Właściwości farmakokinetyczne
Dionelle 0,03 mg + 2 mg

Właściwości farmakokinetyczne leku Dionelle (0,03 mg etynyloestradiolu + 2 mg dienogestu)

Właściwości farmakokinetyczne produktu leczniczego Dionelle wynikają z charakterystyki obu substancji czynnych: etynyloestradiolu i dienogestu. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis procesów farmakokinetycznych dla każdej z substancji czynnych, z uwzględnieniem wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu, eliminacji oraz charakterystyki stanu stacjonarnego.¹

Etynyloestradiol – profil farmakokinetyczny

Wchłanianie

Etynyloestradiol po podaniu doustnym charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem. Maksymalne stężenie w surowicy krwi osiąga poziom około 67 pg/ml i występuje w czasie od 1,5 do 4 godzin po podaniu. Podczas wchłaniania oraz w wątrobie zachodzi efekt pierwszego przejścia, co wpływa na biodostępność substancji. Średnia dostępność biologiczna etynyloestradiolu po podaniu doustnym wynosi około 44%.²

Dystrybucja

Etynyloestradiol wiąże się w znacznym stopniu (około 98%) z albuminami osocza, jednak wiązanie to ma charakter niespecyficzny. Substancja ta wpływa na zwiększenie stężenia globuliny wiążącej hormony płciowe (SHBG) w surowicy. Względna objętość dystrybucji etynyloestradiolu mieści się w zakresie od 2,8 do 8,6 l/kg masy ciała.³

Metabolizm

Etynyloestradiol podlega przedukładowemu sprzęganiu w błonie śluzowej jelita cienkiego oraz w wątrobie. Głównym szlakiem metabolicznym jest aromatyczna hydroksylacja, w wyniku której powstają metylowane i hydroksylowane metabolity. Występują one zarówno w postaci wolnej, jak i sprzężonej (jako glukuronidy i siarczany). Klirens etynyloestradiolu wynosi około 2,3 do 7 ml/min/kg.⁴

Eliminacja

Profil eliminacji etynyloestradiolu z surowicy krwi charakteryzuje się zmniejszeniem stężenia w dwóch fazach. Okresy półtrwania dla tych faz wynoszą odpowiednio około 1 godziny dla pierwszej fazy oraz od 10 do 20 godzin dla drugiej fazy. Etynyloestradiol nie jest wydalany w postaci niezmienionej, lecz w formie metabolitów. Stosunek metabolitów etynyloestradiolu wydalanych z moczem do wydalanych z żółcią wynosi 4:6. Okres półtrwania wydalania metabolitu wynosi około 1 doby.⁵

Stan stacjonarny

Stan stacjonarny dla etynyloestradiolu ustala się w drugiej połowie cyklu leczenia. W tym okresie stężenie etynyloestradiolu w surowicy jest około dwukrotnie wyższe w porównaniu z sytuacją po podaniu pojedynczej dawki.⁶

Dienogest – profil farmakokinetyczny

Wchłanianie

Dienogest po podaniu doustnym charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem. Po jednorazowym podaniu maksymalne stężenie dienogestu w surowicy krwi występuje po około 2,5 godzinach i osiąga wartość 51 ng/ml. Dostępność biologiczna dienogestu przy jednoczesnym podaniu z etynyloestradiolem wynosi około 96%.⁷

Dystrybucja

Dienogest wiąże się z albuminami surowicy krwi, natomiast nie wiąże się z globulinami wiążącymi hormony płciowe (SHBG) ani z globulinami wiążącymi kortykosteroidy (CBG). Około 10% całkowitej ilości dienogestu w surowicy krwi występuje w postaci niezwiązanego steroidu, natomiast 90% wiąże się niespecyficznie z albuminami. Zwiększenie stężenia SHBG wywoływane przez etynyloestradiol nie wpływa na wiązanie dienogestu z białkami osocza. Objętość dystrybucji dienogestu wynosi od 37 do 45 l.⁸

Metabolizm

Dienogest jest metabolizowany głównie w reakcjach hydroksylacji i sprzęgania. Powstające metabolity są w większości nieaktywne i ulegają szybkiej eliminacji z osocza, dlatego w ludzkim osoczu nie stwierdza się obecności żadnych istotnych metabolitów oprócz niezmienionej cząsteczki dienogestu. Całkowity klirens (Cl/F) po jednorazowym podaniu wynosi 3,6 l/h.⁹

Eliminacja

Stężenie dienogestu w surowicy krwi zmniejsza się z okresem półtrwania wynoszącym około 9 godzin. Tylko niewielka ilość dienogestu wydalana jest przez nerki w postaci niezmienionej. Po doustnym podaniu dawki 0,1 mg na kg masy ciała stosunek wydalania przez nerki do wydalania z kałem wynosi 3,2. Około 86% podanej dawki jest wydalane w ciągu 6 dni, przy czym główna frakcja (42%) jest wydalana z moczem w okresie pierwszych 24 godzin.¹⁰

Stan stacjonarny

Na farmakokinetykę dienogestu nie ma wpływu stężenie SHBG. Podczas przyjmowania produktu leczniczego raz na dobę stężenie dienogestu w surowicy krwi zwiększa się około 1,5-krotnie i osiąga stan stacjonarny po około 4 dobach stosowania.¹¹

Porównanie właściwości farmakokinetycznych substancji czynnych