Właściwości farmakodynamiczne
Amoxicillin/Clavulanic Acid Kabi 2000 mg + 200 mg

Amoxicillin/Clavulanic Acid Kabi (2000 mg + 200 mg) to połączenie amoksycyliny, półsyntetycznej penicyliny beta-laktamowej, oraz kwasu klawulanowego, inhibitora beta-laktamaz. Amoksycylina działa poprzez hamowanie białek wiążących penicylinę (PBP), co prowadzi do zahamowania syntezy peptydoglikanu i lizy komórki bakteryjnej. Kwas klawulanowy chroni amoksycylinę przed degradacją przez beta-laktamazy, rozszerzając spektrum działania leku. Kluczowym parametrem skuteczności jest czas utrzymania stężenia amoksycyliny powyżej MIC (T>MIC). Oporność może wynikać z produkcji beta-laktamaz niewrażliwych na kwas klawulanowy (klasy B, C, D), modyfikacji PBP, nieprzepuszczalności ściany komórkowej lub aktywnego usuwania leku przez pompy efflux, zwłaszcza u bakterii Gram-ujemnych. EUCAST ustalił wartości graniczne MIC dla amoksycyliny w połączeniu z 2 mg/l kwasu klawulanowego, np. Haemophilus influenzae ≤1 µg/ml (wrażliwy), >1 µg/ml (oporny), Staphylococcus aureus ≤2 µg/ml (wrażliwy), >2 µg/ml (oporny), Enterobacteriaceae >8 µg/ml (oporne).

Mechanizm działania amoksycyliny z kwasem klawulanowym

Amoxicillin/Clavulanic Acid Kabi (2000 mg + 200 mg) należy do grupy farmakoterapeutycznej obejmującej połączenia penicylin z inhibitorami beta-laktamazy (kod ATC: J01CR02). Działanie tego produktu leczniczego opiera się na synergistycznym połączeniu dwóch składników aktywnych o komplementarnych właściwościach farmakodynamicznych.1

Amoksycylina jako półsyntetyczna penicylina (antybiotyk beta-laktamowy) działa poprzez hamowanie aktywności enzymów określanych jako białka wiążące penicylinę (PBP), które uczestniczą w szlaku biosyntezy peptydoglikanu. Peptydoglikan stanowi integralny strukturalny składnik ściany komórkowej bakterii. Zahamowanie syntezy tego związku prowadzi do osłabienia ściany komórkowej, co w konsekwencji skutkuje lizą komórki bakteryjnej i jej śmiercią.2

Jednak skuteczność samej amoksycyliny jest ograniczona przez jej podatność na rozkład przez enzymy beta-laktamazy wytwarzane przez oporne szczepy bakterii. Z tego powodu spektrum działania amoksycyliny stosowanej w monoterapii nie obejmuje drobnoustrojów, które produkują te enzymy.3

Kwas klawulanowy, drugi składnik aktywny preparatu, ma strukturę chemiczną podobną do penicylin. Jego główną funkcją jest unieczynnianie niektórych typów beta-laktamaz bakteryjnych, co zapobiega enzymatycznej degradacji amoksycyliny. Dzięki temu mechanizmowi zabezpiecza amoksycylinę przed rozkładem i rozszerza jej spektrum działania. Należy podkreślić, że sam kwas klawulanowy nie wykazuje znaczącego klinicznie działania przeciwbakteryjnego.4

Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne (PK/PD)

Głównym parametrem determinującym skuteczność amoksycyliny jest czas, w którym jej stężenie w miejscu zakażenia utrzymuje się powyżej minimalnego stężenia hamującego (T>MIC) dla danego patogenu. Ten wskaźnik jest uznawany za kluczowy wyznacznik efektywności terapeutycznej preparatu.5

Mechanizmy oporności bakterii na amoksycylinę z kwasem klawulanowym

Oporność bakterii na połączenie amoksycyliny z kwasem klawulanowym może rozwijać się poprzez różne mechanizmy. Zidentyfikowano dwa główne mechanizmy warunkujące oporność na ten preparat:6

  • Unieczynnienie przez beta-laktamazy bakteryjne, które nie podlegają inhibicji przez kwas klawulanowy – dotyczy to szczególnie enzymów należących do klasy B, C i D7
  • Modyfikacja struktury białek wiążących penicyliny (PBP), co skutkuje zmniejszeniem powinowactwa antybiotyku do miejsca docelowego w komórce bakteryjnej8

Dodatkowo, nieprzepuszczalność ściany komórkowej bakterii lub aktywne usuwanie leku z komórki poprzez systemy pomp efflux może również powodować oporność lub przyczyniać się do jej występowania. Zjawisko to obserwuje się szczególnie u bakterii Gram-ujemnych.9

Wartości graniczne MIC

Wartości graniczne minimalnego stężenia hamującego (MIC) dla amoksycyliny z kwasem klawulanowym zostały ustalone przez Europejski Komitet ds. Oznaczania Lekowrażliwości (EUCAST – European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing). Służą one do określania wrażliwości drobnoustrojów na ten antybiotyk w praktyce klinicznej.10

Drobnoustrój Wartości graniczne wrażliwości (µg/ml)
Wrażliwy Średnio wrażliwy Oporny
Haemophilus influenzae1 ≤1 >1
Moraxella catarrhalis1 ≤1 >1
Staphylococcus aureus2 ≤2 >2
Gronkowce koagulazo-ujemne2 ≤0,25 >0,25
Enterococcus1 ≤4 8 >8
Streptococcus A, B, C, G5 ≤0,25 >0,25
Streptococcus pneumoniae3 ≤0,5 1-2 >2
Enterobacteriaceae1,4 >8
Beztlenowe bakterie Gram-ujemne1 ≤4 8 >8
Beztlenowe bakterie Gram-dodatnie1 ≤4 8 >8
Wartości graniczne niezwiązane z gatunkiem bakterii ≤2 4-8 >8

1 Opisywane wartości dotyczą stężeń amoksycyliny. Na potrzeby badania wrażliwości stężenie kwasu klawulanowego ustalono na poziomie 2 mg/l.
2 Opisywane wartości dotyczą stężeń oksacyliny.
3 Wartości graniczne podane w tabeli opierają się na wartościach dla ampicyliny.
4 Wartości graniczne dla szczepów opornych (R>8 mg/l) zapewniają, że wszystkie wyizolowane szczepy, w których występują mechanizmy oporności są określane jako oporne.
5 Wartości graniczne podane w tabeli oparte są na wartościach granicznych penicyliny benzylowej.

Należy zaznaczyć, że występowanie nabytej oporności poszczególnych gatunków bakterii może różnić się w zależności od regionu geograficznego oraz ulegać zmianom w czasie. Szczególnie w przypadku leczenia ciężkich zakażeń zaleca się korzystanie z lokalnych danych dotyczących oporności. W sytuacjach, gdy lokalne wzorce oporności mogą podważać skuteczność preparatu w określonych typach zakażeń, wskazane jest zasięgnięcie opinii specjalisty.11

Spektrum przeciwbakteryjne

Gatunki zwykle wrażliwe

Amoksycylina z kwasem klawulanowym wykazuje aktywność wobec szerokiego spektrum patogenów, które można podzielić na następujące grupy:12

Tlenowe bakterie Gram-dodatnie:

  • Enterococcus faecalis – bakteria powszechnie występująca w przewodzie pokarmowym człowieka, może powodować zakażenia układu moczowego i ran13
  • Gardnerella vaginalis – związana z bakteryjnym zapaleniem pochwy14
  • Staphylococcus aureus (wrażliwe na metycylinę) – jeden z głównych patogenów odpowiedzialnych za zakażenia skóry, tkanek miękkich i ran15
  • Streptococcus agalactiae – patogen istotny w zakażeniach okołoporodowych16
  • Streptococcus pneumoniae – główny czynnik etiologiczny zapalenia płuc i zapalenia ucha środkowego17
  • Streptococcus pyogenes i inne paciorkowce beta-hemolizujące – powodujące zakażenia górnych dróg oddechowych i skóry18
  • Grupa Streptococcus viridans – stanowiąca część fizjologicznej flory jamy ustnej19

Tlenowe bakterie Gram-ujemne:

  • Actinobacillus actinomycetemcomitans – związany z chorobami przyzębia20
  • Capnocytophaga spp. – bakterie występujące w jamie ustnej21
  • Eikenella corrodens – patogen obecny w jamie ustnej i górnych drogach oddechowych22
  • Haemophilus influenzae – powodujący zakażenia dróg oddechowych i zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych23
  • Moraxella catarrhalis – częsty patogen zakażeń górnych dróg oddechowych24
  • Neisseria gonorrhoeae – czynnik etiologiczny rzeżączki25
  • Pasteurella multocida – często związana z zakażeniami ran po ukąszeniach zwierząt26

Bakterie beztlenowe:

  • Bacteroides fragilis – istotny beztlenowy patogen w zakażeniach wewnątrzbrzusznych27
  • Fusobacterium nucleatum – związany z zakażeniami jamy ustnej28
  • Prevotella spp. – pałeczki beztlenowe powodujące zakażenia różnych układów29

Gatunki, wśród których może wystąpić problem oporności nabytej

Dla niektórych gatunków bakterii obserwuje się zróżnicowany poziom wrażliwości, a oporność nabyta może stanowić problem kliniczny:30

Tlenowe bakterie Gram-dodatnie:

  • Enterococcus faecium – gatunek z grupy enterokoków wykazujący naturalnie wyższy poziom oporności na antybiotyki beta-laktamowe niż E. faecalis31

Tlenowe bakterie Gram-ujemne:

  • Escherichia coli – powszechna pałeczka jelitowa, częsty czynnik zakażeń układu moczowego32
  • Klebsiella oxytoca – patogen związany z zakażeniami szpitalnymi33
  • Klebsiella pneumoniae – istotny patogen w zakażeniach wewnątrzszpitalnych, w tym zapaleniu płuc34
  • Proteus mirabilis – bakteria często powodująca zakażenia układu moczowego35
  • Proteus vulgaris – patogen związany z zakażeniami ran i układu moczowego36

Drobnoustroje z wrodzoną opornością

Następujące drobnoustroje wykazują wrodzoną oporność na amoksycylinę z kwasem klawulanowym, co wyklucza stosowanie tego preparatu w zakażeniach spowodowanych tymi patogenami:37

Tlenowe bakterie Gram-ujemne:

  • Acinetobacter spp. – patogeny szpitalne często związane z zakażeniami u pacjentów w stanie krytycznym38
  • Citrobacter freundii – pałeczka jelitowa mogąca powodować zakażenia wewnątrzszpitalne39
  • Enterobacter spp. – bakterie odpowiedzialne za zakażenia szpitalne40
  • Legionella pneumophila – czynnik etiologiczny legionelozy (choroby legionistów)41
  • Morganella morganii – patogen oportunistyczny powodujący zakażenia układu moczowego i ran42
  • Providencia spp. – bakterie związane z zakażeniami układu moczowego43
  • Pseudomonas spp. – patogeny powodujące zakażenia u pacjentów z obniżoną odpornością44
  • Serratia spp. – bakterie związane z zakażeniami szpitalnymi45

Inne drobnoustroje:

  • Chlamydia trachomatis – patogen wewnątrzkomórkowy powodujący zakażenia układu moczowo-płciowego46
  • Chlamydophila pneumoniae – czynnik etiologiczny atypowego zapalenia płuc47
  • Chlamydophila psittaci – patogen powodujący ornitozę48
  • Coxiella burnetti – czynnik etiologiczny gorączki Q49
  • Mycoplasma pneumoniae – patogen powodujący atypowe zapalenie płuc50

Uwagi dodatkowe dotyczące oporności

Należy uwzględnić następujące istotne informacje dotyczące oporności bakterii na preparat amoksycyliny z kwasem klawulanowym:

  • Wszystkie gronkowce oporne na metycylinę należy uznać za oporne również na amoksycylinę z kwasem klawulanowym51
  • Wszystkie szczepy bakterii z opornością na amoksycylinę niewynikającą z wytwarzania beta-laktamaz są również oporne na amoksycylinę z kwasem klawulanowym52
  • Stosowanie tego preparatu amoksycyliny z kwasem klawulanowym może nie być właściwe w leczeniu zakażeń wywołanych przez Streptococcus pneumoniae oporne na penicylinę53
  • W niektórych krajach Unii Europejskiej zgłaszano występowanie szczepów o zmniejszonej wrażliwości u więcej niż 10% badanych izolatów54
  1. 23.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl