Specjalne ostrzeżenia
Cefepime Accord

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Cefepime Accord

Podczas stosowania cefepimu należy zachować szczególną uwagę w określonych sytuacjach klinicznych. Poniżej przedstawiono kluczowe informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania tego antybiotyku, które powinny być uwzględnione przez lekarzy przepisujących lek pacjentom.¹

Reakcje nadwrażliwości

Przed rozpoczęciem terapii z wykorzystaniem Cefepime Accord konieczne jest przeprowadzenie dokładnego wywiadu dotyczącego wcześniejszych reakcji nadwrażliwości na cefepim, inne beta-laktamy lub jakiekolwiek inne produkty lecznicze. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z rozpoznaną astmą lub skłonnością do alergii. Pacjenci powinni być uważnie obserwowani po podaniu pierwszej dawki leku w celu wykrycia ewentualnych objawów nadwrażliwości.²

W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej, leczenie należy natychmiast przerwać. Ciężkie reakcje nadwrażliwości mogą wymagać podania epinefryny lub wdrożenia innego odpowiedniego postępowania terapeutycznego.³

Zakres działania przeciwbakteryjnego

Ze względu na względnie ograniczony zakres działania przeciwbakteryjnego, cefepim nie stanowi optymalnego wyboru w leczeniu niektórych rodzajów zakażeń. Jego zastosowanie jest uzasadnione w sytuacjach, gdy patogen został już zidentyfikowany i potwierdzono jego wrażliwość na cefepim lub gdy istnieje bardzo duże prawdopodobieństwo, że najbardziej prawdopodobny patogen lub patogeny będą wrażliwe na działanie tego antybiotyku.⁴

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤50 ml/min) lub innymi stanami, które mogą upośledzać funkcję nerek, konieczna jest modyfikacja dawkowania cefepimu w celu kompensacji spowolnionej eliminacji nerkowej. Standardowe dawkowanie w tej grupie pacjentów może prowadzić do przedłużonego utrzymywania się wysokiego stężenia antybiotyku w surowicy.⁵

Dalsze dawkowanie należy ustalać indywidualnie, biorąc pod uwagę:⁶

• Stopień nasilenia zaburzenia czynności nerek
• Ciężkość zakażenia
• Wrażliwość drobnoustrojów powodujących zakażenie

Neurotoksyczność i zaburzenia neurologiczne

Po wprowadzeniu cefepimu do obrotu zgłaszano przypadki ciężkich działań niepożądanych ze strony układu nerwowego, w tym:⁷

• Przemijającą encefalopatię – manifestującą się zaburzeniami świadomości ze splątaniem, omamami, stuporem i śpiączką
• Drgawki miokloniczne
• Napady drgawkowe – w tym niedrgawkowy stan padaczkowy
• Niewydolność nerek

Powyższe działania niepożądane występowały głównie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, którzy otrzymywali dawki cefepimu przekraczające zalecane. Objawy toksycznego działania na układ nerwowy zwykle ustępowały po przerwaniu leczenia i/lub przeprowadzeniu hemodializy, jednak odnotowano również przypadki zakończone zgonem.⁸

Jednoczesne stosowanie z lekami nefrotoksycznymi

W przypadku równoczesnego stosowania cefepimu z innymi lekami o potencjalnym działaniu nefrotoksycznym, takimi jak antybiotyki aminoglikozydowe lub silnie działające leki moczopędne, konieczne jest monitorowanie czynności nerek.⁹

Biegunka związana z zakażeniem Clostridioides difficile

Podczas terapii cefepimem, podobnie jak w przypadku prawie wszystkich leków przeciwbakteryjnych, może wystąpić biegunka związana z zakażeniem Clostridioides difficile. Nasilenie tej biegunki może wahać się od łagodnego do ciężkiego zapalenia jelita grubego zagrażającego życiu pacjenta.¹⁰

Możliwość wystąpienia biegunki związanej z zakażeniem C. difficile należy rozważyć u wszystkich pacjentów, u których po leczeniu antybiotykiem wystąpiła biegunka. Starannie przeprowadzony wywiad medyczny jest kluczowy, ponieważ przypadki takiej biegunki opisywano nawet do 2 miesięcy po zakończeniu antybiotykoterapii.¹¹

W przypadku podejrzenia lub potwierdzenia biegunki związanej z C. difficile może być konieczne przerwanie stosowania antybiotyku, który nie działa bezpośrednio przeciwko C. difficile, i wdrożenie odpowiedniego leczenia.¹²

Nadkażenia

Podobnie jak w przypadku innych antybiotyków, przedłużone stosowanie cefepimu może prowadzić do nadmiernego wzrostu niewrażliwych drobnoustrojów. W razie wystąpienia nadkażenia konieczne jest wdrożenie odpowiedniego leczenia.¹³

Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku

W przeprowadzonych badaniach klinicznych z udziałem ponad 6400 dorosłych pacjentów leczonych cefepimem, 35% stanowiły osoby w wieku 65 lat lub starsze, a 16% – w wieku 75 lat lub starsze. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania cefepimu u pacjentów w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek, otrzymujących dawki zalecane dla dorosłych, były porównywalne z wynikami uzyskanymi w pozostałych grupach wiekowych.¹⁴

Należy jednak zauważyć, że u osób w podeszłym wieku obserwowano:¹⁵

• Umiarkowane wydłużenie okresu półtrwania cefepimu
• Mniejszy klirens nerkowy w porównaniu z osobami młodszymi

W przypadku zaburzeń czynności nerek, które częściej występują u pacjentów w podeszłym wieku, zalecane jest odpowiednie dostosowanie dawkowania. Cefepim jest wydalany głównie przez nerki, dlatego u osób starszych z upośledzoną funkcją nerek ryzyko działania toksycznego jest istotnie większe.¹⁶

U pacjentów w podeszłym wieku z zaburzeniami czynności nerek, otrzymujących standardowe dawki cefepimu, odnotowano ciężkie działania niepożądane, w tym:¹⁷

• Przemijającą encefalopatię (zaburzona świadomość ze splątaniem, omamami, stuporem i śpiączką)
• Drgawki miokloniczne
• Napady drgawkowe (również niedrgawkowy stan padaczkowy)
• Niewydolność nerek

Wpływ na wyniki badań serologicznych

U pacjentów otrzymujących cefepim dwa razy na dobę opisywano dodatni odczyn Coombs’a bez hemolizy. Należy uwzględnić tę możliwość przy interpretacji wyników badań serologicznych.¹⁸

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych

Antybiotyki cefalosporynowe, w tym cefepim, mogą powodować fałszywie dodatni wynik testu redukcyjnego oznaczania glukozy w moczu z zastosowaniem metod opartych na redukcji miedzi (Benedicta, Fehlinga, Clinitest). Metody te nie są więc zalecane podczas terapii cefepimem. Nie zaobserwowano natomiast wpływu na wyniki testów na glukozurię wykorzystujących metody enzymatyczne (oksydazę glukozową). Z tego powodu zaleca się stosowanie enzymatycznej metody oznaczania glukozy w moczu u pacjentów leczonych cefepimem.¹⁹

Stosowanie lidokainy jako rozpuszczalnika

W przypadku stosowania roztworu lidokainy jako rozpuszczalnika dla Cefepime Accord 1 g, należy pamiętać, że przygotowany w ten sposób roztwór cefepimu można stosować wyłącznie we wstrzyknięciach domięśniowych. Przed zastosowaniem lidokainy należy wziąć pod uwagę wszystkie przeciwwskazania do jej stosowania, ostrzeżenia i inne istotne informacje zawarte w Charakterystyce Produktu Leczniczego dla lidokainy.²⁰

Roztworu lidokainy nigdy nie należy podawać dożylnie.²¹