Leki w grupie
„leki stosowane w zatruciach”

Leki stosowane w zatruciach to grupa preparatów farmaceutycznych używanych do ograniczenia wchłaniania substancji toksycznych z przewodu pokarmowego, przyspieszenia ich eliminacji z organizmu lub do bezpośredniego neutralizowania ich działania. Stosuje się je w przypadkach przypadkowego lub celowego przedawkowania leków, narażenia na toksyny środowiskowe, zatrucia substancjami chemicznymi lub spożycia trujących roślin czy grzybów.

Główne kategorie leków stosowanych w zatruciach to: odtrutki specyficzne (antidota), środki przyspieszające eliminację toksyn oraz adsorbenty zmniejszające wchłanianie. Odtrutki specyficzne działają poprzez bezpośrednie wiązanie się z toksyną lub odwracanie jej efektu biochemicznego. Przykładem jest N-acetylocysteina (Fluimucil, ACC) stosowana w zatruciach paracetamolem, flumazenil (Anexate) w zatruciach benzodiazepinami czy nalokson (Naloxone WZF) w zatruciach opioidami.

Wśród najważniejszych leków z tej grupy znajdują się: węgiel aktywowany (Carbo Medicinalis), który adsorbuje wiele toksyn z przewodu pokarmowego; siarczan sodu lub magnezu, działające jako środki przeczyszczające; N-acetylocysteina, będąca odtrutką w zatruciach paracetamolem; nalokson, odwracający działanie opioidów; flumazenil, antagonista benzodiazepiny; oraz kompleks witamin B w zatruciach etanolem.

Zaletą stosowania tych preparatów jest szybkie działanie i znacząca redukcja śmiertelności w przypadkach ciężkich zatruć. Odtrutki specyficzne mogą ratować życie pacjentów, gdy są podane odpowiednio wcześnie. Adsorbenty jak węgiel aktywowany są tanie, łatwo dostępne i mają szeroki zakres działania przeciwko różnym toksynom.

Istotne zagrożenia związane z tymi lekami obejmują potencjalne działania niepożądane, jak zaburzenia elektrolitowe przy stosowaniu środków przeczyszczających, czy zespół odstawienia po podaniu naloksonu u osób uzależnionych od opioidów. Niektóre antidota mają wąskie okno terapeutyczne i mogą same wywoływać toksyczność. Istnieje również ryzyko reakcji alergicznych, szczególnie w przypadku przeciwciał (np. antytoksyna jadu żmii).

Leki stosowane w zatruciach możemy podzielić na kilka podgrup: odtrutki specyficzne (antagonisty receptorowe, chelatory metali, przeciwciała neutralizujące), adsorbenty (węgiel aktywowany, ziemia okrzemkowa), środki przyspieszające eliminację (diuretyki, środki zakwaszające lub alkalizujące mocz), środki przeczyszczające (siarczan magnezu, laktuloza) oraz leki wspomagające funkcje życiowe (leki przeciwdrgawkowe, wspomagające układ krążenia czy oddechowy).

Lista leków w tej grupie

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl