Właściwości farmakokinetyczne
AirFluSal Forspiro 50 mcg + 250 mcg

Właściwości farmakokinetyczne leku AirFluSal Forspiro

Właściwości farmakokinetyczne produktu złożonego AirFluSal Forspiro, zawierającego salmeterol i flutykazonu propionian, należy rozpatrywać oddzielnie dla każdej z substancji czynnych ze względu na ich odmienne profile farmakokinetyczne i mechanizmy działania w organizmie. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę farmakokinetyczną obu składników aktywnych leku¹.

Farmakokinetyka salmeterolu

Salmeterol, jako długo działający β₂-agonista, wykazuje specyficzne właściwości farmakokinetyczne związane z jego miejscowym działaniem w płucach. Stężenia salmeterolu mierzone w osoczu nie są miarodajnym wskaźnikiem jego działania terapeutycznego, ponieważ substancja ta działa głównie miejscowo w drogach oddechowych. Dodatkowo, istotnym ograniczeniem w badaniu farmakokinetyki salmeterolu są trudności techniczne związane z oznaczaniem jego bardzo niskich stężeń w osoczu po podaniu wziewnym w dawkach terapeutycznych (około 200 pikogramów/ml lub mniejszych)².

Farmakokinetyka flutykazonu propionianu

Flutykazonu propionian charakteryzuje się złożonym profilem farmakokinetycznym, który obejmuje procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania z organizmu³.

Wchłanianie

Biodostępność flutykazonu propionianu u zdrowych osób po podaniu wziewnym pojedynczej dawki wynosi około 5-11% dawki nominalnej i zależy od rodzaju zastosowanego inhalatora. Istotne jest, że u pacjentów z astmą oskrzelową lub przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP) obserwuje się mniejszą ekspozycję ogólnoustrojową na flutykazonu propionian podawany wziewnie⁴.

Proces wchłaniania ogólnoustrojowego flutykazonu propionianu przebiega dwuetapowo: początkowo szybko, a następnie powolnie, przy czym głównym miejscem wchłaniania są płuca. Część wziewnej dawki leku może zostać połknięta, jednak jej udział w ekspozycji ogólnej jest minimalny z powodu słabej rozpuszczalności leku w wodzie oraz występowania efektu pierwszego przejścia. Biodostępność flutykazonu propionianu po podaniu doustnym jest bardzo niska i wynosi mniej niż 1%. Warto podkreślić, że ekspozycja ogólnoustrojowa zwiększa się liniowo wraz ze zwiększeniem dawki inhalacyjnej⁵.

Dystrybucja

Dystrybucja flutykazonu propionianu w organizmie charakteryzuje się następującymi parametrami farmakokinetycznymi:

• Klirens osoczowy – duży, wynoszący 1150 ml/min
• Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym – znaczna, około 300 l
• Końcowy okres półtrwania – około 8 godzin
• Wiązanie z białkami osocza – 91%

Powyższe parametry wskazują na rozległą dystrybucję leku w tkankach organizmu oraz stosunkowo szybką eliminację z krążenia⁶.

Metabolizm

Flutykazonu propionian podlega szybkiej eliminacji z krążenia ogólnoustrojowego. Głównym szlakiem metabolicznym jest przekształcenie leku do nieaktywnej pochodnej kwasu karboksylowego przy udziale izoenzymu CYP3A4 cytochromu P450. W organizmie powstają również inne, dotychczas niezidentyfikowane metabolity flutykazonu propionianu⁷.

Wydalanie

Flutykazonu propionian jest wydalany z organizmu głównie drogą jelitową. Klirens nerkowy tej substancji nie ma istotnego znaczenia w procesie eliminacji – mniej niż 5% dawki jest wydalane przez nerki, głównie w postaci metabolitów. Większość podanej dawki jest wydalana z kałem w postaci metabolitów oraz niezmienionego leku⁸.

Farmakokinetyka w populacjach specjalnych

Warto zauważyć, że ekspozycja ogólnoustrojowa na flutykazonu propionian różni się między osobami zdrowymi a pacjentami z astmą oskrzelową lub POChP. U pacjentów z tymi schorzeniami obserwuje się mniejszą ekspozycję ogólnoustrojową na flutykazonu propionian podawany wziewnie, co może wynikać z różnic w dystrybucji leku w drogach oddechowych zmienionych przez chorobę⁹.

Wnioski farmakokinetyczne

Profil farmakokinetyczny produktu AirFluSal Forspiro odzwierciedla właściwości obu substancji czynnych. Salmeterol wykazuje działanie miejscowe w płucach, z ograniczonymi danymi dotyczącymi stężeń ogólnoustrojowych ze względu na techniczne trudności w ich pomiarze. Flutykazonu propionian charakteryzuje się niską biodostępnością ogólnoustrojową po podaniu wziewnym, szybkim klirensem osoczowym, znaczną objętością dystrybucji oraz wydalaniem głównie z kałem. Obie substancje po podaniu wziewnym działają przede wszystkim miejscowo w płucach, co jest korzystne z punktu widzenia skuteczności terapeutycznej przy jednoczesnym ograniczeniu działań ogólnoustrojowych¹⁰.