Właściwości farmakodynamiczne
Citabax 40 40 mg

Cytalopram, substancja czynna preparatu Citabax, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) o kodzie ATC N06AB04, charakteryzującym się wysoką selektywnością wobec transportera 5-HT i brakiem istotnego powinowactwa do receptorów serotoninergicznych (5-HT1A, 5-HT2), dopaminergicznych (D1, D2), adrenergicznych (α1, α2, β), histaminowych (H1), muskarynowych, benzodiazepinowych oraz opioidowych. Mechanizm działania polega na hamowaniu wychwytu zwrotnego serotoniny w OUN, co zwiększa jej stężenie w szczelinie synaptycznej, a długotrwałe stosowanie nie prowadzi do rozwoju tolerancji. Lek wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa, z mniejszą częstością działań niepożądanych typowych dla innych przeciwdepresantów, takich jak suchość błon śluzowych, zaburzenia pęcherza, żołądkowo-jelitowe, niewyraźne widzenie, sedacja, kardiotoksyczność czy niedociśnienie ortostatyczne. Metabolity cytalopramu zachowują aktywność SSRI, jednak są mniej selektywne i nie mają istotnego wpływu na efekt terapeutyczny.

Właściwości farmakodynamiczne cytalopramu

Cytalopram, substancja czynna preparatu Citabax, należy do grupy farmakoterapeutycznej leków przeciwdepresyjnych, klasyfikowanych jako selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), kod ATC: N 06 AB 04. Mechanizm działania tego leku opiera się na hamowaniu wychwytu zwrotnego serotoniny w ośrodkowym układzie nerwowym, co prowadzi do zwiększenia stężenia tego neuroprzekaźnika w szczelinie synaptycznej.1

Mechanizm działania i profil biochemiczny

Badania biochemiczne i behawioralne dostarczyły dowodów, że cytalopram jest silnym inhibitorem wychwytu serotoniny (5-HT). Co istotne z klinicznego punktu widzenia, długotrwałe stosowanie cytalopramu nie wywołuje tolerancji na hamowanie wychwytu 5-HT, co zapewnia stabilną skuteczność terapeutyczną przy długotrwałym leczeniu.2

Szczególną cechą cytalopramu jest jego wysoka selektywność wobec transportera serotoniny. Lek wykazuje minimalne działanie lub całkowity brak wpływu na wychwyt innych neuroprzekaźników takich jak noradrenalina (NA), dopamina (DA) i kwas γ-aminomasłowy (GABA). Ta selektywność przyczynia się do korzystnego profilu bezpieczeństwa leku.3

Powinowactwo receptorowe

W przeciwieństwie do trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych oraz niektórych nowszych preparatów z grupy SSRI, cytalopram charakteryzuje się bardzo niskim powinowactwem lub całkowitym jego brakiem do licznych receptorów, w tym:

  • Receptorów serotoninergicznych 5-HT1A i 5-HT2
  • Receptorów dopaminergicznych D1 i D2
  • Receptorów adrenergicznych α1, α2 i β
  • Receptorów histaminowych H1
  • Receptorów muskarynowych (cholinergicznych)
  • Receptorów benzodiazepinowych
  • Receptorów opioidowych

Zarówno badania funkcjonalne in vitro na wyizolowanych narządach, jak i badania in vivo potwierdziły brak powinowactwa cytalopramu do wymienionych receptorów.4

Profil działań niepożądanych

Brak istotnego powinowactwa do wymienionych receptorów przekłada się na mniejszą częstość występowania typowych działań niepożądanych charakterystycznych dla innych leków przeciwdepresyjnych. Cytalopram powoduje mniej objawów takich jak:

  • Suchość błon śluzowych jamy ustnej
  • Zaburzenia funkcji pęcherza moczowego
  • Zaburzenia żołądkowo-jelitowe
  • Niewyraźne widzenie
  • Nadmierne uspokojenie
  • Działania kardiotoksyczne
  • Niedociśnienie ortostatyczne

Korzystny profil działań niepożądanych wynika bezpośrednio z braku wpływu cytalopramu na wymienione wcześniej receptory.5

Metabolity cytalopramu i ich właściwości farmakologiczne

Wszystkie główne metabolity cytalopramu zachowują charakter selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), jednakże wykazują mniejszą siłę i wybiórczość działania w porównaniu z substancją macierzystą. Warto podkreślić, że wskaźniki selektywności metabolitów są wyższe niż w przypadku wielu nowszych leków z grupy SSRI. Co istotne klinicznie, metabolity cytalopramu nie przyczyniają się znacząco do ogólnego działania przeciwdepresyjnego preparatu.6

Wpływ na architekturę snu

Skrócenie fazy REM (rapid eye movement – szybkich ruchów gałek ocznych) snu jest uznawane za marker działania przeciwdepresyjnego leków. Cytalopram, podobnie jak trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, inne preparaty z grupy SSRI oraz inhibitory monoaminooksydazy (MAO), wykazuje zdolność do skracania fazy REM oraz wydłużania fazy snu wolnofalowego. Te zmiany w architekturze snu korelują z poprawą kliniczną w leczeniu depresji.7

Interakcje farmakodynamiczne

Interesującą właściwością cytalopramu jest jego zdolność do nasilania działania przeciwbólowego powszechnie stosowanych opioidowych leków przeciwbólowych, mimo braku powinowactwa do receptorów opioidowych. Obserwowano również, że podanie cytalopramu nasilało hiperaktywność indukowaną przez d-amfetaminę, co wskazuje na złożone interakcje z układami neuroprzekaźnikowymi.8

Wpływ na funkcje poznawcze i sprawność psychomotoryczną

U ludzi cytalopram wykazuje korzystny profil działania w zakresie wpływu na funkcje ośrodkowego układu nerwowego – nie zaburza sprawności poznawczej (funkcji intelektualnej) ani zdolności psychomotorycznych. Lek wywiera minimalne działanie uspokajające lub nie powoduje go wcale, nawet w przypadku jednoczesnego spożycia alkoholu. Jest to istotna cecha odróżniająca cytalopram od wielu innych leków przeciwdepresyjnych.9

Wpływ na układ hormonalny

W przeciwieństwie do niektórych innych leków przeciwdepresyjnych, cytalopram nie wpływa na wydzielanie śliny, co wykazano w badaniach z zastosowaniem pojedynczej dawki przeprowadzonych u zdrowych ochotników. Istotne jest również, że lek nie wywiera znaczącego wpływu na stężenie prolaktyny i hormonu wzrostu w surowicy, co może mieć znaczenie kliniczne w kontekście długotrwałej terapii.10

Wpływ na układ sercowo-naczyniowy

W badaniach przeprowadzonych u zdrowych ochotników, cytalopram nie wpływał istotnie na parametry czynności serca i układu naczyniowego. Jednakże w kontrolowanym placebo badaniu EKG z zastosowaniem podwójnie ślepej próby u zdrowych ochotników zaobserwowano zależne od dawki wydłużenie odstępu QTc:

  • Przy dawce 20 mg/dobę: zmiana odstępu QTc (z korektą Fridericia) w porównaniu do wartości wyjściowych wynosiła 7,5 ms (90% CI 5,9-9,1)
  • Przy dawce 60 mg/dobę: zmiana odstępu QTc (z korektą Fridericia) w porównaniu do wartości wyjściowych wynosiła 16,7 ms (90% CI 15,0-18,4)

Obserwacje te mają istotne znaczenie kliniczne i wskazują na konieczność zachowania ostrożności u pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia zaburzeń rytmu serca.11

Dawka cytalopramu Zmiana odstępu QTc (korekta Fridericia) 90% przedział ufności
20 mg/dobę 7,5 ms 5,9-9,1 ms
60 mg/dobę 16,7 ms 15,0-18,4 ms
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl