Grupy leków
na literę „L”

Grupy leków na „L”, strona 7 z 19

• leki rozszerzające źrenice

  Leki rozszerzające źrenice (mydriatics) to preparaty farmakologiczne stosowane w celu poszerzenia źrenicy oka. Działają one poprzez wpływ na mięsień zwieracz źrenicy (powodując jego relaksację) lub na mięsień rozwieracz źrenicy (stymulując jego skurcz), co w efekcie prowadzi do mydriazy – rozszerzenia źrenicy. Są one niezbędne w diagnostyce okulistycznej, umożliwiając dokładne badanie dna oka oraz w terapii niektórych schorzeń okulistycznych.

• leki medycyny estetycznej

  Leki medycyny estetycznej stanowią szeroką grupę preparatów stosowanych w celu poprawy wyglądu skóry, redukcji oznak starzenia oraz korekcji różnych defektów estetycznych. Działają na różne struktury skóry i tkanki podskórnej, stymulując produkcję kolagenu, elastyny, kwasu hialuronowego lub czasowo modyfikując aktywność mięśni mimicznych.

• leki na niewydolność serca

  Leki na niewydolność serca to szeroka grupa preparatów farmaceutycznych stosowanych w leczeniu niewydolności serca – stanu, w którym serce nie jest w stanie pompować wystarczającej ilości krwi, aby zaspokoić potrzeby organizmu. Terapia farmakologiczna niewydolności serca ma na celu poprawę jakości życia pacjentów, zmniejszenie objawów, spowolnienie progresji choroby i redukcję śmiertelności.

• leki na dławicę piersiową

  Leki na dławicę piersiową to grupa preparatów stosowanych w leczeniu choroby niedokrwiennej serca, objawiającej się bólem w klatce piersiowej spowodowanym niedostatecznym dopływem krwi do mięśnia sercowego. Działają one poprzez różne mechanizmy, które skutkują poprawą zaopatrzenia mięśnia sercowego w tlen lub zmniejszeniem jego zapotrzebowania na tlen.

• leki do intensywnej opieki medycznej

  Leki do intensywnej opieki medycznej stanowią szeroką grupę preparatów farmakologicznych stosowanych w oddziałach intensywnej terapii (OIT) do leczenia pacjentów w stanie krytycznym. Są to specjalistyczne środki ukierunkowane na podtrzymywanie funkcji życiowych, stabilizację parametrów hemodynamicznych, sedację, analgezję, zwalczanie infekcji oraz leczenie niewydolności wielonarządowej.

• leki stosowane w przewlekłej niewydolności żylnej

  Leki stosowane w przewlekłej niewydolności żylnej (PNŻ) są ukierunkowane na zmniejszenie objawów, poprawę mikrokrążenia oraz zapobieganie progresji choroby. Działają one poprzez zwiększenie napięcia ściany naczyń żylnych, poprawę drenażu limfatycznego oraz redukcję stanu zapalnego, co pomaga w łagodzeniu takich objawów jak uczucie ciężkości nóg, obrzęki, ból czy nocne kurcze.

• leki przeciwmiażdżycowe

  Leki przeciwmiażdżycowe to grupa preparatów farmakologicznych stosowanych w celu zapobiegania lub spowolnienia procesu powstawania blaszek miażdżycowych w tętnicach. Ich głównym zadaniem jest redukcja stężenia lipidów we krwi, szczególnie cholesterolu LDL („złego cholesterolu”), który odkłada się w ścianach naczyń krwionośnych, prowadząc do ich zwężenia i usztywnienia. Mechanizm działania tych leków polega przede wszystkim na hamowaniu syntezy cholesterolu w wątrobie, zwiększaniu jego wydalania lub zmniejszaniu wchłaniania z przewodu pokarmowego.

• leki przeciwanafilaktyczne

  Leki przeciwanafilaktyczne to grupa farmaceutyków stosowanych w profilaktyce i leczeniu reakcji anafilaktycznych – ostrych, zagrażających życiu odpowiedzi układu immunologicznego na alergen. Działają one poprzez hamowanie uwalniania mediatorów reakcji alergicznej, blokowanie ich receptorów lub przeciwdziałanie ich efektom fizjologicznym.

• leki stosowane w chorobach autoimmunologicznych

  Leki stosowane w chorobach autoimmunologicznych to zróżnicowana grupa środków farmakologicznych stosowanych w leczeniu schorzeń, w których układ odpornościowy atakuje własne tkanki organizmu. Ich głównym celem jest modulowanie lub hamowanie nieprawidłowej odpowiedzi immunologicznej, zmniejszanie stanu zapalnego i zapobieganie uszkodzeniom narządów.

• leki przeciwagregacyjne

  Leki przeciwagregacyjne, zwane również antyagregacyjnymi, to grupa leków hamujących agregację (zlepianie się) płytek krwi. Zapobiegają one tworzeniu się zakrzepów wewnątrz naczyń krwionośnych poprzez blokowanie różnych etapów aktywacji i agregacji płytek. Ich głównym mechanizmem działania jest hamowanie adhezji i agregacji płytek krwi, co w konsekwencji zmniejsza ryzyko wystąpienia incydentów zakrzepowo-zatorowych.

• leki witaminy D i jej pochodne

  Leki z grupy witaminy D i jej pochodne, znane również jako kalcyferole, odgrywają kluczową rolę w regulacji gospodarki wapniowo-fosforanowej organizmu. Działają one poprzez zwiększenie wchłaniania wapnia i fosforanów w jelitach, zwiększenie reabsorpcji wapnia w nerkach oraz regulację procesów mineralizacji kości. Witamina D jest niezbędna do prawidłowego funkcjonowania układu kostnego, mięśniowego oraz odpornościowego.

• leki złożone roślinne

  Leki złożone roślinne to preparaty zawierające kilka składników pochodzenia roślinnego, które dzięki synergistycznemu działaniu zapewniają szersze spektrum terapeutyczne niż pojedyncze substancje. Wykazują działanie wielokierunkowe, co wynika z kompleksowego składu obejmującego liczne związki czynne biologicznie występujące w surowcach roślinnych.

• leki tradycyjne

  Leki tradycyjne (konwencjonalne) to preparaty farmaceutyczne wytwarzane metodami przemysłowymi, które przeszły pełen cykl badań klinicznych i zostały dopuszczone do obrotu przez odpowiednie organy regulacyjne. Działają one poprzez określone mechanizmy farmakologiczne, które zostały naukowo zweryfikowane i udokumentowane.

• leki stosowane w leczeniu uzależnienia od alkoholu

  Leki stosowane w leczeniu uzależnienia od alkoholu to grupa preparatów farmakologicznych wspomagających proces terapii uzależnienia alkoholowego. Ich działanie opiera się na różnych mechanizmach: zmniejszaniu przyjemności związanej z piciem alkoholu, wywoływaniu nieprzyjemnych objawów po spożyciu alkoholu (tzw. efekt antabusowy), redukcji głodu alkoholowego lub łagodzeniu objawów abstynencyjnych. Leki te stanowią element kompleksowego leczenia, które obejmuje również psychoterapię i wsparcie społeczne.

• leki rozgrzewające

  Leki rozgrzewające to grupa preparatów, które wywołują miejscowe uczucie ciepła poprzez zwiększenie przepływu krwi w tkankach. Działają one poprzez drażnienie zakończeń nerwowych w skórze, co powoduje rozszerzenie naczyń krwionośnych (efekt rubefakcyjny) i zwiększenie miejscowego ukrwienia. Stosowane są głównie w łagodzeniu bólu mięśniowo-szkieletowego, sztywności stawów oraz stanach zapalnych tkanek miękkich.

• leki zawierające kofeinę

  Leki zawierające kofeinę to grupa preparatów farmaceutycznych, które wykorzystują właściwości kofeiny – naturalnego alkaloidu występującego w liściach herbaty, ziarnach kawy, orzeszkach kola czy guaranie. Kofeina działa jako antagonista receptorów adenozynowych, co prowadzi do zwiększenia czujności, zmniejszenia uczucia zmęczenia oraz poprawy koncentracji. Dodatkowo substancja ta wykazuje działanie analgetyczne (przeciwbólowe), zwłaszcza w połączeniu z innymi lekami przeciwbólowymi, których działanie może nasilać.

• leki wspomagające pracę serca

  Leki wspomagające pracę serca (kardiotoniki) to grupa preparatów farmakologicznych, które poprawiają kurczliwość mięśnia sercowego, regulują rytm serca oraz wspomagają jego funkcję jako pompy. Działają one poprzez różne mechanizmy, m.in. zwiększając siłę skurczu mięśnia sercowego (działanie inotropowe dodatnie), normalizując rytm serca lub poprawiając perfuzję wieńcową.

• leki gastroenterologiczne

  Leki gastroenterologiczne to obszerna grupa preparatów stosowanych w leczeniu schorzeń przewodu pokarmowego, obejmująca szerokie spektrum substancji o różnych mechanizmach działania. Ich głównym celem jest łagodzenie objawów i leczenie chorób dotyczących przełyku, żołądka, jelit, wątroby, trzustki oraz dróg żółciowych.

• leki immunoprofilaktyczne

  Leki immunoprofilaktyczne to preparaty stosowane w celu zapobiegania chorobom zakaźnym poprzez indukcję swoistej odporności. Działają poprzez stymulowanie układu immunologicznego do wytworzenia pamięci immunologicznej i przeciwciał przeciwko określonym patogenom, bez wywoływania choroby. Dzięki temu organizm jest przygotowany na kontakt z prawdziwym czynnikiem chorobotwórczym.

• leki przeciwwstrząsowe

  Leki przeciwwstrząsowe to grupa preparatów stosowanych w celu zapobiegania oraz leczenia wstrząsu, czyli stanu zagrożenia życia charakteryzującego się nieadekwatną perfuzją tkankową prowadzącą do hipoksji komórkowej. Głównym celem terapii jest przywrócenie prawidłowego przepływu krwi oraz dostarczenie tlenu do tkanek i narządów.

• leki blokujące kanały wapniowe

  Leki blokujące kanały wapniowe (CCB, calcium channel blockers) to grupa leków działających poprzez hamowanie transportu jonów wapnia przez kanały wapniowe typu L zlokalizowane w błonach komórkowych komórek mięśni gładkich naczyń krwionośnych oraz miokardium. Ograniczenie napływu jonów wapnia prowadzi do zmniejszenia kurczliwości mięśnia sercowego oraz rozkurczu mięśni gładkich naczyń, co skutkuje obniżeniem ciśnienia tętniczego.

• leki stosowane w chorobach tarczycy

  Leki stosowane w chorobach tarczycy obejmują preparaty wykorzystywane w leczeniu niedoczynności oraz nadczynności tego gruczołu. Ich działanie opiera się na regulacji poziomu hormonów tarczycowych w organizmie, wpływając na metabolizm, wzrost i rozwój tkanek oraz funkcjonowanie wielu układów.

• leki parasympatykomimetyczne

  Leki parasympatykomimetyczne (cholinomimetyczne) to grupa substancji, które naśladują działanie acetylocholiny – neuroprzekaźnika układu przywspółczulnego. Działają one poprzez aktywację receptorów muskarynowych i/lub nikotynowych, nasilając aktywność układu parasympatycznego. Podstawowym efektem ich działania jest zwężenie źrenic, zwiększenie wydzielania gruczołów, skurcz mięśni gładkich oskrzeli i przewodu pokarmowego, zwolnienie akcji serca oraz rozszerzenie naczyń krwionośnych.

• leki stosowane w chorobach odbytu

  Leki stosowane w chorobach odbytu to szeroka grupa preparatów farmaceutycznych stosowanych w leczeniu dolegliwości dotyczących odbytu i okolic odbytu, takich jak hemoroidy (żylaki odbytu), szczeliny odbytu, świąd odbytu, oraz stany zapalne. Działają one poprzez różne mechanizmy, w zależności od rodzaju schorzenia, w tym zmniejszanie stanu zapalnego, łagodzenie bólu, hamowanie świądu, przyspieszanie gojenia uszkodzonej tkanki, oraz poprawę mikrokrążenia w naczyniach krwionośnych.

• leki przeciwwirusowe do stosowania miejscowego

  Leki przeciwwirusowe do stosowania miejscowego to preparaty, które działają bezpośrednio na skórę, błony śluzowe lub inne powierzchnie ciała w celu zwalczania infekcji wirusowych. Działają poprzez hamowanie replikacji wirusa, blokowanie jego wnikania do komórek lub zakłócanie innych etapów cyklu życiowego patogenu. Miejscowe podanie pozwala na dostarczenie wysokiego stężenia substancji aktywnej dokładnie w miejscu zakażenia, ograniczając jednocześnie ekspozycję całego organizmu na lek.

• leki stosowane w chorobach kości

  Leki stosowane w chorobach kości to szerokie spektrum preparatów farmakologicznych używanych w profilaktyce i leczeniu chorób układu kostnego, takich jak osteoporoza, choroba Pageta, osteomalacja czy nowotwory kości. Ich działanie skupia się głównie na poprawie gęstości mineralnej kości, spowolnieniu resorpcji kostnej, wzmocnieniu mikroarchitektury tkanki kostnej oraz redukcji ryzyka złamań.

• leki stosowane w chorobach przytarczyc

  Leki stosowane w chorobach przytarczyc obejmują preparaty stosowane zarówno w niedoczynności przytarczyc (hipoparatyroidyzmie), jak i w nadczynności przytarczyc (hiperparatyroidyzmie). Główne działanie tych leków opiera się na regulacji gospodarki wapniowo-fosforanowej w organizmie, jako że przytarczyce produkują parathormon (PTH) – kluczowy hormon odpowiedzialny za utrzymanie homeostazy wapnia.

• leki do stosowania dopochwowego

  Leki do stosowania dopochwowego to preparaty przeznaczone do miejscowej aplikacji w obrębie pochwy. Działają zarówno miejscowo na błonę śluzową pochwy i szyjkę macicy, jak i mogą wykazywać działanie ogólnoustrojowe poprzez wchłanianie przez błonę śluzową pochwy. Leki te występują w różnych postaciach: globulek, tabletek dopochwowych, kremów, żeli, pianek, zawiesin oraz systemów terapeutycznych (np. krążki dopochwowe).

• leki roślinne uspokajające

  Leki roślinne uspokajające to grupa preparatów pochodzenia naturalnego, stosowanych w łagodzeniu stanów napięcia nerwowego, niepokoju oraz zaburzeń snu. Działają one głównie poprzez oddziaływanie na układ nerwowy, zwiększając poziom neuroprzekaźników hamujących (głównie GABA) lub blokując receptory odpowiedzialne za pobudzenie. W przeciwieństwie do syntetycznych leków uspokajających, preparaty roślinne charakteryzują się zazwyczaj łagodniejszym działaniem i mniejszą liczbą działań niepożądanych.

• leki narkotyczne

  Leki narkotyczne, znane również jako opioidy lub opiaty, to grupa silnie działających leków przeciwbólowych wywodzących się z opium lub jego syntetycznych odpowiedników. Działają poprzez wiązanie się z receptorami opioidowymi w mózgu i rdzeniu kręgowym, blokując transmisję impulsów bólowych i wywołując efekt znieczulający oraz euforyzujący.

• leki antyseptyczne do jamy ustnej i gardła

  Leki antyseptyczne do jamy ustnej i gardła to preparaty stosowane miejscowo w celu eliminacji lub zahamowania wzrostu drobnoustrojów (bakterii, grzybów, wirusów) w jamie ustnej, gardle i na migdałkach. Działają poprzez denaturację białek drobnoustrojów, zaburzanie funkcji błony komórkowej patogenów lub blokowanie enzymów niezbędnych do ich przeżycia.

• leki tokolityczne

  Leki tokolityczne to grupa preparatów stosowanych w położnictwie do hamowania czynności skurczowej macicy. Ich głównym zastosowaniem jest zapobieganie przedwczesnemu porodowi, co daje czas na dojrzewanie płuc płodu oraz umożliwia podanie kortykosteroidów przyspieszających dojrzewanie płuc płodu. Tokolityki działają poprzez różne mechanizmy, najczęściej hamując skurcze mięśni gładkich macicy.

• leki stosowane w krwawieniach z żylaków przełyku

  Leki stosowane w krwawieniach z żylaków przełyku mają na celu zatrzymanie aktywnego krwawienia, zmniejszenie ciśnienia wrotnego oraz zapobieganie ponownym epizodom krwawienia. Działają one poprzez zwężanie naczyń trzewnych, zmniejszanie przepływu krwi przez wątrobę lub bezpośrednie działanie na żylaki przełyku.

• leki onkologiczne

  Leki onkologiczne to grupa preparatów stosowanych w leczeniu nowotworów złośliwych. Działają poprzez hamowanie podziałów komórkowych, indukcję apoptozy (programowanej śmierci komórki), blokowanie angiogenezy (tworzenia nowych naczyń krwionośnych) lub modulację układu odpornościowego. Stosowane są zarówno w monoterapii, jak i w schematach wielolekowych, w zależności od typu nowotworu, jego zaawansowania oraz stanu ogólnego pacjenta.

• leki przeciw drożdżakom

  Leki przeciw drożdżakom, znane również jako leki przeciwgrzybicze, są stosowane do leczenia zakażeń wywołanych przez grzyby drożdżopodobne, głównie z rodzaju Candida. Działają one poprzez zaburzenie struktury błony komórkowej grzybów lub hamowanie syntezy ergosterolu, który jest kluczowym składnikiem ścian komórkowych drożdżaków. W efekcie prowadzi to do zwiększonej przepuszczalności błony, co powoduje wyciek składników wewnątrzkomórkowych i śmierć komórki grzyba.

• leki zobojętniające

  Leki zobojętniające to grupa preparatów farmakologicznych stosowanych w leczeniu chorób przewodu pokarmowego, których głównym mechanizmem działania jest neutralizacja kwasu solnego w żołądku. Dzięki temu zmniejszają kwaśność soku żołądkowego, co prowadzi do łagodzenia objawów związanych z nadkwaśnością, takich jak zgaga, pieczenie w przełyku czy bóle w nadbrzuszu. Leki te działają szybko, ale ich efekt jest krótkotrwały.

• leki przeciwbólowe (ból neuropatyczny)

  Leki przeciwbólowe stosowane w bólu neuropatycznym to grupa preparatów farmakologicznych skierowanych specyficznie na leczenie bólu wynikającego z uszkodzenia lub dysfunkcji układu nerwowego. W przeciwieństwie do bólu nocyceptywnego, ból neuropatyczny często słabo reaguje na standardowe analgetyki, dlatego wymaga specjalistycznego podejścia terapeutycznego.

• leki flebologiczne

  Leki flebologiczne to grupa preparatów stosowanych w chorobach naczyń żylnych, szczególnie w przypadku przewlekłej niewydolności żylnej, żylaków kończyn dolnych oraz zakrzepicy żył powierzchownych. Działają one na różne aspekty patologii żylnej, poprawiając napięcie ściany naczyń, zmniejszając przepuszczalność kapilarów, poprawiając drenaż limfatyczny oraz wykazując właściwości przeciwzapalne.

• leki stosowane w leczeniu żylaków

  Leki stosowane w leczeniu żylaków (flebotropowe) to grupa preparatów farmakologicznych, które poprawiają napięcie ścian naczyń żylnych, zmniejszają przepuszczalność naczyń krwionośnych i redukują zastój żylny. Działają one poprzez wzmacnianie ścian naczyń żylnych, poprawę przepływu krwi i redukcję stanu zapalnego, co prowadzi do zmniejszenia objawów przewlekłej niewydolności żylnej, takich jak ból, uczucie ciężkości nóg, obrzęki i skurcze.

• leki do stosowania miejscowego w otologii

  Leki do stosowania miejscowego w otologii to preparaty przeznaczone do leczenia chorób ucha zewnętrznego i środkowego. Działają bezpośrednio w miejscu podania, co pozwala na uzyskanie wysokiego stężenia substancji leczniczej przy minimalizacji działań ogólnoustrojowych. Główne grupy tych leków to preparaty przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze, przeciwzapalne oraz złożone, łączące różne mechanizmy działania.

• leki uzupełniające niedobory witamin

  Leki uzupełniające niedobory witamin, znane również jako suplementy witaminowe, są stosowane w profilaktyce i leczeniu stanów niedoborowych witamin w organizmie. Działają poprzez dostarczanie organizmowi niezbędnych witamin, które z różnych przyczyn nie są przyswajane w wystarczającej ilości z dietą lub w wyniku zaburzeń wchłaniania. Suplementacja witaminowa jest kluczowa w utrzymaniu homeostazy organizmu i prawidłowego funkcjonowania wielu procesów metabolicznych.

• leki stosowane w chorobie Ménière’a

  Leki stosowane w chorobie Ménière’a to grupa preparatów, które mają na celu łagodzenie objawów tej przewlekłej choroby ucha wewnętrznego, charakteryzującej się epizodami zawrotów głowy (vertigo), szumem usznym, uczuciem pełności w uchu oraz postępującą utratą słuchu. Leczenie farmakologiczne koncentruje się na kontrolowaniu ostrych ataków oraz zapobieganiu ich nawrotom.

