Wskazania do stosowania leku Entocort 3 mg

Entocort w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu zawierających 3 mg budezonidu jest lekiem wskazanym do stosowania w określonych schorzeniach jelitowych. Wskazania obejmują dwie główne jednostki chorobowe: chorobę Leśniowskiego-Crohna oraz mikroskopowe zapalenie jelita grubego¹.

Choroba Leśniowskiego-Crohna

Preparat Entocort 3 mg w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu jest przeznaczony do leczenia pacjentów z chorobą Leśniowskiego-Crohna o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu. Należy zwrócić uwagę, że wskazanie dotyczy specyficznej lokalizacji zmian chorobowych – obejmujących jelito kręte i/lub okrężnicę wstępującą². Lek nie jest wskazany w przypadkach ciężkiego przebiegu choroby ani przy lokalizacji zmian w innych odcinkach przewodu pokarmowego.

Mikroskopowe zapalenie jelita grubego

W przypadku mikroskopowego zapalenia jelita grubego, Entocort 3 mg ma podwójne zastosowanie terapeutyczne³:

• Indukcja remisji – lek stosuje się u pacjentów z aktywną postacią mikroskopowego zapalenia jelita grubego w celu wywołania remisji choroby. W tym wskazaniu budezonid działa przeciwzapalnie, zmniejszając nasilenie objawów i prowadząc do ustąpienia stanu zapalnego w błonie śluzowej jelita.
• Leczenie podtrzymujące – Entocort 3 mg może być również stosowany w terapii podtrzymującej u pacjentów z mikroskopowym zapaleniem jelita grubego, aby utrzymać stan remisji i zapobiec nawrotom choroby.

Kiedy i w jakich warunkach polecić pacjentowi stosowanie leku Entocort 3 mg

Dobór pacjentów z chorobą Leśniowskiego-Crohna

Entocort 3 mg należy przepisywać pacjentom z potwierdzoną diagnozą choroby Leśniowskiego-Crohna, gdy spełnione są następujące warunki⁴:

• Choroba ma łagodne lub umiarkowane nasilenie – objawy nie są bardzo intensywne, nie wymagają hospitalizacji lub interwencji chirurgicznej
• Zmiany chorobowe lokalizują się w jelicie krętym (ostatni odcinek jelita cienkiego) lub/i okrężnicy wstępującej (początkowy odcinek jelita grubego)
• Pacjent wymaga leczenia przeciwzapalnego z minimalnym ryzykiem ogólnoustrojowych działań niepożądanych, typowych dla konwencjonalnych glikokortykosteroidów

Dobór pacjentów z mikroskopowym zapaleniem jelita grubego

W przypadku mikroskopowego zapalenia jelita grubego, które obejmuje kolagenowe zapalenie jelita grubego oraz limfocytowe zapalenie jelita grubego, Entocort 3 mg można zalecać w następujących sytuacjach⁵:

• U pacjentów z aktywną postacią choroby, kiedy celem jest indukcja remisji – gdy pacjent doświadcza objawów klinicznych, takich jak przewlekła wodnista biegunka, bóle brzucha czy zmęczenie, a diagnoza została potwierdzona badaniem histopatologicznym
• U pacjentów po osiągnięciu remisji, kiedy celem jest leczenie podtrzymujące i zapobieganie nawrotom choroby

Szczególne grupy pacjentów

Przy przepisywaniu leku Entocort 3 mg należy wziąć pod uwagę specyficzne cechy postaci farmaceutycznej tego preparatu⁶:

• Lek ma postać kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, co oznacza, że substancja czynna (budezonid) jest uwalniana stopniowo w przewodzie pokarmowym, głównie w końcowym odcinku jelita cienkiego i początkowym odcinku jelita grubego
• Ta postać farmaceutyczna pozwala na miejscowe działanie przeciwzapalne w jelicie przy zminimalizowaniu ogólnoustrojowych efektów niepożądanych
• Pacjent powinien być zdolny do połykania kapsułek w całości, bez ich rozgryzania czy otwierania

Lek Entocort 3 mg jest szczególnie korzystny dla pacjentów, u których istnieją przeciwwskazania do stosowania konwencjonalnych glikokortykosteroidów o działaniu ogólnoustrojowym lub którzy doświadczyli znaczących działań niepożądanych podczas wcześniejszego leczenia tymi preparatami⁷.