Właściwości farmakokinetyczne
Braunovidon 100 mg/g

Właściwości farmakokinetyczne produktu Braunovidon 100 mg/g maść

Farmakokinetyka powidonu jodowanego zawartego w maści Braunovidon zasługuje na szczególną uwagę z punktu widzenia klinicznego, ze względu na specyfikę tego związku kompleksowego oraz potencjalne konsekwencje systemowe wynikające z wchłaniania jodu przez organizm pacjenta. ¹

Wchłanianie powidonu jodowanego

Stopień wchłaniania powidonu jodowanego przez organizm zależy od kilku kluczowych czynników:
²

• Miejsce aplikacji – zastosowanie na różne powierzchnie ciała skutkuje odmiennym poziomem absorpcji
• Czas stosowania – dłuższy kontakt substancji z powierzchnią aplikacji zwiększa możliwość wchłaniania
• Ilość zastosowanego leku – większa dawka preparatu może prowadzić do zwiększonego wchłaniania jodu
• Stan skóry lub błon śluzowych – różnice we wchłanianiu w zależności od integralności barier tkankowych

Przy aplikacji na nieuszkodzoną skórę wchłanianie jodu jest minimalne. ³ Natomiast znacząco większe ilości jodu mogą zostać zaabsorbowane w następujących przypadkach:

• Długotrwała aplikacja na błony śluzowe
• Stosowanie na rozległe rany
• Leczenie poparzeń
• Aplikacja w jamach ciała

W powyższych sytuacjach klinicznych istnieje zwiększone ryzyko systemowej absorpcji jodu. ⁴

Metabolizm i dystrybucja jodu

Po wchłonięciu jodu z kompleksu powidonu jodowanego obserwuje się przejściowe podwyższenie stężenia jodu we krwi. ⁵ U pacjentów z prawidłowo funkcjonującą tarczycą, to przejściowe zwiększenie stężenia jodu nie prowadzi do istotnych klinicznie zaburzeń. ⁶

Eliminacja związków jodu

Przy prawidłowo funkcjonujących mechanizmach wymiany jodu w organizmie, nadmiar tego pierwiastka jest sprawnie wydalany przez nerki. ⁷

Farmakokinetyka części polimerowej

Resorpcja oraz eliminacja nerkowa samego powidonu (polimeru stanowiącego nośnik dla jodu) jest ściśle zależna od jego masy cząsteczkowej. ⁸

Dla wysokich mas cząsteczkowych powidonu (powyżej 35.000 do 50.000) obserwuje się zjawisko retencji, przede wszystkim w układzie siateczkowo-śródbłonkowym. ⁹

Warto podkreślić, że pomimo teoretycznych obaw dotyczących retencji powidonu, nie udokumentowano przypadków tezaurozy (zaburzenia polegającego na odkładaniu się substancji w tkankach) ani innych istotnych klinicznie zmian po dożylnym lub podskórnym podaniu preparatów zawierających powidon. ¹⁰

Wpływ na funkcje tarczycy

Przejściowe zwiększenie stężenia jodu we krwi po aplikacji produktu Braunovidon 100 mg/g maść przy prawidłowo funkcjonującej tarczycy nie prowadzi do istotnych zaburzeń jej funkcji. Niemniej jednak, należy zachować ostrożność przy długotrwałym stosowaniu preparatu u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami tarczycy lub podczas aplikacji na duże powierzchnie uszkodzonej skóry, rany lub błony śluzowe. ¹¹