Dawkowanie i sposób podawania leku Lenalidomide Pharmascience

Leczenie produktem Lenalidomide Pharmascience powinien nadzorować lekarz z doświadczeniem w stosowaniu terapii przeciwnowotworowych. We wszystkich wskazaniach modyfikacja dawkowania przeprowadzana jest na podstawie obserwacji klinicznych i wyników laboratoryjnych pacjenta. Dostosowanie dawki zalecane jest w przypadku wystąpienia neutropenii lub trombocytopenii 3. lub 4. stopnia, lub innych działań toksycznych 3. lub 4. stopnia uznanych za związane z leczeniem lenalidomidem.¹

W przypadku wystąpienia neutropenii, w postępowaniu terapeutycznym należy rozważyć zastosowanie czynników wzrostu. Jeśli od wyznaczonej godziny przyjęcia pominiętej dawki produktu leczniczego upłynęło mniej niż 12 godzin, pacjent może zażyć tę dawkę. Jeśli upłynęło ponad 12 godzin, pacjent nie powinien zażyć pominiętej dawki, ale powinien przyjąć kolejną dawkę o zaplanowanej porze następnego dnia.²

Dawkowanie w poszczególnych wskazaniach

Noworozpoznany szpiczak mnogi

Lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem nie powinien być stosowany, jeśli liczba bezwzględna neutrofili (ANC) wynosi < 1,0 × 10⁹/l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 50 × 10⁹/l. Zalecana dawka początkowa lenalidomidu to 25 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1 do 21 powtarzanych 28-dniowych cykli. Zalecana dawka deksametazonu to 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1, 8, 15 i 22 powtarzanych 28-dniowych cykli. Pacjenci mogą kontynuować leczenie lenalidomidem i deksametazonem do progresji choroby lub nietolerancji.³

Lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem

Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, jeśli wartość ANC wynosi < 1,0 × 10⁹/l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 50 × 10⁹/l. Zalecana dawka początkowa lenalidomidu to 25 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 14. każdego 21-dniowego cyklu, w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem. Bortezomib należy podawać we wstrzyknięciu podskórnym (1,3 mg/m² powierzchni ciała) dwa razy w tygodniu w dniach 1., 4., 8. i 11. każdego 21-dniowego cyklu.⁴

Zaleca się przeprowadzenie maksymalnie ośmiu 21-dniowych cykli leczenia (24 tygodnie leczenia początkowego). W ramach leczenia kontynuacyjnego zaleca się podawanie lenalidomidu w dawce 25 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli w skojarzeniu z deksametazonem. Leczenie należy kontynuować do wystąpienia progresji lub nieakceptowalnej toksyczności.⁵

Lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem

Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi < 1,5 × 10⁹/l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 75 × 10⁹/l. Zalecana dawka początkowa lenalidomidu to 10 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli przez nie więcej niż 9 cykli. Zalecana dawka melfalanu to 0,18 mg/kg mc. doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 4. powtarzanych 28-dniowych cykli. Zalecana dawka prednizonu wynosi 2 mg/kg mc. doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 4. powtarzanych 28-dniowych cykli.⁶

Pacjenci, którzy ukończą 9 cykli lub którzy nie mogą ukończyć leczenia skojarzonego z powodu nietolerancji, leczeni są lenalidomidem w monoterapii, według schematu: 10 mg raz na dobę doustnie w dniach od 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli do progresji choroby.⁷

Lenalidomid w leczeniu podtrzymującym pacjentów po autologicznym przeszczepieniu komórek macierzystych (ASCT)

Leczenie podtrzymujące lenalidomidem należy rozpoczynać po odpowiednim znormalizowaniu parametrów hematologicznych po ASCT u pacjentów niewykazujących dowodów na progresję choroby. Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli ANC wynosi < 1,0 × 10⁹/l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 75 × 10⁹/l.⁸

Zalecana dawka początkowa lenalidomidu to 10 mg doustnie raz na dobę bez przerwy (w dniach od 1 do 28 powtarzanych 28-dniowych cykli) do progresji choroby lub nietolerancji. Po 3 cyklach lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym dawkę można zwiększyć do 15 mg doustnie raz na dobę, jeżeli jest dobrze tolerowana.⁹

Szpiczak mnogi u pacjentów, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia

Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi < 1,0 × 10⁹/l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 75 × 10⁹/l lub < 30 × 10⁹/l, w zależności od nacieczenia szpiku kostnego przez komórki plazmatyczne.¹⁰

Zalecana dawka początkowa lenalidomidu to 25 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli. Zalecana dawka deksametazonu to 40 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 4., 9. do 12. i 17. do 20. każdego 28-dniowego cyklu przez pierwsze 4 cykle leczenia, a następnie 40 mg raz na dobę w dniach od 1. do 4. co 28 dni.¹¹

Zespoły mielodysplastyczne (MDS)

Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi < 0,5 × 10⁹/l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 25 × 10⁹/l. Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 10 mg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli.¹²

Przerwanie stosowania lenalidomidu należy rozważyć u pacjentów, u których nie wystąpiła przynajmniej minimalna odpowiedź ze strony komórek erytroidalnych w ciągu 4 miesięcy od rozpoczęcia leczenia, objawiająca się przez przynajmniej 50% zmniejszeniem konieczności przeprowadzania przetoczeń lub, przy braku przetoczeń, zwiększonym o 1 g/dl stężeniem hemoglobiny.¹³

Chłoniak grudkowy (FL)

Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi < 1 × 10⁹/l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 50 × 10⁹/l, chyba że jest to skutkiem nacieczenia szpiku kostnego przez chłoniak. Zalecana dawka początkowa lenalidomidu to 20 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli przez maksymalnie 12 cykli leczenia.¹⁴

Zalecana dawka początkowa rytuksymabu to 375 mg/m² pc. dożylnie (iv.) co tydzień w 1. cyklu (dni 1., 8., 15. i 22.) oraz w 1. dniu każdego 28-dniowego cyklu w cyklach od 2. do 5.¹⁵

Wszyscy pacjenci powinni otrzymywać leczenie zapobiegające zespołowi rozpadu guza (allopurynol, rasburykaza lub równoważne, zgodne z wytycznymi placówki) i odpowiednie nawodnienie (doustnie) w ciągu pierwszego tygodnia pierwszego cyklu lub dłużej, jeśli istnieją wskazania kliniczne.¹⁶

Dostosowanie dawki w przypadku działań niepożądanych

Poniższa tabela przedstawia etapy zmniejszania dawki w przypadku działań niepożądanych związanych z podawaniem lenalidomidu we wszystkich wskazaniach. W przypadku działań toksycznych 3. lub 4. stopnia, których wystąpienie zostało uznane za związane ze stosowaniem lenalidomidu, należy przerwać leczenie i ponownie je rozpocząć w mniejszej dawce po ustąpieniu objawów toksyczności do poziomu ≤ 2. stopnia.¹⁷

Modyfikacja dawki w przypadku trombocytopenii

Poniżej przedstawiono zalecenia dotyczące postępowania w przypadku trombocytopenii w zależności od wskazania:¹⁸

Noworozpoznany szpiczak mnogi – trombocytopenia

• Gdy liczba płytek krwi zmniejszy się do < 25 × 10⁹/l: Przerwanie leczenia lenalidomidem do końca cyklu
• Gdy liczba płytek krwi powróci do ≥ 50 × 10⁹/l: Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce o jeden poziom mniejszej przy następnym cyklu

Jeżeli toksyczność ograniczająca dawkę wystąpi > 15. dnia cyklu, podawanie lenalidomidu zostanie przerwane przynajmniej do końca danego 28-dniowego cyklu.^{Szpiczak mnogi u pacjentów wcześniej leczonych – trombocytopenia}

• Gdy liczba płytek krwi zmniejszy się do < 30 × 10⁹/l: Przerwanie leczenia lenalidomidem
• Gdy liczba płytek krwi powróci do ≥ 50 × 10⁹/l: Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1
• Gdy liczba płytek ponownie zmniejszy się poniżej 30 × 10⁹/l: Przerwanie leczenia lenalidomidem
• Gdy liczba płytek powróci do ≥ 50 × 10⁹/l: Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie

Modyfikacja dawki w przypadku neutropenii

Postępowanie w przypadku neutropenii jest również zróżnicowane w zależności od wskazania.²⁰

Noworozpoznany szpiczak mnogi – neutropenia

• Gdy ANC zmniejszy się po raz pierwszy do < 0,5 × 10⁹/l: Przerwanie leczenia lenalidomidem
• Gdy ANC powróci do ≥ 1 × 10⁹/l i neutropenia jest jedyną obserwowaną toksycznością: Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce początkowej raz na dobę
• Gdy ANC powróci do ≥ 0,5 × 10⁹/l i występują toksyczności hematologiczne zależne od dawki inne niż neutropenia: Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę
• Gdy ANC ponownie zmniejszy się poniżej < 0,5 × 10⁹/l: Przerwanie leczenia lenalidomidem
• Gdy ANC powróci do ≥ 0,5 × 10⁹/l: Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie raz na dobę

Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (G-CSF) i utrzymać dawkę lenalidomidu.²¹

Reakcje skórne

Przy wystąpieniu wysypki skórnej 2. lub 3. stopnia należy rozważyć przerwanie lub zaprzestanie stosowania lenalidomidu. Stosowanie lenalidomidu należy przerwać w razie wystąpienia: obrzęku naczynioruchowego, reakcji anafilaktycznej, wysypki 4. stopnia, wysypki związanej ze złuszczaniem się skóry, wysypki związanej z powstawaniem pęcherzy, lub w przypadku podejrzenia zespołu Stevensa-Johnsona, toksycznej rozpływnej martwicy naskórka lub wysypki polekowej z eozynofilią i objawami układowymi. Jeżeli leczenie zostało przerwane z powodu wystąpienia tych objawów, nie należy go wznawiać po ich ustąpieniu.²²

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Dzieci i młodzież

Produktu Lenalidomide Pharmascience nie należy stosować u dzieci w wieku od 0 do 18 lat ze względu na bezpieczeństwo stosowania.²³

Osoby w podeszłym wieku

Ze względu na większe prawdopodobieństwo wystąpienia zmniejszonej rezerwy czynnościowej nerek u pacjentów w podeszłym wieku, należy zachować ostrożność podczas doboru dawki oraz kontrolować czynność nerek.²⁴

Nowo rozpoznany szpiczak mnogi u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepienia: Pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim w wieku 75 lat i starszych należy dokładnie zbadać przed decyzją o wdrożeniu leczenia. U pacjentów w wieku powyżej 75 lat leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem, dawka początkowa deksametazonu to 20 mg na dobę w dniach 1., 8., 15. i 22. każdego 28-dniowego cyklu.²⁵

U pacjentów w wieku powyżej 75 lat leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem nie jest konieczne dostosowanie dawki.²⁶

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Lenalidomid jest wydalany głównie przez nerki; u pacjentów z cięższymi zaburzeniami czynności nerek może wystąpić obniżona tolerancja na leczenie. Należy zachować ostrożność podczas doboru dawki i wskazane jest kontrolowanie czynności nerek.²⁷

U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek i szpiczakiem mnogim, zespołami mielodysplastycznymi, chłoniakiem z komórek płaszcza lub chłoniakiem grudkowym nie jest wymagane dostosowanie dawki.²⁸

Dostosowanie dawki u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub w krańcowym stadium niewydolności nerek przedstawia się następująco:²⁹

* W krajach, w których dostępny jest produkt leczniczy w kapsułkach o mocy 7,5 mg.³⁰

U pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi i ciężkimi zaburzeniami czynności nerek dawkowanie można zmniejszać w kolejnych poziomach: poziom dawki -2: 2,5 mg raz na dobę (dni 1-28 co 28 dni), poziom dawki -3: 2,5 mg co drugi dzień (dni 1-28 co 28 dni), poziom dawki -4: 2,5 mg raz na dobę (dni 1-21 co 28 dni).³¹

Sposób podawania

Lenalidomide Pharmascience podawany jest doustnie w postaci kapsułek twardych. Produkt jest dostępny w kapsułkach o różnej mocy: 2,5 mg, 5 mg, 7,5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg i 25 mg. Dawkowanie należy dostosować zgodnie z zaleceniami dla poszczególnych wskazań i w zależności od tolerancji leczenia przez pacjenta.³²