• leki obkurczające naczynia krwionośne

  Leki obkurczające naczynia krwionośne (wazokonstrykcyjne) to grupa preparatów powodujących zwężenie światła naczyń poprzez skurcz mięśniówki gładkiej w ścianie naczynia. Działanie to jest najczęściej wywoływane przez pobudzenie receptorów adrenergicznych alfa-1 lub aktywację receptorów naczyniowych dla serotoniny, angiotensyny II lub wazopresyny. Główne zastosowanie tych leków obejmuje leczenie niedociśnienia, wspomaganie działania leków miejscowo znieczulających, hamowanie krwawień oraz miejscowe zmniejszanie obrzęku błon śluzowych.

• leki wspomagające funkcje wątroby

  Leki wspomagające funkcje wątroby (hepatoprotekcyjne) to substancje stosowane w celu ochrony i regeneracji komórek wątrobowych oraz poprawy ich funkcji metabolicznych. Mechanizm działania tych leków polega głównie na stabilizacji błon komórkowych hepatocytów, zwiększeniu syntezy fosfolipidów, neutralizacji wolnych rodników oraz przyspieszeniu regeneracji komórek wątrobowych.

• leki o działaniu podobnym do benzodiazepin

  Leki o działaniu podobnym do benzodiazepin (niebenzodiazepinowe leki nasenne i przeciwlękowe) są grupą farmaceutyków, które wywołują efekty kliniczne zbliżone do benzodiazepin, ale mają odmienną strukturę chemiczną. Działają one poprzez modulowanie receptora GABA-A, jednak często w sposób bardziej selektywny niż benzodiazepiny. Powodują nasilenie hamującego działania kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) w ośrodkowym układzie nerwowym, co prowadzi do efektu uspokajającego, nasennego i przeciwlękowego.

• leki inkretynowe

  Leki inkretynowe to grupa leków stosowanych w leczeniu cukrzycy typu 2, które działają poprzez naśladowanie lub wzmacnianie działania inkretyn – hormonów jelitowych wydzielanych w odpowiedzi na posiłek. Głównym mechanizmem działania jest zwiększanie wydzielania insuliny w sposób zależny od glukozy, hamowanie wydzielania glukagonu, spowolnienie opróżniania żołądka oraz zwiększenie uczucia sytości, co prowadzi do skutecznej kontroli glikemii.

• leki przeciwotyłościowe

  Leki przeciwotyłościowe to grupa farmaceutyków stosowanych w leczeniu otyłości, która jest przewlekłą chorobą metaboliczną charakteryzującą się nadmiernym nagromadzeniem tkanki tłuszczowej. Leki te wspomagają proces odchudzania poprzez różne mechanizmy działania: hamowanie apetytu, zwiększanie uczucia sytości, zmniejszanie wchłaniania tłuszczów z przewodu pokarmowego, zwiększanie wydatku energetycznego lub naśladowanie działania hormonów regulujących metabolizm.

• leki uterotoniczne

  Leki uterotoniczne to grupa substancji farmakologicznych, które zwiększają kurczliwość macicy (myometrium), intensyfikując skurcze i zwiększając ich częstotliwość. Działają one poprzez różne mechanizmy – stymulację receptorów oksytocynowych, zwiększenie stężenia wapnia wewnątrzkomórkowego czy oddziaływanie na receptory prostaglandynowe – prowadząc do skurczu mięśni gładkich macicy.

• leki ratunkowe

  Leki ratunkowe to grupa preparatów farmaceutycznych stosowanych w nagłych przypadkach medycznych, gdy konieczne jest szybkie działanie w celu ustabilizowania stanu pacjenta, uratowania życia lub zapobieżenia poważnym powikłaniom. Działają one na różne układy organizmu, w zależności od sytuacji klinicznej, dla której są przeznaczone.

• leki poprawiające krążenie żylne

  Leki poprawiające krążenie żylne to grupa preparatów stosowanych w leczeniu przewlekłej niewydolności żylnej oraz objawów związanych z zaburzeniami krążenia w żyłach kończyn dolnych. Ich działanie opiera się na zwiększeniu napięcia ścian naczyń żylnych, zmniejszeniu przepuszczalności kapilar, poprawie mikrokrążenia i drenażu limfatycznego oraz redukcji stanów zapalnych.