Kussmaula), zaburzenia świadomości, hipotensję, hipotermię oraz w skrajnych przypadkach wstrząs z niewydolnością wielonarządową. Typowa dawka terapeutyczna metforminy wynosi 500-1000 mg/dobę, co podkreśla skalę ryzyka przy znacznych przedawkowaniach.
Diagnostyka opiera się na wywiadzie i obrazie klinicznym, a leczenie wymaga natychmiastowej hospitalizacji na oddziale intensywnej terapii. Hemodializa jest metodą z wyboru do eliminacji metforminy i mleczanów, szczególnie przy objawach kwasicy mleczanowej. Czynniki ryzyka nasilające toksyczność to niewydolność nerek i wątroby, hipoksja tkankowa, odwodnienie, zaburzenia elektrolitowe, podeszły wiek oraz spożycie alkoholu. Współistnienie tych stanów może przyspieszać rozwój kwasicy nawet przy niższych dawkach metforminy, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Metformin hydrochloride Sandoz 750 mg
dolegliwość żołądkowo-jelitowa, hemodializa, hipoglikemia, hipoksja tkankowa, hipotensja, hipotermia, kwas mlekowy, kwasica mleczanowa, lek przeciwcukrzycowy, luka anionowa, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, niewydolność wielonarządowa, oddech Kussmaula, pH krwi, przedawkowanie metforminy, śpiączka, tachykardia, zaburzenie elektrolitowe -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych i toksykologicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Ocena wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy potwierdziła korzystny profil bezpieczeństwa farmakologicznego. Długotrwałe podawanie metforminy nie powodowało klinicznie istotnych efektów toksycznych w badanych narządach i parametrach hematologicznych oraz biochemicznych. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały zdolności metforminy do indukowania mutacji genowych ani aberracji chromosomowych, co potwierdza brak potencjału genotoksycznego leku.
Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie wykazały działania rakotwórczego metforminy, a kompleksowe testy toksyczności reprodukcyjnej nie potwierdziły negatywnego wpływu na płodność, rozwój embrionalny, płodowy ani pourodzeniowy. Brak teratogenności oraz negatywnego wpływu na rozwój potomstwa wskazuje na bezpieczeństwo stosowania metforminy w dawkach terapeutycznych u pacjentów. Całość danych przedklinicznych potwierdza spójny i korzystny profil bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku, zgodny z wieloletnim doświadczeniem klinicznym w praktyce medycznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metformin hydrochloride Sandoz 750 mg
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, efekt kancerogenny, materiał genetyczny, metformina chlorowodorek, model zwierzęcy, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, profil hematologiczny, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy -
Skład i postać leku
Metformin hydrochloride Sandoz dostępny jest w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg metforminy chlorowodorku, odpowiadających odpowiednio 390 mg, 585 mg oraz 780 mg czystej metforminy. Tabletki różnią się kształtem i wymiarami, co ułatwia ich identyfikację: 500 mg (owalne, 15 mm x 8,5 mm), 750 mg (kapsułkowate, 19,1 mm x 9,3 mm) oraz 1000 mg (owalne z linią podziału, 20,4 mm x 9,7 mm). Substancje pomocnicze w rdzeniu i otoczce, takie jak kwas stearynowy, szelak, hypromeloza czy hydroksypropyloceluloza, wspierają właściwości technologiczne i kontrolowane uwalnianie leku.
Lek dostępny jest w opakowaniach blisterowych (30, 60, 100 tabletek) oraz w butelkach HDPE z zabezpieczeniem przed dziećmi (30, 60, 100 lub 120 tabletek, w zależności od dawki). Okres ważności wynosi 3 lata dla nieotwartych opakowań, natomiast po pierwszym otwarciu butelki zaleca się zużyć lek w ciągu 4 miesięcy. Brak specjalnych wymagań dotyczących przechowywania. Niewykorzystane resztki należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami, aby zapewnić bezpieczeństwo środowiskowe i farmaceutyczne.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Metformin hydrochloride Sandoz 750 mg
blister PVC/PVDC/Aluminium, butelka HDPE, glikol propylenowy, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, krzemionka koloidalna bezwodna, kwas stearynowy, linia podziału, magnezu stearynian, makrogol, metforminy chlorowodorek, otoczka tabletki, powidon, przedłużone uwalnianie, przewód pokarmowy, rdzeń tabletki, substancja czynna, substancja pomocnicza, szelak, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek -
Specjalne ostrzeżenia
Metformina w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej, która jest rzadkim, ale potencjalnie śmiertelnym powikłaniem. Kwasica ta najczęściej występuje przy nagłym pogorszeniu czynności nerek, chorobach układu krążeniowo-oddechowego lub posocznicy, a jej ryzyko zwiększają czynniki takie jak nadmierne spożycie alkoholu, niewydolność wątroby, źle kontrolowana cukrzyca, ketoza, długotrwałe głodzenie oraz stany niedotlenienia tkanek. Przed rozpoczęciem terapii należy oznaczyć szybkość filtracji kłębuszkowej (GFR), która jest przeciwwskazaniem do stosowania metforminy poniżej 30 ml/min. W trakcie leczenia konieczne jest regularne monitorowanie funkcji nerek, a w przypadku odwodnienia lub stosowania leków nefrotoksycznych (np. leki przeciwnadciśnieniowe, moczopędne, NLPZ) należy tymczasowo przerwać podawanie metforminy. Objawy kwasicy mleczanowej obejmują duszność kwasiczą, ból brzucha, skurcze mięśni, astenie, hipotermię oraz w zaawansowanym stadium śpiączkę; w takich przypadkach lek należy natychmiast odstawić i zgłosić się po pomoc medyczną. Diagnostyka laboratoryjna potwierdzająca kwasicę obejmuje pH krwi <7,35 oraz stężenie mleczanów w osoczu >5 mmol/l.
Metformina jest przeciwwskazana u pacjentów z ostrą i niestabilną niewydolnością serca, natomiast u osób ze stabilną przewlekłą niewydolnością serca może być stosowana pod warunkiem ścisłej kontroli funkcji serca i nerek. Przed badaniami z użyciem jodowych środków kontrastowych należy przerwać stosowanie metforminy na co najmniej 48 godzin i wznowić ją dopiero po ocenie stabilności czynności nerek. Podobne zalecenia dotyczą okresu okołooperacyjnego, gdzie lek należy odstawić przed zabiegiem i wznowić po minimum 48 godzinach oraz powrocie do doustnego odżywiania. Dodatkowo, metformina może powodować obniżenie stężenia witaminy B12, co wymaga monitorowania jej poziomu szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka niedoboru. Lek nie wywołuje hipoglikemii samodzielnie, jednak w skojarzeniu z insuliną lub innymi lekami przeciwcukrzycowymi może zwiększać to ryzyko. Pacjentów należy poinformować o możliwości obecności otoczek tabletek w kale, co nie wpływa na skuteczność terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Metformin hydrochloride Sandoz
astenia, cukrzyca, czynność nerek, duszność kwasicza, filtracja kłębuszkowa, GFR, hipoglikemia, hipotermia, ketoza, kwasica mleczanowa, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, meglitynid, metformina, nefropatia kontrastowa, neuropatia, niedokrwistość, niedotlenienie tkanek, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, odwodnienie, pochodna sulfonylomocznika, posocznica, środki kontrastowe jodowe, witamina B12, znieczulenie ogólne, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe -
Właściwości farmakodynamiczne
Metformina chlorowodorek, substancja czynna leku Metformin hydrochloride Sandoz, jest biguanidem stosowanym w leczeniu cukrzycy typu 2, wykazującym działanie przeciwhiperglikemiczne poprzez hamowanie glukoneogenezy i glikogenolizy w wątrobie, zwiększenie insulinowrażliwości w tkankach mięśniowych oraz opóźnienie wchłaniania glukozy w jelitach. Metformina nie stymuluje wydzielania insuliny, co minimalizuje ryzyko hipoglikemii. Dodatkowo, lek poprawia profil lipidowy (obniżając cholesterol całkowity, LDL oraz trójglicerydy) oraz sprzyja stabilizacji lub umiarkowanej utracie masy ciała. Wpływa także na zwiększenie syntezy glikogenu i transport glukozy do komórek poprzez aktywację GLUT.
Kluczowe dane z badania UKPDS potwierdzają kliniczną skuteczność metforminy u pacjentów z cukrzycą typu 2 i nadwagą, u których dieta okazała się nieskuteczna. Metformina znacząco redukuje ryzyko powikłań cukrzycowych (29,8 vs 43,3 zdarzeń/1000 pacjentolat, p=0,0023), śmiertelność związaną z cukrzycą (7,5 vs 12,7 zdarzeń/1000 pacjentolat, p=0,017), śmiertelność ogólną (13,5 vs 20,6 zdarzeń/1000 pacjentolat, p=0,011) oraz ryzyko zawału mięśnia sercowego (11 vs 18 zdarzeń/1000 pacjentolat, p=0,01) w porównaniu do leczenia dietą. Nie wykazano natomiast korzyści ze stosowania metforminy jako leku drugiego rzutu w terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika ani jednoznacznych korzyści w cukrzycy typu 1 przy łączeniu z insuliną.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Metformin hydrochloride Sandoz 750 mg
biguanid, chlorowodorek metforminy, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2, działanie przeciwhiperglikemiczne, glikogenoliza, glukoneogeneza, hipoglikemia, kontrola glikemii, monoterapia insuliną, obwodowy wychwyt glukozy, pochodna sulfonylomocznika, powikłania cukrzycowe, profil lipidowy, syntaza glikogenu, terapia skojarzona, transporter glukozy, trójglicerydy, UKPDS, zawał mięśnia sercowego -
Właściwości farmakokinetyczne
Metformina chlorowodorek w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu (dawki 500 mg, 750 mg, 1000 mg) charakteryzuje się opóźnionym wchłanianiem z Tmax wynoszącym około 7 godzin, w porównaniu do 2,5 godziny dla formy o natychmiastowym uwalnianiu. W stanie stacjonarnym Cmax i AUC nie rosną proporcjonalnie do dawki, a AUC po jednorazowej dawce 2000 mg jest zbliżone do AUC po 1000 mg podawanych dwukrotnie w formie natychmiastowej. Podanie na czczo zmniejsza AUC o 30%, natomiast posiłek nie wpływa istotnie na wchłanianie, z wyjątkiem dawki 1000 mg, gdzie po posiłku AUC wzrasta o 77%, Cmax o 26%, a Tmax wydłuża się o około 1 godzinę. Metformina wykazuje niskie wiązanie z białkami osocza, dystrybuuje się do erytrocytów i ma objętość dystrybucji 63-276 l. Klirens nerkowy przekracza 400 ml/min, a okres półtrwania eliminacji wynosi około 6,5 godziny. Lek nie ulega metabolizmowi, jest wydalany w postaci niezmienionej przez nerki, co podkreśla znaczenie funkcji nerek dla farmakokinetyki metforminy.
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek klirens metforminy zmniejsza się proporcjonalnie do klirensu kreatyniny, co prowadzi do wydłużenia okresu półtrwania i wzrostu stężenia leku w osoczu. Dane dotyczące pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek są ograniczone, dlatego dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane na podstawie skuteczności i tolerancji. Badania biorównoważności potwierdzają, że tabletki o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 750 mg i 1000 mg są farmakokinetycznie równoważne z dawkami 500 mg podawanymi odpowiednio w dawkach 1500 mg i 1000 mg. W praktyce klinicznej istotne jest uwzględnienie wpływu posiłku na farmakokinetykę, zwłaszcza przy dawce 1000 mg, oraz monitorowanie funkcji nerek w celu optymalizacji terapii metforminą.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Metformin hydrochloride Sandoz 750 mg
akumulacja leku, badanie biorównoważności, biotransformacja, Cmax i AUC, ekspozycja ogólnoustrojowa, erytrocyty, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, metformina chlorowodorek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, przesączanie kłębuszkowe, stężenie w osoczu, tabletki o natychmiastowym uwalnianiu, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, Tmax, umiarkowana niewydolność nerek, wiązanie z białkami osocza, wydzielanie kanalikowe, zmienność wewnątrzosobnicza -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Metformina, stosowana w okresie przedkoncepcyjnym oraz w ciąży, nie wykazuje zwiększonego ryzyka wad wrodzonych ani toksyczności dla płodu i noworodka, co potwierdzają dane z ponad 1000 udokumentowanych ekspozycji. Utrzymanie prawidłowej glikemii jest kluczowe dla minimalizacji powikłań takich jak wady wrodzone, poronienia, nadciśnienie indukowane ciążą czy stan przedrzucawkowy. Metformina może być stosowana jako uzupełnienie lub alternatywa dla insuliny, jednak dane dotyczące długoterminowego wpływu na masę ciała i rozwój dzieci eksponowanych in utero są ograniczone i wymagają dalszych badań. W badaniach przedklinicznych nie stwierdzono negatywnego wpływu metforminy na płodność przy dawkach do 600 mg/kg/dobę, co odpowiada około trzykrotnej maksymalnej dawce u ludzi.
Metformina przenika do mleka matki, jednak dotychczasowe obserwacje nie wykazały działań niepożądanych u niemowląt karmionych piersią. Ze względu na ograniczone dane, zaleca się rozważenie przerwania karmienia piersią podczas terapii metforminą, z uwzględnieniem korzyści karmienia naturalnego oraz potencjalnego ryzyka ekspozycji na lek. W praktyce klinicznej istotne jest indywidualne podejście do decyzji terapeutycznych, uwzględniające ścisłą kontrolę glikemii oraz omówienie z pacjentką dostępnych danych dotyczących bezpieczeństwa i potencjalnych zagrożeń związanych ze stosowaniem metforminy w ciąży i laktacji.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Metformin hydrochloride Sandoz 750 mg
badanie przedkliniczne, chlorowodorek metforminy, działanie niepożądane, ekspozycja na metforminę, hiperglikemia, karmienie piersią, kontrola glikemii, leczenie insuliną, metformina, metformina w ciąży, mleko kobiece, nadciśnienie tętnicze indukowane ciążą, powikłania ciążowe, rozwój motoryczny, rozwój społeczny, śmiertelność okołoporodowa, stan przedrzucawkowy, stężenie glukozy we krwi, wada wrodzona -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Metformin hydrochloride Sandoz w dawkach 500 mg, 750 mg i 1000 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, stosowany w monoterapii, nie wywołuje hipoglikemii i nie wpływa negatywnie na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn. Jest to kluczowa informacja, którą lekarz powinien przekazać pacjentowi, zapewniając bezpieczeństwo terapii. W przypadku terapii skojarzonej z innymi lekami przeciwcukrzycowymi, takimi jak pochodne sulfonylomocznika, insulina czy meglitynidy, istnieje zwiększone ryzyko hipoglikemii, co może istotnie zaburzać zdolności psychomotoryczne pacjenta i zwiększać ryzyko wypadków.
Lekarz ma obowiązek szczegółowo poinformować pacjenta o potencjalnym wpływie terapii skojarzonej na zdolność prowadzenia pojazdów, objawach hipoglikemii (m.in. zaburzenia koncentracji, drżenie rąk, nadmierna potliwość, zaburzenia widzenia) oraz metodach zapobiegania i postępowania w przypadku ich wystąpienia. Zaleca się dokumentowanie przekazanych informacji w dokumentacji medycznej oraz przygotowanie pisemnych materiałów edukacyjnych dla pacjentów stosujących metforminę w skojarzeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi, co zwiększy bezpieczeństwo zarówno pacjenta, jak i innych uczestników ruchu drogowego. W monoterapii informacja może być ograniczona do zapewnienia o braku wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Metformin hydrochloride Sandoz 750 mg
chlorowodorek metforminy, drżenie rąk, efekt hipoglikemizujący, epizod hipoglikemii, hipoglikemia, insulina, lek przeciwcukrzycowy, meglitynid, monoterapia metforminą, nadmierna potliwość, objaw hipoglikemii, pochodna sulfonylomocznika, stężenie glukozy we krwi, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terapia skojarzona, terapia skojarzona metforminą, zaburzenie koncentracji, zaburzenie widzenia