Interakcje leku
Menero MED 5 mg

Preparat Menero MED zawierający tadalafil (dawki 10 mg i 20 mg) wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie związane z metabolizmem przez izoenzym CYP3A4. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol (200 mg/dobę podwaja AUC i zwiększa Cmax o 15% przy dawce 10 mg, a 400 mg/dobę czterokrotnie zwiększa AUC i o 22% Cmax przy dawce 20 mg) oraz rytonawir (200 mg 2x/dobę podwaja AUC przy dawce 20 mg), znacząco podnoszą stężenie tadalafilu w osoczu, co może zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Induktory CYP3A4, np. ryfampicyna, redukują AUC tadalafilu o 88%, co może obniżać skuteczność terapeutyczną. Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie do stosowania tadalafilu z organicznymi azotanami ze względu na ryzyko ciężkiej hipotensji utrzymującej się ponad 24 godziny i ustępującej po 48 godzinach od ostatniej dawki tadalafilu. Ponadto, jednoczesne stosowanie z doksazosyną (4-8 mg/dobę) nasila działanie hipotensyjne i może prowadzić do omdleń, dlatego jest niezalecane.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Badania interakcji preparatu Menero MED przeprowadzono z wykorzystaniem dawek 10 mg i/lub 20 mg tadalafilu. Należy zaznaczyć, że w przypadku niektórych badań stosowano jedynie dawkę 10 mg, co nie wyklucza występowania klinicznie istotnych interakcji przy stosowaniu wyższych dawek tadalafilu1.

Wpływ innych substancji na tadalafil

Inhibitory cytochromu P450

Tadalafil metabolizowany jest głównie przez izoenzym CYP3A4. Selektywny inhibitor tego izoenzymu – ketokonazol w dawce 200 mg na dobę zwiększa ekspozycję (AUC) na tadalafil (10 mg) dwukrotnie, a Cmax o 15% w porównaniu z wartościami po podaniu samego tadalafilu. Zastosowanie ketokonazolu w wyższej dawce (400 mg na dobę) powoduje czterokrotne zwiększenie ekspozycji (AUC) na tadalafil (20 mg) oraz wzrost Cmax o 22%2.

Rytonawir, inhibitor proteazy stosowany w dawce 200 mg dwa razy na dobę, który hamuje aktywność CYP3A4, CYP2C9, CYP2C19 i CYP2D6, zwiększa dwukrotnie ekspozycję (AUC) na tadalafil (20 mg) bez wpływu na Cmax. Inne inhibitory proteazy, takie jak sakwinawir, oraz pozostałe inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, klarytromycyna, itrakonazol, sok grejpfrutowy) należy stosować ostrożnie w skojarzeniu z tadalafilem, ponieważ mogą zwiększać stężenie tadalafilu w osoczu. W rezultacie może wzrosnąć częstość występowania działań niepożądanych3.

Nośniki

Znaczenie nośników (np. p-glikoproteiny) w dystrybucji tadalafilu nie zostało jeszcze w pełni poznane. Istnieje więc potencjalne ryzyko wystąpienia interakcji z innymi lekami na skutek hamowania aktywności tych białek transportowych4.

Induktory cytochromu P450

Ryfampicyna, induktor CYP3A4, zmniejsza AUC tadalafilu o 88% w porównaniu z wartością AUC tadalafilu podanego osobno w dawce 10 mg. Można przewidywać, że to zmniejszenie ekspozycji spowoduje obniżenie skuteczności tadalafilu, choć dokładny stopień redukcji efektu terapeutycznego nie jest znany. Inne induktory CYP3A4, takie jak fenobarbital, fenytoina czy karbamazepina, mogą również obniżać stężenie tadalafilu w osoczu krwi5.

Wpływ tadalafilu na inne produkty lecznicze

Azotany

Badania kliniczne wykazały, że tadalafil (5 mg, 10 mg i 20 mg) nasila hipotensyjne działanie azotanów. Z tego powodu stosowanie produktu Menero MED jest przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących organiczne azotany w jakiejkolwiek postaci. Wyniki badań klinicznych, w których 150 osób otrzymywało tadalafil w dawce 20 mg przez 7 dni oraz nitroglicerynę 0,4 mg podjęzykowo w różnych punktach czasowych, pokazały, że interakcje te utrzymują się przez ponad 24 godziny i nie są wykrywalne po 48 godzinach od podania ostatniej dawki tadalafilu6.

W sytuacjach zagrażających życiu, gdy konieczne jest zastosowanie azotanów, można je podać dopiero po upływie 48 godzin od zażycia produktu Menero MED w jakiejkolwiek dawce (2,5 mg–20 mg). W takich przypadkach podawanie azotanów powinno odbywać się pod ścisłym nadzorem medycznym z odpowiednim monitorowaniem czynności układu krążenia7.

Przeciwnadciśnieniowe produkty lecznicze (w tym leki blokujące kanały wapniowe)

Jednoczesne stosowanie doksazosyny (w dawce 4 mg i 8 mg na dobę) i tadalafilu (w dawce 5 mg na dobę i w dawce 20 mg podanej jednorazowo) znacząco nasila działanie hipotensyjne leku blokującego receptory α-adrenergiczne. Efekt ten utrzymuje się, co najmniej 12 godzin i mogą mu towarzyszyć objawy, w tym omdlenia. Z tego powodu nie zaleca się jednoczesnego stosowania tych leków8.

W badaniach dotyczących interakcji lekowych z udziałem ograniczonej liczby zdrowych ochotników nie obserwowano takich działań po zastosowaniu alfuzosyny lub tamsulozyny. Jednakże, należy zachować ostrożność w przypadku stosowania tadalafilu u pacjentów przyjmujących jakiekolwiek leki blokujące receptory α-adrenergiczne, szczególnie u osób w podeszłym wieku. Leczenie należy rozpoczynać od najmniejszej dawki i stopniowo ją dostosowywać9.

W klinicznych badaniach farmakologicznych oceniano możliwość nasilania hipotensyjnego działania leków przeciwnadciśnieniowych przez tadalafil. Badano główne grupy przeciwnadciśnieniowych produktów leczniczych: leki blokujące kanały wapniowe (amlodypina), inhibitory ACE (enalapril), β-adrenolityki (metoprolol), tiazydowe leki moczopędne (bendrofluazyd) i leki blokujące receptory angiotensyny II (różne rodzaje i dawki, stosowane w monoterapii i w terapii skojarzonej). Tadalafil (w dawce 10 mg, z wyjątkiem badań z zastosowaniem leków blokujących receptory angiotensyny II i amlodypiny, w których podawano dawkę 20 mg) nie wykazywał istotnych klinicznie interakcji z badanymi grupami leków10.

W innym klinicznym badaniu farmakologicznym oceniano skojarzone stosowanie tadalafilu (20 mg) i 4 grup leków przeciwnadciśnieniowych. U pacjentów przyjmujących kilka leków przeciwnadciśnieniowych zmiany ciśnienia tętniczego stwierdzone podczas wizyt kontrolnych wydają się być zależne od stopnia, w jakim ciśnienie było kontrolowane. U osób z dobrze kontrolowanym ciśnieniem obserwowano minimalne jego obniżenie, podobne jak u zdrowych osób. U pacjentów, u których ciśnienie nie było kontrolowane, obniżenie ciśnienia było większe, jednak u większości z nich nie występowały objawy hipotensji11.

U pacjentów otrzymujących jednocześnie przeciwnadciśnieniowe produkty lecznicze, tadalafil w dawce 20 mg może spowodować obniżenie ciśnienia krwi, które zazwyczaj (z wyjątkiem leków blokujących receptory α-adrenergiczne) jest niewielkie i prawdopodobnie klinicznie nieistotne. Analiza wyników badania klinicznego fazy 3 nie wykazała różnic w zdarzeniach niepożądanych u pacjentów przyjmujących tadalafil z lub bez leków przeciwnadciśnieniowych. Pacjenci powinni jednak zostać poinformowani o możliwości wystąpienia obniżenia ciśnienia krwi podczas jednoczesnego stosowania produktów przeciwnadciśnieniowych12.

Riocyguat

Badania przedkliniczne wykazały nasilone działanie obniżające ciśnienie krwi przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów PDE5 i riocyguatu. W badaniach klinicznych potwierdzono nasilanie działania hipotensyjnego inhibitorów PDE5 przez riocyguat. W badanej populacji nie wykazano korzystnego działania klinicznego takiego skojarzenia. Jednoczesne stosowanie riocyguatu i inhibitorów PDE5, w tym tadalafilu, jest przeciwwskazane13.

Inhibitory 5-alfa-reduktazy

Podczas badania klinicznego porównującego skojarzone stosowanie tadalafilu w dawce 5 mg z finasterydem w dawce 5 mg oraz placebo z finasterydem w dawce 5 mg w łagodzeniu objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, nie zaobserwowano żadnych nowych działań niepożądanych. Ponieważ nie przeprowadzono badania interakcji lekowych oceniającego wpływ tadalafilu i inhibitorów 5-alfa-reduktazy, należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania tadalafilu i leków z tej grupy14.

Substraty CYP1A2 (np. teofilina)

W farmakologicznym badaniu klinicznym, w którym podawano tadalafil w dawce 10 mg jednocześnie z teofiliną (nieselektywnym inhibitorem fosfodiesterazy), nie wykazano interakcji farmakokinetycznej. Jedynym działaniem farmakodynamicznym było niewielkie (3,5 uderzenia/minutę) zwiększenie częstości akcji serca. Pomimo, że efekt ten był niewielki i nie miał znaczenia klinicznego w badaniu, należy o nim pamiętać w przypadku równoczesnego stosowania tych produktów leczniczych15.

Etynyloestradiol i terbutalina

Wykazano, że tadalafil zwiększa dostępność biologiczną etynyloestradiolu podanego doustnie. Podobnego zwiększenia dostępności biologicznej można oczekiwać również w przypadku doustnego podania terbutaliny, jednak kliniczne następstwa takiej interakcji nie są dokładnie określone16.

Interakcje z alkoholem

Jednoczesne stosowanie tadalafilu (10 mg lub 20 mg) nie wpływa na stężenie alkoholu we krwi (średnie maksymalne stężenie 0,08%). Ponadto, nie obserwowano zmian w stężeniu tadalafilu w ciągu 3 godzin po podaniu go jednocześnie z alkoholem. W badaniach spożycie alkoholu zaplanowano tak, aby zapewnić jego maksymalne wchłanianie (na czczo, bez przyjmowania pokarmu przez 2 kolejne godziny)17.

Tadalafil (20 mg) nie nasilał średniego spadku ciśnienia krwi spowodowanego podaniem alkoholu (0,7 g/kg mc. lub około 180 ml 40% alkoholu [wódka] dla mężczyzny o masie ciała 80 kg), ale u niektórych osób obserwowano zawroty głowy przy zmianie pozycji ciała i niedociśnienie ortostatyczne. Przy podawaniu tadalafilu z mniejszymi dawkami alkoholu (0,6 g/kg mc.) nie obserwowano niedociśnienia, a zawroty głowy występowały z podobną częstością, jak po spożyciu samego alkoholu18.

Tadalafil (10 mg) nie nasilał wpływu alkoholu na funkcje poznawcze19.

Produkty lecznicze metabolizowane przez cytochrom P450

Nie oczekuje się, by tadalafil mógł w klinicznie znaczący sposób wpływać na klirens produktów leczniczych metabolizowanych przez izoenzymy CYP450. Badania potwierdziły, że tadalafil nie powoduje hamowania ani indukcji aktywności izoenzymów CYP450, w tym CYP3A4, CYP1A2, CYP2D6, CYP2E1, CYP2C9 i CYP2C1920.

Substraty CYP2C9 (np. R-warfaryna)

Tadalafil (10 mg i 20 mg) nie wykazywał klinicznie istotnego wpływu na ekspozycję (AUC) S-warfaryny i R-warfaryny (substraty CYP2C9); tadalafil nie wpływa także na zmiany czasu protrombinowego spowodowane przez warfarynę21.

Kwas acetylosalicylowy

Tadalafil (10 mg i 20 mg) nie zwiększa spowodowanego przez kwas acetylosalicylowy wydłużenia czasu krwawienia22.

Przeciwcukrzycowe produkty lecznicze

Nie przeprowadzono szczegółowych badań interakcji tadalafilu z przeciwcukrzycowymi produktami leczniczymi23.

Tabela interakcji tadalafilu z innymi produktami leczniczymi

Grupa leków/substancja Rodzaj interakcji Opis działania Poziom istotności
Inhibitory CYP3A4
(ketokonazol, itrakonazol, erytromycyna, klarytromycyna, sok grejpfrutowy)
Farmakokinetyczna Zwiększenie stężenia tadalafilu w osoczu:
– ketokonazol 200 mg/d: 2-krotny wzrost AUC, 15% wzrost Cmax
– ketokonazol 400 mg/d: 4-krotny wzrost AUC, 22% wzrost Cmax
Wysoki
Inhibitory proteazy
(rytonawir, sakwinawir)
Farmakokinetyczna Rytonawir (200 mg 2x/d): 2-krotny wzrost AUC tadalafilu, bez wpływu na Cmax Wysoki
Induktory CYP3A4
(ryfampicyna, fenobarbital, fenytoina, karbamazepina)
Farmakokinetyczna Zmniejszenie stężenia tadalafilu w osoczu:
– ryfampicyna: 88% redukcja AUC
Wysoki
Azotany
(organiczne azotany)
Farmakodynamiczna Nasilenie działania hipotensyjnego, ryzyko niebezpiecznego spadku ciśnienia. Interakcja utrzymuje się >24h, ustępuje po 48h Bardzo wysoki
(przeciwwskazanie)
Leki blokujące receptory α-adrenergiczne
(doksazosyna)
Farmakodynamiczna Nasilenie działania hipotensyjnego, ryzyko omdleń. Efekt utrzymuje się ≥12h Wysoki
(niezalecane jednoczesne stosowanie)
Leki blokujące receptory α-adrenergiczne
(alfuzosyna, tamsulozyna)
Farmakodynamiczna Potencjalne nasilenie działania hipotensyjnego (mniejsze niż w przypadku doksazosyny) Średni
(zachować ostrożność)
Inne leki przeciwnadciśnieniowe
(inhibitory ACE, antagoniści kanałów wapniowych, β-adrenolityki, leki moczopędne)
Farmakodynamiczna Niewielkie obniżenie ciśnienia tętniczego (większe u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem) Niski
Riocyguat Farmakodynamiczna Nasilenie działania hipotensyjnego Bardzo wysoki
(przeciwwskazanie)
Inhibitory 5-alfa-reduktazy
(finasteryd)
Nieznana Brak stwierdzonych nowych działań niepożądanych w badaniach klinicznych Niski
(zachować ostrożność)
Teofilina Farmakodynamiczna Niewielkie zwiększenie częstości akcji serca (3,5 uderzeń/min) Niski
Etynyloestradiol, terbutalina Farmakokinetyczna Zwiększenie dostępności biologicznej po podaniu doustnym Niski
Alkohol
(0,7 g/kg mc.)
Farmakodynamiczna Brak wpływu na stężenie alkoholu we krwi. Brak nasilenia spadku ciśnienia, ale ryzyko zawrotów głowy przy zmianie pozycji i niedociśnienia ortostatycznego Średni
Warfaryna Farmakodynamiczna Brak wpływu na AUC S-warfaryny i R-warfaryny, brak wpływu na czas protrombinowy Bardzo niski
Kwas acetylosalicylowy Farmakodynamiczna Brak wpływu na wydłużenie czasu krwawienia Bardzo niski
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl