Leki w grupie
„leki na zespół napięcia przedmiesiączkowego”

Leki na zespół napięcia przedmiesiączkowego (PMS) obejmują różnorodne preparaty mające na celu łagodzenie objawów fizycznych i psychicznych, które pojawiają się w drugiej fazie cyklu miesiączkowego, a ustępują po rozpoczęciu miesiączki. Terapia farmakologiczna PMS jest zwykle ukierunkowana na dominujące objawy i może obejmować kilka grup leków stosowanych pojedynczo lub w kombinacji.

Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) są lekami pierwszego wyboru w leczeniu nasilonych objawów PMS, szczególnie emocjonalnych. Do tej grupy należą: fluoksetyna (Bioxetin, Fluoxetin, Seronil), sertralina (Asentra, Zoloft, Stimuloton), paroksetyna (Seroxat, Paxeratio) oraz escitalopram (Lexapro, Escitil). SSRI mogą być stosowane tylko w fazie lutealnej cyklu lub codziennie, w zależności od nasilenia objawów.

Doustne środki antykoncepcyjne zawierające drospirenon (np. Yasmin, Yaz) są skuteczne w redukcji objawów PMS poprzez stabilizację wahań hormonalnych. Drospirenon, będący analogiem spironolaktonu, wykazuje działanie antyandrogenowe i przeciwobrzękowe, co dodatkowo łagodzi fizyczne objawy zespołu.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) stosuje się głównie w celu zmniejszenia bólu i dyskomfortu fizycznego. W tej grupie znajdują się: ibuprofen (Nurofen, Ibuprom), naproksen (Aleve, Anapran) i kwas mefenamowy (Mefacit). NLPZ redukują syntezę prostaglandyn odpowiedzialnych za skurcze macicy i ból.

Diuretyki, takie jak spironolakton (Spironol, Verospiron), mogą być stosowane w przypadku nasilonego zatrzymywania wody w organizmie, powodującego obrzęki i uczucie wzdęcia. Ich działanie polega na zwiększeniu wydalania wody i sodu z organizmu.

Suplementy diety, chociaż nie są klasycznymi lekami, również znajdują zastosowanie w terapii PMS. Najczęściej stosuje się preparaty zawierające wapń, magnez, witaminę B6, witaminę E oraz olej z wiesiołka. Udowodniono, że niektóre z nich, szczególnie wapń i witamina B6, mogą łagodzić objawy PMS.

Największą zaletą farmakoterapii PMS jest możliwość celowanego leczenia dominujących objawów przy pomocy różnych grup leków. SSRI są szczególnie skuteczne w łagodzeniu objawów emocjonalnych, takich jak drażliwość, wahania nastroju czy lęk, natomiast NLPZ doskonale radzą sobie z bólem i dyskomfortem fizycznym.

Należy jednak pamiętać o potencjalnych niebezpieczeństwach stosowania leków przeciw PMS. SSRI mogą powodować działania niepożądane, takie jak zaburzenia seksualne, bóle głowy czy bezsenność. Długotrwałe stosowanie NLPZ wiąże się z ryzykiem powikłań żołądkowo-jelitowych oraz nerkowych. Doustne środki antykoncepcyjne mogą zwiększać ryzyko zakrzepicy, szczególnie u kobiet palących lub z nadwagą. Dlatego wybór odpowiedniej terapii powinien być zawsze konsultowany z lekarzem i dostosowany do indywidualnych potrzeb pacjentki.