Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Atosiban Accord 37,5 mg/5 ml

Przedkliniczne badania toksykologiczne atozybanu wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach dwutygodniowych z dożylnym podaniem u szczurów i psów nie stwierdzono efektów toksycznych nawet przy dawkach około 10-krotnie przekraczających dawkę terapeutyczną stosowaną u ludzi. Trzymiesięczne badania z podskórnym podawaniem w dawkach do 20 mg/kg/dobę również nie wykazały toksyczności, a najwyższa tolerowana dawka była około dwukrotnie wyższa niż dawka terapeutyczna u ludzi. Badania rozrodczości, obejmujące okres od implantacji do późnej ciąży, nie wykazały toksycznego wpływu na matki ani płody, mimo że dawki dla płodów szczurów były około 4-krotnie wyższe niż dawka otrzymywana przez ludzki płód. Testy onkogenności i mutagenności in vitro i in vivo potwierdziły brak właściwości kancerogennych i mutagennych atozybanu.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania atozybanu

Badania toksyczności ostrej i przewlekłej

Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania atozybanu wskazują na korzystny profil toksykologiczny substancji. Podczas dwutygodniowych badań toksyczności z zastosowaniem podania dożylnego atozybanu u szczurów i psów nie zaobserwowano żadnych układowych efektów toksycznych, nawet przy zastosowaniu dawek około 10-krotnie przekraczających dawkę leczniczą stosowaną u ludzi. 1

Również bardziej długoterminowe, trzymiesięczne badania toksyczności z podskórnym podawaniem atozybanu (w dawkach do 20 mg/kg/dobę) nie wykazały toksyczności leku. W trakcie tych badań ustalono, że najwyższa dawka atozybanu podawana podskórnie, która nie wywoływała działań niepożądanych, była około dwukrotnie większa od dawki leczniczej stosowanej u ludzi. 2

Wpływ na rozrodczość i rozwój płodu

W zakresie badań nad rozrodczością nie prowadzono specyficznych badań dotyczących wpływu atozybanu na płodność i wczesny rozwój zarodkowy. 3 Natomiast przeprowadzono badania rozrodczości z użyciem dawek podawanych od momentu zagnieżdżenia jaja aż do późnej fazy ciąży, które nie wykazały żadnego toksycznego wpływu atozybanu ani na matki, ani na płody. 4

Należy podkreślić, że w trakcie badań przedklinicznych, płody szczurów były narażone na działanie atozybanu w dawkach około 4-krotnie przekraczających dawkę, jaką otrzymuje ludzki płód podczas dożylnego podawania leku kobietom w ciąży. Pomimo takiej ekspozycji nie zaobserwowano negatywnego wpływu na rozwój płodów. 5

Wpływ na laktację

Istotnym odkryciem w badaniach przedklinicznych był wpływ atozybanu na laktację. W przeprowadzonych badaniach na zwierzętach wykazano, że atozyban powoduje hamowanie laktacji. Efekt ten jest zgodny z przewidywanym mechanizmem działania leku, który polega na hamowaniu czynności oksytocyny – hormonu odgrywającego kluczową rolę w procesie wydzielania mleka. 6

Potencjał onkogenny i mutagenny

Bezpieczeństwo stosowania atozybanu zostało również ocenione pod kątem potencjału onkogennego i mutagennego. Przeprowadzone testy zarówno w warunkach in vitro, jak i in vivo nie wykazały żadnych właściwości onkogennych ani mutagennych atozybanu, co dodatkowo potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa tej substancji. 7

Podsumowanie danych przedklinicznych

Dostępne dane przedkliniczne dotyczące atozybanu wskazują na dobrą tolerancję leku w badaniach na zwierzętach, nawet przy zastosowaniu dawek wielokrotnie przewyższających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Nie zaobserwowano toksyczności układowej, wpływu teratogennego ani potencjału onkogennego czy mutagennego. Jedynym istotnym działaniem farmakologicznym obserwowanym w badaniach przedklinicznych było hamowanie laktacji, co wynika bezpośrednio z mechanizmu działania atozybanu jako antagonisty receptora oksytocynowego. 8

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl