Dawkowanie i sposób podawania
Eferox 88 mcg
Eferox, zawierający lewotyroksynę sodową bezwodną, jest stosowany w leczeniu substytucyjnym niedoczynności tarczycy. Dawkowanie leku musi być indywidualnie dostosowane na podstawie wyników badań laboratoryjnych (głównie stężenia TSH) oraz oceny klinicznej. U pacjentów w podeszłym wieku, z chorobą wieńcową lub ciężką niedoczynnością tarczycy, zaleca się rozpoczęcie terapii od dawki 12,5 μg/dobę, z powolnym zwiększaniem o 12,5 μg co 2 tygodnie. Mniejsze dawki stosuje się także u pacjentów z małą masą ciała lub dużym wolem guzkowym. W przypadku dzieci z nabytą niedoczynnością tarczycy dawka początkowa wynosi 12,5-50 μg/dobę, zwiększana co 2-4 tygodnie, a dawka podtrzymująca to 100-150 μg/m² powierzchni ciała/dobę. U noworodków i niemowląt z wrodzoną niedoczynnością tarczycy dawka początkowa wynosi 10-15 μg/kg m.c./dobę przez pierwsze 3 miesiące życia, po czym jest indywidualnie dostosowywana.
Dawkowanie i sposób podawania leku Eferox
Eferox, zawierający jako substancję czynną lewotyroksynę sodową bezwodną, jest stosowany w leczeniu substytucyjnym chorób tarczycy. Dawkowanie leku musi być indywidualnie dostosowane do potrzeb każdego pacjenta na podstawie wyników badań laboratoryjnych i klinicznych.1
Dawkowanie u pacjentów dorosłych
U pacjentów z zachowaną częściową czynnością tarczycy może być wystarczająca mniejsza dawka substytucyjna. Jest to szczególnie istotne przy dostosowywaniu leczenia.2
Szczególne grupy pacjentów wymagające ostrożnego dawkowania to:3
- Pacjenci w podeszłym wieku
- Pacjenci z chorobą wieńcową serca
- Pacjenci z ciężką lub długotrwałą niedoczynnością tarczycy
W tych grupach leczenie należy rozpocząć od małej dawki początkowej, wynoszącej około 12,5 mikrogramów na dobę. Następnie dawkę należy zwiększać powoli, w dłuższych odstępach czasu (np. stopniowe zwiększanie o 12,5 mikrogramów co dwa tygodnie), z jednoczesnym częstym monitorowaniem stężenia hormonów tarczycy.4
Doświadczenie kliniczne wskazuje, że mniejsze dawki są również odpowiednie dla pacjentów o małej masie ciała oraz pacjentów z dużym wolem guzkowym.5
Przy monitorowaniu efektów leczenia należy pamiętać, że u niektórych pacjentów stwierdza się zwiększone stężenia T4 i fT4, dlatego lepszym parametrem do oceny skuteczności terapii jest stężenie TSH w surowicy.6
Dawkowanie u dzieci i młodzieży
W przypadku nabytej niedoczynności tarczycy u dzieci, zalecana dawka początkowa wynosi od 12,5 do 50 mikrogramów na dobę. Dawkę należy zwiększać stopniowo co 2-4 tygodnie, kierując się obrazem klinicznym i wynikami badań laboratoryjnych (stężenie hormonów tarczycy oraz TSH), aż do osiągnięcia pełnej dawki substytucyjnej.7
Dawka podtrzymująca u dzieci z nabytą niedoczynnością tarczycy wynosi od 100 do 150 mikrogramów na m² powierzchni ciała na dobę.8
Dawkowanie we wrodzonej niedoczynności tarczycy
W przypadku wrodzonej niedoczynności tarczycy u noworodków i niemowląt, gdzie kluczowa jest szybka substytucja hormonalna, zalecana dawka początkowa wynosi od 10 do 15 mikrogramów na kg masy ciała na dobę przez pierwsze 3 miesiące życia.9
Po okresie początkowym, dawkę należy dostosować indywidualnie na podstawie oceny klinicznej oraz stężenia hormonów tarczycy i TSH.10
Tabela dawkowania leku Eferox
| Wskazanie | Grupa pacjentów | Dawka początkowa | Schemat zwiększania dawki | Dawka podtrzymująca |
|---|---|---|---|---|
| Niedoczynność tarczycy | Pacjenci w podeszłym wieku, z chorobą wieńcową serca, z ciężką lub długotrwałą niedoczynnością tarczycy | 12,5 μg/dobę | Zwiększanie o 12,5 μg co 2 tygodnie | Dawka indywidualna (określana na podstawie badań laboratoryjnych i obrazu klinicznego) |
| Niedoczynność tarczycy | Pacjenci z małą masą ciała lub z dużym wolem guzkowym | Mniejsza dawka (indywidualnie dobrana) | Indywidualnie | Dawka indywidualna (zazwyczaj mniejsza) |
| Nabyta niedoczynność tarczycy | Dzieci i młodzież | 12,5-50 μg/dobę | Zwiększanie stopniowo co 2-4 tygodnie | 100-150 μg/m² powierzchni ciała/dobę |
| Wrodzona niedoczynność tarczycy | Noworodki i niemowlęta | 10-15 μg/kg m.c./dobę (przez pierwsze 3 miesiące) | Indywidualnie po 3 miesiącach | Dawka indywidualna (określana na podstawie badań laboratoryjnych i obrazu klinicznego) |
Sposób podawania
Eferox występuje w postaci białych, okrągłych, niepowlekanych tabletek z rowkiem dzielącym po jednej stronie, które umożliwiają podział na równe dawki.11 Lek dostępny jest w różnych mocach: 25, 50, 75, 88, 100, 112, 125, 137, 150, 175 i 200 mikrogramów.12 Szeroki zakres dostępnych mocy umożliwia precyzyjne dawkowanie leku zgodnie z indywidualnymi potrzebami pacjenta.
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania