Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Depo-Medrol z Lidokainą

Produkt Depo-Medrol z Lidokainą, (40 mg + 10 mg)/ml, zawiesina do wstrzykiwań, zawiera alkohol benzylowy w stężeniu 8,7 mg/ml. Po wstrzyknięciu do tkanki nerwowej lub w jej pobliżu alkohol benzylowy może wykazywać działanie toksyczne na tę tkankę, co wymaga szczególnej uwagi podczas podawania leku.¹

Grupy zwiększonego ryzyka

Podczas leczenia produktem Depo-Medrol z Lidokainą konieczna jest ścisła obserwacja kliniczna oraz zastosowanie jak najkrótszego okresu terapii u pacjentów z następujących grup zwiększonego ryzyka:²

• Pacjenci z cukrzycą – u których może dojść do ujawnienia cukrzycy utajonej lub zwiększenia zapotrzebowania na insulinę bądź doustne leki przeciwcukrzycowe
• Pacjenci z nadciśnieniem tętniczym – u których może dojść do nasilenia nadciśnienia

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

Metyloprednizolon i inne kortykosteroidy mogą podwyższać stężenie glukozy we krwi, pogłębiać istniejącą wcześniej cukrzycę oraz zwiększać ryzyko rozwoju cukrzycy u osób długotrwale przyjmujących te leki.³

Zaburzenia psychiczne

U pacjentów z chorobami psychicznymi w wywiadzie stosowanie glikokortykosteroidów może prowadzić do pogorszenia istniejącej niestabilności emocjonalnej lub skłonności psychotycznych. Podczas stosowania systemowych steroidów mogą wystąpić ciężkie psychiatryczne reakcje niepożądane, przy czym objawy pojawiają się zazwyczaj w ciągu kilku dni lub tygodni od rozpoczęcia leczenia.⁴

Większość reakcji psychiatrycznych ustępuje po zmniejszeniu dawki lub odstawieniu produktu, jednak w niektórych przypadkach może być konieczne wdrożenie odpowiedniego leczenia. Po odstawieniu kortykosteroidów zgłaszano zaburzenia psychotyczne, chociaż częstość ich występowania nie jest dokładnie określona.⁵

Należy poinformować pacjentów i ich opiekunów o konieczności kontaktu z lekarzem w przypadku wystąpienia objawów psychotycznych, zwłaszcza w przypadku podejrzenia nastroju depresyjnego lub myśli samobójczych. Pacjenci i opiekunowie powinni być również świadomi możliwości wystąpienia zaburzeń psychicznych zarówno w trakcie, jak i po zakończeniu zmniejszania dawki lub odstawiania kortykosteroidów systemowych.⁶

Wpływ na układ nerwowy

Wymagana jest ostrożność podczas stosowania kortykosteroidów u pacjentów z zaburzeniami przebiegającymi z drgawkami oraz u pacjentów z miastenią.⁷

U pacjentów długotrwale przyjmujących kortykosteroidy, szczególnie w dużych dawkach, obserwowano przypadki tłuszczakowatości nadtwardówkowej.⁸

Wpływ na narząd wzroku

W wyniku ogólnoustrojowego i miejscowego stosowania kortykosteroidów mogą wystąpić zaburzenia widzenia. U pacjentów zgłaszających takie objawy jak nieostre widzenie lub inne zaburzenia widzenia należy rozważyć konsultację okulistyczną w celu wykluczenia możliwych przyczyn, w tym zaćmy, jaskry lub rzadkich chorób, takich jak centralna chorioretinopatia surowicza (CSCR). Schorzenie to jest związane z ogólnoustrojowym i miejscowym stosowaniem kortykosteroidów i może prowadzić do odwarstwienia siatkówki.⁹

Długotrwałe stosowanie kortykosteroidów może powodować różnorodne zaburzenia wzroku, w tym:¹⁰

• Zaćmę tylną podtorebkową i zaćmę jądrową (szczególnie u dzieci)
• Wytrzeszcz oczu
• Zwiększenie ciśnienia wewnątrzgałkowego prowadzące do jaskry z możliwym uszkodzeniem nerwów wzrokowych
• Zwiększoną podatność na wtórne zakażenia oczu wywoływane przez grzyby lub wirusy

Należy zachować szczególną ostrożność stosując kortykosteroidy u pacjentów z opryszczką oczną lub półpaścem ocznym ze względu na ryzyko perforacji rogówki.¹¹

Wpływ na serce

Glikokortykosteroidy mogą wywierać niekorzystny wpływ na układ sercowo-naczyniowy, powodując dyslipidemię i nadciśnienie tętnicze. Pacjenci z istniejącymi czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego mogą być szczególnie narażeni na dodatkowe niekorzystne działania podczas stosowania wysokich dawek i długotrwałego leczenia kortykosteroidami. W związku z tym, u tych pacjentów kortykosteroidy należy stosować z zachowaniem ostrożności, uwzględniając modyfikację czynników ryzyka oraz, jeśli to konieczne, wprowadzając dodatkowe monitorowanie układu sercowo-naczyniowego.¹²

W przypadkach zastoinowej niewydolności serca należy zachować szczególną ostrożność przy stosowaniu układowych kortykosteroidów i podawać je wyłącznie, jeśli jest to absolutnie niezbędne.¹³

Wpływ na układ naczyniowy

Podczas stosowania kortykosteroidów zgłaszano przypadki zakrzepicy, w tym żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. Dlatego kortykosteroidy powinny być stosowane ostrożnie u pacjentów, u których występują zaburzenia zakrzepowo-zatorowe lub którzy mogą być predysponowani do ich wystąpienia.¹⁴

Należy zachować ostrożność podczas stosowania kortykosteroidów u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym.¹⁵

Zaburzenia endokrynologiczne

Jeżeli pacjenci leczeni kortykosteroidami narażeni są na silny stres, wskazane jest zwiększenie dawkowania szybko działających kortykosteroidów przed, w czasie trwania oraz po zakończeniu sytuacji stresowej.¹⁶

Długotrwałe stosowanie dawek terapeutycznych kortykosteroidów może prowadzić do zahamowania osi podwzgórzowo-przysadkowo-nadnerczowej (PPN), powodując wtórną niedoczynność kory nadnerczy. Stopień i czas trwania wywołanej niedoczynności nadnerczy są zmienne u poszczególnych pacjentów i zależą od dawki, częstości podawania, czasu trwania leczenia glikokortykosteroidami.¹⁷

Po nagłym przerwaniu leczenia glikokortykosteroidami może wystąpić zespół odstawienia steroidów, nawet u pacjentów bez niewydolności kory nadnerczy. Zespół ten charakteryzuje się następującymi objawami:¹⁸

• Brak łaknienia
• Nudności i wymioty
• Letarg
• Ból głowy
• Gorączka
• Ból stawów
• Łuszczenie się skóry
• Ból mięśni
• Zmniejszenie masy ciała
• Niedociśnienie tętnicze

Objawy te wynikają raczej z nagłej zmiany stężenia glikokortykosteroidów niż z małego stężenia kortykosteroidów.¹⁹

Ponieważ glikokortykosteroidy mogą wywoływać lub nasilać zespół Cushinga, należy unikać ich podawania pacjentom z chorobą Cushinga.²⁰

Kortykosteroidy wykazują nasilone działanie u pacjentów z niedoczynnością tarczycy.²¹

Działania immunosupresyjne i zwiększona podatność na infekcje

Kortykosteroidy mogą zwiększać podatność na infekcje i maskować niektóre objawy zakażeń. Podczas ich stosowania mogą pojawiać się nowe zakażenia, a także może wystąpić zmniejszenie odporności organizmu i niezdolność do ograniczenia miejscowego zakażenia.²²

Ze stosowaniem kortykosteroidów, zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z innymi lekami immunosupresyjnymi, mogą wiązać się zakażenia różnymi drobnoustrojami (bakterie, wirusy, grzyby, pierwotniaki, pasożyty) w różnych okolicach organizmu. Zakażenia te mogą mieć przebieg łagodny do ciężkiego, a nawet prowadzić do zgonu. Ryzyko powikłań infekcyjnych wzrasta proporcjonalnie do stosowanej dawki kortykosteroidów.²³

U osób z zakażeniem należy unikać wykonywania dostawowych, dokaletkowych lub dościęgnistych wstrzyknięć kortykosteroidów.²⁴

Pacjenci przyjmujący leki immunosupresyjne wykazują zwiększoną podatność na infekcje w porównaniu do osób zdrowych. Ospa wietrzna i odra mogą mieć u nich cięższy przebieg, a nawet kończyć się zgonem, szczególnie u nieszczepionych dzieci i dorosłych przyjmujących kortykosteroidy.²⁵

Szczepienia u pacjentów leczonych Depo-Medrol z Lidokainą

U pacjentów przyjmujących immunosupresyjne dawki kortykosteroidów przeciwwskazane jest stosowanie szczepionek zawierających żywe, osłabione wirusy. Pacjentom tym można natomiast podawać szczepionki inaktywowane lub wytworzone metodami biogenetycznymi, jednak odpowiedź immunologiczna na takie szczepionki może być osłabiona lub mogą one okazać się nieskuteczne.²⁶

Można wykonywać wskazane zabiegi immunizacji u pacjentów otrzymujących kortykosteroidy w dawkach, które nie powodują immunosupresji.²⁷

Stosowanie u pacjentów z gruźlicą

Stosowanie metyloprednizolonu octanu z lidokainą u osób z czynną gruźlicą należy ograniczyć do przypadków o przebiegu piorunującym lub rozsianym, kiedy kortykosteroidy stosuje się w skojarzeniu z odpowiednimi lekami przeciwgruźliczymi.²⁸

Gdy podanie kortykosteroidów jest wskazane u pacjentów z gruźlicą utajoną lub z dodatnim wynikiem próby tuberkulinowej, konieczna jest ścisła obserwacja, gdyż może dojść do reaktywacji choroby. U takich pacjentów w trakcie długotrwałej kortykosteroidoterapii należy stosować chemioprofilaktykę.²⁹

Mięsak Kaposiego

U pacjentów przyjmujących kortykosteroidy zgłaszano przypadki wystąpienia mięsaka Kaposiego. Przerwanie stosowania kortykosteroidów może prowadzić do remisji klinicznej.³⁰

Stosowanie we wstrząsie septycznym

Rola glikokortykosteroidów w leczeniu wstrząsu septycznego pozostaje kontrowersyjna. Chociaż rutynowe stosowanie tych leków w leczeniu wstrząsu septycznego nie jest zalecane, dłuższe podawanie (przez 5-11 dni) małych dawek kortykosteroidów może zmniejszyć umieralność, szczególnie u pacjentów ze wstrząsem septycznym, u których konieczne jest stosowanie leków presyjnych w celu utrzymania odpowiedniego ciśnienia krwi.³¹

Wpływ na układ immunologiczny

U pacjentów leczonych kortykosteroidami mogą wystąpić reakcje alergiczne, w tym reakcje skórne i anafilaktyczne lub anafilaktoidalne. Dlatego przed podaniem produktu należy podjąć odpowiednie środki ostrożności, szczególnie u pacjentów z alergią na jakikolwiek lek w wywiadzie.³²

Wpływ na żołądek i jelita

Duże dawki kortykosteroidów mogą wywoływać ostre zapalenie trzustki.³³

Nie ma jednoznacznego stanowiska dotyczącego odpowiedzialności kortykosteroidów za powstawanie wrzodów trawiennych podczas leczenia. Jednakże terapia glikokortykosteroidami może maskować objawy wrzodów trawiennych, co może prowadzić do perforacji lub krwotoku bez znacznego bólu towarzyszącego.³⁴

Leczenie glikokortykosteroidami może również maskować zapalenie otrzewnej lub inne objawy zaburzeń żołądka i jelit, takie jak perforacja, zaparcie lub zapalenie trzustki.³⁵

W połączeniu z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) wzrasta ryzyko rozwoju choroby wrzodowej żołądka i jelit.³⁶

Glikokortykosteroidy należy stosować ostrożnie w leczeniu:³⁷

• Nieswoistego wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, jeżeli istnieje ryzyko perforacji, ropnia lub innego zakażenia ropnego
• Zapalenia uchyłków
• Świeżych zespoleń jelitowych
• Czynnej lub utajonej choroby wrzodowej

Wpływ na wątrobę i drogi żółciowe

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych związane ze stosowaniem kortykosteroidów mogą być odwracalne po zakończeniu leczenia. Dlatego wymagana jest właściwa kontrola lekarska.³⁸

Wpływ na układ mięśniowo-szkieletowy

W trakcie stosowania dużych dawek kortykosteroidów zgłaszano przypadki ostrej miopatii, najczęściej u pacjentów z zaburzeniami przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (np. miastenia) lub u pacjentów jednocześnie leczonych lekami przeciwcholinergicznymi, takimi jak leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe (np. pankuronium). Ta postać miopatii ma charakter uogólniony, może obejmować mięśnie oczne i oddechowe oraz prowadzić do niedowładu czterokończynowego.³⁹

W przebiegu miopatii może wystąpić wzrost aktywności kinazy kreatynowej. Poprawa stanu klinicznego lub powrót do zdrowia po przerwaniu stosowania kortykosteroidów mogą pojawić się po kilku tygodniach lub nawet latach.⁴⁰

Osteoporoza jest częstym, ale rzadko rozpoznawanym działaniem niepożądanym związanym z przewlekłym przyjmowaniem dużych dawek glikokortykosteroidów.⁴¹

Zaburzenia czynności nerek i dróg moczowych

Należy zachować ostrożność u pacjentów z twardziną układową, ponieważ obserwowano zwiększoną częstość występowania twardzinowej kryzy nerkowej podczas stosowania kortykosteroidów, w tym metyloprednizolonu.⁴²

Należy zachować ostrożność podczas stosowania kortykosteroidów u pacjentów z niewydolnością nerek.⁴³

Badania diagnostyczne

Umiarkowane i duże dawki hydrokortyzonu lub kortyzonu mogą powodować wzrost ciśnienia krwi, zatrzymanie wody i soli oraz zwiększone wydalanie potasu. Takie działania występują rzadziej w przypadku stosowania syntetycznych pochodnych, jeżeli nie są one podawane w wysokich dawkach. Konieczne może być ograniczenie podaży soli w diecie oraz suplementacja potasu. Wszystkie kortykosteroidy zwiększają wydalanie wapnia.⁴⁴

Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach

Stosowanie kortykosteroidów o działaniu ogólnoustrojowym nie jest zalecane do leczenia urazowego uszkodzenia mózgu i nie należy ich stosować w tego typu przypadkach.⁴⁵

Badania wieloośrodkowe wykazały zwiększenie śmiertelności po 2 tygodniach lub 6 miesiącach od wystąpienia urazu u pacjentów leczonych solą sodową bursztynianu metyloprednizolonu w porównaniu do osób otrzymujących placebo. Związek przyczynowy z leczeniem solą sodową bursztynianu metyloprednizolonu nie został jednak jednoznacznie ustalony.⁴⁶

Inne ostrzeżenia

Powikłania związane z leczeniem glikokortykosteroidami zależą od dawki i czasu leczenia. Decyzje dotyczące wielkości dawki, czasu trwania leczenia, stosowania produktu codziennie lub z przerwami należy podejmować indywidualnie w każdym przypadku, zależnie od stosunku korzyści do ryzyka.⁴⁷

Należy zachować ostrożność podczas podawania kwasu acetylosalicylowego i niesteroidowych leków przeciwzapalnych w połączeniu z kortykosteroidami.⁴⁸

W celu ograniczenia ryzyka zaniku skóry i tkanki podskórnej nie należy przekraczać zalecanej dawki. Gdy tylko jest to możliwe, należy wykonywać wielokrotne wstrzyknięcia małych dawek na danym obszarze ze zmianami. Podczas wstrzyknięć dostawowych należy zastosować środki ostrożności zapobiegające wyciekowi lub wstrzyknięciu produktu w skórę właściwą.⁴⁹

Należy uwzględnić leczenie kortykosteroidami podczas interpretowania wyników badań biologicznych (np. testów skórnych, oznaczeń stężenia hormonów tarczycy).⁵⁰

Podczas stosowania kortykosteroidów o działaniu ogólnoustrojowym zgłaszano przełom w przebiegu guza chromochłonnego, niekiedy zakończony zgonem. Kortykosteroidy należy stosować tylko po odpowiedniej ocenie stosunku korzyści do ryzyka u pacjentów, u których podejrzewa się lub stwierdzono występowanie guza chromochłonnego.⁵¹

Stosowanie u dzieci

U dzieci poddawanych długotrwałemu leczeniu glikokortykosteroidami w dobowych dawkach podzielonych może dochodzić do zahamowania wzrostu. Stosowanie takiego schematu dawkowania powinno być ograniczone wyłącznie do najcięższych wskazań.⁵²

Niemowlęta i dzieci leczone długotrwale kortykosteroidami są szczególnie narażone na wystąpienie zwiększonego ciśnienia śródczaszkowego.⁵³

Wysokie dawki kortykosteroidów mogą wywoływać u dzieci zapalenie trzustki.⁵⁴

Podanie dostawowe

W przypadku podawania dostawowego i innych form podawania miejscowego konieczne jest ścisłe przestrzeganie zasad aseptyki, aby uniknąć zakażeń jatrogennych.⁵⁵

Po dostawowym podaniu kortykosteroidów należy uważać, aby uniknąć przeciążania stawów, w obrębie których uzyskano złagodzenie objawów. Zaniedbania w tym zakresie mogą nasilać niszczenie stawu, co zdecydowanie przeważy nad korzyściami z podania steroidu.⁵⁶

Nie należy wykonywać wstrzyknięć do stawów niestabilnych. W niektórych przypadkach powtarzane wstrzyknięcia dostawowe mogą prowadzić do niestabilności stawu. W wybranych przypadkach zaleca się wykonanie kontrolnego badania RTG w celu wykrycia ewentualnego pogorszenia stanu stawu.⁵⁷

Dodatkowe środki ostrożności przy podaniu pozajelitowym kortykosteroidów

Domaziówkowe wstrzykiwanie kortykosteroidu może wywołać działania ogólnoustrojowe i miejscowe. W celu wykluczenia ewentualnego zakażenia konieczne jest odpowiednie przebadanie płynu stawowego.⁵⁸

Znaczny wzrost natężenia bólu z towarzyszącym miejscowym obrzękiem, ograniczeniem ruchów w stawie, gorączką i pogorszeniem samopoczucia są potencjalnymi objawami ostrego ropnego zapalenia stawów. W przypadku wystąpienia tego powikłania i potwierdzenia rozpoznania posocznicy należy zaprzestać wykonywania miejscowych wstrzyknięć glikokortykosteroidów i wdrożyć odpowiednie leczenie przeciwdrobnoustrojowe.⁵⁹

Należy unikać miejscowego podawania steroidów do stawu objętego w przeszłości zakażeniem. Glikokortykosteroidów nie należy wstrzykiwać do stawów niestabilnych. Bezwzględnie konieczne jest zastosowanie jałowej techniki, aby zapobiec zakażeniom i zanieczyszczeniu produktu.⁶⁰

Stosowanie fiolki wielodawkowej

Pobieranie kilku dawek metyloprednizolonu octanu z lidokainą z jednej fiolki wymaga zachowania szczególnej ostrożności, aby uniknąć zanieczyszczenia produktu.⁶¹

Produkt jest sterylny, jednak wykorzystywanie fiolek do pobierania wielu dawek może prowadzić do zanieczyszczenia, chyba że stosuje się ścisłą technikę aseptyczną. Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku podawania leku wewnątrzmaziówkowo – w tym celu należy stosować strzykawki i igły jednorazowego użytku.⁶²

Dane wskazują, że chlorek benzalkonium nie jest odpowiednim środkiem antyseptycznym do sterylizacji fiolek metyloprednizolonu octanu z lidokainą wykorzystywanych do podawania wielu dawek. Zaleca się stosowanie roztworu jodopowidonu lub innego podobnego produktu do oczyszczenia górnej części fiolek przed aspiracją ich zawartości.⁶³

Nie zaleca się pobierania wielu dawek metyloprednizolonu octanu z lidokainą z jednej fiolki w przypadku wstrzykiwania wewnątrzmaziówkowo.⁶⁴

Możliwe działania niepożądane występujące po podaniu leku przeciwwskazanymi drogami

Zgłaszano ciężkie zdarzenia medyczne w związku z podaniem dooponowym/nadtwardówkowym kortykosteroidów. Należy podjąć odpowiednie środki, aby uniknąć wstrzyknięcia dożylnego lub domięśniowego.⁶⁵

Przy podaniu donosowym mogą wystąpić: przemijające lub trwałe pogorszenie widzenia z utratą wzroku włącznie, reakcje uczuleniowe oraz nieżyt nosa.⁶⁶

Przy podaniu do gałki ocznej mogą wystąpić: przemijające lub trwałe pogorszenie widzenia z utratą wzroku włącznie, podwyższenie ciśnienia wewnątrzgałkowego, zapalenie gałki ocznej, zapalenie okołogałkowe z reakcjami uczuleniowymi włącznie, zakażenia, złogi lub martwica w miejscu wstrzyknięcia.⁶⁷

Przy wstrzyknięciach w inne miejsca (skóra pokrywająca czaszkę, migdałki gardłowe, zwój klinowo-podniebienny) może wystąpić utrata wzroku.⁶⁸

Specjalne środki ostrożności dotyczące stosowania lidokainy do znieczulenia miejscowego

Podawanie leków miejscowo znieczulających, takich jak lidokaina wchodząca w skład produktu Depo-Medrol z lidokainą, powinno odbywać się w warunkach umożliwiających natychmiastowe podjęcie resuscytacji. Niektóre procedury znieczulenia miejscowego mogą wiązać się z wystąpieniem ciężkich działań niepożądanych, zwykle będących wynikiem:⁶⁹

• Zwiększonego stężenia leku w osoczu spowodowanego przypadkowym wstrzyknięciem donaczyniowym
• Podania zbyt dużej dawki
• Szybkiego wchłaniania leku z silnie unaczynionych okolic ciała

Działania niepożądane mogą również wystąpić w wyniku nadwrażliwości, idiosynkrazji lub zmniejszonej tolerancji ze strony pacjenta. Ogólnoustrojowe działania toksyczne dotyczą głównie ośrodkowego układu nerwowego i/lub układu krążenia.⁷⁰

Lidokainę należy stosować ostrożnie u pacjentów z:⁷¹

• Padaczką
• Nużliwością mięśni
• Zaburzeniami przewodzenia serca
• Zastoinową niewydolnością serca
• Hipowolemią
• Bradykardią

Dzieci i młodzież, pacjenci w podeszłym wieku oraz pacjenci z osłabionym układem odpornościowym wymagają stosowania mniejszych dawek odpowiednio do wieku i stanu fizycznego.⁷²

Informacja dotycząca substancji pomocniczych

Produkt Depo-Medrol z lidokainą zawiera alkohol benzylowy jako środek konserwujący. Ta substancja może powodować reakcje nadwrażliwości.⁷³

Dożylne podawanie alkoholu benzylowego pacjentom pediatrycznym, w tym noworodkom, wiąże się z ryzykiem występowania ciężkich działań niepożądanych i śmierci (zespołem niewydolności oddechowej, tzw. gasping syndrome). Chociaż standardowe dawki terapeutyczne tego produktu zwykle zawierają ilości alkoholu benzylowego znacznie mniejsze niż zgłaszane w związku ze wspomnianym zespołem, minimalna ilość alkoholu benzylowego, przy której mogą wystąpić objawy toksyczności, jest nieznana.⁷⁴

Postaci produktów leczniczych zawierające alkohol benzylowy należy stosować u noworodków wyłącznie wtedy, gdy jest to konieczne i nie ma dostępnych alternatywnych metod leczenia. U wcześniaków i noworodków o niskiej masie urodzeniowej istnieje większe prawdopodobieństwo toksycznego działania alkoholu benzylowego.⁷⁵

Postaci produktów leczniczych zawierających alkohol benzylowy nie należy podawać małym dzieciom w wieku poniżej 3 lat dłużej niż przez 1 tydzień, chyba że jest to konieczne. Należy uwzględnić całkowitą ilość alkoholu benzylowego przyjmowanego ze wszystkich źródeł.⁷⁶

Duże objętości alkoholu benzylowego należy podawać ze szczególną ostrożnością i tylko w razie konieczności, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek, jak również u kobiet w ciąży lub karmiących piersią, ze względu na ryzyko kumulacji i toksycznego działania (kwasicy metabolicznej).⁷⁷

Produkt leczniczy Depo-Medrol z Lidokainą zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na każdą fiolkę, co oznacza, że produkt uznaje się za „wolny od sodu”.⁷⁸