znaczna hiperkaliemia ze zmianami w EKG
Wskazanie
Znaczna hiperkaliemia ze zmianami w EKG stanowi stan zagrożenia życia, wymagający natychmiastowej interwencji. Hiperkaliemia to stan podwyższonego stężenia potasu w surowicy krwi powyżej 5,5 mmol/l, przy czym za znaczną hiperkaliemię uznaje się stężenie przekraczające 6,5 mmol/l. Pojawia się najczęściej u pacjentów z niewydolnością nerek, w przebiegu kwasicy metabolicznej, przy niedoczynności nadnerczy, a także po zażyciu niektórych leków (inhibitory ACE, ARB, spironolakton).
Zmiany w EKG pojawiające się przy hiperkaliemii postępują wraz ze wzrostem stężenia potasu i obejmują: wysokie, spiczaste załamki T, skrócenie odstępu QT, wydłużenie odstępu PR, poszerzenie zespołu QRS, a w skrajnych przypadkach zatrzymanie zatokowe lub migotanie komór. Obecność zmian w EKG świadczy o poważnym zagrożeniu życia i wymaga natychmiastowego leczenia.
W leczeniu znacznej hiperkaliemii ze zmianami w EKG stosuje się kilka strategii jednocześnie. Najpierw podaje się dożylnie preparaty stabilizujące błonę komórkową – chlorek lub glukonian wapnia (Calcium Chloratum WZF, Calcium Gluconate). Następnie dąży się do przesunięcia potasu do wnętrza komórek przy pomocy insuliny z glukozą (Actrapid, Gensulin R) oraz agonistów receptorów beta-2 (Salbutamol, Ventolin). W dalszej kolejności stosuje się środki eliminujące potas z organizmu – żywice jonowymienne (Resonium A, Calcium Resonium), ewentualnie diuretyki pętlowe (Furosemid).
Największe trudności w leczeniu pacjentów ze znaczną hiperkaliemią ze zmianami w EKG wiążą się z koniecznością szybkiego działania przy jednoczesnym monitorowaniu stanu pacjenta. Wyzwaniem jest również unikanie obniżenia stężenia potasu do wartości zbyt niskich, co może prowadzić do hipokaliemii i związanych z nią zaburzeń rytmu serca. U pacjentów z niewydolnością nerek konieczne może być zastosowanie hemodializy, co wymaga szybkiego dostępu do odpowiedniego sprzętu i personelu. Dodatkowo, istotne jest zidentyfikowanie i leczenie przyczyny hiperkaliemii, aby zapobiec jej nawrotom.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Calcium chloratum WZF – Roztwór do wstrzykiwań – 67 mg/ml
Roztwór do wstrzykiwań zawiera 67 mg wapnia chlorku dwuwodnego na ml, co odpowiada 0,46 mmol jonów wapnia. Preparat stosuje się w stanach nagłego niedoboru wapnia, zatruciach antagonistami kanału wapniowego, siarczanem magnezu, fluorkami lub szczawianami oraz podczas resuscytacji krążeniowej. Jest również używany w leczeniu znacznej hiperkaliemii z zaburzeniami w zapisie EKG. Produkt zapewnia szybkie uzupełnienie jonów wapnia niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania organizmu.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna