Właściwości farmakokinetyczne
Lidbree 42 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne leku Lidbree (42 mg/ml, żel domaciczny)

Lidbree to sterylny żel domaciczny zawierający lidokainę w stężeniu 42 mg/ml, który w temperaturze ciała przybiera formę żelu. Poniżej przedstawiono szczegółowe właściwości farmakokinetyczne tego preparatu z uwzględnieniem najważniejszych parametrów i procesów, jakim podlega substancja czynna w organizmie.¹

Wchłanianie ogólnoustrojowe

Wchłanianie lidokainy z żelu domacicznego Lidbree wykazuje zależność od zastosowanej dawki. Istotną obserwacją z badań nieklinicznych jest fakt, że wzrost stężenia szczytowego lidokainy w osoczu po podaniu domacicznym jest mniejszy niż proporcjonalny do zastosowanej dawki.²

Na proces wchłaniania wpływa także lokalne stężenie lidokainy, które może przejściowo podwyższać pH wydzielanego śluzu w miejscu aplikacji. Ten mechanizm prowadzi do zwiększenia szybkości wchłaniania środka znieczulającego.³

Parametry farmakokinetyczne po podaniu domacicznym

Szczegółowe badania farmakokinetyczne przeprowadzono na grupie piętnastu kobiet w wieku 20-36 lat, którym podano domacicznie pojedynczą dawkę 8,5 ml żelu Lidbree przed założeniem wkładki wewnątrzmacicznej. U części pacjentek procedurę wykonano w 1-6 dniu cyklu miesiączkowego.⁴

Analiza wyników wykazała następujące parametry farmakokinetyczne:

• Czas wykrycia w osoczu: u wszystkich pacjentek lidokaina była wykrywalna w osoczu już po 5-10 minutach od aplikacji⁵
• Czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego (Tmax): 30-180 minut, ze średnią wynoszącą 68 minut⁶
• Średnie stężenie maksymalne (Cmax): 351 ng/ml (SD=205), z zakresem 65-725 ng/ml⁷
• Profil bezpieczeństwa w kontekście stężeń: obserwowane średnie Cmax stanowiło mniej niż 10% górnego limitu stężenia, przy którym pojawiają się pierwsze objawy toksyczności ze strony OUN (objawy toksyczności stają się widoczne przy stężeniach 5000-10000 ng/ml)⁸
• Kinetyka eliminacji z osocza: u większości pacjentek w ciągu 3 godzin stężenie lidokainy zmniejszyło się do 30-50% wartości maksymalnych⁹

Biotransformacja

Lidokaina podlega intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu z udziałem dwóch głównych izoenzymów cytochromu P450:

• CYP 1A2 – uczestniczy w pierwszym etapie metabolizmu
• CYP 3A4 – uczestniczy w pierwszym etapie metabolizmu

Głównym metabolitem powstającym w wyniku działania tych enzymów jest monoetyloglicynoksylidyd (MEGX), związek wykazujący aktywność farmakologiczną podobną do lidokainy. W kolejnym etapie MEGX jest dalej metabolizowany przy udziale izoenzymu CYP2A6.¹⁰

Eliminacja

Metabolity lidokainy powstałe w procesie biotransformacji są wydalane głównie przez nerki. Po podaniu dożylnym lidokaina charakteryzuje się następującymi parametrami:

• Klirens ogólnoustrojowy: 10-20 ml/min/kg
• Okres półtrwania w fazie eliminacji: 1,5-2 godziny

Należy podkreślić, że po miejscowym zastosowaniu produktu Lidbree szybkość metabolizmu i eliminacji lidokainy jest bezpośrednio zależna od szybkości jej wchłaniania z miejsca podania. Ta zależność sprawia, że ewentualne zmniejszenie klirensu (np. u pacjentów z ciężkim upośledzeniem czynności wątroby) ma ograniczony wpływ na ogólnoustrojowe stężenia lidokainy w osoczu po podaniu pojedynczej dawki.¹¹

Właściwości farmakokinetyczne w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentek w podeszłym wieku (średnia wieku 77 lat) obserwuje się zmniejszenie klirensu lidokainy po podaniu zewnątrzoponowym o około 40% w porównaniu z młodszymi pacjentkami (średnia wieku 42 lata). Mimo tej różnicy, nie zaobserwowano istotnych różnic w stężeniach lidokainy w osoczu między tymi grupami wiekowymi.¹²

Podobnie jak w przypadku pacjentów z upośledzeniem czynności wątroby, wpływ zmniejszonego klirensu lidokainy u osób starszych na stężenia w osoczu po miejscowym zastosowaniu produktu Lidbree jest ograniczony, co wynika z bezpośredniej zależności szybkości metabolizmu i eliminacji od szybkości wchłaniania leku z miejsca podania.¹³

Kobiety po menopauzie

Brak jest danych farmakokinetycznych dotyczących wewnątrzmacicznego i dokanałowego (szyjka macicy) stosowania lidokainy u kobiet po menopauzie. Jednakże, dane dotyczące bezpieczeństwa nie wykazały zwiększonego ryzyka po podaniu pojedynczej dawki lidokainy domacicznie i do szyjki macicy w tej grupie pacjentek.¹⁴