Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kandesar 8 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kandesartanu cyleksetylu, przeprowadzone na myszach, szczurach, psach i małpach, wykazały brak toksycznego wpływu na narządy docelowe przy dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi. W dużych dawkach obserwowano zmniejszenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny i hematokrytu oraz zmiany nerkowe, takie jak śródmiąższowe zapalenie nerek, poszerzenie kanalików nerkowych, obecność wałeczków zasadochłonnych oraz wzrost stężenia mocznika i kreatyniny, co wiązano z obniżeniem perfuzji nerkowej w wyniku działania hipotensyjnego leku. Ponadto, kandesartan indukował rozrost i przerost komórek aparatu przykłębuszkowego, jednak zmiany te nie mają prawdopodobnie znaczenia klinicznego przy dawkach terapeutycznych. U młodych szczurów dawka 10 mg/kg mc. powodowała ekspozycję 7-78 razy wyższą niż u dzieci otrzymujących dawki terapeutyczne (0,2 mg/kg mc. u dzieci 1-6 lat oraz 16 mg u dzieci 6-17 lat), co wskazuje na ograniczoną możliwość bezpośredniego przeniesienia wyników na populację pediatryczną. Brak określenia NOEL ogranicza pełną ocenę marginesu bezpieczeństwa w kontekście wpływu na masę serca i masę ciała.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania kandesartanu cyleksetylu są obszerne i obejmują badania przeprowadzone na różnych gatunkach zwierząt. Wyniki tych badań dostarczają istotnych informacji na temat profilu bezpieczeństwa leku przed jego zastosowaniem u ludzi.1

Badania toksyczności ogólnej

W badaniach przedklinicznych oceniających bezpieczeństwo stosowania kandesartanu cyleksetylu nie stwierdzono nieprawidłowości układowych ani toksycznego wpływu na narządy docelowe podczas stosowania leku w dawkach terapeutycznych. To istotna obserwacja wskazująca na dobry profil bezpieczeństwa leku w zakresie dawek używanych w praktyce klinicznej.2

Wpływ na układ krążenia i nerki

Badania bezpieczeństwa przeprowadzone na myszach, szczurach, psach i małpach wykazały, że kandesartan podawany w dużych dawkach wpływa na parametry krwinek czerwonych oraz funkcję nerek. Zaobserwowano zmniejszenie wartości parametrów hematologicznych, takich jak liczba erytrocytów, stężenie hemoglobiny i wartość hematokrytu.3

W zakresie wpływu na nerki zaobserwowano następujące zmiany:4

  • Śródmiąższowe zapalenie nerek – charakteryzujące się naciekiem zapalnym w miąższu nerki
  • Poszerzenie kanalików nerkowych – prowadzące do zaburzeń prawidłowej architektury nerek
  • Wałeczki zasadochłonne – obecność patologicznych struktur w świetle kanalików nerkowych
  • Zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny – wskazujące na pogorszenie funkcji wydalniczej nerek

Zmiany nerkowe obserwowane w badaniach przedklinicznych uznano za wtórny efekt działania obniżającego ciśnienie tętnicze krwi, które prowadziło do zmian w zakresie perfuzji nerkowej. Jest to znany mechanizm związany z działaniem leków wpływających na układ renina-angiotensyna-aldosteron.5

Wpływ na aparat przykłębuszkowy

Dodatkowo kandesartan powodował rozrost i/lub przerost komórek aparatu przykłębuszkowego. Te zmiany również przypisano działaniu farmakologicznemu leku. Istotne jest, że w odniesieniu do stosowanych dawek terapeutycznych u ludzi, rozrost i/lub przerost komórek aparatu przykłębuszkowego najprawdopodobniej nie ma znaczenia klinicznego.6

Badania na niedojrzałych zwierzętach

Badania przedkliniczne prowadzone na szczurzych noworodkach i młodych szczurach z prawidłowym ciśnieniem krwi wykazały, że kandesartan powodował zmniejszenie masy ciała i masy serca. Podobnie jak u dorosłych zwierząt, uważa się, że zmiany te wynikają z działania farmakologicznego kandesartanu.7

Należy zwrócić uwagę na fakt, że podczas stosowania najmniejszej dawki 10 mg/kg mc. ekspozycja na kandesartan była znacząco wyższa w porównaniu do ekspozycji obserwowanej u dzieci otrzymujących lek w dawkach terapeutycznych:8

Grupa wiekowa dzieci Dawka terapeutyczna Ekspozycja w badaniach na młodych szczurach vs ekspozycja u dzieci
Dzieci w wieku 1 do <6 lat 0,2 mg/kg mc. 12-78 razy większa
Dzieci w wieku 6 do <17 lat 16 mg 7-54 razy większa

Ponieważ nie określono poziomu, przy którym nie obserwuje się efektów działania leku (NOEL – No Observed Effect Level), margines bezpieczeństwa w odniesieniu do wpływu na masę serca i znaczenie kliniczne tych obserwacji nie są w pełni poznane.9

Wpływ na rozwój płodu

Badania przedkliniczne wykazały toksyczny wpływ kandesartanu na płód w późniejszym okresie ciąży. Jest to istotna informacja dla praktyki klinicznej, która wymaga uwzględnienia przy ocenie stosowania leku u kobiet w ciąży.10

Obserwacje te są zgodne z wiedzą na temat wpływu układu renina-angiotensyna-aldosteron na rozwój nerek w okresie płodowym. Wykazano, że układ ten odgrywa kluczową rolę w rozwoju nerek in utero, a jego blokada może prowadzić do nieprawidłowego rozwoju tego narządu. W badaniach na bardzo młodych myszach udowodniono, że blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron prowadzi do zaburzeń rozwoju nerek.11

Z uwagi na potencjalny wpływ na rozwój nerek, produktu leczniczego Kandesar nie wolno podawać dzieciom w pierwszym roku życia.12

Badania mutagenności i rakotwórczości

Kandesartan został poddany szczegółowym badaniom in vitro i in vivo oceniającym jego potencjalne działanie mutagenne. Wyniki tych badań wskazują, że prawdopodobieństwo działania mutagennego lub klastogennego (powodującego uszkodzenia chromosomów) kandesartanu jest niewielkie w warunkach klinicznych.13

Co istotne, długoterminowe badania nie dostarczyły dowodów potwierdzających rakotwórcze działanie kandesartanu, co stanowi ważny aspekt bezpieczeństwa długoterminowego stosowania leku.14

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl