Leki w grupie
„leki tokolityczne”

Leki tokolityczne to grupa preparatów stosowanych w położnictwie do hamowania czynności skurczowej macicy. Ich głównym zastosowaniem jest zapobieganie przedwczesnemu porodowi, co daje czas na dojrzewanie płuc płodu oraz umożliwia podanie kortykosteroidów przyspieszających dojrzewanie płuc płodu. Tokolityki działają poprzez różne mechanizmy, najczęściej hamując skurcze mięśni gładkich macicy.

Do głównych grup leków tokolitycznych należą: beta-mimetyki (fenoterol – Fenoterol WZF, Partusisten), blokery kanałów wapniowych (nifedypina – Cordafen, Adalat), inhibitory cyklooksygenazy (indometacyna – Metindol), antagoniści receptora oksytocynowego (atosiban – Tractocile) oraz siarczan magnezu (Cormagnesin, MgSO4).

Najczęściej stosowanymi lekami z tej grupy są nifedypina ze względu na korzystny profil bezpieczeństwa oraz atosiban, który wykazuje najmniej działań niepożądanych, choć jest znacznie droższy. Beta-mimetyki (np. fenoterol) były przez lata podstawowymi tokolitytami, jednak obecnie ich znaczenie maleje ze względu na liczne działania niepożądane.

Główną zaletą stosowania leków tokolitycznych jest możliwość przedłużenia ciąży o kluczowe 24-48 godzin, co pozwala na podanie kortykosteroidów przyspieszających dojrzewanie płuc płodu oraz, w razie potrzeby, transport ciężarnej do ośrodka o wyższej referencyjności. Odpowiednie zastosowanie tokolityki może zmniejszyć śmiertelność i chorobowość noworodków urodzonych przedwcześnie.

Niebezpieczeństwa związane ze stosowaniem leków tokolitycznych zależą od grupy lekowej. Beta-mimetyki mogą powodować tachykardię, hipokaliemię, obrzęk płuc i hiperglikemię. Blokery kanałów wapniowych wiążą się z ryzykiem niedociśnienia, bólów głowy i uderzenia gorąca. Indometacyna może prowadzić do przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu i uszkodzenia nerek. Siarczan magnezu w wysokich dawkach może powodować depresję oddechową.

Ze względu na mechanizm działania leki tokolityczne można podzielić na: beta-mimetyki (oddziałujące na receptory adrenergiczne), blokery kanałów wapniowych (hamujące napływ wapnia do komórek mięśni), inhibitory syntezy prostaglandyn (hamujące cyklooksygenazę), antagonisty receptora oksytocynowego (blokujące działanie oksytocyny) oraz siarczan magnezu (o nie w pełni poznanym mechanizmie działania). Każda z tych podgrup ma swoiste wskazania, przeciwwskazania i profil działań niepożądanych, co pozwala na indywidualizację terapii w zależności od sytuacji klinicznej pacjentki.

Lista leków w tej grupie

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl