Interakcje leku
Calcium chloratum WZF 67 mg/ml

Wapń chlorek, podawany dożylnie w dawce 67 mg/ml (10 ml ampułka zawiera 670 mg CaCl2·2H2O, co odpowiada 4,6 mmol jonów wapnia), wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które należy uwzględnić w terapii. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z glikozydami nasercowymi (np. digoksyną), gdyż może to prowadzić do zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca; w takich przypadkach wapń powinien być podawany powoli, w małych dawkach, najlepiej we wlewie kroplowym, pod ścisłym nadzorem kardiologicznym na oddziale intensywnej terapii. Tiazydowe diuretyki zwiększają ryzyko hiperkalcemii poprzez zmniejszenie wydalania wapnia, co wymaga monitorowania stężenia wapnia w surowicy i ewentualnej korekty dawki. Ponadto, sole wapnia zmniejszają wchłanianie bisfosfonianów, tetracyklin, fluorochinolonów oraz lewotyroksyny, dlatego zaleca się zachowanie odstępów czasowych między podaniem tych leków (od 2 do 4 godzin w zależności od preparatu).

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Wapń jako kation o kluczowym znaczeniu fizjologicznym może wchodzić w liczne interakcje z różnymi grupami leków. Poniżej przedstawiono najważniejsze interakcje wapnia chlorku z innymi produktami leczniczymi, które należy uwzględnić podczas terapii. 1

Interakcje z glikozydami nasercowymi

Szczególną ostrożność należy zachować podczas podawania wapnia chlorku pacjentom leczonym glikozydami nasercowymi. Dożylne podanie soli wapnia u tych pacjentów może prowadzić do wystąpienia poważnych zaburzeń rytmu serca, które mogą zagrażać życiu. W przypadku konieczności zastosowania wapnia chlorku u pacjentów przyjmujących glikozydy nasercowe, preparat powinien być podawany powoli, w małych dawkach, najlepiej w formie wlewu kroplowego. Zaleca się, aby podanie odbywało się w warunkach oddziału intensywnej terapii, gdzie możliwe jest stałe monitorowanie funkcji układu krążenia. 2

Interakcje z lekami moczopędnymi

Tiazydowe leki moczopędne mogą zwiększać ryzyko wystąpienia hiperkalcemii podczas jednoczesnego stosowania z preparatami wapnia. Mechanizm tej interakcji polega na zmniejszeniu wydalania wapnia przez nerki pod wpływem tiazydów. Należy monitorować stężenie wapnia w surowicy u pacjentów przyjmujących jednocześnie tiazydowe leki moczopędne i preparaty wapnia. 3

Interakcje z bisfosfonianami

Bisfosfoniany (pochodne kwasu bisfosfoniowego) wchodzą w interakcje z wapnia chlorkiem, co prowadzi do zmniejszenia wchłaniania bisfosfonianów z przewodu pokarmowego. W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania obu grup leków, zaleca się, aby odstęp między ich podaniem wynosił co najmniej 2 godziny. 4

Interakcje z tetracyklinami

Sole wapnia zmniejszają wchłanianie tetracyklin z przewodu pokarmowego poprzez tworzenie trudno rozpuszczalnych kompleksów. W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania tetracyklin i preparatów wapnia, zaleca się zachowanie odpowiedniego odstępu czasowego między podaniem obu leków (co najmniej 2-3 godziny). 5

Interakcje z alkoholem

Spożywanie alkoholu podczas terapii z wykorzystaniem wapnia chlorku może wpływać na metabolizm wapnia w organizmie. Długotrwałe spożywanie alkoholu może zaburzać gospodarkę wapniowo-fosforanową poprzez:

W przypadku dożylnego podawania wapnia chlorku nie zaleca się jednoczesnego spożywania alkoholu, gdyż może to potęgować działania niepożądane produktu leczniczego, szczególnie w zakresie układu sercowo-naczyniowego.

Tabela interakcji wapnia chlorku z innymi produktami leczniczymi

Grupa leków lub substancja Rodzaj interakcji Poziom istotności Zalecenia kliniczne
Glikozydy nasercowe (np. digoksyna) Zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca, potencjalnie zagrażających życiu Wysoki Podawać wapń powoli, w małych dawkach, najlepiej we wlewie kroplowym; monitorować EKG; stosować w warunkach oddziału intensywnej terapii
Tiazydowe leki moczopędne Zwiększone ryzyko hiperkalcemii przez zmniejszenie wydalania wapnia przez nerki Średni Monitorować stężenie wapnia w surowicy; dostosować dawkę wapnia
Bisfosfoniany Zmniejszenie wchłaniania bisfosfonianów z przewodu pokarmowego Średni Zachować co najmniej 2-godzinny odstęp między podaniem leków
Tetracykliny Zmniejszenie wchłaniania tetracyklin przez tworzenie trudno rozpuszczalnych kompleksów Średni Zachować co najmniej 2-3 godzinny odstęp między podaniem leków
Alkohol Zaburzenie metabolizmu wapnia, zwiększone ryzyko hipokalcemii przy przewlekłym spożyciu Niski do średniego Unikać spożywania alkoholu podczas terapii wapniem podawanym dożylnie
Fluorochinolony Zmniejszenie wchłaniania fluorochinolonów z przewodu pokarmowego Średni Zachować co najmniej 2-godzinny odstęp między podaniem leków
Leki blokujące kanały wapniowe Zmniejszenie skuteczności blokerów kanałów wapniowych Średni Monitorować ciśnienie tętnicze; w razie potrzeby dostosować dawkę blokerów kanałów wapniowych
Lewotyroksyna Zmniejszenie wchłaniania lewotyroksyny Niski Zachować co najmniej 4-godzinny odstęp między podaniem leków

W przypadku stosowania produktu Calcium Chloratum WZF w dawce 67 mg/ml, należy zwrócić szczególną uwagę na możliwe interakcje, zwłaszcza przy podawaniu dożylnym. Jedna ampułka (10 ml) zawiera 670 mg wapnia chlorku dwuwodnego, co odpowiada 4,6 mmol (183 mg) jonów wapnia. W przypadku podejrzenia interakcji lekowych, zaleca się monitorowanie parametrów biochemicznych oraz dostosowanie dawkowania produktu. 6

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl